Ad Valvas 1998-1999 - pagina 704

AD VALVAS 1 JULI 1999

PAGINA 16

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: een bijeenkomst voor afëestudeerden.

Oud-VU-studenten bij elkaar: verhalen over vroeger, vermengd met de geur van pijp en sigaar.

Taco van der Eb

'Van dat beton moest ik echt leren houden' Peter Boerman Meneer Aldershof moet op het oog al ver in de tachtig zijn, maar hij stapt parmantig het restaurant binnen. Het eerste dat opvalt is het lintje dat op zijn borst pronkt. "Bent u ook van de v u " , vraagt een van de vijf mannen aan een met koffiekopjes gevuld tafeltje. "Ooit wel", antwoordt hi) gevat. "Maar nu al een hele tijd niet meer, hoor." Aldershof is een van de ongeveer veertig mensen die de moeite heeft genomen af te reizen naar natuurhistorisch museum Naturalis in Leiden voor een bijeenkomst van afgestudeerden. Onder hen toch zeker drie, vier mensen van onder de dertig. H e t merendeel lijkt echter de vijftig al ruim gepasseerd. Veel verhalen over hoe het vroeger was, vermengd met de geur van pijp en sigaar. "Ik zie maar weinig bekenden", verzucht een vijftiger. "Niet zo vreemd", antwoordt een vrouw. "Er zi)n in de loop der tijd natuurlijk duizenden mensen afgestudeerd." Rector magnificus Taede Sminia heeft voor de gelegenheid zijn vrouw mee-

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen Je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Ik heb een vreemd probleem. Mijn ouders verwijten me dat tk me niet charmant kleed. Ik vraag ze wat ze dan charmant vinden. Dan zegt mijn vader: geen stoere kleding. Stoere kleding vindt mijn vader met charmant en niet vrouwelijk. Anna Beremna Lieve Anne, Arme schat. Je moet je niets aantrekken van je ouders. Allemachtig - we zijn al jaren aan het emanciperen, al jaren dienen wij ons nergens aan aan te passen, al jaren moet je zeker niet luisteren naar een oudere generatie, behalve als het op kennis aankomt die verifieerbaar is. Luister, we kennen drie criteria: esthetische, ethische en wetenschappelijke. Daarvan is het wetenschappelijke critenum het enige objectieve. Die

genomen naar Leiden. Hij vertelt alle alumnibijeenkomsten al bijgewoond te hebben: in Fnesland, Zeeland, noem maar op. D e vu probeert in elke regio in Nederland een keer een ontmoeting te regelen tussen afgestudeerden. Dit keer is de regio Leiden-Haarlemmermeer aan de beurt. "Dat kost wel tijd, ja", vertelt de rector. "Maar dat geeft niets. Ik heb het toch druk." In het auditorium van Naturalis krijgen de gasten twee lezingen voorgeschoteld. De eerste is van Frank Wesseling, een dertigjarige afgestudeerde aardwetenschapper van de vu, die in het museum werkt als conservator. Enthousiast vertelt hij over zijn promotieonderzoek naar fossiele schelpen in het Amazonegebied. Hij probeert zijn publiek ervan te overtuigen dat de verspreiding van slakken over de hele wereld vooral te danken is aan vogeltrekroutes. "Een bergeend eet duizenden slakjes per dag. Vijf procent van die slakjes overleeft de gang door het darmkanaal van zo'n eend. Zouden slakjes dan zo verspreid worden? N e e , want voordat een bergeend aan zijn trek begint, schijt hij zich eerst helemaal leeg. Sorry voor de uitdrukking.

D u s dat kan het niet zijn. Daarom denken we dat de slakjes aan de poten meegaan, of in de veren blijven zitten." Wesseling toont zich een begenadigd verteller. N a afloop van zijn voordracht blijven vragen vrijwel uit. De vragen die hij krijgt, beantwoordt hij met verve. Alleen de vraag of wetenschap waardevrij moet zijn, laat hij even liggen. "Die bewaren we maar tot de soep." D e rector, de tweede spreker van de middag, legt zijn gehoor vooral uit hoe de vu er nu uitziet. Dat is niet meer zoals in 1880. T o e n onderwezen vijf hoogleraren acht studenten. "Nee, de v u is een groot bedrijf geworden. Een dorp in een grote stad. En al heb ik er niet voor gestudeerd, ik moet dat bedrijf wel mee runnen." N a een ruim half uurtje belandt de rector bij zijn belangrijkste punt: waarom wil hij toch de hele middag doorbrengen met een stel mensen dat al jaren geleden is afgestudeerd? "Ik denk dat u de vraag verwacht heeft of u wat kunt missen voor onze universiteit. Dat vraag ik u echter niet. Alumni spelen in mijn ogen een belangrijke

rol voor de v u om de inhoud van de opleiding te toetsen en de aansluiting met de arbeidsmarkt te evalueren. Wat hebben jullie gemist in jullie opleiding? Ook het terrem van een 'leven lang leren' is belangrijk. H o e knjgen we de alumni terug naar onze universiteit? Waar is behoefte aan? Dat is ook belangrijk voor onze onderzoekers om te weten. En tot slot: het creëren van maatschappelijk draagvlak. Ik merk dat veel mensen nog steeds denken dat de universiteit een inflexibele ivoren toren is. Misschien kunt u helpen dat beeld te veranderen." Mevrouw Klein Breteler hoort het met genoegen aan. Ze lijkt een van de jongeren in het gezelschap, maar vertelt toch alweer twintig jaar geleden de deur van de universiteit achter zich te hebben dichtgetrokken. N u is ze, verklapt haar naambordje, 'senior beleidsmedewerker'. "Op mijn tijd aan de v u kijk ik graag terug", vertelt ze. "Ik vond het enorm leuk dat alles op dezelfde plek zat. Dat was handig, want ik zat bij de Wereldwinkel, en iedereen kwam dan langs je standje. Alleen dat beton, hè. Daar moest ik echt van leren houden."

Meneer Blaak is aan zijn maatpak te zien een redelijk geslaagd natuurkundige. Hij vertelt nét dit weekend uit Amerika teruggevlogen te zijn. Hij vond de uimodiging voor de bijeenkomst en besloot meteen plek vrij te maken in zijn agenda. "Na de vu deed ik de Harvard Business School. Daar in Amerika doen ze echt ontzettend veel met hun alumni. Hier ben ik dat niet zo gewend. Daarom vond ik dit een interessante middag." In de rij bij de broodjes kroket en brie staat ook de oude heer Aldershof. Hij vertelt enthousiast dat hij de discussie met de rector "interessant" had gevonden. "Zeer mteressant zelfs". Daarna laat hij merken dat ook vroeger niet vanzelfsprekend was dat alleen gereformeerde studenten naar de v u kwamen. "Ik heb net van de rector begrepen dat hij eindelijk af is van het idee van religieuze wetenschap. Dat vmd ik een winstpunt. D a t leverde in mijn tijd nog wel eens pittige discussies o p . "

Katja voeet raad andere twee veranderen steeds en zijn subjectief. Zodra je ouders, of wie dan ook, een ethische of esthetische uitspraak doen, hoef je er niet naar te luisteren en kan je je eigen mening vormen. Dus: zwart staat je niet. Onzin. Of: doe eens een leuk rokje aan. Ook onzin. Maar: de meeste mannen houden van aantrekkelijke vrouwen. Die uitspraak is juist, al zitten daar ook wat ethische en esthetische criteria aanvast. Het is niet moeilijk. Even oefenen, en je kunt het zo. Lieve Katja, Ik ben een jongen. Ik wil geen drugs gebruiken, maar iedereen in mijn omgeving gebruikt drugs (veel hasj, weed en af en toe een pilletje). Ik durf die dingen met te gebruiken, maar ik wil ook bij de groep horen. Ze zeggen trouwens datje geil van die pilletjes wordt. Wat kan ik het beste doen? Oltvier van Etten Lieve OUie, Zeg OUie, warmeer word je eens volwassen? D e boel in de malmg nemen is toch niet zo heel moeilijk? Ik moest

vorige week met een minnaar de hele avond jenever drinken. Hij dacht dat hij me daarmee kon verleiden. N o u , ik ging dus steeds naar de keuken, schonk voor mezelf een borrelglas water m en voor hem een glas jenever. Daar hoef je met je basisschool voor te hebben doorlopen. Je kunt toch wel eens één trekje nemen van een joint (kan geen kwaad.) Je kan toch wel een nep-pilletje nemen. D e meeste pillen zijn trouwens toch nep, wist je dat? Trouwens, ik word zelden geil van die pilletjes. Waar ik wel geü van word, is een joint op zijn tijd.^ Maar het geilste vind ik toch de combinatie: leuke man, goed gesprek, lekker eten en iets te veel wijn. Lieve Katja, Volgens mij ben je de dochter van Bolkestein, want rechts en agnost. Herman van Wijk Lieve Herman. N e e hoor, ik ben niet de dochter van Bolkestein. Ik ben de dochter van dominee Van Groeningen. Voornaam: Karel. Heeft nog aan de vu gestudeerd.

D e vraag die je had moeten stellen is: vind je Bolkestein een intellectueel? Daarop kan ik twee antwoorden geven. Nee, en ja. Nee: Bolkestein speelt een intellectueel. Hij acteert een maatschappelijk engagement en hij suggereert maatschappelijke b e trokkenheid. Ja: het maakt eigenlijk niets uit of je acteert of niet. Sartre speelde ook. Dernda ook. Chomsky ook. Het verschil zit hem in de originaliteit van de ideeën en de theorieën. Bolkestein is nooit origineel, of het moet zijn dat het origineel is dat hij de ideeën van 1950 thans in 1999 verkondigt. Wel is waar dat ik tamelijk rechts ben als het gaat om de opvatting dat het kapitalisme in ons gebakken zit. Maar ik ben links in mijn opvatting dat een persoonlijk, genuanceerd, verwarrend idealisme leukere, betere en interessantere ideeën en theorieën oplevert dan een star conservatief idealisme dat vroeger al zijn ongelijk bewezen heeft. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactie Ad Valvas t a v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15-B15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar redactie@advalvas vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen