Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 460

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 460

7 minuten leestijd

AD VALVAS 2 3 MAART 2000

PAGINA 1 6

AAN OVERGESTAPTE STUDENT LIDEWIJ MERCKX Tweedejaars studente woord en beeld Lidewij Merckx (22) besloot vorig jaar van de kunstacademie in Den Bosch over te stappen naar een theoretisch georiënteerde opleiding. "Op de kunstacademie voelt kritiek op je werk als kritiek op je persoon, waardoor je gauw op safe gaat spelen. Daardoor kwam ik op een gegeven moment vast te zitten." Afgezien van wat aanpassingsmoeilijkheden bevalt de studie goed. Annette Wiesman

Leden van de sportclub ASVU trappen zich in het zweet

Bram de Hollander

Het gebeuren 'Compleet afzien' op de fiets studenten lui en inactief? Niet de leden van de ASVU. In de zomer rijden zij elke maandag en donderdag twee uur lang op hun racefiets door het Amstelland, het boerengebied net onder Amsterdam. Gestoken in flitsende wielrenkleding volgen zij de instructies van trainer Kees de Vrij. "Fietsen en tellen tegelijk is helemaal niet moeilijk."

Floor Bal

Het is maandag 20 maart, half zes 's avonds. De eerste fietstraining van het seizoen gaat beginnen, en trainer Kees de Vri) heeft er zin in. "Wie heeft er al meer dan vijfhonderd kilometer gereden?", vraagt hij aan de groep. Wanneer er schamper gelachen wordt, voegt hij eraan toe; "Dit voorjaar." Vijfhonderd kilometer fietsen lijkt makkelijk voor de professioneel uitziende groep wielrenners die zich bij het sportcentrum op Uilenstede heeft verzameld. Iedereen heeft een stevige racefiets, een valhelm - want die is verplicht - en flitsende wielrenkleding in alle kleuren.

Hongerklop Omdat hij jarig is, deelt D e Vrij op de verzamelplaats bananen uit. Een banaan blijkt typisch wielrenvoedsel te zijn. Wie hard fietst, krijgt halverwege de tocht hongerklop en dan komt een banaan goed van pas. De studenten Tessa en Celine willen geen banaan. Ze willen maar één ding: fietsen. Waarom ze aan deze training meedoen? "Omdat het leuk en gezellig is. En omdat we willen trainen voor Marmotte, een tocht in Frankrijk," Voor de twee studenten is werken aan hun conditie heel belangrijk. In de zomer fietsen ze en in de winter schaatsen ze. Ook Sandra - tweedejaars geneeskunde - schaatst in de winter, en wil ook in de zomer aan haar conditie werken. Voor haar is

Wat zou je aan de VU willen veranderen? Ik heb nog wel eens heimwee naar de academie, waar alles klein en intiem was. Je kende iedereen en alles. De anonimiteit hier staat me tegen. D e eerste weken dacht ik: ai, wat heb ik mezelf aangedaan. Misschien moeten ze een speeltuin of een knutselhoek in de hal neerzetten.

het de eerste keer dat ze meedoet. De bedoeling is dat het een rustige training wordt, waarbij het erom gaat te genieten van het boerenland. De Vrij: "Het doel is natuurlijk dat ze harder gaan fietsen. Maar ik vind het net zo belangrijk dat iedereen heelhuids thuis komt en een prettige avond heeft gehad."

Conditietraining De tocht begint dan ook rustig. D e wielrenners houden een aardig tempo aan en fietsen in een groep, intussen met elkaar pratend. Maar na de eerste stop komt daar verandering in. De Vrij geeft de opdracht om individueel te gaan rennen, waarbij de renners telkens blokjes van een halve minuut moeten fietsen. In de eerste dertig seconden is het de bedoeling dat ze vijfenveertig omwentelingen maken. D e tweede halve minuut moeten ze op vijftig omwentelingen uitkomen. Dit tempo moeten de rermers steeds hoger opvoeren totdat ze vijfenzestig omwentelingen maken in een halve minuut. Wie geen toerenteller heeft, moet zelf tellen. Dat is geen probleem volgens De Vrij: "Fietsen en tellen tegelijk is helemaal met moeilijk."

Wat is je toevluchtsoord? Zeeland. Daar ben ik geboren en getogen. Ik ga erheen als het me hier allemaal iets te veel wordt. De reis is echt een quest: als alles meezit ben ik er in vier uur. Als ik met vriendinnen samen reis, gaan we naarmate we met de trein dichterbij komen steeds Zeeuwser praten. Ik ben gehecht aan de polders, het water en de rust. Als ik veenig ben en alles zo'n ^^ beetje gezien heb, ga ik weer terug, denk ik. f"

Aan welke eigenschap van anderen kun je je ergeren? Als iemand die ik vertrouw tegen me liegt, voel ik me zwaar verneukt. Ik vind het ook pathetisch als mensen zich anders voordoen dan ze zijn. Jezus, relax, denk ik dan. In D e Balie heb je van die zogenaamde erudiete mensen die je bij binnenkomst aankijken van: 'En wie mag jij dan wel zijn?'

drinkt minder en na afloop voel je je hartstikke fit. Ik kan het iedereen aanraden. Wat inspireert je? Een bloemetje dat bloeit, een grassprietje, een lach op iemands gezicht in de metro. Welk boek heeft je leven veranderd? Ik ben pas sinds kort weer gaan lezen; ik was altijd veel meer gefocust op kunst. Als je me vraagt welke kunstenaar mijn leven veranderd heeft, zou ik Joseph Beuys zeggen. Hij was een van de eerste abstracte kunstenaars die ik wist te waarderen en begrijpen. Zijn kunstwerken bestaan meestal uit organische vormen en bijenwas. Vooral zijn schetsen zijn intrigerend; dierlijk, vrij en expressief. Welke muziek wil je op je begrafenis horen? Een bepaald klarinetconcert waarvan ik steeds vergeet van wie het is; ik geloof Mozart. Ik kan het zo voor je zingen, het is heel dramatisch. Verder moeten ze er op mijn begrafenis maar een feestje van maken. Zo van: 'Doei, 't was leuk, maar wij gaan weer verder.' Ik hou van triphop, zoals Lamb en Tricky, maar ook techno, maffe disco en jazz.

En waaraan erger je je bij jezelfi Aan mijn chaotische inslag. Er gaat zoveel door mijn hoofd. Ik ben heel wisselvallig: de ene keer kan ik het één vinden en een andere keer weer iets heel anders. In mijn agenda staat alles door en over elkaar heen opgeschreven. Dat zorgt wel eens voor verrassen' de wendmgen.

Waarop kies je je vrienden uit? Ze zijn sociaal en ruimdenkend. Ze kijken verder dan h u n neus lang is en zijn vaak creatief. Ik heb vooral vrienden in Brabant; in Amsterdam moet het nog een beetje op gang komen. D e mentaliteit hier is trouwens wel anders. Als je in Brabant aan de buschauffeur de weg vraagt, bemoeit de hele bus zich ermee. Hier is het ieder voor zich. En als je iemand per ongeluk met je fiets aanrijdt, word je helemaal uitgescholden.

Waaraan geefje het liefst geld uit? Aan boeken en uitgaan. Ik ga meestal naar cafeetjes als D e Koe; of donderdags of zaterdags naar Paradiso. Laatst was ik op zondagmiddag naar een concert waar De Flying Waelebrothers en Soulwax optraden; dat was echt party hardy. Het is ideaal om 's middags uit te gaan. Het lijkt wel nacht, maar je

Wat is je grootste angst? D a t ik op een dag wakker word en dat iedereen en alles is verdwenen. Ik denk dat dat iets te maken heeft met hoe ik de werkelijkheid zie: als een soort schijnwerkelijkheid. Ik ben een individu en zal nooit met de blik van een ander naar de werkelijkheid kunnen kijken. Dat is een vorm van eenzaamheid.

Dan gaat de groep op weg naar Waverveen, .waar de volgende stop is. "En als je niet weet waar dat is, dan zorg je maar dat je niet voorop rijdt." N u wordt er niet meer gepraat tijdens het fietsen. Iedereen is geconcentreerd bezig met het rijden van blokjes van dertig seconden. D e wielrenners rijden apart, één voor één over de weg langs het water. Voor een aantal fietsers wordt het nu duidelijk zwaar. Zij moeten hun best doen om met de groep mee te komen. Aangekomen op de volgende stop blijkt dat nu juist één van de attracties van het wielrennen. De Vrij: "Een aantal van de wielrenners rijdt bijna professioneel; zij willen vooral goed njden. En voor de rest is dit een stevige conditietraining." Frederik, die tijdelijk studieloos is, is het hiermee eens: "Het is een prettig gevoel om hard te rijden. Ik vind fietsen leuk omdat je veel van de omgeving ziet en omdat je ermee aan je conditie werkt." Ook Nora Dekker fietst om in conditie te blijven. "Ik ben al een x-aantal jaren lid. Ik fiets omdat ik het leuk vind. Maar ook voor het gevoel van uitputting en om compleet af te zien."

Bram

Lidewij Merckx

de Hollander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 1999

Ad Valvas | 660 Pagina's

Ad Valvas 1999-2000 - pagina 460

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 1999

Ad Valvas | 660 Pagina's