Ad Valvas 1999-2000 - pagina 603

AD VALVAS 25 MEI 2000

PAGINA 23

^^m AAN RECHTENSTUDENTE CHYI^LENE SAN-A-YONG Chyralene San-A-Yong (21) is vierdejaars notarieel recht. Twee jaar geleden bedacht ze dat de nieuwe generatie studenten behoefte heeft aan een nieuw soort studentenfeesten: minder bier en meer dansen: "Dat hele studentikoze is zo corny" Daarom werd ze voorzitter van de feestcommissie van faculteitsvereniging QBD. Annette Wiesman

Anje Kirsch

Liefdesscène met Marlies Koffeman en Andrew Niemeijer in Play on! van toneelgroep Funest

i l G Ï §GDGUr6i1

Grappig zijn is moeilijl^er dan gedacht "Het lijkt me verschrikkelijk om hier twee uur naar te kijken", roept een speler van het toneelgezelschap Funest (Free University Englisch Speaking Theatre) aan het einde van de repetitie. De spanning stijgt onder de tien studenten Engelse taal- en letterkunde die druk bezig zijn om de Amerikaanse comedy Play On! van Rick Abot in hun hoofd te krijgen.

Katja Kreukels In een werkgroeplokaal worden de tafels uit elkaar geschoven. De plastic tassen met jurken, sjaaltjes en degelijke herenjasjes staan in de hoek. Nederlandstalig geroezemoes gaat over in keurig Engels taalgebruik. De repetitie is begonnen. Enigszins verwarrend is dat toneelgroep Funest ook een repetitie speelt. Play On! is een toneelstuk in een toneelstuk. Centraal staat een theatergezelschap dat onder hoge tijdsdruk bezig is met een slecht geschreven thriller over een Indiaas juweel met een legendansche vloek. De echte vloek rust echter op het stuk zelf en de uitvoering ervan: dé comedyelementen. D e weg naar de uitvoering heeft de nodige obstakels. Zo vergeten spelers voortdurend hun tekst, gaan ze in discussie over het taalgebruik of barsten ze in huilen uit vanwege een black-out. Ironisch is de parallel met deze repetitie van Funest. Ook zij zitten vlak voor de première en ook hier gaat niet alles vlekkeloos, waardoor je soms als toeschouwer niet weet of de twijfel echt is of gespeeld. Het is nog niet grappig genoeg, is de conclusie na afloop, nog niet snel genoeg en de souffleur moet te vaak bijspringen. T o c h zullen ze al over een paar dagen de bühne beklimmen Van het Ostadetheater.

Weinig m a n n e n Iedereen is vandaag een beetje duf, meent Martine de Boer. Zij speelt de onhandige technicus m het stuk. "We hebben gisteren een etentje gehad van de studievereniging. Ik betrap mezelf er soms ook op dat ik vergeet op te komen." Play On! is het debuut van T o m Spits als regisseur. Hij vindt het geen makkelijke artistieke missie. Zeker niet omdat hij ook zelf meespeelt >n het stuk als Lord Dudley. "Het is soms moeih)k om het overzicht te houden en op alles te let-

ten. Ik heb daarom nu ook een regie-assistent." De keuze voor dit toneelstuk kent vooral praktische redenen. Spits: "Ik heb geselecteerd op castgrootte en geslacht. Het moest een stuk zijn voor ongeveer tien mensen met weinig mannen. Bij Engels heb je namelijk meer studentes dan studenten." De keuze voor een comedy is bewust, vertelt Danielle Wigchert, zij speelt de regisseur in het stuk. "We wilden een vrolijk toneelspel met luchtig Engels, makkelijk verteerbaar voor familie en vrienden." Het spelen in het Engels gaat de studenten goed af. Martine: "Dat is logisch. We horen de hele dag Engels om ons heen." De educatieve meerwaarde zit volgens T o m vooral m het overbrengen van de taal, bij voorkeur met een hot potato in de keel. Spelen bij Funest blijkt ook handig te zijn als smoes. T o m : "De repetities vormen een goed excuus voor het uitstellen van een studie-opdracht." En Funest is sociaal. Het is een ontmoetingsplek voor studenten uit verschillende jaren en een pleisterplaats voor studenten die toch al actief zijn binnen de studie. T o m : "Het zijn wel altijd dezelfde mensen die meedoen."

Wat zou je aan de VU willen veranderen? D e tafels in de studiezalen zijn al jaren hetzelfde, de kleuren zijn te grauw en het gebouw is veel te donker. Dat merk je pas als je na een hele dag werken de vu uitkomt, dan word je helemaal verblind. 'O ja, dat heet nu zon', denk je dan. Helaas hebben rechtenstudenten, in tegenstelling tot wat iedereen denkt, veel colleges. Ik zit hier van 's ochtends vroeg tot 's avonds zes uur. Wat had je ook wel willen studeren? Scheikunde of iets aan de HTS. Scheikunde en wiskunde waren echt mijn lievelingsvakken. Ik weet niet meer precies wat me leuk leek aan notarieel recht. Je had goede vooruitzichten op een baan en dat was ook belangrijk toen ik eraan begon. Familie- en vermogensrecht vind ik ook wel leuk, omdat je je daar wel wat bij voor kunt stellen. Wat is je toevluchtsoord? M ' n sociale leven, alles wat zich buiten een straal van honderd meter van de VU afspeelt. Ik vind mijn studie heel b e l a n ^ j k , maar die moet wel in balans blijven met de rest van mijn leven. Als ik niet zou gemeten was het allemaal zinloos. Ik hou veel van dansen, ben een vaste Paradisogangster. Zaterdagavond zijn daar discoclassics en op zondagavond is er Basslme met RB en hiphop. Ik ben graag onder verschillende soorten mensen, niet alleen onder studenten. Aan welke eigenschap van anderen kun je je ergeren? Ik kan niet tegen mensen die zich onverantwoordelijk gedragen. Ik geloof dat zij het kwaad in de wereld veroorzaken, haha. Door te vluchten wentelen ze hun last op een ander af. Als mensen onverantwoordelijk, laf en leugenachtig zijn word ik helemaal boos. Vooral omdat je tegen mij alles kunt zeggen. Er is weinig waar ik geen begrip voor heb. En maaraan erger je je bijjeeelf? Soms heb ik te veel begnp voor anderen. Alles goedpraten werkt wei eens in je eigen nadeel. Misschien ben ik dwangmatig begripvol. Welk boek heeft je leven veranderd? Ik hou erg van maatschappelijk gerichte boeken, zoals boeken die bij Oprah worden

Decolleté

Welke muziek wil je op je begrafenis horen? Never gonna let you go van Fate Evans. Er zitten van die overgangen en stiltes in waarvan ik denk: prachtig, hier gaat iedereen huilen! Ik heb er zelfs een hele choreografie bij bedacht, met armen die de lucht in gaan enzo. Verder nog wat gospelmuziek, van de Winans Family bijvoorbeeld, en daarna muziek van Mary J. Blige of Aretha Franklin. Ik hou van krachtige stemmen. Wat inspireert je? H e t geloof, denk ik. Wat er ook gebeurt, daar hebben ze altijd plaats voor me. Dat voel ik vooral als ik naar de preek luister of naar de bijbel kijk. Die bijbel is zo lang geleden geschreven, en toch staan er dingen in die betrekking hebben op het leven van nu. Uit familie en vrienden put ik ook veel kracht. Of ze nu als figurant in mijn gedachten zijn of dat ze lijfelijk aanwezig zijn. Waaraan geefje het liefst je geld uit? Aan eten. Ik eet honderdduizend tussendoortjes. Aan uitgaan geef ik ook veel geld uit. Er zijn zo weinig feesten waar ze mijn muziek draaien, dat ik elke kans met beide handen aangrijp. D a n maakt het me niet uit of ik er veertig gulden voor betaal of een cocktail neem. Ik werk zo hard, als ik geen leuke dingen doe word ik gek. Waar kies je je vrienden op uit? Even een eerbetoon. Ze hebben sterke karakters: daar hou ik van. Toevallig zijn ze ook nog eens allemaal mooi. Ze komen voor h u n mening uit, zijn volwassen voor hun leeftijd en weten precies wat ze willen. Van wat de perfecte disco is tot wat de perfecte laarsjes zijn: ze hebben overal een mening over. Het is een heel hecht groepje waarmee ik altijd samen ben. Iemand zei eens tegen ons: jullie zouden het op een industrieterrein nog gezellig hebben, en zo is het ook.

,*.»,M»i»»ii"i»fl'*5'W!i'3'''T^"'.'' *. '"^^

Danielle Wigchert begint al een beetje zenuwachtig te worden. "Het is soms moeilijk om je te concentreren. Ik heb ook andere dingen aan mijn hoofd: tentamens, essays." Toch heeft ze goede hoop. "Als je eenmaal uit zo'n universiteitslokaal weg bent en op een echt podium staat dan komt het theatergevoel en begint het stuk weer te leven." T o m Spits knijpt hem ook wel een beetje. "Het is niet erg als het misgaat op het podium, als er maar geïmproviseerd wordt en het minder statisch is dan nu." Grappig zijn is toch moeilijker dan gedacht. Volgend jaar gaat Funest dan ook waarschijnlijk weer een drama of tragedie opvoeren. De ontknoping gaat gepaard met dronkenschap, wapengekletter en de legendarische diamant die verdwijnt in een decolleté. Het enige dat nog ontbreekt zijn de geluidseffecten: de rinkelende telefoon en de bliksem- en donderslagen. Er wordt gelachen, de sfeer is ontspannener geworden, maar er moet nog hard gewerkt worden de komende dagen. Gelukkig kan de regisseur zijn spelers met een indianenverhaal uit de oude doos een beetje geruststellen. "Ik heb een keer een toneelstuk meegemaakt waarbij een actrice opeens zes pagina's tekst oversloeg. Een ramp voor de tekstschrijver, maar via een loop kwamen we weer op het goede spoor en het publiek had niks door." Uitvoeringen 28, 30 en 31 mei om 20.30 uur in het Ostadetheater. Voor reserveringen bel: 6167366.

behandeld. Don 't block the blessing van Patti LaBelle bijvoorbeeld, alleen die titel is al geweldig. Of boeken van Lyanla Fanzant, Wat die schrijfsters allebei zeggen is: je kunt in principe alles bereiken, als je maar voor de goede dingen openstaat en aan jezelf wil werken. Ik probeer mezelf in anderen te verplaatsen en te begrijpen waarom ze doen wat ze doen. Een oordeel vel ik niet, dat laat ik over aan God. O m mijn vnendin te citeren: wij zijn de laatste wereldverbeteraars.

Chyralene San-A-Yong

Cynthia van Elk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen