Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 330

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 330

9 minuten leestijd

A D VALVAS 2 1 JANUARI 1999

PAGINA 6

'Een piepende deur laten we wel even horen' Popgroep Zea begeleidt horrorfilm Nosferatu Arnold zag de video vijf keer in zijn geheel. "Daarnaast allemaal losse stukjes, steeds opnieuw: afspelen, terug, nog eens. De- eerste keer zaten we alleen naar de film te kijken, maar de tweede keer begon iedereen al ideeën te roepen. Het is toch een 'stomme' film. O m het wat systematischer aan te pakken, hebben we de film helemaal uitgetikt. Vervolgens schreven we ideeën op bij de scènes. Dat begint heel basaal met 'hier een beetje duister' of 'daar wat vrolijker', Op een gegeven moment zie je een fragment waar een liedje kan passen. Wat dat betreft blijven we op twee

Live muziek bij stomme films is een oud gebruik, dat zo nu en dan in ere hersteld wordt. Dat kan variëren van een pianist die met geïmproviseerde loopjes het tempo van Chaplin probeert bij te benen tot een symfonieorkest dat met vaste partituren de grootsheid van een klassiek meesterwerk laat herleven. Het Filmhuis Uilenstede gooit er een heuse popgroep tegenaan.

Cultuur

Dick Roodenburg T o t eind januari vertoont Filmhuis Uilenstede nog twee films uit het horrorgenre. Op vrijdag 22 en dmsdag 26 draait The shining en op donderdag 28 en vnjdag 29 Nosferatu. In Kubricks film The shining zorgt Jack Nicholson als enge huisbewaarder voor de nodige ophef, maar ook de andere voorstellmg belooft spektakel. Net als vroeger wordt Nosferatu namelijk begeleid door een band. Nosferatu is een 'stomme' klassieker, dat wil zeggen dat er geen geluid bij de film zit. Popgroep Zea zorgt voor muziek bij de beelden. "Het wordt geen optreden", benadrukt zanger/gitarist Arnold de Boer. "Wij staan met onze rug naar het publiek. De film is de show." O m muziek en film optimaal tot hun recht te laten komen, vinden de voorstellingen plaats in de Griffioenconcertzaal. Vijfmensformatie Zea bestaat al enkele jaren en treedt gemiddeld twee keer per maand op. De vu-studenten beschrijven h u n muziek als rammelnoise. "Lawaai, liedjes. Soms een beetje

Arnold de Boer (rechts) van Zea: 'We schreven eerst ideeën bij de scènes, heel basaal van 'hier een beetje duister' of 'daar wat vrolijker'.' Roei de Held hiphop, dan weer wat dance, het gaat alle kanten o p . " Rammelen ze daarmee ook aan de grenzen van de popgenres? "Niet bewust, maar we doen het wel." Een eigen cd bracht Zea nog niet uit, maar nummers van de groep zijn te vinden op het vorig jaar uitgebrachte album Death to the Pixies, we 're better en de onlangs verschenen verzamelcd Radio De Buren met allerlei Amsterdamse bands. Nosferatu, eine Symphonie 4es Grauens (1922) is de eerste verfilmmg van Bram Stokers gnezelroman Dracula uit 1897. In de film heet Dracula ove-

rigens graaf Orlok, vanwege problemen met de weduwe Stoker die regisseur Friedrich Wilhelm M u m a u van plagiaat beschuldigde. Vampier Orlok, gespeeld door acteur Max Schreck, is niet zijn grote oren, enorme handen en rattenkop de verpersoonlijkmg van het kwaad. Hi) schrikt mensen af door ze enkel aan te kijken. Het verhaal van de film is minder belangrijk dan de soms angstaanjagende visuele effecten. Het idee voor de Zea-begeleiding bij Nosferatu kwam vanuit het Filmhuis. "Ze vroegen ons, maar wilden eerst een optreden zien", aldus Arnold. "Tijdens het Lente-Ofifensief, het jaar-

lijkse popfestival voor Uilenstedebands, reageerde iedereen erg positief. Wij hadden er ook wel zin in." Het Filmhuis leende van het Filmmuseum een 16 mm-kopie van Nosferatu en nam die met een videocamera op. Dat was nodig omdat van de film geen video beschikbaar was, maar ook om te zorgen dat de video waarmee Zea zou oefenen precies even lang duurt als de film die tijdens de voorstelling gedraaid wordt. Een paar beeldjes meer of minder maakt natuurlijk verschil: " D a n zouden we te vroeg ophouden of te lang doorgaan."

gedachten hinken: aan de ene kant zijn we een popband en aan de andere kant is er een film die om een score, dus meer soundscapeachli^e. muziek vraagt." Volgens Arnold probeert Zea in de filmmuziek vooral de sfeer weer te geven. "We volgen de film niet letterlijk; dan moet je bijna per beeldje iets verzinnen. Als graaf Orlok met de boot naar Bremen reist, gebeurt van alles. Omdat die reis echter binnen het verhaal één geheel vormt, proberen we dat in éen liedje weer te geven dat De reis zou kunnen heten. Toch laten we bijvoorbeeld een piepende deur wel even horen. Snel stiekem tussen de muziek door. We hebben natuurlijk niet voor mets een sampler" Naarmate hij de film vaker zag, ging Arnold Nosferatu meer waarderen "Als je bedenkt dat de film in 1922 gemaakt is. Die cameraeffecten vind ik heel bijzonder. Petje af voor de regisseur." Nosferatu met begeleiding van Zea donderdag 28 en vnjdag 29 januan om acht uur s avonds in Cultuurcentrum Gnffioen, Gnffioenzaal, Uilenstede 106 te Amstelveen Toegang ƒ 9, Informatie 020 4445100. reserveren 020 4445033

i k hoorde pang! Oven ontploft' Medewerkers achter de verschillende balfes op de VU zien en horen alles. Ze zijn niet alleen wegwijzer, waakhond en vraagbaak, maar vervullen ook een sociale functie. Deel twee gaat over de fonkelnieuwe koffiebalie op de achtste verdieping van het Hoofdgebouw. "Het koffiepunt heeft nu meer het karakter van een grandcafé." Elsbeth Vernout D e toonbank is gemarmerd roze, de buitenkant frisblauw en de apparatuur van glimmend metaal. In mandjes liggen geurende amandelbroodjes en donuts te wachten op de klanten. D e koelvitrine bevat naast belegde broodjes en melkproducten drie verse fruitsappen in kannen. Zie hier: het fonkelnieuwe koffiepunt op de achtste verdieping. Na het - onder luid protest - verdwijnen van de bemande koffiebalies op de tweede, vierde en twaalfde verdieping kunnen hongenge coUegegangers alleen nog op de achtste geld aan een persoon geven in plaats van aan een automaat. De oude koffiebalie ademde volgens het restauratief bedrijf te veel 'de geur van de jaren zeventig'. "De spntsen, rondo's en gevulde koeken stonden op tafel in dozen voor het graaien. Je kon geen warme snacks of broodjes knjgen en het koeUiouden van producten was een groot probleem", aldus Sandra D o o m k a m p van het restauratief bednjf. Zij houdt toezicht op het vernieuwde koffiepunt. "Het kofiïepunt heeft nu meer het karakter van een grandcafé. Op den duur willen we de koffiemachine vervangen, zodat je ook cappuccino of koffie verkeerd kunt bestellen. Bovendien verkopen we dagelijks onder meer warme pizzapunten, quiche en saucijzenbroodjes." "Het IS helemaal top", jubelt Gerrie de Brueys-Beekman (50), die vijf dagen per week het verbouwde koffie-

