Ad Valvas 2000-2001 - pagina 636

AD VALVAS 7 JUNI 2001

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Hoe moet dat nou?

Opeens vond ik dat ik m a a r eens

iets cultureels m o e s t doen. D u s

verorberde ik vorige week

woensdag na mijn werk een

mensamaaltijd (ze hadden

groenteburgers) en spoedde m e

op de fiets naar de Griffioen.

Er bleek een lezing te zijn, over

imaginatie en visualisatie. Ik had

geen idee wat dat inhield, m a a r

wat het ook was, het leek m e

geen onderwerp waar v u - s t u d e n ten massaal op a f z o n d e n k o m e n .

Dat klopte: in de halfvoUe zaal

zaten vooral Amstelveners. Althans, zo taxeerde ik het bijeengeraapte groepje van gepensioneerde heertjes, zonderlinge vrijgezellen en huisvrouwen van

rond de 45, van wie ik de spirituele interesse zonder enige n u a n cering toeschreef aan verbroken

huweUjken, kinderen die niet

wilden deugen, zieke famiheleden, geldgebrek en andere tegenslagen.

Imagineren en visualiseren bleken manieren te zijn o m in c o n tact te k o m e n m e t je onbewuste.

D u s niet je onderbewuste, b e n a drukte de astrologe die de lezing

gaf. Want dan leek het net of het

ging o m iets minderwaardigs,

iets wat ondergeschikt was aan

het bewustzijn. En van dat idee

m o e s t e n we nu juist af.

D e astrologe zei nog veel m e e r .

Over een paar dingen dacht ik

thuis in bed nog na.

1. Als je je onbewuste negeerde,

kon het volgens haar helemaal

verkeerd m e t je gaan. Stel, je

werkt keihard, slaapt te kort en

schrikt elke ochtend door de

wekker wakker. D a n ben je niet

AAN DOORZETTER ROLF SCHRAMA

goed bezig, want eigenlijk m o e t

je pas wakker worden als je o n bewuste alle indrukken heeft verwerkt.

2. Als zo'n situatie te lang doorgaat, kan het onbewuste plotseling aandacht gaan eisen en zelfs

de regie helemaal o v e r n e m e n .

D a n raak je in een depressie en

kun je een tijdlang niets m e e r .

Niet werken in elk geval.

3. O m goed te kunnen blijven

werken, redeneerde ik, m o e t je

eigenlijk dus pas opstaan w a n neer je vanzelf wakker wordt.

4. Stel dat je pas o m elf uur op je

werk verschijnt omdat je niet

eerder wakker werd. Hoewel je

dan goed in balans bent en dus

optimaal in staat o m te werken,

zal je baas dat waarschijnlijk

toch niet waarderen.

5. Wanneer je regelmatig in zo'n

optimale staat op het werk verschijnt, loop je zelfs grote kans

o m ontslagen te worden.

6. Ontslagen worden kan heel

frustrerend zijn.

7. Frustratie kan weer leiden tot

een depressie.

8. Werken kan dus linksom of

r e c h t s o m leiden tot depressies.

9. Van niet werken worden veel

m e n s e n echter ook niet vroUjk.

10. H o e m o e t dat nou?

Gelukkig n a m op dat punt mijn

onbewuste het over. Ik n e e m aan

dat het de indrukken van de

avond goed heeft verwerkt, want

de volgende ochtend werd ik verkwikt wakker. Monter fietste ik

naar de vu o m weer eens fiink de

handen uit de m o u w e n te steken.

lodeviijklens@hotmatl.com

Hij valt op door zijn lengte,

1.30 meter. Daardoor kent

bijna iedereen Rolf Schrama

(25), tweedejaars aan de

verkorte opleiding bedrijfseconomie. Ook in zijn woonplaats De Rijp heeft hij een

reputatie, als DJ Chuck in

een plaatselijke kroeg.

Cllen van Dalen

Een studiegenoot zei dat ik jou moest interviewen, omdat je door je lengte opvalt.

Als je veel kleiner bent dan de rest,

val je nu eenmaal op. Dat was al zo

toen ik jong was. In De Rijp haalde

ik vaak met een groep jongens kattenkwaad uit. N a afloop stond de politie dan bij mij voor de deur.

Waar ontmoet je hen}

Ik kom veel mensen tegen in mijn

werk als deejay in de kroeg De Oude

Herberg in De Rijp. Al bijna zes jaar

lang draai ik elk weekeinde, meestal

zaterdags, van half elf tot kwart over

drie in de ochtend. En dan nog

schoonmaken tot half zes.

Heb je daar wel eens een meisje gezoend}

Jawel, maar laten we het daar verder

niet over hebben.

Waarom niet}

Het onderwerp irriteert me. Voor mij

is het veel moeilijker een relatie te

krijgen. Ik heb me daar inmiddels bij

neergelegd, maar soms verlang ik wel

naar een lieve vriendin.

Wat voor muziek draai je}

Alle soorten, als het maar dansbaar is.

Ook veel verzoeknummers, want zo

houd je je klanten tevreden. Maar geen

ACDC enzo. Dan zeg ik: forget it. Ik eindig altijd met André Hazes. Je weet

wel: 'het is weer tijd, de hoogste tijd.'

Heb je door je baan

Ja, op straat groet

Vooral jongens en

mogen vinden me

aanzien in het dorp}

iedereen me.

meisjes die net uit

wel interessant.

Is dat niet zwaar, studeren en in de

nachtelijke uurtjes werken als deejay}

Erg zwaar. De laatste tijd merk ik dat

te weinig slaap ten koste gaat van

mijn concentratievermogen. Omdat

ik dit jaar wil afstuderen, stop ik binnenkort. Ik zal me straks alleen nog

met mijn 'echte' toekomst bezighouden. Dat betekent de studie met knallende cijfers afronden en dan werk

vinden als, bijvoorbeeld, bedrijfsanalist. Van mijn oude klasgenootjes

heeft niemand het zo ver geschopt.

Mijn ongeluk is dus mijn geluk geworden.

Lijkt me irritant.

Ja, ik zou ook graag eens anoniem

willen zijn. Maar ik besef dat ik anders ben. Ik heb ook niet, zoals de

meeste klasgenootjes uit De Rijp, een

baantje gezocht waarbij ik vooral

mijn handen moest gebruiken. Ik ben

van de mavo op de universiteit terechtgekomen.

Wat wil je bereiken}

Ik wil veel geld verdienen. Dan kan

ik een huis kopen in De Rijp en

rondrijden in een mooie Porsche. Al

is het maar om te bewijzen dat ik het

alleen kan klaren.

Wat vind je leuk aan vrouwen}

Ze tonen eerder hun emoties. Ik kan

ook beter met vrouwen dan met

mannen opschieten. Zelf denk ik ook

veel na over het leven, over relaties

en hoe mensen met elkaar omgaan.

Rolf Schrama heeft het verder geschopt dan al zijn klasgenoten

DE TAFEL VAN MELLE

Afstervende vriendschap

IVIelle zou natuurlijk best zelf eens iemand kunnen bellen. Maar dat vertikt hij. De anderen

horen hém te bellen.

Wéér geen briefjes op de deur.

Het gaat nu al weken zo en

Melle begint het verontrustend

te vinden. Normaal gesproken

treft hij elke dag wel een afgescheurd vodje aan met Leo's

kriebelige handschrift erop:

'Groeten van Fien', 'DesmondJan terugbellen (wie is die lijzig

pratende gek?)' en op hoogtijdagen briefjes als 'Ene Katja (Liesbeth? Rodiah?) vroeg smachtend

naar je. Tel 634 88 00 of 02.

Verstond er niks van.' Sommige

bewaart Melle onder zijn bed.

De verfrommelde papiersnippers geven hem het warme gevoel niet vergeten te worden.

Hoe kunnen ze ineens wegblijven? Zouden zijn vriendschappen ongemerkt aan het afsterven zijn? Is iedereen ineens tot

de ontdekking gekomen dat er

uiteindelijk toch geen ene fuck

aan is, die hele Melle? Hij zou

natuurlijk zelf eens iemand kunnen bellen, maar dat zou wel

erg geforceerd zijn. De anderen

horen hém te bellen. Melle ijsbeert rusteloos door zijn kamer.

Hij heeft er een hekel aan om

over dit soort dingen te moeten

nadenken, maar het is een feit

dat er een dalende lijn in zijn

sociale leven zit.

Hoe gaat dat met afstervende

vriendschappen. T e n eerste is

er het gewone, nu en dan onvermijdelijke 'uit elkaar groeien'. Laatste geval was Melles

middelbareschoolvriend Bruno,

die zich na een manisch-depressieve periode bij het vreemdelingenlegioen aanmeldde (en

daar overigens wegens nooit bewezen grootscheepse kladblok-

kendiefstal weer uitgeschopt

werd). Gelukkig nooit meer iets

van gehoord.

Dan hebben we nog de ongelijke verhouding. Eén van beide

gaat helemaal op in een hectisch sociaal leven, waardoor bij

de ander het achterdochtige gevoel ontstaat tot de achterhoede

van het vriendschapspeloton te

horen. Igor is zo'n drukbezet

type. Melle probeert hem altijd

te laten denken dat ook hij omkomt in de feesten en afspraken. Een koele en afstandelijke

bejegening moet een en ander

duidelijk maken.

Last but not least zijn er de ruzies en andere onaangename gebeurtenissen. Zij kunnen zorgen

voor een plotselinge verwijdering, vooral wanneer beide partijen te trots zijn om als eerste

toe te geven. Hoewel Melle de

laatste tijd geen enkele aanvaring met Natas gehad heeft,

verdenkt hij haar ervan dat ze

een geheimzinnige wrok tegen

hem koestert. Heeft misschien

iets te maken met zijn afwijzing

op haar laatste toenaderingspoging. Sindsdien geen woord

meer met haar gesproken.

Melle zucht. Leo is met vakantie en Fiens antwoordapparaat

staat aan. Het is wel lekker rustig, zo. Wat zou hij zich ook

druk maken over zijn populariteit? Pas rond zijn verjaardag

wordt het zaak om her en der

de vriendschapsbanden wat aan

te trekken, omdat de kamer anders zo leeg oogt. Het zou leuk

zijn als Igor of Natas eens

belde. Melle gaat in ieder geval

niet bellen: hij heeft niets misdaan. Laat hen maar eens wat

moeite doen, verdomme.

Voor de zevende keer checkt

Melle zijn mail. Zijn hart

springt op als daar ping, ping,

ping acht, nee negen mailtjes

naar binnen stuiteren. Hahaha!!!!! Hij is uitzinnig populair.

Zelfs al komen er zes van Leo

en twee van zijn moeder.

Berend Vonk

Pannenkoeken o m te delen

m e t heel veel vrienden

/ j^ak eierpannekoekenmix

liter water

75 gram magere spekreépjes

3Ó0 gram 'kaïkoenfileiflakjes

2 'tenen knoflook

200 gram oesterzwammen

'L?^}j}terwortel

3 stengels bleeksetderij

5 bosuitjes

zout,^ P.^f.^^ ^" sojasaus

Maak pannenkoeken van de

mix, het water, drie teentjes

knoflook en wat peper. Snijd

alle andere ingrediënten klein

en bak ze, te beginnen met het

spek, in tien minuten gaar. Leg

het mengsel met de chilisaus op

een gemeenschappelijke pannenkoek op een schaal en gebruik de overige pannenkoeken

in plaats van bestek om het

mengsel op te eten.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen