Ad Valvas 2000-2001 - pagina 278

AD VALVAS 14 DECEMBER 2000

PAGINA 6

Studentenkleding anno 2000: over skaters, clubbers, alto's en cartooners

'De' student bestaat nie

Hoe herken je in het straatbeeld de student van nu?

Dat valt niet mee, want studenten hebben nauwelijks

meer een eigen stijl. In ieder

geval niet zoals in de jaren

'50, toen de student als vertegenwoordiger van de intellectuele elite een pak droeg.

Of zoals in de jaren '80, toen

alternatieve, vaak zwarte

kleren de politieke geëngageerdheid van studenten lieten zien. Ad Valvas vroeg

zich af waarom de student

anno nu zich niet meer

onderscheidt en ging op zoek

naar de enkeling aan de VU

die nog wél opvalt.

Foto's Anje Kirsch Teksten Wendy Traa

Een dikke trui, stevige broek, warm

jack en goede stappers vormen de

basisuitrusting van bijna elke student.

En dat is niet vreemd, want het Hollandse weer eist nu eenmaal bepaalde

voorzorgsmaatregelen. Modieus is het

echter niet. Een troost: dat geldt voor

bijna alle Nederlanders. "Het moet

vooral lekker zitten en op de fiets kunnen", vat trendforecaster Hanneke van

der Linden de kleding van de gemiddelde Nederlander samen. Ze is gespecialiseerd in jongerenculturen, en adviseert bedrijven over toekomstige ontwikkelingen op het gebied van mode

en lifestyle.

Van der Linden maakt nauwelijks

onderscheid tussen studenten en overige jongeren, want dat onderscheid is er

niet meer. "Studenten zijn opgegaan in

de massa, ze dragen trendy kleding of

niet. Dat is niet anders dan bij andere

jongeren", aldus Van der Linden. Jongeren kurmen tegenwoordig kiezen uit

een rijk palet aan identiteiten en bijbehorende stijlen. 'Stromingen' is een te

groot woord voor deze snel overwaaiende trends. Skaters, clubbers, alto's:

de jongerencultuur is pluriform en verandert snel. Een imago is niet meer

het recept voor jaren, maar slechts een

korte bevlieging. Van der Linden:

"Jongeren besnuffelen allerlei lifestyles

en identiteiten en vragen zich af: voel

ik me hierbij thuis?"

Op dit moment is de be a cartoon-trend

hot. Figuren uit strips zijn een voorbeeld voor veel jongeren, niet alleen

voor studenten. Dat komt door hun

kleding, maar ook door hun houding.

Vooral Lara Croft van PlayStation

doet het goed, met haar brutale gedrag

en fel gekleurde outfits. De cartoonstudent onderscheidt zich echter niet

als student, maar als volger van de cartoontrend.

Honkvastheid

Een van de verklaringen hiervoor is de

democratisering van de universiteit.

Die is geen elitair bolwerk meer, zoals

in de jaren vijftig en zestig. Iedereen

kan er naar binnen lopen, milieu en

afkomst zijn allang niet meer bepalend.

De universiteit is ook toegankelijk voor

Jan met de pet en zijn kinderen. De

kledingstijl heeft zich daaraan aangepast: de formele pakken van de gegoede burgerij zijn vervangen door informelere, sportieve kleding.

De enigen die zich nog duidelijk

onderscheiden, zijn corpsstudenten.

Hoewel zij zich met hun herkenbare

kledingstijl niet zozeer als student presenteren, maar eerder als component

van een milieu. Van der Linden: "De

gaatjesschoenen, de corduroy broeken

en de blauwe overhemden dragen ze

ook de rest van hun leven." Van der

Linden is bezorgd over de honkvastheid van deze groep. "Deze studenten

blijven loyaal aan h u n eigen kring,

zonder echt te integreren met de rest

van de samenleving. Terwijl in deze

maatschappij alles draait om communicatie, om flexibel omgaan met alle

rassen en 'standen'. Dat is de basis van

succes. Corpsstudenten ontberen die

vaardigheden meestal."

Een andere oorzaak voor de anonimiteit van studenten is volgens Van der

Linden de lagere studiebeurs, waardoor studenten naast hun studie moeten werken. Een net pak zit dan erg

ongemakkelijk. Met de bijbaan staan

ze ook meer in de maatschappij. Ze

passen hun kleding bij hun omgeving

aan: de werkplek, of bijvoorbeeld de

sportclub.

Mondiaal

Maar de voornaamste reden waarom

studenten niet meer opvallen, is volgens Van der Linden omdat dat domweg nauwelijks meer mogelijk is in de

huidige maatschappij. Niemand draait

zijn hoofd meer om voor een travestiet

op hoge hakken. Met de komst van

andere culturen, de doorbraak van

'Misschien wil ik morgen wel opeens groen haar'

Sirtse Jansen (21, studente beleid,

communicatie en organisatie),

besteedt 50 tot 300 gulden per maand

aan kleding. Ze koopt het liefst bij

Dr. Hype m Alkmaar.

"Ik wil opvallen, ik dress to impress.

Het geeft me een enorme kick als

mensen in de stad me nakijken. Dat

geeft me ook veel zelfvertrouwen.

Maar ik wil er verder niets mee uitdragen, geen boodschap ofzo.

Ik laat me inspireren door cartoons,

vind vooral Spiderman, de Powerpuff

Girls en de Power Rangers heel stoer.

Spiderwoman is niet cool, dat is een

slap aftreksel van Spiderman. Dit

shirtje vind ik leuk. De kleuren zijn

lekker fel, daar hou ik van. Ik draag

altijd fel groen, blauw of bijvoorbeeld

oranje. Ik haat paars.

Mijn haar is nu rose, omdat ik daar

zin in had. Het kan ook zijn dat ik

morgen wakker word en opeens groen

haar wil. Dan ga ik naar de kapper en

laat ik het groen verven. Ik ben heel

impulsief.

Ik vind mezelf niet trendy, ik hou me

daar ook niet mee bezig. Doe aan wat

ik leuk vind. Ik koop wel bij trendy

winkels, maar alleen omdat ze een

gaaf groen shirt hebben, niet omdat ze

trendy zijn."

C o m n i e n t a a r van

trendforecaster

Hanneke van der Linden:

"Zij is duidelijk een component van

het hedendaagse studentenstijltje:

enigszins geïnspireerd op de cartoontrend. Dat zie je aan de kleur haar, de

piercing en het T-shirt. Daarmee laat

ze zien dat ze stoer is, speels en brutaal, zoals veel stnphelden dat ook

zijn. Deze mensen vinden zichzelf

vaak heel creatief, maar het zijn absolute volgers. In Amsterdam val je hier

helemaal niet mee op."

Rechtenstudent Mustafa Ko? (20)

besteedt soms 150 gulden aan een

truitje van een duur merk, maar koopt

het liefst goed en goedkoop, bijvoorbeeld bij HM.

"Ik draag elke dag wat anders, heel

afwisselend. Dit is vrij casual, het zit

lekker, is simpel. Maar ik kan me ook

heel netjes kleden, in een grijze pantalon met een strak zwart truitje met

lange mouwen. Ik vind dat ik er als

student netjes bij moet lopen, want ik

wil representatief zijn. Je kunt niet in

een trainingspak naar school. Ik word

veel fijner benaderd als ik er netjes

uitzie.

Ik ben echt geen macho, ik kom alleen

maar zo over. Ik geef toe, soms is het

leuk als mensen dat zeggen, maar

meestal niet. Ik doe het niet voor de

meisjes, ik wil gewoon verzorgd zijn.

Ik combineer wat ik leuk vind, vind

merken of dure kleding helemaal niet

belangrijk. Trouwens, mijn meeste

geld gaat op aan vakanties.

Ik laat me inspireren door wat ik op

straat zie, wat andere jongens dragen.

Maar ik koop vooral op mijn intuïtie

en op mijn innerlijk. Als ik het maar

mooi vind."

C o m m e n t a a r van Hanneke van

der Linden:

"Dit is echt heel bijzonder, want hij

doet zo zijn best om er stoer uit te

zien. Tegelijkertijd zie je wel zijn

kwetsbaarheid. Dat komt door de

dandy-swung- kledingcombinatie: een

ongewassen denim jack met opstaande

kraag en dat heel mediterraan gecombineerd met een witte broek, blote

voeten en instappers. Die enkels zo

open en bloot geven een kwetsbare,

maar ook relaxte uitstraling. Ik vind

hem heel eigen, heel gedurfd. Hij wil

er duidelijk verzorgd uitzien zonder

poenig te zijn. Dat zie je veel bij

allochtone jongeren. Ze laten daarmee

zien: het gaat goed met mij, ik ben

een keurige student. Zij moeten nog

vooroordelen overwinnen en kleren

helpen daarbij."

I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen