Ad Valvas 2000-2001 - pagina 220

AD VALVAS 1 6 NOVEMBER 2000

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Zouden ze de zieke

zijn vergeten?

AAN ZONLIEFHEBSTER CORANNE TOP

De dagen worden korter en de

feestdagen komen steeds dichterbij. Tijd om er even tussenuit te gaan, vindt de 25-jarige

Coranne Top. Ze is tweedejaarsstudent aan de verkorte

opleiding beleid, communicatie

en organisatie.

o m b e u r t e n op, zoals je ook bij

een ambulance ziet.

Ik zat voor het r a a m en keek ernaar. Wat zou er gaan gebeuren?

Even bleef het stil. D a a r n a stapte

er een mannetje uit de helikopter. Hij deed van deze afstand

aan als een Playmobil-poppetje.

Ik zag zijn gele haakachtige

handjes al voor m e , zijn witte

pak m e t een rood kruis voorop

en zijn l a m p op het hoofd: het

dokterpoppetje. Het mannetje

liep over het dak en verdween

door een deur het gebouw in.

N o g een mannetje sprong uit de

helikopter. Ook hij liep naar b i n nen. Daarna bewoog er even

niets m e e r . Zouden z e de zieke

zijn vergeten? D e rode en witte

lichten flitsten nog steeds aan en

uit. En hoewel de helikopter al

een aantal m i n u t e n stilstond,

draaiden de propellers nog rond.

T o e n ging er weer een deurtje

open in de helikopter. E e n m a n netje in een rood pak klom eruit.

Hij liep o m het toestel h e e n en

deed ook aan de andere kant een

deur open. Zou hij een brancard

tevoorschijn halen? Ik s c h a a m d e

m e wel voor mijn sensatiezucht,

m a a r bleef toch kijken.

Maar er gebeurde niets. Ook het

derde mannetje verdween in het

gebouw. D e propellers hielden

op m e t draaien. D e lichten g i n gen uit. Alles werd stil. D e

schoorsteen blies nog steeds rook

uit. Achter het ziekenhuis zwaaide traag een hijskraan h e e n en

weer. D e wolken schoven voorbij. H e t regende nog steeds.

Eindelijk heb ik het een keer zien

gebeuren. Het was een druilerige

middag. Grijze wolken sleepten

zich in verschillende lagen langs

de h e m e l . Achterin een dikke

m a s s a , daarvóór wat lichtere

flarden. E n het regende. D e hele

dag al, trouwens.

Ik zat thee te drinken op de achtste verdieping van het hoofdgebouw. Eerder h a d ik m e m e t r e genpak en kaplaarzen aan naar

de universiteit begeven. Het was

druk bij het kofïiepunt. Ik zat op

een kruk bij het r a a m en keek uit

over het ziekenhuis. Van hieraf

kon het net zo goed een koekjesfabriek zijn, bedacht ik. Of een

groothandel in s c h o o n m a a k m i d delen. D e klont slordig s a m e n g e pakte gebouwtjes, het ene deel

hoger dan het andere, m e t op de

voorgrond de lange schoorsteen

die rook uitspuugde, deed in

niets denken aan een ziekenhuis.

Toen kwam er actie in het statische beeld. Van rechts k w a m uit

het niets de traumahelikopter

aanzwenken. Tot n u toe had ik

die elke keer als ik hier zat, op

het dak van het ziekenhuis zien

staan. D i t keer stond hij er niet,

viel m e nu pas op.

D e helikopter kwam snel d i c h terbij, vloog naar zijn vaste plek

op het dak en zette z i c h elegant

neer, waarbij hij nog een paar

korte sprongetjes maakte. Het

was net een insect. O p de staart

ging een rood licht aan en uit.

Voorop of aan de zijkanten van

de buik (dat kon ik niet onderscheiden) lichtten witte l a m p e n

Ellen van Dalen

Wat houdt je op dit moment het meest

bezig?

Als ik even vrij heb, ben ik druk met

het plannen van een vakantie. Het

liefst wil ik voor de kerstdagen vertrekken, naar Thailand. Ik ben geen

wintertype, ik smacht naar warmte.

Waarom Thailand?

Daar woont een vriendin van mij. Ze

werkte eerst in een toeristencafé, nu

op een boerderij. Daar verzorgt ze de

kippen en koeien.

mogelijke consequenties van iets kunnen zijn. Verder ben ik een duizendpoot. Werken, coachen bij wedstrijdroeien en studeren: ik doe alles tegelijk. Zo'n reis kan er ook nog wel bij,

even tussendoor een maandje weg.

Mis je daardoor ook een deel van je colleges?

Klopt. Aanvankelijk was dat voor mij

ook een motief om niet eerder al weg

te gaan. Want wat gebeurt er als ik

niet aanwezig ben bij vakken waar

een opkomstplicht voor geldt? Inmiddels blijkt dat het met die plichten wel meevalt birmen mijn opleiding. Wel zal ik even aan een docent

vragen hoe ik de gemiste twee weken

het snelst kan inhalen. Ik wil namelijk wel dit jaar afstuderen.

Wat heb je tegen de winter?

Ik kan niet tegen het weer in Nederland. Deze dagen zit ik veel binnen.

Ik doe dan een dekbed over me heen

en de kachel aan. Maar ik blijf het

koud hebben. Ik kan wel van een

diepvrieskoude dag genieten, maar

dan moet het droog zijn en moet er

een roze zonnetje schijnen. In Nederland komt dat zelden voor. Hier regent en waait het altijd. En hard!

Hoe houd je het vol als je wèl in Amsterdam blijft?

Ik ga veel uit, naar concerten, caba- '

ret en ik pak graag een filmpje. Maar

het liefst zie ik de zon.

Wat let je nog?

Ik weet nog niet hóe ik daar moet

komen. Ik ben al sinds twee maanden bezig een ticket te bemachtigen,

maar het is echt een ramp. Alles zit

vol. Het goedkoopste ticket is momenteel 2800 gulden. Dat kan ik

echt niet betalen.

En nu?

Ik wacht op een laatste telefoontje,

van een reisbureau. Wanneer zij mets

goedkopers in de aanbieding hebben,

moet ik maar naar een ander land

met de kerst. Of heb jij nog een tip'

En dat lijkt jou ook wel wat?

Ik zou met haar door het land willen

trekken. Zij kent inmiddels veel leuke

plekjes.

Hoe ken je haar?

Ze was mijn buurmeisje toen ik drie

jaar was. Onze vriendschap is met

vlagen heel hecht. Twee of drie

weken kurmen we heel intensief met

elkaar optrekken en dan laten we elkaar weer los en gaat ieder zijns

weegs.

Lijken jullie op elkaar?

We doen graag gekke dingen, maar zij

is daarin impulsiever. Ik ben iets verstandiger, denk ik. Overweeg wat de

Anje Kirsch

Coranne Top

DE TAFEL VAN MELLE

K^S!WJSSSk

jy^

i

j^^^^H • ^B^H^^^^^

X

OK/^

"

^

^

^

^

^

•

•

ft

mmÊME

»

r ^ ^ i^ { nSÊ^^Jz.^

^r

/^

/

^^^^^^^J^P^H V

^ÊL

t

^

•"

=*^

r~\ ^

L).

Berend Vonk

Natasjc 3 moet (jood

De afspraak met Lidwier1 ligt Melle zwaar op de

maag. Hij lijkt wel gek o m met een volslagen onbekende naar Groenland te gaan.

Zijn tong voelt aan als leer en

zijn hoofd bonkt als Melle wakker wordt. Hij heeft gedroomd

van een sneeuwlandschap met

enorme ijsmonsters en een

woest met harpoenpijlen schietende Natasja. Meteen weet

Melle waar de akelige basis

voor deze droom ligt: in de afspraak die hi) gisteravond in de

kroeg gemaakt heeft met ene

Lidwien. De simatie is te bizar

voor woorden. Hij heeft een

volslagen onbekende beloofd

haar te vergezellen naar Groenland, om zich voor een of ander

goed doel 1200 kilometer een

beroerte te steppen. Wonderlijk

hoe alcohol het perspectief van

de idiootste plannen kan om-

buigen tot veelbelovend. Het

kan niet anders of ook Lidwien

heeft inmiddels spijt.

Het alarmerende gerinkel van

de telefoon doet de zenuwen in

Melles overgevoelige hoofd

haast op tilt slaan. "Ja?"

"Hoi, met Lidwien", klinkt het

zakelijk. "Ik zou je nog even

bellen over morgenochtend.

Kun je om 8 uur op Schiphol

klaarstaan? Neem een winterias

mee die tot min 15 graden gaat.

ik zorg voor de rest. En vergeet

niet een goeie step te kopen.

Een echte terremstep, de duurste."

"Oké. Eh...Lidwien..."

"Wat?"

"Nee, niks. T o t morgen."

Zwetend hangt Melle op. Misbuigingen en haalt diep adem.

schien kan hij het beste een

Dan sluipt hij als een panter het

briefje in haar bus doen waarin

pad op. Snel gooit hij zijn envehij uitlegt waarom hij niet meelop in de bnevenbus. Vlak voor

gaat. Dat is het duidelijkst.

zijn aftocht verstijft hij. Wat zag

Koortsachtig zoekt hij het bierhij daar vanuit zijn ooghoek?

viltje waarop ze haar adres heeft Een tegel met als opschrift

geschreven. Hij vist het uit de

'Hier wonen Ruud, Ankie en

prullenbak: Lidwien Mertens,

Wijnand Knutjes'. Ruud KnutGammelwaag 18 in Uithoorn.

jes is zijn meest gehate filosoShit, moet hij ook nog naar Uit- .fiedocent!

hoorn.

Ineens valt alles op zijn plaats.

N a enkele lichtjaren lang te zijn

Lidwien woont hier met. Nierondgeschud door bus 169

mand gaat naar Groenland. En

stapt Melle uit in een straat met Natasja moet dood.

truttige rijtjeshuizen. In de huiskamer van Lidwiens huis brandt IJsberengehakt in sherrysaus

licht. Hoe nu ongezien naar de

voordeur te sluipen en geluid5 ons IJsberengehakt (runderloos zijn brief door de brievenkan ook)

bus te werpen? Melle ijsbeert

wit broodkruim

minutenlang de straat op en

2 eetlepels gehakte peterselie

neer en mompelt zichzelf op2 teentjes knoflook

beurend toe. Concentratie, daar 3 theelepels papnkapoeder

gaat het om. En geloven in je2 eetlepels olijfolie

zelf. Melle doet een paar knie30 gram boter

>sw

I^K^

/ gesnipperde ui

1 eetlepel bloem

1,5 deciliter droge sherry

2,5 deciliter kippenbouillon

10 kleine nieuwe aardappelen

Vermeng gehakt, broodkruim.

peterselie, knoflook en een

theelepel paprikapoeder en

draai daarvan de gehaktballetjes. Verhit boter in een pan en

bak de gehaktballetjes op matig

vuur bruin. Haal de balletjes

eruit en doe de ui, de resterende papnkapoeder en bloem in

de pan en bak dit mengsel een

paar minuten. Voeg de sherry

en de bouillon geleidelijk toe to t

de saus glad is. Roer een paar

minuten op matig vuur tot de

saus indikt. Doe de gehaktballetjes met de aardappelen terug iri

de pan: afdekken en op laag

vuur 20 minuten laten koken.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen