Ad Valvas 1999-2000 - pagina 193

(Advertentie)

De Vrije Universiteit organiseert i.s.m. het dagblad Trouw:

Administraties schenden privacy studenten

Kuyper Voordracht 1999 'De uitdaginge van vryheid: 'n Besinning vanuit die Suld-Afrikaanse konteks'

Adressen van studenten blijken voor steeds meer bedrijven handelswaar. Waar ze die adressen halen? Niet bij de opleidingen of de IB-Groep, is het officiële antwoord. Maar de druk is groot. En de deur voor privacy-aantasting staat op een kier. "Misschien zijn we soms te naïef."

door Carl G. Niehaus Ambassadeur voor Zuid-Afrika in ons land

op donderdag 25 november Tijd:

Frank Steenkamp Hoe kan het dat ABN Amro nieuwe studenten direct een studentenrekening aanbiedt - en dat die bank pas uitgeschreven studenten zo snel meldt dat het recht op die rekening vervalt? Van wie krijgt de bank de vitale gegevens over eerstejaars en uitschrijvers? De 'bankkwestie' is actueel omdat D66-kamerlid Bert Bakker er vragen over heeft gesteld aan minister Hermans. Hi) wil weten of de IB-Groep in Groningen, of universiteiten of hogescholen zelf, buiten hun boekje zijn gegaan. Dezer dagen wordt het antwoord van de minister verwacht. Dat

het onderwijs taboe. Ook voor de IBGroep heeft de vorige minister een zo strikt beleid vastgesteld. Officieel zijn de studentengegevens dus in veilige handen. Maar intussen is de commercie op jacht. Studenten zijn een gewilde doelgroep voor banken en verzekeraars. Werkgevers willen vat krijgen op h u n toekomstige personeel. Onderzoeks- en recruüment-huveaus ruiken winst. En uitgevers bedenken bladen waarmee het studerend volksdeel bestookt kan worden met advertenties. Bladen als Starters, Oriëntatienieuws, Nobiles, of Memory Magazine maken een grote bloei door. N a m e n en adressen van studenten

Bedrijven peuteren handig gegevens los wordt geruststellend: volgens Hermans gooit het onderwijs geen studentengegevens te grabbel. D a t geldt in elk geval voor de IB-Groep. Ook navraag bij universiteiten en hogescholen werkt in eerste instantie geruststellend. De afdelingen studentenzaken blijken zich bewust van hun plicht zorgvuldig met namen en adressen van studenten om te gaan. Ze gaan vaak nog verder dan de Wet Persoonsregistratie. Die wet staat toe dat bestandsbeheerders namen en adressen weggeven of verkopen, mits ze dat vooraf melden. Maar dit 'vooraf melden' is een geniepigheid. In de commerciële wereld gebeurt het vaak in kleine lettertjes, waar niemands oog op valt. De nieuwe Privacywet wordt daarom strenger: alleen als je daar expliciet toestemming voor hebt gegeven, mag jouw adres verhandeld worden. Universiteiten en hogescholen spelen liever op safe. "Zelfs aan ouders geven wij, zonder toestemming van de student, geen naam- en adresgegevens," zegt studie-adviseur Jan Hendriks van de bètafaculteit bij de KU Nijmegen. Anderen hebben dezelfde boodschap. Adressen weggeven aan bedrijven is in

zijn voor al deze bureaus en bladenmakers goud waard. En er zijn veel manieren om adresbestanden op te bouwen. Sommigen werven studenten met prijsvragen of aantrekkelijke websites. En Oriëntatienieuws (ON) krijgt bijvoorbeeld abonnees door ouderejaars eerst een gratis ON-Jaarboek aan te bieden. D a t laatste gebeurt onder meer via studentenadministraties. Want die hebben de meest actuele en complete adresbestanden. Inderdaad; via studentenadministraties. Want het weggeven van adressen mag voor universiteiten en hogescholen taboe zijn, tegen bemiddeling of het zelf verspreiden van mailings blijken ze minder bezwaar te maken. Wel zegt men steeds de afweging te maken of de mailing wel in het belang van de betrokken studenten is. Mailings voor derden verzorgen aan je studenten: wettelijk mag het, maar volgens Fransien van ter Beek, voorzitter van de Landelijke Studenten Vakbond (Lsvb) is het wel een teken dat de grenzen van de privacybescherming vervagen. T e r Beek wijst erop dat ook de Informatie Beheergroep "steeds meer actief is met verzending van ongevraagde

De uieb-site http://wvm.geocities.com/Hollywood/set/7085 ür

Solliciteren in pak met bijpassende tulband De homepage is een alternatieve huiskamer. De een stalt er zijn privé-leven op uit, de ander vertelt alles over onderzoek of hobby. Gursev Singh (22), vierdejaars economiestudent, informeert websurfers over zijn godsdienst, het Sikhisme.

Het is met moeilijk Gursev Singh te nerkennen mssen zijn studiegenoten 'n de kamer van studievereniging van economie, AVE. Hij draagt namelijk een blauwe tulband. Kunstig wikkelt ni) de lange doek elke ochtend om zijn nootd en verstopt daaronder zijn lange lokken. "Het heeft me behooriijk wat n)d gekost om het goed te leren. Maar nu ben ik er bedreven in", aldus 5'ingh. Hij IS in India geboren en gedoopt tot Sikh op zijn vijftiende laar Sindsdien houdt hij zich aan de regels van zijn godsdienst: twee keer Didden per dag, geen alcohol, strikt

vegetarisch eten, niet roken en geen seks voor het huwelijk. Op de website van Singh kun je alles te weten komen over het Sikhisme, de vijfde wereldgodsdienst. Samen met twee andere Sikhs, die hij ontmoette in de Amsterdamse gemeenschapstempel, stelde hij de homepage samen. "Uitgangspunt van de site is informatie geven over het Sikhisme", aldus Singh. "Want daar schort het nog wel eens aan." Op de homepage kun je allerlei links aanklikken die te maken hebben met de godsdienst, zoals Dutch Sikhs, Sikhism en Sikh writers. Ook is er een gastenboek waar Sikhs vanuit de hele wereld hun boodschap achterlaten. Ze variëren van:

reclame aan studenten." Ze noemt een folder voor een gratis Internetabonnement, die samen met de Informatiekrant van de IB-Groep meegestuurd is. De LSvb is tegen zulke mailings, tenzij studenten er eerst toestemming voor hebben gegeven. Volgens T e r Beek hebben studenten hun adres immers om heel anderen redenen (en verplicht) verstrekt. Ze vindt dat de IB-Groep daar nu misbruik van maakt. D e vorige minister van Onderwijs, Jo Ritzen, dacht er net zo over. In januari 1998 verbood hij expUciet een plan van de IB-Groep voor een andere mailing; in dat geval ging het om een aanbod van het weekblad Intermediair. Maar intussen lijken de grenzen te vervagen. Dat verklaart de vragen van Kamerlid Bert Bakker aan minister Hermans. Vervagende grenzen zijn er ook bij enquêtes. Ouderejaars zijn een gewild object voor bemiddelings- en onderzoekbureaus. En omdat onderzoek een onverdachte term lijkt, zijn hogescholen en universiteiten vaak bereid om mee te werken. Een reeks universiteiten en hogescholen werkte recent mee aan onderzoek van het Zweedse bureau Universum, naar de visie van laatstejaars op de arbeidsmarkt. Faculteiten of bureaus studentenzaken verzonden enquêtes, in ruil voor een vergoeding - en een exemplaar van het eindrapport. Maar veel instellingen voelen zich bekocht. Pas in tweede instantie ontdekten ze dat Universum een commerciële club is, die werkgevers fors laat betalen voor peiling van hun 'imago'. Dat onderzoek beperkt zich tot enkele commercieel interessante studies. Representatief zijn de resultaten dus niet. Ook een beloofde internationale vergelijking blijkt Universum vaak niet waar te maken. Eleonore Vos, loopbaanadviseur bij de Vrije Universiteit, spreekt van "geschonden vertrouwen". De vu deed de afgelopen twee jaren wel mee, maar zegde dit jaar de medewerking op. Ook bij de Tilburgse universiteit "groeit de reserve", zegt Liesbeth Poppelies van Studentenzaken. Een van de redenen: het verslag van het

Plaats;

16.00 - 17.30 uur, inclusief tijd gereserveerd voor een gedachtewisseling met de spreker na de voordracht Aula Vrije Universiteit

De toegang is gratis op vertoon van een toegangskaan:, , verkrijgbaar via e-mail <jf.daamen@dienst.vu.nl> met volledige vermelding van naam, adres en gewenste aantal kaarten, of via onderstaande bon:

Reserveringsbon Graag resen/eer ik gratis kaart(en) voor de Kuyper Voordracht 1999 op donderdag 25 november in de Aula van de Vrije Universiteit.

Naam: Adres: Postcode/woonplats; Telefoon: Bon liefst per omgaande sturen naar Vrije Universiteit, Kuyper Voordracht 1999, UNI/BBO, Kamer 2D-28, Hoofdgebouw, De Boelelaan 1105, 1081 HV Amsterdam.

onderzoek uit begin 1999 is er nog niet - terwijl Universum wel al in juni met resultaten in de publiciteit trad. Poppeliers erkent dat haar universiteit zich verkeken heeft. "Misschien zijn we soms wat naïef." Is hiermee nu de privacy van studenten geschonden? Misschien niet. Want het verzorgen van mailings mag. Maar aan de studenten is vooraf geen toestemming gevraagd. En of hun belang met dit onderzoek werd gediend, is nauwelijks serieus beoordeeld. Extra twijfel wekt het feit dat Universum de ondervraagde studenten ook naar h u n adres gevraagd heeft. Als reden gold dat ze dan aan een prijsvraag konden meedoen. Maar bouwt Universum zo niet onder valse voor-

.M

wendselen een adresbestand voor andere doelen op? Vos van de vu: "Ze zeiden dat ze er verder niets mee zouden doen". De vraag is of de universiteit op dit punt niet een beetje goedgelovig is. Volgens een woordvoerder van de Registratiekamer hoort het gebruik van adressen voor mailings altijd vooraf aan betrokkenen gemeld te worden. Gebeurt dat niet, dan pleegt de eigenaar van het adressenbestand een onrechtmatige daad. "Schrijf dat je niet wilt dat dit weer gebeurt". Lastiger wordt het als je niet weet welke instantie je adres heeft weggegeven. Dat geldt ook voor de 'slachtoffers' van ABN Amro. Want wie de bank van studentengegevens voorziet, is nog steeds een raadsel.

"Sikhs rule the fucken'world" tot "Sikh is a wonderful faith". Z o ' n drieduizend bezoekers bezochten de site tot nu toe. T o t zijn achtste jaar woonde Gursev met zijn moeder en broer in de Indiase deelstaat Punjab. In 1984 ontstond een guerillastrijd tussen de Sikh en de centrale overheid, overwegend Hindoes. Toen de situatie onzeker werd vertrok Gursev met zijn moeder en broer naar Nederland. Ze voegden zich bij zijn vader in Amsterdam, die daar in de confectie werkte. H e t was een grote overgang voor Gursev. In India zwom hij in de rivier en speelde tikkertje op straat. In Amsterdam kwam hij in een flat terecht. "Ik kende de taal en de gewoonten van de mensen hier niet. Ook zag ik er anders uit omdat ik mijn haar bedekte en in een knot droeg. Vooral op de middelbare school was integreren in het begin moeilijk." De tulband is een van de symbolen die bij de Indiase godsdienst hoort, vertelt Singh. Het haar moet bedekt zijn, omdat het een soort heilige waarde heeft. Naar de kapper gaan is voor gedoopte sikhs taboe. Dan is er de armband, die een Sikh eraan herinnert geen slechte dingen met de handen te doen, zoals stelen. Verder draagt Gursev schuin over zijn borst een riem met daaraan een dolkje. Het staat voor het opkomen voor je rechten en de rechten van de onderdrukten. Nog een symbool betreft een kammetje in het haar, onder de tulband, voor het tweemaal daags kammen van de haren. Een speciale onderbroek met lange pijpen, een

Gursev Singh "soort zwembroek" volgens de economiestudent, wijst de gelovigen tenslotte op hun kuisheid. Singh: "Het goede van het Sikhisme vind ik dat je heel vrij bent in het interpreteren van de regels van het heilige boek. Pas als je het echt van binnen uit gelooft en begrijpt waar alle regels voor staan, laat je je dopen. Dat kan als je tien jaar bent, maar ook als je tachtig bent." Bang voor vooroordelen is Gursev niet meer. Op de vu weten mensen vaak wel wat af van zijn godsdienst, en zo niet dan komen ze gewoon naar hem toe met vragen. Gursev oriënteert zich

Cynthia van Elk

momenteel op een baan bij een van de grote accountancy-bedrijven en daar ontmoet hij slechts geïnteresseerden. "Bij bedrijven krijg ik nooit vreemde reacties. Ik zie er dan ook stijlvol uit. Ik heb net een donkerblauw pak gekocht, daar draag ik een tulband bij in dezelfde kleur." Heb je zelf een mooie, informatieve, gel<ke of interessante homepage en studeer of werk je aan de V U , e-mail dan naar de redactie: redactie@advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen