Ad Valvas 1999-2000 - pagina 367

AD VALVAS 10 FEBRUARI 2000

PAGINA 7

Een weekje mailen met twee studenten in Vietnam

'Daar stonden we, tot de kuiten in het water en Icoud tot op liet bot' De Vrije Universiteit heeft contacten over de hele wereld. Een van die samenwerkingsverbanden is met de universiteit in Hue, Vietnam. Twee studenten van de faculteit Economie, Mette Morup en Sandra van de Waart, doen daar van half november tot eind deze maand onderzoek voor een voedselproject. Via e-mail correspondeerde Ad Valvas een week met hen. Over de ellende van een overstroming, rochelen en plassen op straat. @ Afgelopen weekeinde vierde Vietnam nieuwjaar. Was het ook milleniumwissehng daar? @@ Het millennium wordt hier niet echt gevierd. Vrijdag werd het nieuwe maanjaar ingeluid. @ Hoe was het? (w/g) Veel vuurwerk om middernacht! Iedereen was al dagen bezig met de voorbereidingen. Massa's mensen op de overvolle markten en overal hing al enkele dagen de vlag uit. Lekker druk en gezellig dus. Op donderdag hebben we een oudejaarslunch gehad met de familie van wie wij ons appartement huren. Zaterdag 5 februari, nieuwjaarsdag, zijn wij bij een goede Vietnamese vriend geweest. Eigenlijk is de eerste dag van het nieuwe jaar bedoeld om met familie door te brengen, maar wij waren daar toch thuis uitgenodigd. Zo hebben we meegemaakt hoe ze op deze dag hun voorouders vereren. Voor het huis werd een prachtige drakendans opgevoerd en we kregen allerlei speciale nieuwjaarslekkemijen. T o t nu toe is dit een van de hoogtepunten van onze reis. @ Jullie begin was minder rooskleurig. Jullie zaten nog maar net goed en wel in Vietnam toen het land werd geteisterd door een zware overstroming. Wat hebben jullie daarvan gemerkt? @@ We hadden geluk. H u e Stad bleef een tweede ernstige overstroming bespaard. De eerste was twee

De VU zit vol muzikaal talent. Studenten bevolken popbands, spelen in orkesten of componeren cabaretliederen. In Student Muziek komt een aantal van hen aan het woord. Deze week psychologiestudent Roel Verburg, liedjesschrijver en cabafetier in wording.

''wiiïr^:?-='^«ser *'"ae Ik bij Kinderen voor kinderen' Fnso Spoelstra

weken voor onze komst, op 3 november. Thuis, in Nederland, besef je nauwelijks wat een overstroming voor mensen kan betekenen. Het meest getroffen waren we door de gebeurtenissen in het dorpje Quang Loi. We spraken met mensen van wie familieleden ernstig gewond waren geraakt of zelfs verdronken. Veel arme gezinnen hadden hun schamele bezittingen aan het water moeten mee geven. H u n oogst was verloren. @ Welk beeld blijft je vooral bij? @@ Van een pasgetrouwd stelletje. Ze stonden op een soort platform wat te rommelen tussen een paar kapotte golfplaten en kapotte bordjes. Het was hun enige overgebleven bezit. En het beeld van een man die een paar kapotte muren bewaakte. Wij stonden tussen al die beteuterde mensen. Twee Nederlandse studenten, tot de kuiten in het water en koud tot op het bot. @ En je stond erbij en keek ernaar.... @@ We deden ook nog wat. Als kleine steun hadden personeelsleden van de afdeling op de universiteit waarmee de VU contact heeft, geld ingezameld. Ieder gaf een dagsalaris. Hiervan hadden ze vier dozen noedelsoep gekocht. Hoewel een dagsalaris natuurlijk heel wat is voor Vietnamezen, dachten we meteen dat het mooi zou zijn om meer bij elkaar te krijgen.

@ Klinkt nobel, maar hoe pak je dat aan? @@ We hebben een oproep gedaan aan vrienden en familieleden, per email, en gevraagd of ze geld op een rekening wilden storten. We hebben besloten honderd families een steuntje in de rug te geven door wat goederen voor hen aan te schaffen. Ook zullen we drie scholen helpen, met stoeltjes, tafels en lesmateriaal. We hebben al ongeveer 5000 gulden binnen. We krijgen hulp van Masced, de organisatie die de samenwerking tussen de v u en H u e coördineert. @ Wat een ellende allemaal. Waarom lopen jullie stage in Vietnam en niet gewoon hij KPN of Mars in Nederland? @@ Ik, Sandra, studeer ontwikkelingeseconomie en wilde na mijn stage bij Buitenlandse Zaken graag nog een stage in het buitenland doen. Mette: Ik studeer bedrijfseconomie en ken Sandra via het studentassistentschap bij Bureau Internationalisering. We konden daar goed samenwerken, vandaar dat we met z'n tweeën gingen. Allebei vinden we het noodzakelijk voor onze studie om onderzoek te doen. We hopen dat ons onderzoek, dat zich richt op een op te starten straatvoedselproject, ons straks verder helpt bij het vinden van een baan. @ Hoe ziet jullie dagelijkse leven in Hue eruit? @@ De dag begint met vroeg

Mette en Sandra: 'We sluiten de dag af met e-mailen naar Nederland' opstaan, een Vietnamese gewoonte. We gaan broodjes halen op het marktje naast ons huis en dan vertrekken we naar de tolken. Vervolgens nemen we straatainterviews af, bij mensen die kant-en-klaar-eten verkopen. Deze vorm van informele economie is namelijk heel belangrijk hier. We proberen onder meer een indruk te krijgen van de verschillen tussen bedrijfjes die bij elkaar zitten, en bedrijfjes die alleen zitten. Na een paar interviews gaan we weer naar huis om de resultaten van de ochtend door te spreken, 's Middags gaan we vaak naar de universiteit, werken alvast aan het stageverslag of zijn in de weer met de hulpactie voor het dorpje Quang Loi. 's Avonds eten we altijd in hetzelfde tentje. We sluiten de dag af met e-mailen naar Nederland. @ En een avondje stappen zit er niet in? @@ Het avondleven in Hue stelt niet veel voor. Zo nu en dan spreken we af op een terrasje met wat Vietnamese vrienden. Wat we ook vaak doen is

shoppen, souvemiers kopen, of kleren laten maken. Precies op maat. @ Iedereen die naar een ver land vertrekt krijgt wel eens een cultuurschock. Hoe zit dat bij jullie? @@ We hebben zeker moeten wennen aan de Vietnamese cultuur. Het was voor ons beiden de eerste keer in Azië en de cultuur is echt ongelooflijk anders. Het is hier bijvoorbeeld heel normaal om te rochelen, te spugen, te boeren en te plassen op straat. Daar zijn we nog steeds niet aan gewend. Een echte dip hadden we tijdens de zware regenval. Op een gegeven moment weet je niet meer wanneer het begonnen is en wanneer het zal eindigen. Het is geen regen zoals we in Nederland kennen. Als je dag in dag uit natgeregend thuiskomt, je kleren niet meer droog krijgt en het ook maar vijftien graden is dan denk je wel eens: goh, dit was toch een tropisch land? @ Wat mis je nu het meest? @@ Een kachel

'De kleinkunsta^dêmie vond ik maar vaag gedoe' Elsbeth Vernout Ga met Roel Verburg (26) naar de kroeg en je hebt een leuke avond. Als geen ander kan de zevendejaars psychologie verhalen vertellen, waarbij hij met oog voor detail bepaalde passages aandikt. "Ik dacht: ik moet die verhalen maar eens opschrijven voor een onemanshow," zegt hij grijnzend. Een cabaretier is geboren. Een solovoorstelling van Roel, die Hans Teeuwen tot zijn voorbeelden rekent, zit er nog niet in. Maar de eerste stap is gezet met een duoprogramma samen met gitarist George Muishout, die hij nog van de middelbare school kent. Samen vormen ze het cabaretduo D e premiejagers. Op de Griffioen Spelen in cultuurcentrum Griffioen geven ze een staaltje van h u n muzikale cabaret weg. Basis van het programma vormen bestaande popnummers die ze vertalen naar het Nederlands. I'm on fire van Bruce Springsteen wordt bijvoorbeeld 'Ik sta in brand' en Every breath you take van de Police 'Elke hap naar lucht'. "Het is een goede formule omdat mensen de nummers al kennen," vertelt Roel. "Je kunt zeggen dat het makkelijk scoren is. Maar wij maken er wel iets heel eigens van door zelf de arrangementen te verzinnen. Bovendien bestaat het programma verder uit teksten en absurdistisch theater. D e Griffioen Spelen zijn een mooie deadline voor ons om materiaal te schrijven. Ik wil ook dolgraag bijvoorbeeld aan het Leids Cabaretfestival meedoen. Ik heb al informatie opgevraagd." Roel heeft een muzikale achtergrond. Vanaf zijn zeventiende speelt hij gitaar en zingt. Ook volgde hij cursussen toneel en stemvorming bij Griffioen en deed hij aan theatersport, improvisatietheater waarbij twee teams het tegen elkaar opnemen. Sinds vijf jaar is hij zanger van een band die De 14 cms heet (spreek uit: de veertien centimeters). Hij schrijft er zelf teksten en

liedjes voor. "Met onze band spelen we 'grapjazz', een soort cabareteske jazz. Elk nummer heeft een jazzopbouw. De teksten zijn in het Nederlands. Het is luistermuziek, maar wel met een grap na elke twee of drie regels. Waarom ik ben gaan zingen? Haha, ik wilde vroeger bij Kinderen voor Kinderen" Op een podium staan vindt de psychologiestudent niet eng, integendeel. "Ik heb geleerd dat je op het podium de aandacht naar je toe moet trekken. Dat lukt alleen als je zelf enthousiast blijft, ook al vindt niemand het leuk wat je doet. Je moet het publiek aankijken. Het is belangrijk je goed te presenteren. Ik draag een matrozenbroek, een overhemd met ruches en een jasje. Met mijn optredens wil ik mensen aan het lachen maken, ik wil ze raken. Het is niet zo dat ik voor mijn eigen ego op het podium sta. Ik sta er om de mensen een leuke avond te bezorgen." Roels hart ligt in het theater. Vanwaar dan zijn keuze voor een studie psychologie? "Ik ben natuurlijk niet voor niets zevendejaars. Mijn bedoeling is wel om de studie af te maken. Maar als ik eerlijk ben was ik liever het theatervak ingegaan. Na het vwo zei George al: ga toch de kleinkunstacademie doen. Maar ik vond dat toen gelul en vaag gedoe. Pas toen ik in het vierde jaar van psychologie zat, bedacht ik dat ik liever de creatieve kant op wilde. N u ik er bijna ben, wil ik mijn papiertje wel halen. Mijn ouders verwachten dat ook. Niet dat ik studeer om hen te plezieren, maar ik wil ook een bron van inkomsten hebben. Voorlopig hecht ik nog erg aan de status van het student-zijn. Dat is een prachtig excuus om er veel dingen naast te doen." De premiejagers zijn op 18 februari te zien tijdens het onderdeel cabaret op de Griffioen Spelen in cultuurcentrum Griffioen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen