Ad Valvas 1999-2000 - pagina 586

AD VALVAS 25 MEI 2000

PAGINA 6

Columnwedstrijd 'H

De inzendingen In onze editie van 20 april stond een oproep aan de lezers studenten en medewerlters - om mee te doen aan een columnwedstrijd. Een initiatief van Ad Valvas en het Bezinningscentrum samen. Onderwerp: het alledaagse kwaad, ook het thema van dit lustrumjaar van de VU. Een lekker breed thema, zo blijkt, waar alle soorten van kwaadheid en groot en klein leed in passen. Zowel het aantal inzendingen als de diversiteit van het 'kwaad' waren verrassend. Veertig lezers - vooral studenten, maar ook hoogleraren en overig personeel - stuurden een column in. In totaal hadden we zo'n vijftig inzendingen te beoordelen, want er waren enthousiastelingen die twee, drie, of meteen maar vijf stukjes instuurden. Bij het opstellen van de spelregels verder spijkerhard - was deze mogelijkheid over het hoofd gezien. Sommige inzenders meldden in de begeleidende tekst dat ze er met veel plezier aan gewerkt hadden en het niet erg zouden vinden om niet te winnen. Het schrijven was al leuk genoeg geweest eigenlijk. De inzenders kwamen van alle faculteiten en smdierichtingen en lijken wat dat betreft redelijk representatief voor de vu. Een van de inzenders bleek zelf de personifïering van - hopelijk niet alledaags - kwaad. Hoogleraar Bewegingswetenschappen Han Kemper (59) leverde twee bijdragen in, waarvan we er een nommeerden voor de topvijf Hé, hadden we laatst in Ad Valvas niet zijn boekje met essays Beweeg minder, leef langer gerecenseerd? En ja: bladerend in die bundel bleken zijn beide bijdragen daar, onder een andere titel, al in te staan. Het is maar te hopen dat zijn studenten aan deze vorm van zelfplagiaat geen voorbeeld zullen nemen. Exit Kemper. De meeste deelnemers grepen het thema aan om hun dagelijkse ergernissen te spuien. Ergernissen over anderen vooral: mobiele bellers, mensen bij de pinautomaat die op "ja' drukken voor

^/td

een bonnetje en het dan niet meenemen en automobilisten die niet nadenken over het milieu. Ook het openbaar vervoer zorgt voor veel leed, zo bleek uit diverse stukjes. Zo schrijft Jantiene Peereboom: "Bij de volgende halte stappen er nog meer mensen in dan uit en de warmte die in de vroege ochtend al drukkend is, neemt toe. (...) Ik adem oppervlakkig om de mensenmassa zo min mogelijk te voelen. Het liefst zou ik mijn ogen sluiten voor al deze ellende, maar ik realiseer me dat het beter is om mijn jaszakken en tas in de gaten te houden." De gebouwen en voorzieningen van de vu vormen ook een dankbaar onderwerp voor een column. Zoals de deprimerend donkere hal van het hoofdgebouw, de verbouwing van de kantine bij Geneeskunde waar geen eind aan lijkt te komen en natuurlijk de lift waarop altijd lang gewacht moet worden en die op elke verdieping stopt. Maar er is ook heel ander leed, zoals dat van een stotteraar die sinds kort aio is en met angst en beven zijn spreekopdrachten tegemoet ziet. En Manja Mooy heeft het eigenlijk over eeuwig leed: "Al mijn zorgen bestonden m de tijd van Adam en Eva vast ook al. (...) Mijn vriendje moet in een toneelstuk een ander meisje zoenen. Hij zegt dat ze niet aantrekkelijk is, maar kan ik het helpen dat ik hem het liefst dag en nacht in mijn huis opsluit? Misschien ligt het aan mij, maar ik geloof dat het alledaagse verdriet van een meisje al eeuwenlang veroorzaakt wordt door het bestaan van jongens." (SV)

^^W M/O/O/l

Fluitend fietste ik een aantal weken geleden door het Rembrandtpark in Amsterdam-West. Het park had net een facelift ondergaan. De kleine houten bruggetjes waren vervangen door moderne betonnen bruggen met glazen zijwanden. Niet echt een architectonische hoogstandje, maar wel een lekkere brug. Niet te steil en naar beneden suis je lekker door. Ik wilde dan ook met een rotvaart over het eerste bruggetje vliegen toen mijn oog op twee roodwitte bordjes viel. Uit alle macht trapte ik op de rem. Zou de brug kapot zijn? Ik stapte af om het witrode geval van dichtbij te bekijken. "30 t en lOt op de middenas" meldden de zwarte tekens.

yi\/^jl-

Ik keek nog eens goed. Begreep ik de boodschap misschien verkeerd? Nee, het was duidelijk: de brug verdraagt geen dingen die zwaarder zijn dan 30 ton of een gewicht hebben zwaarder dan 10 ton op de middenas. Het duurde even voor de absurditeit tot me doordrong. Dertig ton?! Wie willen ze hier in godsnaam waarschuwen? Een gehandicapte met rolstoelaanhangwagen? Een hybride tweelingkinderwagen voorgetrokken door hun skatende vader? De overheid trekt heel wat borden uit de kast om de burgers te behoeden voor dreigend gevaar: "Deur op slot? Buit eruit!" of "Fiets op slot?!" Het grootste gevaar zien de regelaars daar-

fiilcMi^Hi Het koningshuis ligt onder vuur. In deze nieuwe eeuw heeft de fractievoorzitter van de enige politieke partij van Nederland met nog een verwijzing in de naam naar de vorige eeuw een knuppel in het koninklijk hoenderhok geworpen. En wel door aandacht te vragen voor een nieuw staatsbestel, waann de rol van de vorst verschrompeld is tot een louter ceremoniële. De achterliggende redenering van De Graaf was dat het toch wel vreemd is dat zelfs de bevoegdheidsloze universiteitsraad van de vu elk jaar democratisch gekozen wordt, maar dat op het koningschap een monopoliepositie van de Oranjes rust. In lijn met de Microsoft-zaak heeft de D66-leider

bij over het hoofd. Een burger geniet niet meer van het bos of een lekker bruggetje wanneer op ieder stukje grond zinloze mstructies van Big Brother staan. En daarmee schieten al die recreatiemiddelen hun doel voorbij. Je komt er gestresster van terug dan dat je er inging. Ik stapte weer op mijn hooguit dertig kilo wegende fiets, en trapte woest op de pedalen. Hijgend en rood van kwaadheid - die bordjes waren werke-

m

^^^vff^

dan ook voorgesteld het huidige takenpakket op te breken en louter nog het weinig lucratieve lintenknippen en koekhappen door de firma Nassau te laten verzorgen. Machtsmisbruik is immers al aangetoond! Bea bemoeit zich actief met kabinetsformaties, verplaatst nu en dan een ambassadeur, en heeft bovendien beoogd premier Brinkman weggepest. Wat doet een president als hij onder binnenlands vuur ligt? Hij start een oorlog om de aandacht af te leiden. Wat doet een koningshuis als het dreigt te worden afgeschaft? Het ensceneert een tragisch ongeval met onwillige, maar populaire prinsessen. En als er geen populaire prinses is.

moet er maar snel één komen. Enter Maxima. Geef het volk een sprookjeshuwelijk en de staatstoelage zit weer voor twintig jaar snor. Papa Maxima schijnt echter zijn politieke handen ooit enigszins bezoedeld te hebben. Op een onderzoek naar papa wordt inmiddels aangedrongen. Dat is natuurlijk grote flauwekul. We trouwen met Maxima en niet met haar vader. Er moet natuurlijk een onderzoek naar Maxima zelf komen! Maxima als koningin betekent alle dagen Maxima. Kan dat kwaad? Er is een algemeen besef dat een koningin een rol vervult als symbool van nationale eenheid. Hoeveel rijksgenoten identificeren zich met een

lijk als paddestoelen uit de grond geschoten - kwam ik bij de laatste brug aan. Het paaltje stond schuin en het witrode geval hing aan een schroef te bungelen. De vandalen hadden zich uitgeleefd. Kwaad wordt met kwaad bestreden en voor het eerst was ik daar blij om. Beitske Bouwman (26) werkgroepbegleider bij Filosofie in Bednjf, faculteit Filosofie

Spaanssprekende geblondeerde Argentijnse schone die in Brussel voor een grote internationale bank werkt? Wie is die Maxima eigenlijk? H o u d t ze van soaps en voetbal? Gaat ze meehossen als we Olympisch goud winnen? Kan ze goed koekhappen? Kan ze overweg met Maartje van Weegen? Is ze wel eens kribbig of hooghartig? Slaat ze haar man? Is ze gevoelig voor paranormale genezers? Heeft ze banden met de vliegtuigindustrie? Laat ze de binnenstad van Amsterdam afzetten als ze zestig wordt? Heeft ze geïnhaleerd? Heeft ze de musical over Evita gezien? Kan ze het verschil uitleggen tussen Denemarken en Nederland? Een onderzoek lijkt me meer dan gewenst. Robert Mosch (23), student rechten/ aio economie

lrfeAl/o4i Poeh, dat waren weer confronterende paasdagen. Diepzinnige gesprekken over goed en kwaad. Zware tv-programma's en de paus die opriep tot meer verdraagzaamheid en rechtvaardigheid. Heel mooi hoor, maar ik kreeg het een beetje benauwd. Toen ik op straat een luchtje ging scheppen liep ik ook nog een mevrouw met de Wachttoren tegen het lijf die me streng en onderzoekend aankeek. Pasen het feest van de Veriossing? Ik voel me elk jaar juist in deze periode weer geconfi-onteerd met mijn eigen zondige onvolkomenheid... Misschien ben ik wel ultragevoelig; we gingen op de lagere school al biechten. Met Kerstmis, en met Pasen, we lispelden onze zonden trillend door het luikje waarachter de pastoor zat; hij zei dan dat God ons zou vergeven na het bidden van drie weesgegroetjes en een onzevader. Een mooie methode. Maar op de een of andere manier was ik nooit echt overtuigd. De pastoor bleef ondanks zijn zalvende woorden koud en ongenaakbaar, het Jezusbeeld bleef teleurgesteld op me neerkijken, ondanks een extra onzevader van mijn kant. Altijd bleef ik twijfelen of mijn zonden me wel werkelijk ver-

V h u n S(

ik e( n 01 SC

ik S£

ki ni w E n( m lo ni b( a£ aj SI

v; d( tv

k

ni

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen