Ad Valvas 2000-2001 - pagina 65

AD VALVAS 14 SEPTEMBER 2 0 0 0

PAGINA 9

iaar of we betere artsen leveren

wij graag kijken of er nog andere

methodes zijn om verantwoord te

selecteren." "We stonden niet te

trappelen, maar doen het nu zo goed

en eerlijk mogelijk", zegt ook decaan

Geneeskunde Ed van der Veen.

Elke faculteit volgt haar eigen selectie­

methode. Hierbij doet zij haar best

om zich duidelijk te profileren. Zo is

de vu nadrukkelijk op zoek naar

artsen­in­spé die goed functioneren

m een multiculturele samenleving.

"Hiermee bedoelen wij niet dat

allochtone studenten voorrang krij­

gen", haast Van der Veen zich te

zeggen. "Het gaat om studenten

met de juiste motivatie en sociale

vaardigheden."

Maar hoe meet je dat? "We besef­

fen dat dat een probleem is",

vervolgt Van der Veen. "Daarom

hebben we advies gevraagd aan

het ministerie van Onderwijs.

Bovendien buigt de commissie

Sorgdrager zich nu over een

subsidieaanvraag voor het verder

ontwikkelen van de sociaal­

psychologische test."

'decentrale toelating'. "Het is een

dure opleiding en we willen graag

gemotiveerde studenten." Kersten

vult aan: "In de praktijk komen we

toch regelmatig studenten tegen die

denken: 'Ach, laten we het maar eens

proberen.' Dat is zonde als je bedenkt

dat echt gemotiveerde kandidaten dne

keer worden uitgeloot.' Acta heeft 138

opleidingsplaatsen. Er zijn twee­en­

half zoveel keer aanmeldingen. Veer­

tien plaatsen gaan we zelfvergeven.

Als het goed bevalt, voeren we het

aantal plaatsen op."

Alle universiteiten en hogescholen zijn

Hoe screen je

vijfduizend kandidaten

op motivatie kennis en

sociale vaardigheden?

Linkerhanden

Hollandse Hoogte

s senten politiek wangedroc ht

noti­

rtig

en, mits deze op tijd klaar is, een

sociaal­psychologische test.

Nu ze eenmaal aan het experiment

meedoen, wordt er serieus aan de

selectie gewerkt. "De VU doet volledig

mee", legt rector Sminia uit. "Het

lotingssysteem is een redelijk systeem,

maar wordt maatschappelijk niet

langer geaccepteerd. Daarom willen

Ook Acta, de opleiding tandheelkunde

van de vu en UVA, heeft voor verschil­

lende testen een subsidie­aanvraag

liggen waarover de commissie

Sorgdrager binnenkort haar oordeel

uitspreekt. Het gaat niet alleen om

een test die sociale intelligentie meet,

maar ook om een toets voor motori­

sche vaardigheden.

Onderwijsdirecteur H.W. Kersten

heeft er alle vertrouwen in dat de

commissie positief zal oordelen. Al

beseft hij tevens dat de testen een

beperkte waarde hebben. "Zo is de

test voor motorische vaardigheden

alleen bedoeld om de mensen met

twee linkerhanden eruit te halen. We

weten uit ervaring in het buitenland

dat de overige voorspellende waarde

niet groot is."

Acta was eigenlijk de enige tandheel­

kundige faculteit die van het begin af

aan positief stond tegenover het selec­

teren aan de poort. "Beslist redelijk",

noemt decaan Robert Bausch de

nu aan het vlassen op hun eigen

selectieprocedures. "Dat is ook de

bedoeling", legt Sminia uit. "We

kijken wat het beste zal uitpakken."

Maar het levert wel wat gesteggel op

tussen de opleidingen enerzijds en de

commissie Sorgdrager anderzijds.

"Over de Utrechtse criteria waren we

niet erg enthousiast", zegt Sorgdrager

alvast. Utrecht ging namelijk alleen

m zee met aanmelders die al een

diploma van hogeschool of universiteit

op zak hadden.

Verder doet Sorgdrager er het zwijgen

toe. Eind dit jaar komt de commissie

met een evaluatie van de eerste ronde,

en pas over dne jaar wordt de balans

opgemaakt. Intussen blijft het de

vraag of er over drie jaar werkelijk

meer zicht is op de werking van de

selectiemethodes. Van der Veen:

"Eigenlijk weten we pas over tien jaar

of we betere artsen leveren."

tro­

en

vie»

De student­bestuurder

f

om

om

il)

de

:er.

tsla,

ats

cd

;eft

e

ril

1

ste

aan

ig­

n­

;e

;cht

OU

Traten voor volle zalen heb ik dit jaar wel geleerd'

Het wordt steeds moeilij­

ker om studenten te vin­

den voor tiet bestuur van

studentenbonden en ver­

enigingen. IVIaar student­

bestuurders in hart en

nieren bestaan nog

steeds. Zoals Bastiaan

Teune (26), voorzitter ­

oftewel rector ­ van stu­

dentenvereniging Unitas.

Hij lieeft er zelfs zijn

studie voor stopgezet.

E sbeth Vernout

Je hoon bij het u itstervende ras van stu ­

dent­betuurders.

Soms voelt het wel zo. In 1996 ben ik

lid geworden van Unitas. Sinds die

tijd is de cultuur binnen de vereniging

omgeslagen. Het is moeilijker de vijf­

honderd leden te motiveren. Net als

bij alle verenigingen zien we een

terugloop van het aantal actieve leden.

Studenten gaan studeren met het

idee: in vijf jaar ben ik klaar. Dat gaat

ten koste van hun bereidheid om din­

gen te organiseren. Ze willen eerst

weten wat het oplevert. Als je alleen

kan zeggen: je hebt veel lol samen,

dan IS dat niet genoeg.

Wat IS jouw dnjfveer om je in te zetten

voor de vereniging?

Besturen ligt me. Eerder ben ik voor­

zitter geweest van mijn dispuut, bij

Unitas noemen we dat een college.

Maar dit is het echte werk. Als rector

word je serieus genomen. Je mag

besluiten nemen over duizenden gul­

dens, met de verbouwing van onze

sociëteit ging het om tonnen. Ineens

ben ik echt een partij, in plaats van

een student die geen cent te makken

heeft. Bovendien geeft dit jaar me de

kans te ontdekken waar ik goed in ben

en wat me minder goed ligt.

En?

Ik heb gemerkt dat beleid maken en

besluiten nemen beter bij me past dan

uitvoerende taken. Ik vind het heel

leuk om uit te denken welke kant

Unitas op moet. Maar dat ik praktisch

gezien zoveel moet regelen en overleg­

gen, dat valt me soms zwaar. De hele

dag door gaat de telefoon over belang­

rijke en minder gewichtige zaken.

Over alles moet ik meebeslissen.

Eigenlijk ben ik niet zo spraakzaam,

maar praten heb ik dit jaar wel

geleerd. Ik moest spreken voor volle

zalen, maar ook overleggen met de

oude heren van het stichtingsbestuur.

Dat zijn oud­leden die het geld behe­

ren. Ze luisteren norsig naar je verhaal

en vertellen vervolgens hoe het beter

kan. Ook de nieuwe leden verwachten

een praatje. Er zijn mensen die dat

van nature goed kunnen, maar ik

moet me altijd degelijk voorbereiden.

Hoe ben je hoogste baas van Unitas

geworden?

Een jaar geleden kwam ik op een

avond thuis en toen stond mijn deur

op een kier. Ik schrok me rot. Binnen

zaten de acht leden van de senaat in

het donker, met alleen een kaarsje

aan. Of ik rector wilde worden. Ik had

het totaal niet verwacht. Door mijn

hoofd ging meteen hoe het verder

moest met mijn studie sociale geogra­

fie. W w t rector zijn gaat ten koste

van zowel je vrije tijd als het studeren.

Maar na een week bedenktijd heb ik

besloten mijn studie een jaar stop te

zetten om me geheel aan het bestuurs­

werk te wijden.

Hoe ziet de dag van een stu dentbestu u r­

der er uit?

In de ochtend werk ik vaak bij de

abonnementenadministratie van de

Volkskrant. Ik krijg geen bestuursbeurs

en moet, op een bijdrage van mijn

ouders na, mijn eigen geld verdienen.

's Avonds vergader ik met bijvoor­

beeld de senaat of met de controle­

commissie. Zij houden in de gaten of

het beleid van de vereniging conse­

quent is. En drie avonden in de week

is de sociëteit geopend, daar laat ik

mijn gezicht zien.

De meeste tijd ging dit jaar zitten in

de verbouwing van onze nieuwe

sociëteit aan de Oudezijds Kolk. Ik

voerde constant overleg met de aan­

nemer, de politie en de buurtvereni­

ging. Studenten zijn niet erg geliefd

bij omwonenden, vanwege de angst

voor geluidsoverlast. Het resultaat is

dat ons pand nu het best geïsoleerde

van heel Nederland is. De muren zijn

zo dik dat we 95 decibel aankunnen,

dat is meer dan de Roxy en de It

samen."

Wat voor eigenschappen heeft een goede

rector?

Vier dingen: verantwoordelijkheidsge­

voel, energie, veel geduld en een com­

municatieve houding. Daarnaast moet

je een bepaalde uitstraling hebben. Je

geeft toch het goede voorbeeld, dus je

hangt als rector niet als een zoutzak

aan de bar. Verder moet je open staan

voor anderen. Ik stel me niet op als

een hooghartige heer die interessant

doet, maar maak een praatje met de

nieuwe leden. Je moet er wel tegen

kunnen dat niet iedereen je aardig

vindt. Sommigen zeggen: 'Leuke vent,

die T e u n e ' . Anderen beguinen al te

kotsen als ze mijn naam horen.

Wat valt je tegen aan het voorzitter­

schap?

De druk op mijn schouders is soms

erg groot, zeker bij beslissingen over

het nieuwe pand. Ik voel me erg ver­

antwoordelijk. Verder had ik me niet

gerealiseerd dat ik als rector zo in de

schijnwerpers sta. De leden hebben

een bepaalde verwachting van me.

Voordat ik voorzitter van de senaat

werd, bleef ik graag een beetje op de

achtergrond. Dus dat was erg wen­

nen. Overdag ben ik de hele dag

inhoudelijk met de verenigmg bezig.

Het valt me soms zwaar om dan 's

nachts ook weer de kroegtijger uit te

hangen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen