Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 453

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 453

1 minuut leestijd

AD VALVAS 23 MAART 2000

PAGINA 9

Saskia Groenewegen eerste vrouw in college van bestuur

Ik heb geleerd voor mezelf op te komen' Haar ouders hadden een hekel aan de gereformeerde voorman Abraham Kuyper. En ze is een vrouw. Het zijn twee kenmerl<en waarmee Saskia Groenewegen zich als nieuw lid van het college van bestuur onderscheidt van al haar voorgangers. Eén voornemen heeft de kersverse bestuurder al: de VU-campus en omgeving levendiger maken. Dirk de Hoog Met een ferme handbeweging trekt Saskia Groenewegen de vale vitrage weg voor de ramen van haar provisonsch ingerichte werkkamer in het vuhoofdgebouw. "Zo, dat is beter. Een beetje licht binnen kan geen kwaad." Het IS 15 maart en de eerste werkdag van het nieuwe lid van het college van bestuur. Gaat ze ook als bestuurder de ramen opengooien? Ze lacht en geeft een ontwijkend antwoord. "Voorlopig ga ik op ontdekkingsreis om de universiteit te leren kennen." Binnenkort heeft ze bijvoorbeeld een afspraak met leden van de studentenraad. "Praten met studenten is belangrijk, want zij vormen voor een groot deel het bestaansrecht van de universiteit " Groenewegen zelf is ook nog een beetje vu-student. Ze volgt hier een postdoctorale managementcursus. Op haar CV prijken nog negen andere cursussen voor leidinggevenden. Groenewegen (47) is voor haar nieuwe baan aan de vu benaderd door een headhuntersbureau toen ze als directeur economie en gemeeentefinanciën werkte bij de provincie Limburg. Daarvoor werkte ze onder meer bij de gemeentes Leiden en Enschede. Ze begon haar carrière als secretaresse. Via het avondatheneum belandde ze op de universiteit van Leiden, waar ze economische geschiedenis studeerde.

Paadje Groenewegen werkte nog niet eerder aan een universiteit, maar voelt zich geen vreemde binnen de academische wereld. In haar vorige banen heeft ze namelijk regelmatig met universiteiten te maken gehad. "Wat me daarbij opviel was dat de samenwerking tussen de lokale overheid en de universiteit vaak slecht was. Ze stonden met de ruggen naar elkaar toe. Samen een parkeergarage beheren was bijvoor-

beeld niet mogelijk." Het nieuwe collegelid is dan ook blij met haar portefeuille gebouwenbeheer en de ontwikkeling van de Zuid-as. "Ik ben geen voorstander van kale kantoorwijken waar het 's avonds donker en kil is. Ik hoop dat de omgeving van de vu zich ontwikkelt tot een levendig stadsdeel. N u vind ik de campus een beetje grauw en saai. Er zijn allerlei plannen in ontwikkeling, heb ik begrepen." Het paadje van Station Zuid naar de Buitenveldertse laan heeft ze al ontdekt als voorbeeld van slecht beheer van de openbare ruimte. "Als het 's avonds donker is, zou ik daar niet graag lopen." Hoewel ze een door de wol geverfde bestuurder is, wil ze zichzelf geen carrièrevrouw noemen. Aan dat woord heeft ze een hekel. "Ik doe het niet voor het geld, maar voor de uitdaging." Zij wil dan ook niet willekeurig welke onderneming besturen. "Alleen de belangen dienen van aandeelhouders lijkt me niks. Wat me aanspreekt IS de maatschappelijke betrokkenheid van een organisatie. Dat is voor mij ook de overeenkomst tussen werken bij de overheid en de universiteit." Groenewegen had eigenlijk liever het personeelsbeleid van de vu in haar portefeuille gekregen dan de financiën die ze gaat beheren. In eerdere functies had ze te maken met werkgelegenheidsprojecten. "Ik ben er voor dat bedrijven, dus ook de universiteit, extra aandacht besteden aan zwakke groepen op de arbeidsmarkt, zoals langdurig werklozen, gehandicapten en allochtonen. Daar wil ik me zeker hard voor maken". Ook om andere redenen had ze zich graag met personeelsbeleid bezig gehouden. "Binnen een organisatie hoort de mens centraal te staan, want dat is je kapitaal. Als bestuurder moet je luisteren en draagvlak creëren." Daarom staat Groenewegen achter medezeggenschap van personeel en studenten. "Bij medezeggenschap gaat

Anje Kirsch

Saskia Groenewegen: 'Heei sterlte reiigieuze gevoelens heb ik niet' het met zozeer om de precieze regeltjes en structuren, maar vooral om de vraag hoe mensen met elkaar omgaan. Of je echt wilt luisteren naar argumenten en die serieus wilt nemen."

CeUo Groenewegen is de eerste vrouw in het college van bestuur van de VU. Ook in universiteitsbesturen elders in het land zijn vrouwen op de vingers van één hand te tellen. Tegen deze pioniersrol ziet ze met op. "In zo'n beetje alle functies waarin ik heb gewerkt was ik de eerste vrouw. Dus het went. Er wordt wel extra op je gelet. Je moet het altijd beter doen dan mannen." Als vrouw heeft ze geleerd een stapje extra te moeten zetten. "Bij ons thuis was het niet vanzelfsprekend dat je als meisje ging studeren. Ik heb later alsnog besloten een diploma op het

avondlyceum te halen en te gaan studeren. Dus ik heb wel geleerd voor mezelf op te komen en me in te zetten om iets te bereiken. Gelukkig is het tegenwoordig vanzelfsprekend dat meisjes verder Ieren. Mijn jonge nichtjes beginnen gelijk te roepen dat ik zeur als ik met feministische verhaaltjes van vroeger aankom." Groenewegen heeft geen kinderen. Is dat de prijs die ze voor haar carrière heeft betaald? "Geen kinderen hebben is geen bewuste keuze geweest. Zo is het gegaan in mijn leven. Ik vraag me af of ik alle dingen die ik heb gedaan had kunnen combineren met het moederschap. Ik zie om me heen dat die combinatie voor veel vrouwen toch moeihjk is. Dat is een slechte zaak. Volgens mij is parttime werken in alle banen mogelijk, ook aan de top. Kijk naar directeuren van grote bedrijven. Als die een dag in de week ergens bijzonder hoogleraar zijn, vindt niemand

dat gek. Het gewone werk kan best in vier dagen." Ondanks haar drukke bestaan houdt Groenewegen tijd over voor leuke dingen. Ze wandelt graag, gaat naar de opera en speelt sinds vier jaar cello. En voor de lol zit ze in de besturen van een toneelvereniging in IVtaastricht en van het industriemuseum in Kerkrade. Kerkelijke activiteiten ontbreken op haar CV. "Het vu-busje, waarmee gereformeerden spaarden voor de Vrije Universiteit, stond bij ons thuis inderdaad niet op de schoorsteen. Mijn ouders waren Nederlands Hervormd en vonden de gereformeerden van Abraham Kuyper scheurmakers, omdat die uit de hervormde kerk stapten. Ikzelf vind christelijke waarden wel belangrijk, maar heb niet heel sterke religieuze gevoelens. Christen zijn vertaalt zich bij mij vooral in maatschappelijke betrokkenheid."

Postdoc speelt op prestigieus muziekfestival in Texas

I n Spanje zijn we razend populair' Ellen van Da en Hoe is het gegaan, daar aan de andere kant van de oceaan? "Sorry, kun je de vraag herhalen? Ik ben nog niet helemaal wakker, heb last van een jetlag." Wanneer ben je dan thuisgekomen? "Vannacht, zondagnacht dus. Ja, en meteen weer aan het werk. Want er moet natuurlijk ook geld verdiend worden." MISS Universe met (van links naar rechts) Erik Verhoef, Rick Treffers, Jaimy Quite en Ivar Vermeulen

Op uitnodiging van Amerikaanse muziekbobo's optreden !" 'Justin, Texas, met als doel de aandacht trekken van •nternationale platenmaatschappijen. Jaarlijks overkomt net een select groepje veelbelovende bands uit de hele ]^ereld. Het muziekfestival South-by-South West werd dit jaar gehouden van 15 tot 19 maart. Onder de zes Nederandse deelnemers was ook VU-muzikant Erik Verhoef w3), postdoc bij de vakgroep economie en bassist van MISS Universp

Hoezo, geen platencontract binnengesleept? "Natuurlijk was het sluiten van een deal met een muziekuitgever of concertagent het doel. Dat is helaas niet direct gelukt. Wel hebben we voor het eerst goede contacten gelegd met professionals uit de Nederlandse scene, zoals een recensent van het muziekblad Oor en iemand van het Nederlands Pop Instituut. Er waren duizenden professionals om te luisteren naar duizend concerten van bands uit de hele wereld. Wij hebben twee keer opgetreden, eenmaal voor een radiostation en een keejrjo een ^ b . - P a r k Ave.is.ge.vgstigd..

in 6th Street, een beroemde straat in Austin met tientallen clubs en kroegen. Na afloop kwam er een producer op ons af. Een Spanjaard. We hebben kaartjes uitgewisseld. Deze week verwacht ik een telefoontje." Wat moet een Spanjaard met een Nederlandse band? "In Spanje zijn we succesvoller dan in Nederland. Daar zijn we razend populair, mede dankzij onze zanger Rick Treffers die in Spanje goede contacten heeft. We hebben al twee keer een tour van tien dagen gemaakt in het land. Waarom we in Spanje zo succesvol zijn, weet ik niet. Zeker is wel dat zij onze muziek heel exotisch vinden." Jaarlijks melden zich voor South-bySouth West vele duizenden muziekgroepen aan. In Nederland werden jullie uitverkoren uit een groep van veertig. Nu kent iedereen waarschijnlijk wel de andere geselecteerden: De Dijk en bijvoorbeeld Daryll Ann. Maar Miss Universe... "We waren zelf ook verrast. We bestaan nog geen twee jaar en we hebben pas één cd uitgebracht. Club Tabu. Maar tussen de gekozen bands is wel een overeenkomst. We maken . allemaal muziek - van blues en

gitaarpop tot country - waarvan de bakermat in het zuiden van de VS ligt. En dat is precies de streek waarvan Austin het muzikale centrum is." 'He is the oldest, wisest, tallest and lowest part of Miss Universe', staat er op de website van Miss Universe over jou. "Ik zal een heel wijs antwoord geven: zoiets zou ik namurlijk niet over mezelf zeggen. De quote komt van een bandgenoot van mij, toetsenist Ivar Vermeulen. Grotendeels klopt het citaat overigens wel. Ik ben bassist, zorg dus voor de laagste tonen binnen de band." Van muziek spelen in een donkere kroeg in Texas naar de realiteit van alle dag: blokken achter een computer aan de De Boelelaan. Heb je behalve een jetlag ook last van een cultuurschok? "Nee hoor. Muziek maken en wetenschappelijk onderzoek doen hebben één overeenkomst: je schept nieuwe dingen. Ik ben nu bezig met een project - volgende week moet het af zijn over de vraag of rekeningrijden in heel Europa een optie is. Inderdaad, een onderwerp waar ik waarschijnlijk minder fans mee maak." i.is- •'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 1999

Ad Valvas | 660 Pagina's

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 453

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 1999

Ad Valvas | 660 Pagina's