Ad Valvas 2000-2001 - pagina 31
AD VALVAS 31 AUGUSTUS 2000
PAGINA 7
Informaticaprof Reind van de Riet neemt afscheid
Bach als geniale programmeur
De informaticaprofessor onderscheidt
m zijn afscheidscollege drie niveaus
waarop iets kan bestaan: in bèta, de
wereld van de tastbare dingen, in alfa
de wereld van taal, tekens en symbolen en in gamma, de wereld van de
gedachten. Achter elkaar gezet verwijzen deze symbolen trouwens naar de
naam van Van de Riets geliefde componist (fJay). Van de Riet: "In gamma
bestaat het vierde thema zeker, maar
totdat het was herontdekt, bestond
het niet in alfa en dus ook niet m
bèta."
Inzicht
"In de informatica heb je ook alle dri.e
die sferen nodig. Logisch redeneren
en een programma bedenken doe je in
gamma, het programmeren zelf doe je
m alfa en de uitwerking ervan zie je in
bèta. Ik vind het jammer dat de sfeer
van het denken de afgelopen jaren een
beetje ondergesneeuwd is geraakt.
Steeds meer drukken mensen maar op
knoppen, zonder een fundamenteel
inzicht in wat er achter die knoppen
gebeurt." Dat zouden studenten informatica dan ook vooral moeten blijven
leren, vindt Van de Riet.
Zelf heeft hij vooral onderzoek gedaan
naar de bruikbaarheid van menselijke
taal voor computerprogrammeurs.
"Want in computerprogramma's
maak je meestal gebruik van relaties
tussen objecten, die in de gewone taal
ook bestaan." Een eenvoudig voorbeeld: als je een computerprogramma
maakt voor het boeken van een hotelkamer, heb je daarin entiteiten, zoals
de kamer en de gast. Deze entiteiten
staan in een relatie tot elkaar: de gast
reserveert de kamer en de gast betaalt
de kamer. De eenvoudigste manier
om met menselijke taal te controleren
of je iets goed geprogrammeerd hebt,
IS door te controleren of de entiteiten
zijn aangegeven met zelfstandige
naamwoorden en de relaties met
werkwoorden. "En daarin kun je veel
verder gaan. Dan blijken er nog veel
meer overeenkomsten. Maar dit was
de basisgedachte van mijn onderzoek", legt Van de Riet uit.
Kwaliteitsverlies
Sidney Vervuurt
Van de Riet: 'Mensen drukken maar op knoppen zonder een fundamenteel inzicht in wat er gebeurt'
4
Klassieke muziek en informatica liebben op het eerste
gezicht weinig met elkaar te maken. Toch heeft scheidend
informaticaprofessor Reind van de Riet een fascinatie voor
Bach. Niet alleen vanwege de muziek, maar ook omdat de
componist een groot mathematisch denker was. In zijn
afscheidscollege op 25 augustus verbond Van de Riet Bach
met de informatica: "Bach hield van wiskundige spelletjes
en raadsels. Die zie je overal terug in zijn muziek."
Toen Van de Riet in 1970 voor één
dag in de week de eerste informaticaprofessor aan de vu werd, bestond het
vak nog amper. De vu had één computer en die stond op het rekencentrum. Dat betekende dat je als praktikant bij de vakgroep informatica voor
elke run van een programma helemaal
naar het rekencentrum moest lopen,
ten wandeling die gemiddeld acht
minuten duurde en dan weer acht
minuten terug, zo rekenden de informatici hun collega-wiskundigen voor.
Uaardoor konden er veel te weinig
runs worden gemaakt op een middag.
JJus moest de faculteit wiskunde, die
nooit ergens anders geld aan had uitgegeven dan aan papier en krijtjes,
en eigen computer kopen, vonden de
iniormatici. Tweehonderdvijftigdui" gulden kostte het apparaat, maar
na aandringen van Van de Riet en col^ga s kwam het ding er.
anaf die ti)d kon de vakgroep informatica echt van start. In de jaren
zeventig en tachtig ontwikkelde
die zich tot een
van de meest
vooraanstaande
mformaticaopleidingen in
Europa. "En we
scoren nog
steeds internationaal heel erg
goed", vertelt
Van de Riet. Hij
is trots op het
instituut dat hij de afgelopen dertig
jaar met zijn collega's heeft opgebouwd. Tijdens het afscheidssymposiu m dat voor hem was georganiseerd,
werd Van de Riet hiervoor geridderd.
Orgelconcert
Van de Riet organiseerde informaticacongressen altijd op plaatsen waar hij
in de middagpauze een klein orgelconcert kon geven. Vorige week, vlak
voor zijn afscheid, gaf hij nog zo'n
congresconcert. Maar het zal waar-
schijnlijk niet zijn laatste zijn, want
Van de Riet wil doorgaan met het
organiseren van congressen. "En met
orgelspelen natuurlijk. Het is mooi dat
ik daar nu meer tijd voor zal hebben."
Wat betreft zijn passie voor het orgel
had Van de Riet het getroffen met zijn
werkgever, de vu: welk bedrijf heeft er
nu een huisorgel in een vergaderzaal?
Tijdens zijn afscheidscollege speelde
professor Ewald Kooiman op het
orgel in de aula.
Vanzelfsprekend
een stuk van
Bach: het onafgemaakte veertiende deel van
Bachs Kunst der
Fuge, een stuk
dat Van de Riet
al jaren fascineert.
"Dit stuk is zo
bijzonder omdat
het bedoeld was
als fuga met vier
thema's, maar
Bach heeft het vierde thema nooit
opgeschreven. Het ging als raadsel de
geschiedenis in. Wiskundigen en
muziekgeleerden hebben tweehonderd
jaar lang geprobeerd het vierde thema
van de voorgaande drie te herleiden.
Pas in de jaren vijftig ontrafelden
onderzoekers het vierde thema waarschijnlijk," vertelt Van de Riet. Of dat
het thema is dat ook Bach in zijn
hoofd had, blijft natuurlijk de vraag.
Van de Riet vindt vooral de filosofische vraag interessant: bestaat dat
vierde thema nou wel of met?
In de ogen van iemand die vanaf het
prille begin iets meemaakt, zoals Van
de Riet de ontwikkeling van de informatica, waren veel dingen vroeger
beter en degelijker. Van de Riet heeft
dan ook wemig op met de kwaliteit
van de computerprogramma's van
tegenwoordig. Hij denkt met weemoed terug aan dertig jaar geleden:
"Als er een probleem was, dan wist je
zeker dat de fout in jouw programma
zat. Dat IS nu wel anders. Als auto's
het even vaak zouden begeven als
moderne computersystemen, was het
fileprobleem snel opgelost: niemand
zou meer in een auto rijden", moppert
de oude professor. Hij houdt zijn hart
vast voor de kwaliteit van toekomstige
systemen, die worden ontworpen door
mensen die snel rijk willen worden.
Nee, dan die degelijke oude Bach.
Jammer dat er in zijn tijd nog geen
operating systems waren, want Bach
was een geniale programmeur
geweest, daarvan is Van de Riet overtuigd. Hij had graag eens een kijkje
willen nemen in de gedachtewereld
van de componist.
Bachs puzzels
Bach goochelde met de logica. "Hij
moet vrij complexe wiskundige ideeën
m zijn hoofd hebben gehad. Dat zie je
aan zijn muziek." Bach hield er ook
van om wiskundige puzzeltjes in zijn
muziek te stoppen. Zo ook in de onafgemaakte quadrupel fuga, die Van de
Riet zo fascineert. Dit stuk begint met
een verwijzing naar Bachs eigen naam:
met de noten Bes-A-C-B, die in het
Duits B, A, C en H heten. "Dit stuk
zit vol zelfverwijzingen. Soms ontdek
je ineens weer iets nieuws", vertelt
Van de Riet: "Het is niet toevallig dat
Bach hiervoor juist het veertiende deel
heeft uitgezocht, want als je de letters
van zijn naam optelt 2 (B) + 1 (A) + 3
(C) + 8 (H), dan kom je op veertien.
Dat soort dingen blijven me boeien",
besluit Van de Riet.
NIEUW
LEESVOER
Studentenboeken
Aan het begin van het academisch
jaar verschijnen allerlei boeken die
iets met studeren en het studentenleven te maken hebben. Op de
website van de vu-boekhandel
(www.vuboekhandel.nl) staat een
selectie van relevante titels. Niet
nieuw, maar voor beginnende studenten wel de moeite waard zijn
het succesboek Studeren kun je leren
van Cees Louwerse (ƒ 45,-)
en het Studentenkookboek (ƒ19,90)
met makkelijke en betaalbare
gerechten. (DdH)
Invloedrijke
denkers
Welke boeken hebben een grote
invloed gehad op het denken en
doen in de twintigste eeuw? Die
vraag hebben medewerkers van
NRC Handelsblad zich drie jaar lang
gesteld in de boekenbijlage van de
krant. Zij kwamen met meer dan
honderd essays over uiteenlopende
boeken, zoals Wat te doen? dat
Lenin in 1902 schreef. Het Achterhuis van Anne Frank en de The
Female Eunuch door Germaine
G r e e r u i t 1970.
D e essays zijn nu deels herschreven
verschenen onder de titel De oogst.
Denkers die ons wereldbeeld veranderden. Naast essays over politiek
getinte boeken bevat de bundel
ook stukken over puur wetenschappelijke publicaties. Zoals Albert
Einsteins Uber die spezielle und die
algemeine Relativitdtstheone uit
191 ö. Ook Fraud komt aan bod
met zijn Das Unbehagen m der Kultur uit 1930 en Jean-Francois Lyotard die in 1979 La condition postmoderne publiceerde. CDd//)
Arnold Heumakers e.a , De oogst
Denkers die ons wereldbeeld veranderden
Promeutheus, ƒ49,50 ISBN 9053339558.
Het lab van
Plasterk
Behalve een vooraanstaand wetenschapper wordt Ronald Plasterk,
hoogleraar moleculaire genetica in
Utrecht, steeds meer een publieke
figuur. Hij treedt op als commentator in het tv-programma Buitenhof en schrijft columns in de Volkskrant.
Die columns gaan vaak over de zin
en onzin van allerlei opvattingen
over bio-technologische ontwikkelingen. Maar ook een beschouwing
over bijvoorbeeld de Mattheus Passion schuwt Plasterk niet. Bijna
honderd van zijn krantenstukjes
zijn onlangs gebundeld in Leven uu
het lab. (DdH)
Ronald Plasterk, Leven uit het Lab
Prometheus, ƒ 39,50 ISBN 9053339426.
Nieuwe religie
De kerken stromen dan wel leeg,
maar dat wil niet zeggen dat rehgie
in de Westerse samenleving op
haar retour is. Anton van Harskamp, medewerker van het Bezinningscentrum van de vu, stelt in
zijn lijvige studie Het nieuw-religieuze verlangen dat veel mensen op
zoek zijn riaar nieuwe vormen van
geloof. Als voorbeeld noemt hij
new age, dat razend populair is en
de opmars van groepen waar de
spirituele belev ing v an religie cen
traal staat, zoals de Pinksterge
meente. Zev en op de tien Neder
landers zeggen nog steeds op een
of andere manier in God te gelo
ven. Van Harskamp onderzoekt in
zijn boek wat religie de moderne
mens heeft te bieden. (DdH)
Anton van Harskamp, Het nieuw-religieuze
verlangen
Kok, ƒ 59,90 ISBN 9043501980
Tips voor deze rubriek maiten naar:
redactie@advaivas.vu.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's