Ad Valvas 1999-2000 - pagina 120

A D VALVAS 7 OKTOBER 1999

PAGINA 4

Brief uit Zweden

'Opgebrandheid' is hier een nieuwe zielde Tussen 1991 en 1996 volgde Ad Valvas een aantal studenten tijdens hun opleiding. Eén van hen was Aleid Bos, die Engels studeerde en daarna de lerarenopleiding volgde. Die opleiding viel haar zwaar, vooral vanwege de "harde mentaliteit van de tieners van tegenwoordig". Toch hield ze vol en besloot met haar diploma op zak af te reizen naar Zweden, waar ze nu woont. Ze schreef Ad Valvas een brief vanuit het Zuid-Zweedse Höör, waar ze De Dijk en Brinta mist, maar waar wel de bomen idyllisch ruisen. Aleid Bos Na een jaar als au pair in Stockholm ben ik beland in Zuid-Zweden, waar ik nu mijn tweede schooljaar als lerares Engels inga. Inmiddels werk ik op een kleme Vrije School en m het volwassenenonderwijs, en geef ik Nederlands aan kinderen tussen 4 en 13 jaar, in Lund en Helsingborg. Een groep volwassenen heeft zich ook voor de Nederlandse les aangemeld. Tijdens mijn lerarenopleiding aan de VU heb ik het bijltje er al drie keer bij neer willen gooien. Gelukkig heb ik de blik op oneindig vast weten te houden en heb ik nu maar mooi plezier van 'het papiertje'. Ik weet niet echt hoe het er nu in Nederlnad voor staat wat betreft omgangsvormen tussen leraar en leerling en tussen leerlingen onderling. Ik moet nog steeds wennen aan de 'gevolgen' van de zogenaamde vrije opvoeding hier in Zweden. Het werken met tieners is niet altijd even makkelijk. Het steekt soms schril af bij het lesgeven aan volwassenen, waar je maar één rol hoeft te spelen, die van leraar; en niet die van leraar, opvoeder en politieagent tegelijk. Het is een

veelgehoorde klacht hier in Zweden en 'opgebrandheid' is een nieuwe ziekte geworden. Mijn geweten knaagt: zal ik, als ik meer uren kan gaan maken in het volwassenenonderwijs, het werken aan de middelbare scholen opgeven? Maar... dan is er nog iets als idealisme en mets voelt heerlijker dan wanneer leerlingen iets aan je les hebben gehad en wanneer er contact is geweest; leerlingen die enthousiast zijn, want die zijn er gelukkig ook. Sinds enkele maanden woon ik in het bos, in een roodhouten stuga met witte kozijnen en een houtkachel. Dat wonen in de natuur en mijn fantastische collega's maken het terugkeren naar Nederland moeilijk. Maar ik krijg mijn tweede been maar niet hier; mis de Hollandse cultuur, de gezelligheid, verjaardagsfeestjes, Amsterdam, De Dijk en Brinta. Voor alle duidelijkheid: mocht je in zo'n dip zitten tijdens je lerarenopleiding (of welke studie dan ook) bedenk dan dat je erna wel eens op heel onverwachte plekken kunt komen. Ik kan denk ik het beste afsluiten met de woorden van E.M. Forster uit The Longest Journey: "Life without an ideal would be the sky without the sun."

Bram de Hollander

Aleid Bos in 1995

Buitenland lonld naar Nederlandse studenten De slag om de scholier krijgt internationale trekjes. Op de landelijke Studiebeurs in Utrecht, die deze week wordt gehouden, proberen veertig buitenlandse hogescholen en universiteiten Nederlandse scholieren te recruteren. Voorgaande jaren waren dat er veel minder. Matthé ten Wc de "Het niveau van Nederlandse studenten is goed. Ook in het onderzoek. En ze leveren altijd wel een zinvolle bijdrage in discussies. Daarom zijn ze voor Canadese universiteiten erg interessant", zegt Melanie ter Meulen van de Canadese ambassade in Den Haag. Ter Meulen staat deze week samen met vertegenwoordigers van zes Canadese universiteiten op de Studiebeurs. Vorig jaar werd deze driedaagse beurs, de grootste in zijn soort, door 60.000 scholieren bezocht. Ze hoopten er te ontdekken welke studie het beste bij hen past. Was dat vroeger steevast een Nederlandse opleiding, tegenwoordig brengen ook buitenlandse hogescholen en universiteiten hun waar in Utrecht aan de man. Elk jaar verdubbelt hun aantal: m 1997 waren het er tien, vorig jaar bijna twintig, terwijl er ditmaal veertig buitenlandse instellingen aanwezig zijn. Dit groeiende aantal 'vreemdelingen' was voor minister Hermans reden om op Prinsjesdag te waarschuwen. De boodschap: hogescholen en universiteiten moeten zich de kaas met van het brood laten eten door wat 'het buitenland'. De concurrentie neemt toe, aldus de minister, omdat ook in het hoger onderwijs de grenzen vervagen. Toch vertrekken nog maar weinig studenten voor een volledige studie naar het buitenland. Maar de komende jaren worden het er meer. Met die ambitie zijn de Canadese universitei-

ten tenminste wel afgereisd naar Utrecht. T e r Meulen rekent op succes. Ze denkt niet dat scholieren terugdeinzen voor de 8700 gulden collegegeld die de Canadese overheid per jaar rekent. "Nederlandse ouders willen graag betalen voor goed onderwijs. Dat IS algemeen bekend."

Studie-emigranten Ook Engelse universiteiten hebben hun oog laten vallen op Nederland. Ze worden daartoe aangemoedigd door premier Tony Blair, die wil dat zijn universiteiten zich ontwikkelen tot centres of excellence, een standaard in de internationale wereld van het hoger onderwijs. De universiteiten in zijn koninkrijk ontvangen nu jaarlijks zo'n 2700 (tijdelijke) studenten uit Nederland. Het directe 'nut' om studie-emigranten uit de hele wereld te recruteren is moeilijk in te schatten, zegt Colin Underwood van de British Council in Amsterdam. "Maar als je in Engeland studeert en je hebt het er naar je zin, zal dat later bij grote beslissingen een rol spelen. Je hebt er immers de belangrijkste en meest vormende periode van je leven doorgebracht." Goedkoop is het Engelse hoger onderwijs ovengens al lang niet meer. Vroeger was het gratis, maar vandaag de dag zijn studenten voor een (driejarige) undergraduate opleiding per jaar 1025 pond aan collegegeld kwijt. Dat komt neer op zo'n 3600 gulden. "Geografisch gezien liggen we om de hoek. Je bent drie uur kwijt aan de

oversteek, maar vanuit Harwich ben je daarna in een half uurtje bij ons", zegt Claire Forsman, hoofd foreign office van de University of Essex. Daar lopen studenten uit 111 landen rond. Daarvan verblijft de meerderheid tijdelijk, de rest volgt er zijn gehele studie. Dat laatste is eigenlijk ook iets voor Nederlanders, vindt Forsman. "Ze zijn internationally broadminded en beheersen het Engels erg goed. Ze behoren tot de betere studenten. "We are very happy with them." Engeland is dichtbij. En wat minstens zo belangrijk is, aldus Colin Underwood van de British Council: in Engeland halen studenten een bachelor- of mastertitel, waarvan de waarde overal ter wereld bekend is. "Terwijl Nederland titels hanteert die elders vragen oproept", zegt Underwood met Engels gevoel voor understatement.

Van zulke aantallen kan Fraulein Schoepper van de European Business School in Frankfurt vooralsnog slechts dromen. Haar opleiding in Frankfurt, die studenten klaarstoomt voor het internationale beurs- en bankwezen, telt momenteel slechts twee Nederlanders. Dat aantal hoopt Schoepper in Utrecht te vertienvoudigen. "Waarom? Omdat we een internationale opleiding zijn. Maar misschien ook wel omdat onze rector een Nederlander is", zegt ze. Ook Schoepper looft de Nederlandse student. "Ze zijn internationaal georiënteerd en zijn bereid te betalen voor goed onderwijs", schetst Schoepper. Dat laatste bevalt haar goed, want een jaartje studeren aan haar instituut kost 4000 euro. Wie in vier a vijf jaar zijn diploma haalt, is dus min-

stens 35.000 gulden kwijt. Dat bedrag kan overigens tegen een goedkoop tarief worden geleend, voegt Schoepper er zakelijk aan toe. "En voor die prijs heb je ook je mba binnen." "Uiteindelijk komt internationalisering inderdaad gewoon neer op zaken doen", erkent Heinrich Albers, hoofd buitenland van de Hochschule Bremen Met dat doel staat Albers dan ook m Utrecht. Hij geeft het voorbeeld van een oud-student uit Singapore, die tegenwoordig regelmatig orders plaatst bij een fabriek in Bremen. "De buitenlandse student van vandaag ib 1^ zakenpartner van morgen", vat Albers samen.

Overheid tracht imago van docenten op te vijzelen

Jongeren zien niets in beroep van leraar L e r a r e n in h e t voortgezet onderwijs h e b b e n n i e t z o ' n suf i m a g o als ze zelf d e n k e n , a l t h a n s bij v o l wassenen. Jongeren echter vinden het leraarschap n o g steeds verschrikkelijk saai, zo bHjkt u i t e e n rapport van het ministerie van Onderwijs. Het gaat juist om de jongeren. De overheid hoopt dat zij massaal leraar willen worden, om het tekort aan personeel in het voortgezet onderwijs op te lossen. Deze week begon het ministerie een grote campagne, onder meer op tv en internet. Tegelijk werd een

rapport van het ministerie van Onderwijs IS gepresenteerd. Leraren hebben geen slecht imago, jubelt het ministerie in zijn persbericht. Ondervraagde volwassenen geven de beroepsgroep een zeven-mm. Er is ook apart navraag gedaan bij de ouders van leerlingen. Zij waarderen de leraren met hetzelfde cijfer, maar die van hun eigen kinderen met een zeven-plus. Havisten en vwo'ers daarentegen vinden het leraarschap nog steeds helemaal niks, blijkt uit hetzelfde rapport. Het werk heeft geen status, geen doorgroeimogelijkheden en is eentonig. Bijna de helft van de scholieren zegt geen leraar te willen worden omdat

"het beroep me gewoon vreselijk lijkt". In de campagne 'Leraar, elke dag anders' wil de overheid afrekenen met dat beeld. Zo zullen m kranten advertenties verschijnen waarin leraren hun agenda tonen. Scholieren - en werkenden die een andere baan willen - moeten daaruit opmaken dat zij een zeer afwisselend leven leiden. De lerarencampagne moet concurreren met een campagne voor politiemensen. En binnenkort gaan ook de verpleegkundigen nieuwe collega's werven Ook deze campagnes moeten allebei een beter imago van de beroepsgroep bewerkstelligen. (IH, HOP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen