Ad Valvas 1998-1999 - pagina 418

PAGINA 6

AD VALVAS 2 5 FEBRUARI 1999

VU-studenten leverden goede prestaties bij de Nederlandse studentenkampioenschappen schaatsen.

Reyei Boxem

Goed schaatsen en goed studeren is niet maickelijk De VU deed het goed bij het Nederlandse studentenkampioenschap schaatsen. Bij de heren stonden VUstudenten nummer één en twee, bij de dames werd een VUstudente derde. Allen hebben dezelfde droom: de nieuwe Rintje Ritsma of IVIarianne Timmer worden. Peter Boerman "Ik vind mijn studie best leuk", vertelt Daan Kegel (21), "maar liever sta ik op de ijsbaan. Daar zie ik veel sneller resultaat van mijn inzet." D e tweedejaars bedrijfskunde (financiële sector) mag zich sinds vorige week Nederlands studentenkampioen allround schaatsen noemen. In dit eerste jaar dat hij meedeed, klopte hij direct de gedoodverfde favoriet, Casper Helling, winnaar van de laatste editie van de schaatswedstrijd. D e beide vu-studenten vochten op de laatste afstand een verbeten strijd uit. "Ik had na de eerste dag een vrij grote voorsprong", vertelt Kegel. "Ik weet echter dat mijn talent op de kortere

afstanden ligt. Voor Casper geldt juist het tegenovergestelde. Hij moet het meer hebben van zijn vijf kilometer. Op die afstand moest hij uiteindelijk 26 seconden goedmaken. Dat is bijna een rondje. D a t was voor Casper te veel van het goede." Hoewel Helling en Kegel beiden aan de v u studeren, trainen ze niet samen. Helling schaatst bij studentensportvereniging IJsvu, Kegel werkt zijn rondjes af in zijn woonplaats Haarlem. "Ik dacht erover om over te stappen", aldus Kegel. "In Haarlem heb ik weinig concurrentie. Maar de ijsbaan is dichtbij en ik heb een goede sponsor. Ook mijn trainer is goed, dat vind ik het allerbelangrijkste." Kegel schaatste in het Groningse

sportcentrum Kardinge 39.9 seconden over de 500 meter, twee minuten precies over de 1500, 4 minuut 11 over de drie kilometer en 7 minuut 21 over de vijf. Tijden die niet ver van de landelijke top afzitten. Kegel wil de komende jaren proberen daar aansluiting bij te vinden. "Ik ben net 2 1 , ik heb nog een heel schaatsleven voor me. Pas sinds een jaar of acht schaats ik. Dat betekent dat ik relatief laat

begon. De eerste jaren deed ik het schaatsen er een beetje bij, naast het tennissen. Later vond ik het schaatsen steeds leuker. Ik merkte dat ik er aanleg voor had. T o e n ben ik steeds harder gaan trainen." Zijn studie is een belemmering om de top te halen, erkent Kegel. "Ik ben ook met studeren nogal prestatiegericht. Zowel schaatsen als studeren wil

ik goed doen. Dat is niet makkelijk. Ik moet veel trainen, wil ik presteren. In tentamenweken merk ik dat mijn schaatsen achteruit gaat. De training is afgelopen als ik net uit mijn hoofd heb gezet dat ik nog zo veel moet leren. D a t maakt je concentratie er niet beter o p . " Kegel wil zich toeleggen op de kortere afstanden. Met name de 1000 en 1500 meter spreken hem aan. "Het is in Nederland een gekkenhuis om daar tussen te komen. In Nederland is iedereen goed in die afstanden." Ook Maurine Kroon (18) ziet haar toekomst vooral in het kortere werk. De Nieuw-Vennepse, die net als Kegel in Haarlem schaatst, werd vorige week derde bij de dames. "Wel goed", oordeelt ze zelf. "Ik reed twee persoonlijke records op de korte afstanden, dus ik kan niet ontevreden zijn. N a drie afstanden stond ik tweede, maar ik wist dat ik op de drie kilometer tijd zou verliezen. Echt spannend was het niet. Bij de NK-junioren, waar ik ook aan meedoe, gaat de strijd

meestal gelijker o p . " Kroon, eerstejaars pedagogiek aan de vu, is naar eigen zeggen bereid alles aan de kant te zetten voor haar ene droom: meedoen aan de Olympische Spelen. "Dit jaar n a m ik de beslissing sprinter te worden. Daar ben ik beter in. In Nederland zijn minder vrouwen die sprinten, dus val je eerder op. Maar ik moet er wel voor werken. Voorlopig is het met mijn studie te combineren, denk ik. Trainen kan ik elke dag, want ik heb weinig collegeuren. Ik vind het relaxed dat je van de minister straks tien jaar over je studie mag doen. Dat maakt het voor mij makkelijker. Mijn studie wil ik afmaken maar als het schaatsen goed gaat, stel ik daar mijn prioriteit. Het schaatsen kun je niet over dertig jaar nog eens inhalen, een studie wel." Maurine Kroon wil zich best als een echte schaatsfreak karakteriseren. "Ik kijk het liefst alles. Zoals afgelopen weekend, met de WK-sprint. Dat vind ik prachtig. H e t lijkt me enorm om daar bij te staan."

'Dus je wilt niet zo breed worden als ik?' Ze zijn niet alleen wegwijzer, waakhond en vraagbaak maar vervullen ook een sociale functie: de medewerkers achter de verschillende balies op de VU. In aflevering zeven de markante portier van het Sportcentrum VU: Jos van Damme. "Eigenlijk wil ik standwerker worden." Elsbeth Vernout Sommige bezoekers passeren bij voorkeur in gebukte houding de balie van het sportcentrum Asvu op Uilenstede, zodat ze niet te zien zijn. Ze komen louter voor een van de 25 sporten. Uit ervaring weten ze dat portier Jos van D a m m e (50) zo spraakzaam is dat hij zijn klanten soms lange tijd aan de praat houdt waardoor kostbare sporttijd verloren gaat. Zijn favoriete grapje: "Ik train vooral mijn kaakspieren, bij de Chinees!" Ook aan de Ad Vali;ai-verslaggeefster heeft de kleine man zoveel te vertellen, dat hij op een spiekbriefle aantekeningen heeft gemaakt. Af en toe pakt hij het er als geheugensteuntje even bij. "Waar was ik gebleven? Oh ja, die man zakte hier bij het basketballen dus ineen en was klinisch dood. En van mij werd verwacht dat ik ging handelen." Net zo makkelijk breekt de portier, die al elf jaar bij het sportcentrum werkt, zijn verhalen weer af om een klant te helpen. "Jij komt zeker voor bodybuildmg?", vraagt hij aan een ieluitziende jongen met een rond brilletje. Zijn vriend, van een iets steviger formaat, slaat h e m lachend op de schouder. "Eh nee, basketbal, ik wil graag een sportkaart kopen", haast de tengere zich te zeggen. " D u s je wilt niet zo breed worden als de portier?" Lachend laat Van D a m m e zijn Bourgondisch gevormde buik zien. De portiersloge van Van D a m m e en collega Hans Asjes is op deze woensdagavond als een gezellige cocon van waaruit je alles aan je voorbij ziet trekken. De stroom van sporters gaat de hele avond door. Vrolijk houden de voorbijgangers hun blauwe Asvu-pasje omhoog als ze langs de balie lopen.

Een stel meisjes met rode hoofden loopt richting uitgang: BBBB, oftewel trainen van borst, buik, billen en benen, zit erop. Ze passeren in judopak gehulde vechtsporters, die de portier joviaal groeten. "Zo, dan gaat er een stempel op. Niet dat het hoeft, maar dat staat belangrijk. Dat doen mensen in lage functies graag", zegt de portier als hij een sportkaart in orde maakt. Hij grapt graag en vaak over zijn achtergrond. Zijn mulo-opleiding maakte hij niet af. Voor studeren was hij niet in de wieg gelegd. Van D a m m e noemt de

i^iliiii studenten die bij hem aan de balie komen dan ook dat "hoge volk". T o c h vatte hij vier jaar geleden moed om zijn ondememersdiploma te halen en voor zichzelf te beginnen. "Kort voor mijn 49ste verjaardag ben ik geslaagd. Ik ben er heel trots op, want het ging met bloed, zweet en tranen. Vooral het vak financieel management vond ik moeilijk. Ik vroeg aan studenten hier of zij me daarmee wilden helpen, in ruil voor een fles wijn. Zij hebben me er doorheen gesleept. N u sta ik af en toe op de markt. Ik verkoop zonnebrillen en kettinkjes. Verkopen kan ik, dat praatje is mij wel toevertrouwd. Eigenlijk wil ik het liefst standwerker zijn. D a n heb je alle touwtjes in handen." Bij de balie wordt het steeds drukker.

Jos van Damme: spraakzame grappenmaker. Een lange blonde jongen is zijn lidmaatschapskaart kwijtgeraakt in de gymzaal. "Geen probleem, daar hebben we het sukkelbakje voor", zegt Van D a m m e . Alle gevonden pasjes zijn er in te vinden. De jongen heeft geluk. Terwijl hij zijn pasje ertussenuit vist zegt hij: " D a ' s weer een sukkel minder!" De controle op lidmaatschap vindt de portier het minst leuke onderdeel van het werk. "Meestal gaat het soepel. Maar het vrije voetbal is bij mij berucht. Dat geeft vaak problemen. Leden nemen hun vriendjes mee die een eenmalige kaart kunnen kopen

van twintig gulden per avond. Die jongens zeggen dan: 'Ik kom alleen maar kijken, ik doe niet mee'. Elke paar minuten moet ik er dus naartoe lopen om de jongens te controleren. Soms word ik uitgescholden, of ze zeggen dat ze me opwachten als ik naar huis ga." Terwijl Van D a m m e vertelt, loopt een jongen met zwart haar en leren jack langs de balie. Hij wappert zo snel met zijn pasje dat de portier argwaan krijgt. "Mag ik je pasje zien?", vraagt hij. Er blijkt geen pasfoto op te zitten. "Wat ga je doen, bodybuilding?" vraagt de portier om het ijs te breken.

Bram de Hollander

Hij geeft toe dat hij dit zelfde grapje al jaren maakt. "Nee, vechtsport", antwoordt de jongen. Hij moet met Van D a m m e mee het opslaghok in, waar een camera voor pasfoto's staat opgesteld. Tussen de basketballen maakt de joviale portier voor acht gulden vier pasfoto's van de jongen. Het slachtoffer kijkt steeds op zijn horloge, omdat hij bang is dat hij te laat op zijn vechtsport komt. Van D a m m e laat zich niet opjagen. Pesterig houdt hij de foto's omhoog. "Ki)k eens, zo maak ik van een lelijke kerel toch nog een mooie vent."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen