Ad Valvas 1999-2000 - pagina 268
AD VALVAS 9 DECEMBER 1999
PAGINA 1 2
AAN REIJER DIJKSTRA, VRIJWILLIGER BIJ MARKANT Reijer Dijkstra (30) is vierdejaars aio bij scheikunde. Daarnaast werkt hij sinds kort voor Stichting IVIarkant, een organisatie die mensen thuis ondersteunt bij chronische of terminale ziekte en handicap. Dijkstra is vaste begeleider van een geestelijk gehandicapte jongen; eens per twee weken gaat hij met hem op stap. Annette Wiesman
Bram de Hoiiander
Het gebeuren Eten voor het goede doel in Happietaria In Happietaria, een eetgelegenheid alleen voor de decembermaand, is de opbrenst voor het goede doel. De bediening bestaat uit studenten van christelijice verenigingen en met een beetje geluk staat er een topkok achter het fornuis. Een gift geven hoort erbij. Miche e K under "Fantastisch mensen, ga zo door. Wie heeft er nog een gulden?" Op een dienblaadje liggen twee speculaaspopjes en een banketletter. Beschikbaar gesteld door een sponsor die het uiteindelijke bedrag waarvoor dit verkocht wordt, zal verdubbelen. De jongen met het dienblaadje gaat alle tafels af Wie de laatste gulden neerlegt, mag zich de eigenaar noemen van het sinterklaassnoep. Tafel vijf wint. Het geld dat binnenkomt in het tijdelijke eetcafé Happietana gaat naar een project van ZOA-vluchtelingenzorg in Sn Lanka, waar al vijftien jaar burgeroorlog is. In vier weken, tot en met 23 december, wil de organisatie 50.000 gulden bij elkaar knjgen. Door maaltijden te serveren (driegangenkeuzemenu voor 18,50), door tijdens die maaltijden dingen te veilen en met giften van gasten. Als bezoeker word je er herhaaldelijk op gewezen dat een gift geven toch wel de bedoeling is. Aan een grote tafel zit een groep collega's met kinderen en partners sinterklaas te vieren. Vorig jaar deden ze dat ook in de Happieteria, toen aan het Heinekenplein. Volgens een van deze gasten, Evert Fermin, is het hier, in de De Clercqstraat leuker. "Vorig jaar hadden ze een grote frituur die stond te stinken, dit jaar is het alleen een beetje koud. Het gaat steeds beter."
Het voorlezen van een gedicht wordt overstemd door de veiling van een fles wijn. De gasten hebben niet zoveel zin meer. Het bieden begint op een tientje, al voor vijftien gulden gaat hij weg. Vu-studente Jet Eringa werkt hier voor de tweede avond. De eerste keer mocht ze de toetjes doen. Dat vond ze leuker dan de bediening van vanavond. Bedienen is saai, zegt ze. "Wel is het heel leuk dat je samenwerkt met studenten van verschillende verenigingen. Je leert veel mensen kennen." Happietaria draait bijna helemaal op studenten, afkomstig van vijf christelijke studentenverenigingen. Koken doen koks van verschillende restaurants en leerlingen van de hotelschool. Dat levert een wisselend menu op. Vanavond is het de beurt aan twee koks van hotel D e l'Europe. Het vispotje is helaas al op. Dan maar kip met kerriesaus. En uiensoep vooraf Lekker soepje, maar het hoofdgerecht is, hoewel smakelijk, lauw en het is weinig. Het is de vijfde keer dat m Amsterdam een Happietaria is opgezet. Dit jaar zit het restaurant in een hoek van de voormalige VD aan de De Clercqstraat. De locatie is ter beschikking gesteld door een makelaar. Bijna alle spullen zijn geleend of gedoneerd en de kosten die toch gemaakt moesten worden, zijn door de diverse sponsoren betaald. Het comité van aanbeveling kent klinkende namen: John Fagel, Jan Pronk, Ruud Lubbers. Het is tamelijk koud in het restaurantje en dat is jammer. In het ene deel staat een heteluchtblazer zijn best te doen, in het andere zit niemand. Ze zouden de centrale verwarming kunnen aanzetten, maar dan wordt het hele pand verwarmd. Dat is natuurlijk erg kostbaar. Er wordt nu bekeken of krachtstroom en een straalkachel uitkomst kunnen bieden. Naast de kassa ligt een uitgebreid instructieformulier: hoe werkt de kassa en wat doe je met betaalcheques? Het gaat natuurlijk om het geld. "Wilt u nog een gift geven bovenop dit bedrag? Ik kan dit papier invullen, dan is uw gift aftrekbaar."
Hoe kwam je erop om dit werk te gaan doen? Ik bedacht het afgelopen zomer, tijdens een wandelvakantie naar Santiago de Compostella. Ik wil al een tijdje iets sociaals doen. Als aio ben je heel individualistisch bezig; je komt alleen met je eigen mensen in aanraking. Dat geldt trouwens voor de hele maatschappij. Bejaarden, studenten en kinderen, alles is opgedeeld in gescheiden werelden. Wat vind je de lelijkste plek op de VU? D e mensa vind ik veel te kaal. Ze zouden kleine hoekjes moeten creëren waar je je kunt terugtrekken. Bij ons in het scheikundegebouw heb je clandestiene koffiekamers, maar die zijn toch een beetje kneuterig. Het zou goed zijn voor het groepsgevoel als dat wat beter georganiseerd was. Wat zou je veranderen als je het op de VU voor liet zeggen had? Ik zou zorgen dat het beleid wat doorzichtiger werd. N u heb ik het idee dat alle besluitvorming achter gesloten deuren plaatsvindt; ik heb er helemaal geen zicht op. Wat is Amsterdams meest onderschatte plek? Stadsdeel Westerpark, waar ik woon. Er zijn heel veel eetcafétjes, en er wordt van alles door de buurtvereniging georganiseerd. In mijn straat hebben we met een stel mensen een ecoteam opgericht. We bekeken hoe we in ons eigen huis een milieubewust huishouden konden voeren. Inmiddels zijn we veranderd in een eetclubje. Welk boek lees je momenteel? Een humoristisch Engelstalig boek om mijn
Reijer Dijkstra
LIEF
Engels op te vijzelen; de titel weet ik niet meer. Meestal lees ik licht filosofische literatuur, tegen new age aan. Zoals De Celestijnse Belofte. Van dat boek vond ik vooral het psychologische deel interessant, over hoe we andere mensen gebruiken. Het einde was irritant zweverig. Hoe ontspan je je? M e t Risk-achtige spelletjes, zoals Axis and Allies en Civilisation. En ik ga graag naar de film. Mijn laatste was Los amantes del circulo polar, over liefde en toeval. Aan het einde IS het onduidelijk of het meisje nu wel of niet dood is, maar dat is juist mooi. Het heeft me dagen gekost voor ik 'uit' de film was; hij bleef maar hangen. Aan welke eigenschap kun je je bij anderen ergeren? Mensen die niet sociaal vaardig zijn, die er niet op letten op hoe iets op anderen overkomen. Bèta-mensen hebben dat soms. Ik ga graag met gevoelsmensen om. Wie bewonder je? Het is misschien wat afgezaagd: Nelson Mandela. O m na twintig jaar gevangschap toch te blijven vechten, daar heb ik respect voor. Ik zou zelf moeite hebben om gemotiveerd te blijven. Omdat de nood in dit land niet zo hoog is, is het ook moeilijker om in actie te komen. Als je tussen de straatkinderen in Brazilië woont, zie je waar je het voor doet. Dan raakt het je meer. Waargaje uit? Ik ga regelmatig naar Spaanse cafés: El Duende aan de Lindengracht en El Huaso, een Chileens café aan de Rozengracht. Ik hou van de Spaanse cultuur. Spanjaarden zijn heel vriendelijk en open; ook dat leven op straat spreekt me aan. Waar haal je je inspiratie vandaan? Wat ik belangrijk vind is het vinden van je eigen levensdoel. Dat betekent het gebruiken van de kwaliteiten die je hebt, want alles zit al m je. Ik wil mijn exacte en mijn sociale kant verder ontwikkelen, maar ook mijn andere kwaliteiten. Ik denk dat ik uiteindelijk in een ziekenhuis ga werken.
Bram de Hollander
d o o r A a d Meijer
Kc>v\ op Noi\ DAPH-ruuRLijK; WAS IK JE- ^JAA^l Nlier vei^^ErsN/,,, N E E , iK K;EN ^E£^4 DÉ.BBIE ...^'J BEMr VOOl^r^i) De ENic^Ê
LiE-TjE., ]ouw 5c^oöU^j£lD IS bErmL O W r j r E ' } £ W . iJE. S E N r BAI^Dcrr IN» HAAR, J0H<^E -jARBhl, C U U D I A IC+^1"PfEf?S M o o i £ Z u y j E . . , . J E I S ( A A < T H E I D I J Ê.EN MAANBSScHEMEN S"NeeÜWi.AND5c«AP JE Stol^STENl ZIJN TWEELINJC-
j O N j E N VAN/ DARTELEND
IN EEtNl VÊLE) ^ioL LtLiÊlM...
^^-^^^^^^ - > < ^
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 1999
Ad Valvas | 660 Pagina's