Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 73

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 73

9 minuten leestijd

PAGINA 1 1

PERSONEELSKATERN

AD VALVAS 17 SEPTEMBER 1998

'Ga er maar vanuit dat het tegenvalt' De schrik voor het eerstvolgende schrikkeljaar De angst voor het jaar 2000 zit er goed in bij de VU. Alle faculteiten en diensten zijn inmiddels bezig het probleem onder de knie te krijgen. Te laat begonnen is men niet, denkt projectleider Kees van Rooden. "Het probleem is dat je nog anderhalf jaar lang niet weet of je een probleem hebt." Petef Boerman

"Na 2000 mogen we misschien even in de zon gaan zitten, maar nu nog zeker niet. Nu telt iedere seconde. Er IS geen tijd meer om achterover te leunen." Dr. Kees van Rooden is "serieus bezorgd" over het millenniumprobleem, het probleem waar veel computers mee te maken krijgen bij de overgang van 1999 naar het jaar 2000 omdat ze dat jaar niet als zodanig 'herkeimen'. "Ik denk dat 1 januari 2000 een heel spaimende dag wordt. Het lijkt me nu al een uitgemaakte zaak dat je op die dag beter niet in een vliegtuig kunt stappen. Maar hoe het aan de vu gaat? Ik durf het niet te zeggen. Ik denk niet dat ik naar de vu ga om te kijken of er vuur uit het gebouw komt, maar ik ben wel benieuwd naar de komende gebeurtemssen." Van Rooden, medewerker van de dienst informatiesystemen en -technologie, is door het college van bestuur gevraagd een projectgroep voor te zitten die ervoor moet zorgen dat de overgang naar het nieuwe millennium geruisloos zal verlopen. Die projectgroep is nu aan het inventariseren hoe groot het probleem zal zijn op de vu. Voorlopig wil Van Rooden daar nog geen uitspraak over doen. "Het probleem is dat je niet weet of je een probleem hebt. De meesten zeggen: het zal wel loslopen. Maar ik zeg altijd: ga er maar vanuit dat het tegenvalt. Je kunt van tevoren nooit zeker weten wat er allemaal gebeurt. Je kimt nog zoveel testen, het wordt echt pas helemaal duidelijk op 1 januari 2000." Van Rooden bestrijdt dat de vu veel te laat is begonnen met het tackelen van het millenniumprobleem. De projectgroep die nu bezig is, zegt hij, richt zich op de faculteiten. Bij zijn eigen dienst is het probleem allang onderkend en zijn er ook al veel maatregelen genomen. Dat is ook het geval bij bijvoorbeeld de telefooncentrale en de financiële administratie. Wel zegt

Illustratie: Berend Vonk

hij dat "er nu niets meer fout mag gaan". "Het kan wel zijn dat je weinig problemen verwacht, maar je weet het pas zeker als je een impactanalyse gedaan hebt. En daar moet je snel mee zijn. Als jij er halverwege volgend jaar nog eens achter komt dat je een bepaald onderdeel van je apparatuur moet vervangen, kan het wel eens zijn dat je daar te laat mee bent. Dan heeft je leverancier het onderdeel gewoon niet meer." De 'gewone' software zal het grootste probleem niet worden, verwacht Van Rooden. Die is vrij eenvoudig na te lopen op het voorkomen van tijdaanduidingen. Erger wordt het bij de zogenaamde embedded software, de software van de chips die apparaten besturen. Die software is zelden door de gebruiker zelf aan te passen. Wat bovendien zorgen baart, is dat veel apparaten aan de vu met elkaar in verbinding staan. Een millenniumstoring in het ene apparaat kan dan gevolgen hebben voor het andere. Van Rooden: "Je kunt heel veel langslopen, maar ergens op een plaats waar

je het helemaal niet verwacht, zit vaak toch nog iets wat het geheel in de soep kan draaien. De 'ketenproblematiek' is groot. Je mag zelf je zaakjes op orde hebben, als je spullen krijgt aangeleverd van iemand die het niet geregeld heeft, ben je alsnog de pineut." Daar komt nog bij dat testen of alles wel goed is (door de computerklokjes vast vooruit te zetten naar het nieuwe millennium) lang niet altijd mogelijk is. "Je hebt tenslotte ook een bedrijfsproces dat gewoon door moet gaan. Daarom adviseren we rond kerst en hemelvaart wat testdagen te plannen. Natuurlijk zijn er dan ook systemen die doorwerken. Er zijn altijd wel aio's die haast willen maken met hun onderzoek. Maar die zullen nu maar even moeten wachten. Dit probleem vraagt om rigide maatregelen. De einddatum ligt onwrikbaar vast. Je kunt het echt niet uitstellen." Twee maanden na de storingen die worden verwacht bij de millenniumwisseling, doet zich alweer een nieuw probleem voor, voorspelt Van Rooden. In tegenstelling tot de andere

hele 'eeuwen' is het jaar 2000 namelijk wél een schrikkeljaar. Weinig computers houden daar rekening mee. Van Rooden probeert dat schrikkeleffect gelijk mee te nemen in zijn maatregelen. "De problematiek van het schrikkeljaar is weinig bekend in de media. Maar het is een factor die niet onderschat mag worden. Als er op 2 januari 2000 niets gebeurd is met je systeem, is het mijns inziens nog te vroeg om victorie te kraaien." De projectleider zegt dat het college "niet zo vreselijk krenterig" is als het erom gaat het millenniumprobleem nog voor de eeuwwisseling opgelost te krijgen. "Op het moment dat blijkt dat we als projectgroep meer mensen nodig hebben, kunnen we die ook krijgen. Weliswaar moet je ze dan ook nog weten te vinden, en dat valt niet mee in deze tijd, toch denk ik dat daar de bottieneck niet zit." De projectgroep Millennium hoopt "voor de kerst" duidelijk te hebben waar de grootste problemen zijn te verwachten. Op dit moment is er op elke faculteit al een 'contactpersoon'

aangewezen en een 'projectteam' gevormd om de mogelijke knelpunten te inventariseren. De centrale projectgroep van Van Rooden werkt intussen aan de opbouw van een website, die niet alleen technische, maar ook algemene informatie moet bevatten waarmee 'leken' gerustgesteld kunnen worden. Die site wil Van Rooden "zeker vóór medio oktober" in de lucht hebben. "Op de website komt een checklist met punten waar je op kunt letten en een database waarop alle relevante apparaten zijn genoemd. Het is heel belangrijk van elkaar te weten wat al onderzocht is en wat niet. Dat voorkomt dat je dubbel werk gaat doen." Het oplossen van het millenniumprobleem is als het inkleuren van een kleurplaat, merkt Van Rooden op. "Je krijgt die puzzel voor de nieuwe eeuw nooit helemaal ingekleurd, dat weten we. Er zullen alti)d witte gaten blijven zitten. Waar het nou om gaat, is dat we zo min mogelijk van die witte stukjes overhouden."

'Je wilt de praktijk proeven' Voor veel medewerkers van de VU speelt zich buitenshuis nog een heel leven af, al dan niet professioneel. Ad Valvas brengt een aantal van hen in beeld. Deze maand: John van Baars, hoogleraar recht aan de economische faculteit, maar tegelijk rechter-plaatsvervanger in het strafrecht. Peter Boerman

"De theorie is prachtig, maar op een gegeven moment krijg )e ook het verlangen eens aan de andere kant van de tafel te mogen zitten. Je wilt de praktijk proeven. Dat is ook heel goed als )e docent bent. Als je zelf hebt meegemaakt waar je over vertelt, wordt je onderwijs daar denk ik beter van." "Je wordt niet zomaar plaatsvervangend rechter. Daar is een hele procedure voor. De meesten worden geaccepteerd omdat ze ergens specifiek verstand van hebben. Ze komen uit allerlei praktische, maatschappelijke functies. Het zijn geen gesloten clubjes waaruit gerecruteerd wordt. Je hebt ook geen aparte opleiding voor rechter-plaatsvervanger. Je wordt door je ervaring geacht ergens verstand van te hebben. De praktische kant van het strafrecht leer je snel genoeg bij. Dat je nevenactiviteiten hebt, wordt door de rechtbank ook op prijs gesteld. De vakrechters kurmen moeilijk bijblijven op het brede vakgebied waarover zij recht spreken, voor de plaatsvervangend rechters is dat wat makkelijker

••I*.

'! Prof.mr. John van Baars is behalve hoogleraar recht ook rechter-plaatsvervanger bij de Amsterdamse rechtbank.

..•....?-.

('

mWi-mmJ/L Bk^,

Maurice Boyer

op het gebied waarop zij bezig zijn." "Ik zit er wel duidelijk vaker dan de meeste anderen, de echte specialisten. Ik ben als hoogleraar toch ook meer een generalist, al hou ik me met name bezig met fraude en milieu- en economische delicten. Dat maakt het soms wel vrij druk. Ik ben in 1986 beëdigd. Sindsdien word ik op gezette tijden gevraagd zitting te nemen in een meervoudige kamer. Tegenwoordig is

En de rechtszaken zijn in begmsel altijd openbaar: je kunt er zo binnenlopen. Ik raad mijn studenten dan ook altijd aan er zomaar eens een kijkje te gaan nemen." "Een volledige overstap naar de rechtspraktijk heb ik nooit overwogen. Buiten dat het financiële zelfmoord zou zijn, al is dat de laatste jaren wel iets verbeterd, zou ik het zelf ook niet willen. Toen ik in mijn werktijd aan de vu terugging naar een halve werkweek, heb ik heel bewust voor het

het allemaal wat beter in te plannen dan in de begindagen: men werkt nu met halfjaarroosters, zodat ik van tevoren kan inschatten wanneer ik veel te doen krijg. Ik heb destijds met de vu afgesproken dat ik maximaal twee zittingen per maand zou doen, anders zou het veel te druk worden. Dat gaat nu vrij goed. Ik kan steeds van tevoren zeggen of ik al dan niet beschikbaar ben."

"De combinatie van de twee, docent en rechter, is erg leerzaam gebleken. Niet alleen voor mij, ook voor mijn studenten. Ik neem mijn studenten vaak mee naar de rechtbank, dat vinden ze vaak een heel spannende en leerzame ervaring. Het praktische voordeel daarvan is evident: de stof gaat veel meer leven. Het is ook niet zo moeilijk: ik zit altijd op de Pamassusweg, dat is vlak bij de vu.

onderwijs gekozen. Dat zou ik erg missen als ik er helemaal uitgestapt was. Ik vind onderwijs zó leuk. Nog steeds. Het één is voor mij ook duidelijk gerelateerd aan het ander. Ik heb deze nevenfunctie met name met het oog op de aanvulling die het kan geven op mijn onderwijsactiviteiten." "Ik denk dat je als je met de wetenschap bezig bent, bezig moet zijn voor de maatschappij, zoals dat ook verwoord is in de doelstellmg van de VU. De universiteit mag geen ivoren toren zijn. Natuurlijk, de wetenschap isonafhankelijk, en dat mag ook niet in het geding komen, maar ik denk dat het nuttig voor zowel de wetenschap als de samenleving is als de twee regelmatig met elkaar in contact komen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 73

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's