punt bemant. Ze werkt al 24 jaar op de vu, waarvan vier jaar achter de balie van het koffiepunt op de achtste verdieping. "Ik heb vorige week gevraagd of mensen h u n reacties wilden opschrijven en die zijn zonder uitzondenng positief. Iedereen is dolblij dat het koffiepunt terug is, voor de gezelligheid en een praatje." De Brueys ("Zeg maar liever Gerrie") lobbyde om het koffiepunt op de achtste te laten blijven. Door de hoge omzetten en de centrale ligging van het verkooppunt kreeg ze haar zin. "Haar toko" is dagelijks van half negen 's ochtends tot negen uur 's avonds geopend. Ook de studenten zijn te spreken over de vernieuwde koffiebalie. In de korte pauzes kost het vaak te veel tijd helemaal naar het restaurant af te reizen voor een broodje. "Ze zijn er weer, Esther!", jubelt een pauzerende studente tegen haar vriendin met een blik op de donuts. Helemaal in haar nopjes pakt ze een ronde besuikerde bol uit het mandje. "Ik zou met weten hoe dat smaakt, maar ik zeg maar dat ze heel lekker zijn", grapt medewerkster Willie Kempe (54). Ze werkt al 29 jaar op de vu, waarvan twaalf jaar op de verschillende koffiepunten in het hoofdgebouw. Drie uur per dag werkt ze bij het vernieuwde koffiepunt. De omgang met de klanten is altijd plezierig, vmdt Kempe: "Agressieve mensen kwam ik nog niet tegen. D e eerstejaarsstudenten vragen me zelfs wel eens om raad;

ze hebben iemand nodig om op terug te vallen." Uiteraard zijn er kinderziektes sinds de koffiebalie vorige week maandag werd heropend. Kempe: "Ik hoorde pang! Oven ontploft. Ik denk dat hij oververhit was. Ik schrok me rot, ik stond er vlakbij." Achter haar zijn twee monteurs bezig de grote vierkante oven te repareren. Een van hen steekt zijn hoofd er helemaal in. "De eerste paar dagen was het hier zo warm, met al die apparatuur en die oven. Ik was blij als ik even weg kon. Er is geen afzuiginstallatie Ik moet er

niet aan denken hoe warm het hier 111 de zomer is", aldus Kempe. Absolute topper in de verkoopcijfers blijft de gevulde koek, volgens de kolfiedames al vijftien jaar niet aan te slepen. Hoofd restauratief bedrijf Geer Hubers, die een kijkje komt nemen, bevestigt de observatie: "De gevulde koeken gaan als een tierelier. Vanaf nu verkopen we ze niet meer in plastic, maar worden ze elke dag vers aangevoerd." Volgens Hubers staat de verse gevulde koek symbool voor de nieuwe manier waarop klanten worden benaderd. "Onze nieuwe strategie is: klant, vertel maar wat je wilt. Stel dat de klant patat wil, dan kunnen we een automaat plaatsen waarin patat wordt afgebakken. Geen fntuur, want daarvoor heb je een afzuiginstallatie nodig. Maar kant-en-klare friet uit zo'n automaat is een optie. Wat betreft de graasartikelen, zoals wij de tussendoortjes intern noemen, heeft de klant zeer veel inspraak." De oven is inmiddels gerepareerd. Er

Gerrie is terug op de achtste verdieping, na een geslaagde lobby voor het behoud van 'haar toko'. Yvonne compier AVC/VÜ moest een complete nieuwe motor in. Kempe nam al ovenwanten van thuis mee om zich tegen de ergste hitte te beschermen. En de afzuiging? "Die lieten we bewust achterwege", vertelt Sandra D o o m k a m p . "Als je nu uit de

lift komt en de gang inloopt, ruik je de vers afgebakken saucijzenbroodjes Dat trekt klanten." D e baliemedewerkers reageren in koor: "En wij dan' Zo ruiken wij aan het einde van de dag ook naar saucijzenbroodjes!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 330

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's