Ad Valvas 2000-2001 - pagina 6

AD VALVAS 2 4 AUGUSTUS 2000

INTRODUCTIE 2 0 0 0

PAGINA 6

Studenten over het imago van de Amsterdamse universiteiten

'Wil je echt studeren, dan ga je naar de VU'

Als je aan de Vrije Universiteit studeert, heb je wel

eens wat uit te leggen,

want de VU staat nu niet

direct bekend als de meest

flitsende universiteit van het

land. Het imago is dat van

een beetje saaie, brave

instelling, die ook nog eens

ver van het centrum af ligt.

Wat vinden de studenten

zelf van dit imago?

-1^-^

Martine Postma

De meeste vu-studenten kennen de

opmerkingen wel: Je studeert in

Amsterdam? Leuk! O, aan de vu...

Waarom niet aan de UVA? Dan zit je

lekker in het centrum van de stad en

kun je na college even een terrasje

pakken. "Zeker toen ik pas ging studeren, moest ik mijn keuze nogal eens

verantwoorden", zegt Luc Freijer

(22), derdejaars Engels. De vu heeft

op de een of andere manier toch een

negatieve uitstraling"

Dat is niet zo verwonderlijk, want het

beeld van de vu als een stoffige, brave

universiteit is behoorlijk ingesleten.

Op een aantal punten heeft de vu nu

eenmaal de schijn tegen. Het gebouw

is niet het vrolijkste dat je je kunt

voorstellen en de locatie, ver buiten

het centrum van Amsterdam, spreekt

ook met echt tot de verbeelding. Als

er in dezelfde stad dan nóg een universiteit is, die wel in het centrum zit

en vele historische panden ter

beschikking heeft, tja, dan is het oordeel snel geveld: de vu is saai; aan de

UVA gebeurt het.

Kroegen

Functioneel

De meeste vu-studenten die je met

deze opvatting confronteert, hebben

direct een antwoord klaar. Nee, de

universiteit is verre van saai. Het is

hier hartstikke gezellig en de uvA mag

dan wel bruisend heten, het is er toch

vooral een chaos. Klaas Verwer (20,

tweedejaars geologie) realiseert zich

wel dat die opvatting natuurlijk ook

een stereotypering is. "Maar als je telkens hoort dat de vu een saai blok

beton is, dan ga je vanzelf denken: en

Berend Vonk

aan de UVA is het een chaos."

Maar wat is er nu eigenlijk waar van

de stereotiepe opvatting over de vu?

"Ik vind het hier niet saai. Ik heb het

Henmenngen aan mijn eerste jaar

'Seks voor het huwelijk

was uit den boze'

T o e n N i c o de With

in 1964 biologie ging

studeren, bestonden er

nog aparte studentenflats voor jongens en

meisjes. "Seks voor

het huwelijk was volstrekt uit den boze",

vertelt de nu 56-jange

docent en studiebegeleider aan de faculteit

Biologie. Zelfheeft De

With nooit op een studentenflat gewoond.

Als geboren en getogen Amsterdammer

bleef hij bij zijn ouders

thuis.

In zijn derde studiejaar trouwde D e

With het meisje dat hij vanaf z'n

twaalfde jaar kende. "Achterafheb

ik er spijt van dat ik nooit op

kamers ben gegaan. Daardoor heb

ik niet goed voor mezelf leren te

zorgen."

Als kind hield De With al van plantjes en diertjes en was lid van de

Christelijke Jeugdbond Natuurvrienden. "Veel begeleiders daar waren

studenten van de vu. Als je van pro-

hebben over de sfeer, is logisch. De7c

mensen spreekt de sfeer, die door

niet-vu'ers mogelijk als saai wordt

bestempeld, juist aan.

De vu-student lijkt dus voor de studit

te kiezen, terwijl veel uvA-studenten

allereerst voor de stad Amsterdam

kiezen. Nel: "Op de UVA heerst inderdaad meer het idee van lang leve de

lol." Die opvatting heeft ook vierdejaars economie Matthieu (22): "Bi]

economie aan de UVA is het allemaal

wat losser en vrijblijvender. Voor mii

was de overweging: wil je echt studeren, dan ga je naar de v u . "

Maar wat is echt studeren? De vu-stii

denten die hun eigen universiteit pn|zen, wijzen stuk voor stuk op de kleui

schaligheid en de persoonlijke begelei

ding, die beter zou zijn dan aan de

UVA. Vaak wordt het bekende voorbeeld aangehaald van de uvA-opleiding communicatiewetenschappen,

die zo groot is geworden dat er van

begeleiding nauwelijks meer sprake is

Ook op de vu spelen deze problemeD

echter, bijvoorbeeld op de faculteit

Sociaal-Culturele Wetenschappen

Ook daar wordt geklaagd over massa

liteit en gebrek aan begeleiding. Hoe

wel Mariëtte Kloppenburg (24), laatstejaarsstudent bij de 'probleemstudii

beleid, communicatie en organisatie

(BCO), dat laatste relativeert. "Een

student die echt begeleiding wil, kan

die zeker krijgen. En vrijheid, dingen

zelf moeten uitzoeken, dat is toch de

bedoeling van de universiteit?"

testantse huize kwam,

zoals ik, was het in die

tijd vanzelfsprekend

dat je naar de vu ging.

T o e n ik ging studeren

kende ik al heel wat

gezichten."

T o c h viel de start van

de studie niet mee.

"Ik begon pas in

november omdat ik

nog in militaire dienst

zat bij aanvang van

het studiejaar.

Die eerste dag was

heel zwaar. Vrijdags

zwaaide ik af en

Anje Kirsch

maandagochtend had

ik gelijk vier uur college en 's middags practicum. Er waren nauwelijks studieboeken en ik moest alles

opschrijven. Van sommige woorden

wist ik absoluut niet wat ze betekenden. N a een week was ik gewend.

We waren maar met negentien studenten en gingen zomers bijvoorbeeld samen op kamp naar Schiermonnikoog. De faculteit was net

een grote familie, nog steeds eigenlijk." (DdH)

r

hier heel erg naar mijn zin", zegt Luc.

En ook Rudy de Jong (26, vijfdejaars

psychologie) heeft niets te klagen. "De

dingen die worden beschouwd als de

negatieve kanten van de vu, vind ik

juist positief. Bijvoorbeeld het

gebouw. Het is functioneel, goed om

in te studeren. En het voordeel is dat

je allemaal bij elkaar zit. Je spreekt

dus mensen van allerlei verschillende

studierichtingen."

Zo denkt ook Nel de Jong (25) erover. Zij kent beide Amsterdamse universiteiten; ze studeerde toegepaste

taalwetenschap aan de vu en doet nu

onderzoek aan de UVA. "Ik hoor vaak

dat het zo saai is dat alle vu-gebouwen bij elkaar staan. Nou, ik vind het

alleen maar handig. Als ik op de UVA

een boek wil halen of een afspraak

met iemand heb, moet ik vaak naar

een ander gebouw. En de UvA-gebouwen zijn echt niet veel beter dan die

van de VU. Sommige zijn juist slechter."

Leve de lol

Volgens Nel wordt het negatieve beeld

van de vu vooral gecreëerd door uvAstudenten. "Juist zij denken dat de v u

saai en christelijk is. Studenten uit

andere steden hebben er meestal niet

zo'n beeld van. Die weten vaak niet

eens dat het een christelijke universiteit is. Ik wist dat zelf in het begin

trouwens ook niet. Ik ging naar de VU

omdat ik toegepaste taalwetenschap

wilde studeren en in Amsterdam kon

dat alleen aan de VU."

Rudy liet zich door soortgelijke overwegingen leiden. "Ik heb me objectief

afgevraagd waar de studie die ik wilde

volgen, het beste was: aan de UVA of

aan de vu. Het werd de v u . "

Zo is het ook veel andere vu-studenten vergaan. Studenten die voor de VU

kiezen, lijken dat te doen vanwege het

onderwijs, niet om de gezellige sfeer.

Dat de mensen die de imiversiteit

bevolken vervolgens niets te klagen

Veel persoonlijke begeleiding is met

zaligmakend, vindt ook uvA-studeme

Marit Schneiders (20), die voor haar

studie biologie proeven doet op het

vu-lab: "Bij ons op de UVA is het mis

schien wat chaotischer allemaal, maai

dat vind ik eigenlijk wel wat hebben

Je leert op die manier om zelf achter

de dingen aan te gaan."

Het is het idee van de universiteit als

school van het leven, waar je niet aai

het handje wordt meegenomen, maai

zelf je weg moet zoeken. Een funct»

nele chaos. D e meeste vu-studenten

vinden echter dat de universiteit er f

voor de studie. Het leven, dat leer ]e

ergens anders wel. Psychologiestudei

Rudy: "Stap op lijn 51 en je zit zo n

het centrum van Amsterdam."

Waar veel vu-studenten het wel over

eens zijn: het is jammer dat er geen

gezellig kroegen zijn in de buurt van

de De Boelelaan. Luc: "Elke keer da'

bruin café, dat doe je ook niet."

Herinneringen aan mijn eerste jaar

'Ouderejaars stortten zich

massaal op de nieuwe meisjes'

"Leuk, spannend en

verbijsterend." Zo vat

Houkje Vlietstra, 41

jaar en medewerkster

bij de dienst Voorlichting van de vu, haar

eerste ervaringen met

het studentenleven

samen. Ze ging in 1977

geschiedenis studeren

en stortte zich volop in

de introductietijd. "Bij

geschiedenis waren veel

meer jongens dan

meisjes. Dat had ik me

vooraf niet gerealiseerd. We waren met

twaalf meiden op zo'n

zeventig mannen. Vooral de ouderejaars studenten stortten zich vanaf

het eerste ogenblik massaal op de

nieuwe studentes. Een van mijn

mentoren heeft toen ook zijn levensparmer gevonden. Ik kan wel vijftien

stellen noemen die in mijn studietijd

zijn ontstaan." Zelf kwam ze in haar

eerste jaar na enige omzwervingen

ook de ware tegen.

In die jaren waren studenten erg

druk bezig met politieke discussies en

actievoeren. "Ik deed daar wel aan

mee, maar was niet zo

radicaal als veel anderen. Mijn ouders

waren niet echt streng

gelovig en stemden op

de PvdA. Ik heb de

indruk dat het vooral

de jongens uit streng

gereformeerde gezinnen waren die zich

sterk wilden afzetten

tegen hun milieu. Dat

waren ineens de overmigde communisten

Alles was politiek,

marxisme en klassenstrijd wat de klok

Anje Kirsch sloeg. Hoewel ik sorni

echt met m'n oren stond te tuiten,

vond ik het allemaal wel spannend

De leukste herinnering bewaart ze

aan het eerstejaarsweekend van de

geschiedenisstudenten. "Twee nachten nauwelijks slapen, roken, zuipe"

zwaar ouwehoeren, een beetje

knufielen en de kleine persoonlijke

drama's, zoals een meisje dat de P"

thuis had lagen liggen. Een geweldige tijd, maar na een paar jaar had il'

er ook weer genoeg van." (DdH)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen