Ad Valvas 2000-2001 - pagina 652

AD VALVAS 14 JUNI 2001

PAGINA 16

Lodewijk Lens

Compleet fout, idioot,

zelfs dodelijk

Ik vond het al zo stil blijven, g e zien het belang dat velen op de

VU hechten aan het geloof. Maar

gelukkig kreeg ik vorige week

toch nog een reactie op mijn bijdrage in Ad Valvas nr. 33 over

fanatieke christenen.

"Beste Lodewijk", maUde een

datne, die ik m e t haar initialen

MW zal n o e m e n , mij onthutst,

"associeer jij zachtmoedigheid

m e t fanatisme?" Ze doelde op de

bewering die ik ergens had gelezen, dat m e n s e n alleen zachtm o e d i g kunnen zijn als ze zich

hebben overgegeven aan God,

m a a r dat m e n s e n dat van zichzelf niet kunnen. D a t ze het all e e n kunnen als ze Jezus Christus

hebben leren kennen. D i e b e w e ring had ik in mijn c o l u m n fanatiek g e n o e m d . "Nu vraag ik je!",

reageerde MW. "Je overgeven

aan Christus is juist het fanatism e kwijtraken." Mijn vertaling

van 'je overgeven aan God' in

'consequent het goede nastreven'

n o e m d e zij "compleet fout". "Je

overgeven aan God betekent dat

je inziet dat jij dat goede n o g zo

hard kunt nastreven, m a a r dat

het je toch niet lukt, dat je daar

Christus bij nodig hebt." Ze

raadde mij het volgende aan:

"Lach o m je eigen idiote, postmoderne, dodelijke en o zo m e n selijke opvattingen of heb m e d e lijden m e t jezelf, want dat zou je

wel eens hard nodig kunnen h e b ben.»

Beste MW, ik zou het fanatisme

waarover ik het had niet beter

kunnen illustreren dan m e t jouw

i| vragen

AAN VAKANTIEVIERDER CHAYA DUPPEN

brief. Of getuigt het niet van fanatisme o m mijn opvattingen

compleet fout, idioot, ja zelfs d o delijk te noemen? Is dat s o m s de

zachtmoedigheid die je bereikt

door je over te geven aan God?

D a t lijkt mij toch niet. Nu heb jij

natuurlijk ook niet beweerd dat

jij je die zachtmoedigheid al hebt

eigengemaakt. Integendeel, je

zegt dat je het goede nog zo hard

kunt nastreven, m a a r dat het je

toch niet lukt. Welnu, dat blijkt,

zou ik daarop kunnen antwoorden.

Maar als je er dus via je geloof

niet in slaagt o m een 'goed'

m e n s te worden en je weet bijvoorbeeld dat je de neiging o m

ongefundeerde aanvallen te

doen, zoals hierboven, nooit zult

overwinnen, wat is dan de zin

van jouw geloof? E n waaruit b e staat dan de hulp van Jezus

Christus? Mij lijkt het dat zachtm o e d i g h e i d zich zou kunnen

uiten in tolerantie jegens andersdenkenden. E n dat de gedachte

aan Jezus ertoe kan bijdragen dat

je daar wél in slaagt. Waardoor

je je niet constant schuldig hoeft

te voelen omdat je opnieuw hebt

gefaald, m a a r ook eens trots kunt

zijn o m d a t je iets goeds hebt b e reikt.

Beste MW, ik probeer jouw geloof niet onderuit te halen. Ik

verbaas m e alleen over je fanat i s m e . Want dat jij een fanatieke

christen bent, daar twijfel ik niet

lodeviijklens@hotmail.com

Chaya Duppen (20) ging een

halfjaar naar Spanje om

vreemde talen te studeren.

De derdejaars communicatie- en informatiewetenschappen besteedde haar

tijd vooral aan uitgaan, slapen en niets doen.

E en van Dalen

Heb je even?

Ja, maar hou het kort. Ik heb straks

een gesprek met bestuursleden van

vuniverse, de vereniging voor uitwisselingsstudenten aan de vu. Ik wil

ook in het bestuur, omdat ik niet zou

willen dat buitenlandse studenten

hier zo aan h u n lot worden overgelaten als mij is overkomen.

gulden. Mijn ouders deden er een

schepje bovenop. T o c h sta ik nu

rood. T e veel besteed aan uitgaan.

Op kosten van de Erasmusbeurs en je

ouders dus lekker vakantie gevierd?

Inderdaad. En het leuke was: mijn

vriend was ook mee. We zouden

eerst een wereldreis maken, maar ik

had geen geld. Die beurs bood een

prima alternatief. Hij kreeg geen

beurs, maar had keurig gespaard.

Hoe zag je dagritme eruit?

Elke ochtend, vanaf elf uur, een paar

uur les en daarna lol maken. Naar

het strand, uit eten en minstens vijf

avonden stappen tot vroeg in de

morgen.

Hoe is het om weer terug te zijn?

Erg wermen. Hier een hele dag niets

doen is absoluut not done. Je moet altijd presteren. Maar niks doen kan

ook nuttig zijn: je bouwt nieuwe

energie op. Eigenlijk werk ik nog

steeds niet erg hard. Want toen ik terugkwam op de vu kon ik weliswaar

inhaken in de vierde periode, maar

de meeste vakken uit het derde tijdvak liepen nog door.

Heb je niet een enorme achterstand in je

studiepunten opgelopen?

Ja. In een halfjaar tijd heb ik zes punten gehaald. Voor de twee vakken

Engels die ik daar heb gevolgd, krijg

ik hooguit vier studiepunten. T o c h is

er wel één voordeel: voor Spaans heb

ik nu vrijstelling gekregen.

Zou je anderen een soortgelijke reis aanraden?

Zeker! Je leert een andere cultuur

kennen, maakt een hoop buitenlandse

vrienden en bovendien gaan je talen

erg vooruit. Ik had het afgelopen halfjaar voor geen goud willen missen!

Hoe bedoel je?

Van september tot afgelopen maart

zat ik in Spanje. Ik woonde in Malaga en zou daar gaan studeren aan de

universiteit. Maar er is weinig van terechtgekomen.

Hoezo?

Ik moest alles zelf uitzoeken: docenten stuurden je van het kastje naar de

muur. Verder was het onmogelijk om

vantevoren een onderkomen te regelen. Dat kon alleen ter plekke. En

dan leer je Spanje meteen kennen: je

moet wachten en nog eens wachten.

Hoeveel vakken heb je gevolgd?

Alleen twee vakken Engels. En ik heb

een privé-cursus Spaans gevolgd.

Hoe kwam je aan het geld?

Ik heb naast mijn studiefinanciering

een Erasmusbeurs gekregen, 1800

Chaya Duppen ging in Malaga vijf avonden per week stappen

DE TAFEL VAN MELLE

Ook de groep noemt Melle 'Henk'

Van de mensen in Melles reisgezelschap zijn er

acht ronduit xenofoob. Verder zijn er een leipe

stripfanaat, een zwijgzame wereldreizigster en

Willem van de sociale werkplaats.

"Waarom zou je in godsnaam

naar China op vakantie gaan?",

riep Natasja toen ze zijn plannen hoorde. Ja, waarom, vraagt

ook Melle zich af terwijl hij zich

boven de misselijk makend

gore, openbare Chinese latrine

installeert. Privacy bestaat hier

niet. Melles reisgezelschap heeft

zich discreet afgewend, maar de

Chinese omstanders blijven

hem ongegeneerd aanstaren.

Toegegeven, een poepende,

twee meter lange westerling is

een apart gezicht.

'Waarom zou )e in godsnaam

op groepsvakantie gaan?', is

ook een vraag die je kunt stellen. Van de twaalf medereizigers telt Melle acht ronduit xenofobe Nederlanders. Van het

type dat op vakantie naar Ben-

idorm zijn kofferbak volstouwt

met Nederlands eten, uit angst

voor vergiftiging. Er is een stel

uit Heerhugowaard dat wantrouwig van zich afkijkt en een

groepje Gooise veertigers dat

voortdurend kankert op 'de

Aziatische mentaliteit' (wat die

inhoudt, wordt niet gespecificeerd). Dan is er Willem, drie

weken vrij van de sociale werkplaats en non-stop uitzinnig

van vreugde, of medicijnen.

Omdat Melle Willems manier

van doen wel koddig vindt,

heeft hij samen met hem een

hotelkamer genomen. De spijt

komt snel. Elke ochtend als de

wekker gaat begint Willem hysterisch met zijn hoofdkussen op

Melle in te slaan, roepend;

"Henk, Henk, de wekker gaat,

D E W E K K E R GAAT!!!!"

Geen ontspannen manier van

wakker worden. Overdag draaft

Willem overal achter hem aan.

Zelfs de groep is hem 'Henk'

gaan noemen.

Melle zoekt zijn toevlucht bij

een leipe stripfanaat die te pas

en te onpas Kuifje en de blauwe

lotus citeert, en een zwijgzame

wereldreizigster. Van haar is

Melle onder de indruk. Ze is

gebruind, heeft een extra dik

duikershorloge en leest verveeld

de Chinese kranten. Naar eigen

zeggen is ze per ongeluk in de

verkeerde groep beland; eigenlijk had ze nu op de Kilimanjaro moeten zitten. D e groep behandelt haar met gepast ontzag.

De Chinese gids is een geval

apart. Ze is van overheidswege

toegevoegd om het gewenste

beeld van de Chinese Republiek

neer te zetten. Ze steekt oninteressante verhalen af, waarin

stomvervelende statistieken de

boventoon voeren. Na een paar

dagen luistert niemand meer

naar haar. Vaak loopt ze in haar

eentje achteraan wat voor zich

uit te mompelen. Soms verdwijnt ze geheel uit zicht.

De laatste dag, die bestaat uit

een rondtocht langs afgelegen

dorpjes, lijken ze de gids emdelijk écht kwijt te zijn. N u de

groep op zichzelf is aangewezen, valt de wereldreizigster

door de mand: ze blijkt geen

woord Chinees te lezen. O m

toch bij het hotel te komen,

moet de gids opgespoord worden. N a een paar uur vinden

Melle en Willem haar in het

voorlaatste dorpje. Ze ligt stomdronken achter een rotsblok,

maar heft energiek haar hoofd

op als ze Melle ziet. "This is

good ricewine, made in 1990 by

the hard working farmers of the

Chinese Republic. We exported

this year 3.000.000 liters, which is

80 % from the world export. This

means we are the world leader in

first class

ricewine."

Berend Vonk

Chinees arbeidersmaal m e t

rijstwijn

20 gepelde gamba's

2 knojlookteentjes

2 cm geraspte gember

2 eetlepels zonnebloemolie

2 theelepels maïzena

] eetiëpel oestersaus

1 glas njstwijn

Verhit de olie in een wok en

fruit de knoflookteentjes en

de gember. Verwijder gember

en knoflook uit de pan wanneer de teentjes g o u d b r u i n

zijn. Bak de gamba's in de

olie tot ze van kleur veranderen. Voeg dan de oestersaus,

rijstwijn en 2 deciliter kokend

water toe. Laat alles zacht

koken en leng intussen de

maïzena aan met een beetje

koud water. Roer het papje

erdoor, tot een licht gebonden

saus ontstaat.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen