Ad Valvas 1999-2000 - pagina 492

AD VALVAS 6 APRIL 2000

PAGINA 1 6

vragen AAN LID VAN DE VU-POSTZEGELCLUB INGRID DE GRAAF Ingrid de Graaf (52) werkt sinds dertig jaar op de afdeling verloskunde en gynaecologie van het VU-ziekenhuis. Aanvankelijk als verpleegster, later ats medisch administratief medewerkster. Daarnaast is ze fanatiek postzegelverzamelaar en lid van de VU-postzegelclub.

Annette Wiesman Wat IS uw loevluchtioord? Als het financieel even kan, ga ik op reis. Vorig jaar ben ik naar China gegaan; dit jaar wordt het waarschi|nlijk Thailand. Jordanië en Peru staan ook hoog op mijn verlanglijstje. André Hazes krijgt studentenvereniging LANX plat

Bram de Hollander

Het gebeuren ledereen is vanavond Hazes-fan Een dispuutslustrum is niet zomaar een lullig feestje. Dat moet je groots aanpakken. En dus boekte het damesdispuut CHLOE van studentenvereniging LANX André Hazes voor een exclusief optreden. "Het is gewoon een geweldige man!"

Martine Postma Donderdagavond tien uur. Een rij studenten schuift voetje voor voetje naar binnen bij de sociëteit van LANX aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Op de stoep lopen een paar meisjes druk heen en weer. "Kan 'ie al naar bmnen?" roept er één en werpt een blik op een taxi die voor de deur staat te wachten. 'Hij' is André Hazes, die vanavond een exclusief optreden geeft bij de vereniging. Het concert, van een half uur, is door het damesdispuut CHLOE georganiseerd ter ere van haar derde lustrum, vertelt Annemarie, preses van de lustrumcommissie. Bij de garderobe is de stress al aardig opgelopen. De dames van CHLOE, in roze T-shirts en zwarte colbertjes, zijn onverbiddelijk. Zonder kaartje kom je er niet in. Twee jongens staan minutenlang te soebatten, maar het mag niet baten. "Ik heb hier helemaal geen zin in", zegt een van de meisjes streng. "Ga nou maar naar huis." "iViaar ik ben al jaren lid", sputtert de student nog. Tevergeefs. De zaal is stampvol. Een rij gelukkigen heeft zich achterm verschanst op een verhoging. Het nog hoger gelegen balkon is het domein van de senaat. Via een dienblad aan een katrol worden de heren en dames voorzien van bier. Telkens als de housedreunen even verstommen, veert de zaal op en scandeert: "André, André". Maar pas om kwart over elf lijkt er echt iets te gaan gebeuren. Acht CHLOE-meisjes komen het podium op. Gejoel, maar ook boegeroep: er is nu lang genoeg gewacht. Annemarie pakt de microfoon. "Meestal ben ik best gevat", schreeuwt ze. "Maar nu weet ik het even niet meer. Het is gewoon een geweldige man. André Hazes!" Het lustrumcomité struikelt het podium af en de muziek zet in. Een moment van verwarring volgt: het achtergrondkoortje - op de band - is al begonnen, maar de plek achter de microfoon is nog steeds leeg. Hij komt toch wel écht? Maar dan stapt Hazes birmen, in een luchtig blauw overhemd met figuren, een grijns op het gezicht. Een oorverdovend gejuich breekt los. Hazes is van de

no-nonsense-aanpak: hij grijpt de microfoon en brult: "EVERYBODY HAPPY?" Dat laat LANX zich geen twee keer zeggen: "Yeaaaaah!" De sociëteit trilt op zijn grondvesten. Meteen na het eerste nummer is duidelijk dat de avond niet meer stuk kan. "Ik ben in Amsterdam!", schreeuwt Hazes. "Ik ben bij studenten! Dat is altijd goed!" Een juichsalvo uit de zaal. De zanger neemt een slok bier en zegt dan: "Ik moet eerlijk zijn: ik ben nog niet helemaal bekomen van het feestje van gisteren." Weer gejuich, want iedereen weet dat Hazes de dag tevoren een Edison heeft gekregen voor zijn hele oeuvre.

Kushandjes Het is warm geworden. Hazes rolt zijn mouwen op, wendt zich tot "de meiden die dit allemaal versierd hebben" en roept dan onsamenhangend: "De film! Zij gelooft in mij!" De zaal gaat nu helemaal los. Aanstekers schieten de lucht in en hier en daar worden sterretjes afgestoken, terwijl de massa meedeint en zich de kelen schor schreeuwt: "Want zij gelóóóóft in mij." Hazes heeft de studenten volledig in zijn macht. "Wat dachten jullie van De vlieger?" "Jaaaaaaaaa", brult de zaal als één man. Bij Ik meen het is hij zijn tekst een beetje kwijt. Tenminste, het zinnetje 'ik moet je zeggen dat ik van je hou' komt wel érg vaak terug. Maar het maakt niet uit. LANX is allang óm. Hazes is de held. Zeker als hij ook nog zegt dat "dit feest in de topdrie staat van alle studentenfeesten die ik heb gedaan". Dan drommen de meisjes van CHLOE weer samen naast het podium. Hazes zingt zijn laatste "owowow YEAH" en krijgt van alle acht commissieleden een roos en een zoen. Maar zo gemakkelijk komt hij niet weg. "We want more", klinkt het dwingend uit de zaal. En vervolgens weer gejuich als Hazes Een beetje verliefd inzet. Nog een keer gaan de aanstekers de lucht in. Dan is het echt afgelopen. "I love you!", roept Hazes en werpt de meisjes van CHLOE kushandjes toe. Dan is hij verdwenen. Op de gang ontstaat nog even consternatie: de senaat wil met André op de foto, maar er is geen tijd meer. Zijn taxi staat al voor, zegt Annemarie, die de senaatskamer, alias kleedkamer, bewaakt. Nou oké, dertig seconden dan. Maar Hazes blijkt geduldig. Hij deelt nog minutenlang handtekeningen uit en gaat gedwee met iedereen op de foto. "Dit is één keer in je leven", zegt een van de senatoren, onder de indruk. Een meisje dicteert de zanger een tekst: "Voor de senaat 1999/2000." "Senaat? Hoe schrijf je dat?" Het zal Hazes worst wezen. Buiten staat Armemarie met een glas bier en een sigaret. Haar avond is goed. "Om zo je lustrum te beginnen", mijmert ze. "Het is fantastisch!"

Wat is er leuk aan een postzegeldub? Ik ga er niet heen voor de gezellige praatjes, maar om te ruilen. Ik zat eerst bi) een postzegeldub in Uithoorn, maar aan de v u is het gemoedelijker. Je hebt twee categorieën verzamelaars: mensen die erop uit zijn geld te verdienen en mensen die het voor de lol doen. Gewoonlijk vraag je ook voor bijzondere zegels niet meer dan een dubbeltje of een kwartje, maar sommigen willen toch eenderde van de cataloguswaarde hebben. Het verzamelen zit een beetje in de familie. Mijn moeder verzamelde goederentreinen; die verzameling heeft mijn zwager nu. Als ik postzegels met treinen tegenkom, bewaar ik die voor hem. Wat had u ook wel willen studeren? Ik heb een tijdje sportlerares willen worden, maar ik voelde me niet thuis op de kweekschool. Daar werden leerlingen zelfs nog in de hoek gezet als ze niet braaf waren. N u volg ik sport op televisie. Vooral de NBA, de Amerikaanse eredivisie van het basketbal, vind ik spectaculair. Vroeger werd basketbal uitgezonden door Eurosport, nu door Filmnet, wat ik niet kan ontvangen. Gelukkig neemt een collega het altijd voor me op. Aan welke eigenschap van anderen kunt u zich ergereti? Aan asociaal gedrag, dat irriteert me mateloos. Ik woon in een flat in Uithoorn waar medebewoners een spoor van rotzooi achterlaten en plassen in fietsboxen. Een gang die we geschilderd hadden zat meteen onder de graffiti. En waaraaft ergert u zich bij uzelf? Ik ben pietluttig. Ik wil alles goed doen en eis dat ook van anderen. Dat heb ik ook op het werk. We zitten er nu eenmaal voor om de administratie perfect te laten verlopen, denk ik dan.

Welk boek heeft uw leven veranderd? Ik lees niet veel. Na mijn echtscheiding was ik vooral bezig met mijn dochter, mijn werk en mijn postzegels. De Paardenfluisteraar van Nicholas Evans vond ik een indrukwekkend boek, vooral vanwege de beschrijving van het ongeluk van de hoofdpersoon. Ik heb Mevrouw tnijn moeder van Yvonne Keuls nog klaarliggen om te lezen. Het speelt in Indonesië, waar ik zelf ook vandaan kom. Welke muziek wilt u op uiu begrafenis horen? Bepaalde jazz-stukken vind ik erg mooi, zoals van Oscar Brown Junior, een heel goede zanger. Ik hou ook erg van saxofoon - vooral de melodieuze sax, niet dat gepiep. Charlie Parker bijvoorbeeld. Thelonious Monk vind ik vreselijk, veel te modern. H e t schijnt dat ik van funk hou: muziek die tussen jazzy en modem in zit. Maar ik luister ook naar hitparade- en barokmuziek. Wat inspireert u? Het leven zelf. Ik ben heel positief ingesteld: zelfs tijdens mijn echtscheiding voelde ik me niet echt ongelukkig. China was ook inspirerend. Ik was voorbereid op anti-westerse gevoelens, maar heb alleen vriendelijke mensen ontmoet. Mooie kinderen, kraampjes en handel in kleine steegjes. Ze zijn daar tevreden met heel weinig. Zelf hoef ik ook geen Rolls Royce. Als ik mezelf maar redelijk kan bedruipen. Wat is uw grootste angst? Mijn kind te verliezen. Mijn dochter is negentien en ik betuttel haar niet. Maar als ze uitgaat lig ik toch te wachten tot ze thuis is. Waarop kiest u uw vrienden uit? Betrouwbaarheid en loyaliteit, denk ik. Ik ben een eenling. Ik kan met een heleboel mensen goed opschieten, maar ik wil me niet verplicht voelen om bij iemand de deur plat te lopen. Ik betrap mezelf erop dat ik me thuis het lekkerst voel. Met m ' n plantjes, m'n postzegels en de voorpret over reizen die ik soms wel maak en soms niet.

Cynthia van Elk

Ingrid de Graaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen