Ad Valvas 2000-2001 - pagina 262
Er zijn bijna geen jonge
vrouwen meer die zich
willen aansluiten bij traditionele organisaties
van vrouwen. Dit ondanks dat het wervingsen voorlichtingsmateriaal er vaak aantrekkelijk
en professioneel uitziet.
De vrouwenbeweging
dreigt te vergrijzen.
Organisaties van vrouwen
tiampen met 'ouderwets' imago
Niemand vindt het leuk om onder
ogen te zien dat de organisatie
waar je je jarenlang actief voor
hebt ingezet op termijn misschien
geen toekomst heeft."
V
rouwen boven de vijfenveertig
jaar kijken positiever naar specifieke vrouwenorganisaties dan
hun seksegenoten onder de vijfendertig Dit blijkt uit een onderzoek
dat een groepje studenten sociale
psychologie heeft gehouden. Ze
legden folders en ander voorlichtingsmateriaal van de vierenvijftig
^bij de Nederlandse Vrouwenraad
(NVR) aangesloten organisaties voor
aan een panel van proefpersonen.
De jonge proefpersonen hadden na
lezing van de folders wel vaak het
gevoel tot de doelgroep van de be
treffende organisatie te worden gerekend, maar voelden zich met ge
roepen lid te worden. "Dat is toch
meer iets voor vrouwen boven de
vijftig", was de veel gehoorde reactie
Hanny van Lakwijk die vanuit de
Nederlandse Vrouwenraad het on
derzoek begeleidde, is met verbaasd over de uitkomsten van het
onderzoek. "De afgelopen decennia
IS er voor vrouwen natuurlijk ontzettend veel veranderd en verbeterd. Jonge vrouwen hebben een
geweldige keuze aan mogelijkheden hoe ze zich maatschappelijk
en sociaal willen ontplooien. Dat
was vroeger een stuk minder.
Vrouwen zorgden thuis voor de
kinderen. Zodra die groot waren
was het lidmaatschap van een
vrouwenorganisatie vaak een van
de weinige aangename alternatieven om iets zinvols te doen Die
vrouwenclubs waren echt een
eigen plek voor hen Nu zien jonge
vrouwen zaken als emancipatie
vaak als iets wat tante Trudie en
tl
*i
t.
*^ -.*
-^^l^'^^W*^^
Studenten nemen vrouwbeeld onder de loep
schoonmamma bezig hield. Maar
met iets als van deze tijd."
Vergrijzing
Volgens Van Lakwijk hebben vooral
de traditionele christelijke en plattelandsvrouwenbonden te kampen
met een ouderwets imago. "Als je
het heel optimistisch zegt bestaat
de kern van hun leden momenteel
uit vrouwen tussen de vijfenveertig
en vijfenzestig jaar, maar ik denk
dat de meerderheid boven de vijfenvijftig IS", aldus Van Lakwijk.
Ook andere vrouwenorganisaties
kampen met vergrijzing. Zo is ruim
de helft van de vijfduizend leden
van de Vereniging Vrouwen met
een Academische Opleiding boven
de vijftig jaar. Van Lakwijk kent het
probleem van de organisaties voor
vrouwen met een hoge opleiding
uit eigen ervaring Ze was jarenlang voorzitter van de Vereniging
van Vrouwelijke Apothekers. "Vroeger moest je als vrouw nog vechten om mee te tellen m dit soort
vakken. Nu is dat allemaal veel
vanzelfsprekender."
Volgens het rapport sluiten vrouwen zich met zozeer aan bij dit
soort organisaties om andere vrou-
Normen voor verontreiniging
Te veel stikstof en fosfor in het water is slecht voor
het milieu. Hoewel de kwaliteit van het water in
Nederland is verbeterd de afgelopen decennia,
moeten de normen voor deze stoffen in het water
omlaag, vindt Maud Koek. Ze onderzocht op welke
manier normen kunnen worden vastgesteld.
D
e verontreiniging van het oppervlaktewater IS een eeuwenoud
probleem. Al m de zeventiende
eeuw Stonken de Amsterdamse
grachten vreselijk en kwam er nog
nauwelijks leven m voor. Een van
de oorzaken daarvan waren de vele
bierbrouwerijen die afval loosden.
Toch is de verontreiniging van
water pas sinds beginjaren zeventig serieus aangepakt door het
maken van internationale afspraken
en het in Nederland m werking treden van de wet verontreiniging oppervlaktewater.
Naast allerlei giftige stoffen zijn
ook stikstof en fosforverbindmgen
belangrijke verontremigers Nog
met zolang geleden stond het
schuim afkomstig van wasmiddelen
nu en dan letterlijk op de Neder
landse plassen en meren. Sinds een
paar jaar zijn fosfaten m wasmiddelen verboden. "Dat is inderdaad een
belangrijke verbetering", stelt Maud
Koek.
De pas afgestudeerde scheikundige
onderzocht hoe de normen voor de
hoeveelheden stikstof en fosfor m
het water tot stand zijn gekomen.
"De politiek heeft ingezien dat de
kwaliteit van het water drastisch
omhoog moet. Daarom zijn er normen gesteld aan de maximale hoeveelheden schadelijke stoffen die in
het water mogen zitten. Die maat
regelen hebben deels succes
gehad, want de kwaliteit van het
water is de afgelopen vijftien jaar
beter geworden."
Behalve het verbod op fosfaten in
wasmiddelen zijn bijvoorbeeld ook
alle Amsterdamse grachtenhuizen
nog met zo lang geleden op het
riool aangesloten. Stikstof en fosfor
zijn m installaties voor waterzuivering goed uit rioolwater te verwijderen.
Algen
De genoemde stoffen zijn met
name slecht voor de kwaliteit van
het water omdat het de groei van
algen sterk bevordert. Door deze
algengroei verdwijnt veel zuurstof
uit het water en dringt het zonlicht
nog nauwelijks door Bovendien
zijn sommige algensoorten giftig.
Het gevolg is dat veel andere Ie
vensvormen m het vervuilde water
verdwijnen Wat achterblijft is een
donkere, groene, stinkende drab.
De afgelopen jaren zijn de Nederlandse meren en plassen regelmatig getroffen door algenplagen.
Voor stilstaand water in meren en
plassen bestaan er al grens- en
streefnormen voor de maximale
hoeveelheid stikstof en fosfor. De
streefnormen zijn zo gesteld dat er
water moeten omlaag
geen overwoekering met algen kan
ontstaan. Maar veel plaatsen voldoen met aan de grenswaarde, die
soepeler is dan de streefwaarde.
Voor een natuurlijk evenwicht zou
de nagestreefde hoeveelheid stikstof en fosfor flink omlaag moeten.
Vooral de intensieve landbouw is
volgens de onderzoekster een probleem, "in zowel kunstmest als dierlijke mest zitten veel stikstof en fosfor. Die komen via de bodem m het
oppervlaktewater terecht. Ik denk
dat alleen een forse afname van de
veestapel echt helpt tegen het stikstof- en fosforprobleem."
Stroomafwaarts
Wat een goede norm is
voor die stoffen is met
eenvoudig vast te stellen.
"Deze stoffen komen van
nature m het water voor.
Waterdieren en planten
hebben die stoffen ook
nodig om te kunnen
leven. Je kunt de norm
dus met eenvoudigweg
op praktisch nul stellen,
zoals je wel met land
bouwgif kunt doen",
aldus Koek.
Wat het stellen van normen nog lastiger maakt,
IS dat de hoeveelheid stik
stof en fosfor van nature
lokaal flink kan verschillen Reden voor de overheid om de normstelling
met landelijk te regelen,
maar over te laten aan de
provinciale besturen
Koek heeft daar wel begrip voor, maar is er met
gelukkig mee. "Water
stroomt over de provinciegrenzen heen. Uitein-
wen te ontmoeten, maar om vakge
noten te leren kennen. "Ik denk dat
er over tien, twintig jaar nog nauwelijks aparte verenigingen voor
vrouwen zullen bestaan", concludeert Van Lakwijk. Of haar dat spijt
weet ze niet zeker. "De maatschappij IS veranderd. Daar helpt geen
fraaie kleurenfolder tegenop om
leden te werven. De vrouwenorganisaties moeten diepgaand gaan
nadenken over hun doelstellingen
m de toekomst. Dat ze veel nieuwe
jonge leden zullen trekken is een
illusie. Natuurlijk neemt met iedereen deze opvatting me m dank af
Oma-gevoel
Paradoxaal genoeg heeft de vrou
wenbeweging ook weer met echt te
maken met een sterke vergrijzing
"Veel vrouwen boven de zestig zijn
met meer actief binnen de club', is
de ervaring van Van Lakwijk, zelf
eenenzeventig jaar. "Binnen een be
roepsvereniging ben je toch al
gauw een soort Moeder de Gans fi
guur als je na je pensioen actief
blijft. Dus die vrouwen gaan liever
reizen maken, golfen of een cursus
bij Hoger Onderwijs voor Ouderen
volgen. En bij andere vrouwenorga
nisaties zie je dat de zestig plus
sers wegblijven omdat ze immobiel
zijn of 's avonds met meer alleen
over straat durven."
Van Lakwijk pleit ervoor dat vrou
wenorganisaties meer gaan naden
ken over wat ze juist de oudere
vrouw te bieden heeft in plaats van
vooral energie te steken in het wer
ven van jongeren. "Veel organisa
ties zien de vergrijzing als een last
omdat het jonge vrouwen ervan
zou weerhouden lid te worden
Vandaar dat er weinig speciale aan
dacht IS voor de echt oudere
vrouw. Maar misschien ligt juist bij
die doelgroep de toekomst." Het
rapport is m ieder geval enthou
siast ontvangen bij de clubs die bij
de NVR zijn aangesloten. "Bij de pre
sentatie rukten de vrouwen het rap
port bijna uit mijn handen. Iedereen
wilde zien hoe de eigen club ervan
afkwam. Dat is leuk, maar de uitda
ging is natuurlijk om als vrouwen
beweging samen naar het probleem
te kijken en na te denken over de
doelstellingen m de toekomst Mis
schien kunnen we met de Weten
schapswinkel daar eens een discus
siemiddag aan wijden."
delijk komen de vervuilende stoffen
stroomafwaarts terecht in de Randmeren, het IJsselmeer, en de Wadden- en Noordzee. Uitgangspunt
voor het beleid zou moeten zijn dat
m die gebieden een gezond natuurlijk evenwicht m het water ontstaat.
Het gevaar van de bevoegdheid bij
de provincies leggen is dat bijvoorbeeld Limburg normen kan vaststellen die strijdig zijn met stroomafwaartsgelegen wateren."
Koek denkt met dat haar rapport m
de bureaula verdwijnt. De opdrachtgever Het Waterpakt wil er
zeker iets mee gaan doen. In Het
Intensieve landbouw bedreigt kwaliteit water
Waterpakt werken milieugroepen
als stichting De Noordzee, Vereni
ging tot behoud van het IJsselmeer,
de Waddenvereniging en stichting
Reinwater samen. "Het onderzoek
komt precies op het goede moment," aldus Koek, "De politiek gaat
zich binnenkort weer met de water
normen bezig houden. Ik hoop dat
mijn onderzoek invloed zal hebben
op die discussie. We gaan samen
met de opdrachtgevers m ieder
geval een artikel schrijven in een
blad voor mensen die zich professioneel met de kwaliteit van water
bezig houden."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's