Ad Valvas 1998-1999 - pagina 396

A D VALVAS 1 1 FEBRUARI 1999

PAGINA 2 0

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog gchter In de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: de Filmnacht van de biologen.

Voor begin van de Filmnacht was er een borrel. Vier films en twaalf uur later was er een ontbijt van gebakken eieren met spek.

Bram de Hollander

Weer m'n kussen vergeten Michelle Klunder Het regent, het schemert al, het waait, het is koud en het is vrijdagmiddag. Wie op het plein tussen de vu-gebouwen loopt en het doordringende gezoem van het huiswaarts gaande verkeer hoort, kan eigenlijk maar één ding denken: wat doe ik hier? Maar als je de bordjes 'Filmnacht' volgt, kom je uitemdelijk terecht bij hèt evenement van Gyrinus natans, de faculteitsvereniging van biologie. D e Filmnacht werd vrijdag 5 februari voor de zoveelste keer gehouden. De hoeveelste keer het precies was, blijkt niemand te weten. Colette Hoogeland, van het bestuur van Gyrinus, weet in ieder geval "dat er vijfentwintig jaar geleden ook al een was, maar ik geloof niet dat hij ieder jaar georganiseerd is." O m vijf uur 's middags begint het festijn, volgens het programma tenminste, met een borrel. Om zeven uur starten de eerste twee films. Iedereen kan in totaal vier films bekijken. Elke ronde moet tussen twee gekozen worden. D e nacht wordt afgesloten met 'verrassingsvideo' en een ontbijt, bestaande uit jus, boterhammen en gebakken eieren met spek. Maar dat is

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Kijk jij ook naar de Bijlmerramp? Is niet iedereen paranoïde? Mannen m Witte Pakken. Wel of geen wapens, uranium en gifgassen aan boord. Is het nu waar of niet? Maarten van Dongen Lieve Maarten. Natuurlijk is iedereen paranoïde, maar met recht. Hoe weet je trouwens of iemand paranoïde is? Stel je voor dat je paranoïde bent - je denkt bijvoorbeeld dat de Mossad, de Israëlische geheime dienst, achter deze Bijlmerramp steekt. Vervolgens merk je dat je steeds meer gelijk krijgt. Er waren wapens, er waren gifgassen... Het verbaast me niets als die Mannen in Witte Pakken ook nog boven water komen. Ben je dan nog paranoïde of niet?

pas op zaterdagochtend, om zeven uur. Vooralsnog, het is kwart over vijf, zijn de voorbereidingen in volle gang. Al vallen ook" andere geluiden te horen: "Triple twintig! Jeetje, die pijlen vallen altijd schuin in het bord terwijl ik ze echt recht gooi." Lothar Kuijper doet erg zijn best op het dartbord, en zal voor het begin van de eerste film vertrokken zijn. Voor een reünie van oud-eerstejaars biologiestudenten. Op datzelfde moment staan Dirk Borgers en Paul Admiraal te zweten in het damestoilet. Voor hen staat een oude kartonnen doos met daarin allerlei slangen, ringen en 'hulpstukken', behalve natuurlijk net die ene. Ze zijn belast met het op water aansluiten van de biertap die voor deze gelegenheid weer eens de kelder uitmocht. "Ja, hier komen we dus gewoon niet verder mee, zal ik kijken of ik siUiconenshit kan vinden?" Paul rent weg en Dirk legt uit dat een silliconenslang flexibeler en dus om een kraan te wurmen is. Dat moet dan wel in het herentoilet blijkt later. Tijs Cool, voorzitter van Gyrinus, zit bij de deur voor D e Stelling, de biologiekroeg, achter de geldkist om kaart-

jes te verkopen. Iets wat'Petra al vanaf vijf uur zou doen, maar die heeft het weer druk met andere dingen en komt écht zo. De posters hangen allemaal, het crêpepapier zit om de lampen, het is inmiddels een uur of zes en nog is de borrel niet echt op gang. Maar dat is logisch, vinden Tijs en Colette, want "de colleges zijn net afgelopen, practica gaan ook lang door, en mensen willen ook wat eten." Ze verwachten zo'n honderdvijftig mensen. Al roept iedereen nu nog stoer dat hij het gaat volhouden tot en met de laatste film - er is maar voor ongeveer veertig mensen ontbijt ingeslagen. Uit ervaring, van al die voorgaande jaren. Ondertussen in de keuken (een plank in een deuropening) smeert Hugo Konijn samen met Saskia Janssen en Babette de Nijs de tosti's. Die kunnen de hele nacht gekocht worden. Er zijn negen broden, da's goed voor negentig tosti's. Maar eerst moet van elk plakje kaas het randje worden afgesneden. Met een zakmesje. Volgens Hugo "had de kaasboer het niet helemaal begrepen", maar ja, hij heeft zelf de boodschappen gedaan, bij 'kaasboer' AH.

Katja weet Stel, je bent niet paranoïde en je denkt dat de anderen dat zijn. Ook dan gaat het mooi fout met je. Er blijken gifgassen aan boord te zijn geweest, wapens, er is contact geweest met allerlei instanties... Daar word je ook gek van. Het effect van de enquêtecommissie is dat niemand weet of hij nou gek is of niet. Betekenissen veranderen. Gevaarlijke stoffen blijken nu eens wel, en dan weer niet gevaarlijk. Betekenisverandering en -verschuiving van context is precies wat er gebeurt bij paranoia. Op dat moment maakt het niet meer uit of die M a n nen in Witte Pakken nu wel of niet boven water komen. In beide gevallen klopt het met het ziektebeeld. Lieve Katja, Ben je nu politiek correct of niet? Wat is politieke correctheid nu precies? Wat vind je van zo'n mevrouw Dupuis die opeens Nederland voor een paar maanden wil dichtgooien voor asielzoekers? Ben Aron

Helemaal achterin in één van de twee filmzalen loopt Mathijs Stegeman, een van de technische marmen van de avond. Met een doekje poetst hij het ruitje van de twee filmprojectoren schoon. Hij gaat die enorme projectoren bedienen, en doet dat voor het eerst. Mathijs moet het beeld scherpstellen, van spoel wisselen en in actie komen als er iets misgaat. Er ligt een verrekijker klaar om van bovenaf te kunnen zien of het beeld goed is. Hij lijkt niet erg zenuwachtig. "De kijker merkt niet eens dat van spoel gewisseld wordt. Je moet gewoon tegelijk op die knoppen drukken." En als de film knapt? "Gewoon er weer op leggen, dan draait hij wel door." Dus. En als de film draait, kan hij achter in de zaal 'gewoon' gaan zitten kijken. Het lijkt gezellig, zo'n hele nacht, maar of je billen het uithouden in die collegezalen is maar de vraag. "Elk jaar bedenk ik me dat ik een kussen had moeten meenemen", verzucht Elmar Veerman, "en elk jaar vergeet ik het. In één van de zalen hebben de stoelen tenminste nog een stofje op de rugleuning." Naast hem, aan haar eerste biertje begonnen, zit Liesbeth Noor. Zij is vast-

besloten het tot en met de laatste film uit te houden. "Vorig jaar wilde ik dat ook, al was ik toen voor het ontbijt weg. Ik hoef na zo'n nacht echt geen gebakken eieren, ik wil dan gewoon slapen." Drie van de vier films heeft ze al gekozen. Ze begint met Jackie Brown, dan Goodwill hunting en ze eindigt met Devil's advocate. Tijs Cool vertelt dat het kiezen van de films voor de Fümnacht wat problemen opleverde. 'Er waren dit jaar geen echte kaskrakers. Behalve Titanic, maar die duurt zo lang. Toen kozen we uiteindelijk voor acht gewoon echt goede films, met een paar klassiekers zoals Last tango in Paris." O m zeven uur is het dan werkelijk druk en de eerste twee films beginnen Over twaalf uur mag iedereen naar huis. Maar hopen dat het dan niet meer regent.

raad

Lieve Ben, Wat politieke correctheid is, weet ik ook niet, maar ik geloof dat ik het sowieso niet ben. Ik vermoed dat men eronder verstaat dat je 'zwarte' moet zeggen in plaats van 'neger' en 'vrouw' in plaats van 'wijf, en dat je altijd tolerant moet zijn, of democratisch, of links. Als dat zo is, ben ik politiek incorrect. Mevrouw Dupuis schijnt hoogleraar medische ethiek te zijn. Ethiek is geen wetenschap. Je kunt namelijk niets toetsen. Je kunt ook geen ethiek voorschrijven. Je kunt hoogstens onderzoeken wat iemands eigen ethiek is of wat de ethische normen van een land zijn, maar dat valt allemaal onder andere faculteiten. Al is mevrouw Dupuis dan geen wetenschapper, ze heeft wel recht op haar eigen mening. Die is naïef, want we kunnen de grenzen niet dichtgooien. Maar op zich vind ik het niet zo erg wat ze zegt. Ik vind Nederland al jarenlang te vol. Er zijn in ons land te veel Nederlanders buitenlanders. Voor het voeren van beleid heb je uit-

gangspunten nodig, opvattingen. Die uitgangspunten en opvattingen moeten door de democratie worden gereguleerd en gesteund. Uitgangspunten en opvattingen zijn altijd generalisaties. Elke generalisatie gaat op een gegeven moment kapot, namelijk als zich paradoxale situaties voordoen of dilemma's waarbij zowel het ene als het andere waar is of waartussen je geen keuze kunt maken. Dan moet je iets doen, namelijk wel of geen offers brengen. Wil ik tolerant zijn tegenover buitenlanders en tegelijkertijd onze sociale voorzieningen overeind houden? Beide vragen kan ik met ja beantwoorden, maar dat gaat niet. Ik moet een keuze maken. Welke? Ik kies voor onze sociale voorzieningen. Dat betekent dat wanneer er te veel buitenlanders komen, je die moet weigeren. Of mensen moeten meer belasting betalen. Ben ik daar voor? Nee. Want het verdienen van veel geld motiveert mij en het betalen van belasting demotiveert mij. Dus: zet een stop op de emigratie naar Neder-

land. Maar als de democratie iets anders beslist, leg ik me daar noodgedwongen bij neer, en dat moet ook. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactie Ad Valvas t a v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15-B-15, 1081 HV Amsterdam of ge emaild naar. redactie@advalvas.vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen