Ad Valvas 1998-1999 - pagina 259

AD VALVAS 3 DECEMBER 1998

PAGINA 9

'Optimale vrijheid is niet hetzelfde als altijd vakantie' VU-student Robin Bremekamp is dit jaar voorzitter van jonge liberalen Al jong keek Robin Bremekamp naar het jeugdjournaal en discussieerde met z'n ouders over de problemen in de wereld. Dit jaar werd de VU-student geschiedenis gekozen tot voorzitter van de JOVD. "Als de apathie toeneemt, kan het mis gaan. Als mensen niet meer in de politiek geloven kan de samenleving als los zand uit elkaar vallen", stelt de jonge politicus.

Dirk de Hoog "Mag ik hier roken", vraagt Robin Bremekamp bij binnenkomst. "Ik weet dat het slecht is, maar het is de prijs die je betaalt als je politiek actief wilt zi)n. Je bent zo druk bezig en hebt zo veel vergaderingen dat het niet meevalt het roken te laten." Sinds kort IS de vi)fdejaars vu-student geschiedenis de landelijke voorzitter van de ]onge liberalen, verenigd in de lOVD. "Dat IS meer dan een fulltime bezigheid. Het kost me zeker meer dan vijftig uur per week, maar ik heb het er graag voor over. Ik vind het namelijk buitengewoon interessant om met politiek bezig te zijn." Mmder te spreken is hij over de financiële voorwaarden van zijn huidige functie. "Ik moet geld lenen om van te leven, want van onze hele organisatie komt één iemand in aanmerking voor een bestuursbeurs. Dat is veel te weinig. Als de minister politieke participatie van jongeren echt zo belangrijk vindt als hij zegt, moet hij meer bestuursbeurzen beschikbaar stellen." De JOVD is volgens Bremekamp een bloeiende vereniging. "Samen met de )ongerenbond van de SGP zijn wij de enige politieke organisatie in Nederland waarvan het ledental groeit. Alle andere politieke partijen en hun jongerenorganisaties gaan achteruit." D e JOVD telt dertig afdelingen en heeft zo'n 1600 leden. Drie andere jongerenbonden hebben ongeveer net zoveel leden: die van de SGP, GPV en de RPF. De jongerenorganisatie van het CDA IS iets groter, die van de PvdA, de Jonge Socialisten, iets kleiner. "De WD was bij de laatste verkiezingen de populairste partij onder studenten en mensen die voor het eerst mochten stemmen. Het liberalisme is duidelijk in bij jongeren. Dat is mede de verdienste van Bolkestein. Die zette de afgelopen jaren het liberalisme zichtbaar op de kaart", aldus de voorzitter. Bremekamp interesseerde zich al jong voor de politiek. "Zo rond mijn elfde jaar zag ik het politieke licht. H o e dat precies gekomen is, weet ik niet. Ik keek altijd naar het jeugdjournaal en discussieerde dan veel met m ' n ouders over alle mogeHjke onderwerpen. Die waren betrokken maar niet actief lid van de pvdA." Hij zag allerlei grote problemen opdoemen in de wereld. "Dit ging niet goed en dat ging niet goed", vertelt Bremekamp. "In de tijd dat ik politiek bewust werd, was er een grote staking in de Rotterdamse haven onder leiding van Paul RosenmöUer. De havenwerkers wilden 0,25 procent loonsverhoging extra. Als jongetje rekende ik uit wat dat betekende. Ongeveer veertig g;ulden per jaar erbij. Daarvoor legden ze de grootste haven van de wereld plat. Belachelijk vond ik dat, want die haven is de kurk waarop onze economie drijft. Daar moet het geld worden verdiend." Op zijn zestiende meldde hij zich aan als hd van de JOVD. "Dat was een idee

van mi)n vader. Die zei 'jij bent zo geïnteresseerd in poUtiek, je zou er wat mee moeten doen'. Daarop heb ik de JOVD gebeld. In het begin was ik alleen papieren lid, want in 's Gravezande was geen afdeling. Pas toen ik in Amsterdam ging studeren, ben ik me actief gaan inzetten", zegt Bremekamp. Hij koos voor de studie geschiedenis.

JOVD-voorzitter Bremekamp: 'Stel dat drie volwassen mensen met elkaar willen samenwonen, waarom zou de overheid dat verbieden? Wat dat betreft ben ik een eclite liberaal.' Yvonne Compier - Avc/vu "Eén ding wist ik zeker. Ik wilde naar de grote stad en in Nederland betekent dat Amsterdam. Maar welke studie ik wilde, wist ik niet precies. Ik overwoog van alles. Van Nijenrode tot en met geologie. Uiteindelijk koos ik geschiedenis. Die studie heeft duidelijk een link met politiek. D e vraag hoe de dingen zo geworden zijn, is belangrijk voor het oplossen van problemen." Zijn leraren geschiedenis speelden een rol bij zijn studiekeuze, "De beide leraren die ik gehad heb, waren heel enthousiaste mensen die ook politiek actief waren, weliswaar niet voor de

'Om die column van Gerry van der List heb ik smakelijk gelachen' liberalen, maar voor het CDA. Bij de lessen werden allerlei actuele zaken betrokken, waar we heftig over discussieerden." De voor de hand liggende keuze voor politicologie kwam nooit echt series in hem op. "Het is een misvatting dat je daar politicus mee wordt. Je leert wel veel over het politieke bedrijf en bestuur, maar de meeste studenten worden later ambtenaar en dat trok me echt niet. Politicus word )e door meningen te hebben en actief te zijn binnen een politieke organisatie." Waar zijn voorkeur voor het liberalisme vandaan komt, weet hij niet. "Het begon met nadenken over de economie, hoe dat in elkaar stak. Ik kwam erachter dat ik voorstander ben van een vrijemarkteconomie. Zonder al te veel regeltjes kunnen mensen zich het beste ontplooien en in zo'n economie kan iedereen door te werken een inkomen verdienen." M e t kritiek op het socialisme en de praktijken in Oost-Europa hadden zijn keuzes niet veel te maken. "Ik ben

eigenlijk te jong om dat meegemaakt te hebben. Dertien was ik, toen de Berlijnse M u u r viel. Dat ik voor het liberalisme koos vanuit een afkeur van het Russische systeemj kan ik niet zeggen. Dat systeem bestond eigenlijk toen niet meer." Bremekamp vindt zeker niet dat de politiek alles maar aan de werking van de vrije markt moet overlaten. "Zo simpel werkt het niet. Het liberalisme heeft echte idealen die verder gaan dan alleen opvattingen over de werking van de economie. Uitgangspunt is dat het individu de maat der dingen is en niet een groep mensen of een collectief Optimale vrijheid komt de optimale ontplooiing van het individu ten goede. Dat is echter niet hetzelfde als vrijheid, blijheid en altijd vakantie. Vrijheid gaat samen met verantwoordelijkheid, gelijkwaardigheid en verdraagzaamheid." In zijn visie moet de overheid zich zo min mogehjk met het privé-leven van de burgers bemoeien. "Abortus, euthanasie, softdrugs, hoeveel sigaretten je rookt, homohuwelijk, dat zijn allemaal dingen die mensen zelf moeten weten. Stel dat drie volwassen mensen met elkaar willen samenwonen, waarom zou de overheid dat verbieden als die mensen in volle vrijheid en bij hun volle verstand daartoe besluiten? Wat dat betreft ben ik een echte liberaal." Bremekamp beaamt dat zeker niet iedereen in de WD het met hem eens is. "Er zijn heel verschillende stromingen binnen het liberalisme. Nederland heeft niet een echte conservatieve partij dus krijgt de WD voor een deel die rol toegeschoven. Veel mensen van bijvoorbeeld het wetenschappelijk instituut van de WD hebben een heel normatieve kijk op de samenleving en zijn tegen zoiets als een homohuwelijk. Dat die stroming er is, is niet zo vreemd want een van de grondleggers van het liberalisme, Adam Smith, schreef niet alleen over de vrije markt, maar ook over het belang van de moraal in de samenleving." Een van de mensen van dat wetenschappelijk instituut is Gerry van der List, de columnist van de Volkskrant die nogal wat kritiek over zich heen kreeg toen hij zich kritisch uitliet over

de Gay Games die afgelopen zomer in Amsterdam plaatsvonden. " O m die column heb ik smakelijk gelachen, alleen die ene passage waarin een link werd gelegd tussen homo- en pedofilie ging me iets te ver. Maar de reacties op het stukje vond ik echt erg. Dat mensen columnisten willen verbieden dingen te schrijven is een heel gevaarlijke ontwikkeling. Daar komt het politiek correcte denken om de hoek kijken. Dat de overheid voorschrijft wat we wel en niet mogen vinden.

'Voor ongeveer veertig gulden extra de havens plat. Belachelijk' Belachelijk. Als je het er niet mee eens bent, moet je zelf de pen pakken en een tegenstuk schrijven. Zo werkt de democratie." O m de vraag of Bolkestein zijn grote voorbeeld is, moet hij hard lachen. "Hij heeft veel goeds gedaan voor de WD. Maar ik ben het lang niet op alle punten met hem eens." Bijvoorbeeld met de standpunten van Bolkestein over vluchtelingen en het gevaar van het islamfundamentalisme? "Eh, ik vind dat Bolkestein er goed aan gedaan heeft sommige zaken ter discussie te stellen. Dat is de taak van een intellectueel en van een politicus in het bijzonder. Je moet je kop niet in het zand steken. Bovendien dreigde het gevaar dat als de normale politiek bleef zwijgen, de aanhang van extreem rechts zou groeien met hun simplistische opvatting dat Nederland vol is en alle buitenlanders eruit moeten", aldus Bremekamp. Wat er concreet moet gebeuren weet hij ook niet zo één, twee, drie. "Ons liberale ideaal is dat iedereen overal ter wereld kan gaan en staan waar hij wil. Helaas is dat nog lang niet overal mogelijk en zijn er nog veel praktische problemen. Het kan natuurUjk niet zo

zijn dat Nederland eenzijdig de grenzen openstelt voor iedereen. Daar ligt ook de kern van het vluchtelingenprobleem. N u komen vrijwel alle vluchtelingen in Duitsland en Nederland terecht. Dat is fout. De toestroom moet over heel Europa eerlijker verdeeld worden." Het niet meer toelaten van vluchtelingen wijst hij krachtig van de hand. "Recht op asiel is de basis van de westerse moraal. Als je vindt dat individuen recht hebben op vrijheid, moet je die hier in Europa geven als ze thuis in hun rechten beknot worden." Eigenlijk wil hij niet zoveel over de standpunten van de WD praten. "Als jongerenorganisatie zijn we onafhankelijk en onze taak is jongeren bij de politiek te betrekken. Dat is heel belangrijk want als de apathie toeneemt, kan het mis gaan. Als mensen niet meer in de politiek geloven kan de samenleving als los zand uit elkaar vallen." Heel erg pessimistisch is Bremekamp wat dat betreft niet. "Tijdens de verkiezingen maakte ik veel discussies op middelbare scholen mee. D e jongeren waren wel degelijk geïnteresseerd in allerlei maatschappehjke vraagstukken. Alleen voelen ze meer sympathie voor de milieubeweging. Amnesty International of desnoods een vriendenclub die belegt in aandelen dan in politieke partijen. Die hebben een saai en stoffig imago van alleen maar praten en nooit iets doen. Daar ligt een uitdaging om aan te pakken." Wat Bremekamp later wil worden, lijkt niet moeilijk te raden. "Als je al zo lang in de politiek bent geïnteresseerd, is het natuurlijk niet vreemd dat je er later je beroep van wilt maken. Maar voorlopig is dat nog niet aan de orde. Na mijn afstuderen wil ik eerst een tijdje het bedrijfsleven in om ervaring op te doen en te zien hoe de echte wereld in elkaar zit. Later wil ik misschien de werkelijke politiek in. Dat hoeft niet per se in de Tweede Kamer, hoor. In de gemeenteraad van bijvoorbeeld Amsterdam kan je ook heel veel voor de mensen doen. Daar draait het uiteindelijk om."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen