Ad Valvas 2000-2001 - pagina 519

,

AD VALVAS 12 APRIL 2001

PAGINA 1 1

Ten zelfmoordpoging betekent

niet dat je dood wilt'

mor de dood

Cl'

Zelfmoordpogingen worden vooral gedaan door jongeren En meer door

vrouwen dan door mannen Z elfmoordpogingen verschillen in dat opzicht

van echte zelfmoorden, want die komen meer voor onder ouderen en

mannen "Suicidepogingen komen het vaakst voor bij personen tussen de

twintig en 24", vertelt professor Ad Kerkhof, die zich specialiseerde m

onderzoek naar zelfmoord Hij benadrukt de ambivalentie van zelfmoord

pogingen "Jongeren die een suicidepoging doen, willen vaak helemaal niet

dood Z e hebben er ook niet echt over nagedacht hoe het is om dood te

zijn Z e willen gewoon uit de situatie waarin ze zitten en zien geen andere

manier "

Dat vijf procent van de vu­studenten wel eens een zelfmoordpoging heeft

gedaan, zoals blijkt uit de enquête, klopt volgens Kerkhof met andere

onderzoeken Wel maakt het volgens hem verschil of je iemand schnftelijk

of mondeling ondervraagt, en hoe je een zelfmoordpoging definieert

Kerldiof "Als je bovenaan een flat hebt gestaan en je overweegt te sprin­

gen, IS dat dan een poging of niet'"

Kerldiof deed zelf in de jaren tachtig onderzoek naar suicidepogmgen

onder Leidse studenten Anderhalf procent van de ondervraagden zei toen

tijdens de studie een zelfmoordpoging hadden gedaan

Een zelfmoordpoging is een radicale, maar vaak wel effectieve vorm van

crisisinterventie, zoals Kerkhof het noemt ' Meestal verandert iemands

leven na een zelfmoordpoging, omdat er hulp op gang komt en de omge

ving schrikt", legt hij uit "Maar er zijn natuurlijk betere methoden Ik

probeer mensen altijd ervan te overtuigen dat ze eigenlijk op een andere

manier hulp moeten zoeken Een zelfmoordpoging kan altijd nog, maar je

moet nu geen dingen doen waar je straks geen spijt meer van kunt heb­

ben", besluit hij enigszins cryptisch

x€\

^5

Levensverwachting van de

vu-student '

?

^Blij dat ik de stekker er niet

uit heb getrokken'

Rechtenstudent Adem Kotan (24) kreeg

twee jaar geleden heel direct met moei­

lijke levensvragen te maken, toen de

dokter hem vlak na de geboorte van zijn

gehandicapte, doodzieke broertjes

vroeg 'zullen we de stekker er maar uit

trekken'" Hij is nog altijd blij dat hij

toen geen toestemming heeft gegeven Z ijn ene broertje overleefde ­ hij

heeft onder meer het syndroom van Down ­, het andere kmd overleed

Adem was van zijn familie de contactpersoon voor het ziekenhuis,

omdat zijn ouders mmder goed Nederlands spreken Hoewel hij geen

klachten heeft over de behandeling, stond hij wel te kijken van de

manier waarop de medici met de dood omgmgen "Toen mijn broertje

overleed, konden we dat niet zien, omdat zijn hartntme kunstmatig m

stand werd gehouden Op de monitor zag je dus gewoon nog een hart­

slag WIJ schrokken vresehjk toen de arts zomaar abrupt de stekker

eruit trok, omdat het kind bleek te zijn gestorven "

Sowieso heeft Adem het idee dat er m Nederland anders wordt omge­

gaan met de dood dan op het Turkse platteland, waar zijn familie van­

daan komt "Elk dorp heeft een begraafplaats net buiten het dorp en

als je daarlangs njdt, zet je altijd de radio uit en doe je een kort gebed­

je D e dood is directer aanwezig In Nederland ben ook ik me mmder

bewust van mijn sterfelijkheid "

Adem heeft religieuze bezwaren tegen euthanasie, omdat volgens de

regels van de koran de mens met hoort te beschikken over leven en

dood H I J is ervan overtuigd dat zijn broertje m de hemel is, als baby

had die immers nog geen fouten begaan Hij is zelf een beetje bang

voor de dood, omdat hij verwacht verantwoording te moeten afleggen

"Ik hoop dat ik op het moment van mijn dood met net wat slechts aan

het doen ben "

Door de dood van een goede vnend is Adem er zich erg van bewust

geworden dat het leven ineens afgelopen kan zijn "Hij stond in de

mist voor de spoorbomen te wachten T o e n de trein was langsgeweest,

is hij overgestoken, maar er kwam nog een trein aan Ik kom nog vaak

bij hen thuis en zijn foto aan de muur herinnert me eraan dat je het

zelf met m de hand hebt en dat de dood een deel is van het leven "

Rechtenstudent

Adem Kotan (24)

Anje Kirs ch

igenl

n

Todil

tnoï

iitt

de

1)1

iien I

IS de vraag verkeerd begrepen Aan de

andere kant zitten we hier wel op een

universiteit, waar de dood vaak op een

rationele manier wordt benaderd "

Slaap

Op de vraag waar studenten bang

voor zijn als ze aan de dood denken,

kwamen verschillende antwoorden

Zo zijn ze bang voor pijn, voor het

moment van doodgaan zelf of voor

het onbekende Regelmatig komt de

opmerking terug dat ze nog zoveel

willen doen m het leven en dat ze

bang zijn aan het einde niet tevreden

te zijn Ook hieruit blijkt dat de

gedachte aan de dood doet verlangen

naar een betekenisvol leven

En natuurlijk willen de meeste stu­

denten oud worden Bijna driekwart

verwacht ouder te worden dan zeven­

tig jaar Sterven doet de meerderheid

(51 procent) het liefst geruisloos in

de slaap

Uitvoering enquête Flons Beijersbergen

Verantwoording

Voor de enquête over de dood ondervroeg Ad Valvas dnehonderd studenten uit alle gebouwen

op de campus De enquête was schriftelijk tn anoniem We kregen antwoorden van 112 man

nen en 188 vrouwen 115 Ondervraagden vulden in dat zij gelovig zijn 185 dat zij met geloven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen