Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 168

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 168

8 minuten leestijd

AD VALVAS 1 9 OKTOBER 2 0 o l

PAGINA 2 4

Lodewijk Lens

vragen

Koffie drink je niet, die onderga je

Ik ging eens kijken in h e t nieuwe

café bij de medisclie faculteit.

Het was een m o o i e herfstdag: de

kou zat al in de lucht en over het

binnenplein dwarrelden vergeelde boombladeren. Maar ondertussen stond de zon stralend aan

de h e m e l . Op zo'n dag m o e t je

iets bijzonders doen. D o o r het

bos wandelen. Naar Antwerpen

rijden en e e n visje eten aan de

haven.

Of koffiedrinken op de m e d i s c h e

faculteit. Ik koos voor het laatste.

In het café was het erg rustig.

Hier en daar zat i e m a n d aan e e n

tafeltje, m a a r de m e e s t e tafeltjes

waren leeg. A a n de balie stond

een onderhoudsman in een blauwe trui een shaggie te roUen.

"Meenemen?", vroeg het meisje

achter de balie toen ik koffie e n

een broodje bestelde. "Nee, ik ga

hier zitten", zei ik. "Dat je daar

tijd voor hebt", zei de m a n m e t

de blauwe trui. "Daar maak ik

tijd voor", kopte ik in. Ik had g e lijk ook, zei de m a n . Want altijd

m a a r doorgaan, dat hield je niet

vol.

D o o r de tijd te n e m e n had ik de

geest van het café m e t e e n goed te

pakken. Want dat w a s de b o o d schap hier, merkte ik: koffie

drink je niet, die onderga je. E e n

koSie-experience,

zoals verwoord o p lange lappen kunststof

die voor de r a m e n hingen:

voelen

vasthouden

warm

porselein

mok

lippen

gloed

verwarmen

het lichaam

koffie

Ik vond het wel wat ver gaan, een

gedicht over koffie. Opdringerig

ook, zo van: waag het eens o m er

niet heel bewust v a n te genieten.

D e menukaarten a d e m d e n

dezelfde sfeer, m e t kreten als

'verwen jezelf m e t e e n extra toef

slagroom'. E n onderaan, in e e n

elegant lettertype, de woorden

'feel free to zvonder'.

D a t laatste liet ik m e geen twee

keer zeggen. Zo verbaasde ik m e

over de beschrijving bij de

espresso: 'op traditionele wijze

bereid, m e t e e n geserveerd'.

Wanneer werden de andere

koffies dan geserveerd, vroeg ik

m e af. E n de omschrijving van

caffè latte - 'niks m i s m e e ' deed ook al weinig goeds verm o e d e n over de rest van het

aanbod.

Ik stond er m a a r niet te lang bij

stil. M e t mijn koffie (cappuccino) was weinig m i s , behalve

.dan dat-ie niet zo lekker w a s als

thuis. Ik h e b hele grote bekers

thuis. D i e doe ik halfvol m e t

koffie en dat vul ik aan m e t

geklopte melk. Ik serveer het

rond elf uur en alleen in het

weekend, want dan b e n ik op

die tijd thuis. S o m s serveer ik er

een b o t e r h a m m e t kaas bij, s o m s

ook alleen de krant. D a t is mijn

ko^e-experience.

AAN ANTROPOLOGIESTUDENTE KELLY WOLDHUIS

Haar eerste grote liefde ontmoette

ze op de gang in een studentenflat

op Uilenstede. Kelly Woldhuis (22)

droomt, zoals alle studenten culturele antropologie, over verre reizen. Of wordt het toch huisje,

boompje, beestje?

lukkig, als die mijn kamer binnenschijnt.

Wat wil je veranderen aan de VU?

Meer computerlokalen! Er zijn zo

weinig computers Öat alles altijd

bezet is. En als je eindelijk een computer hebt bemachtigd, zeggen ze:

dit lokaal is gereserveerd.

Wat is je levensmotto?

Het leven is een feest, maar je moet

wel zelf de slingers ophangen.

E sbeth Vernout

Wanneer ben je voor het laatst heel erg

verliefd geweest?

Dat kunnen al mijn studiegenoten je

vertellen. H e t was in maart van dit

jaar, toen ik Martijn ontmoette. Ik

woonde m onderhuur bij hem op de

gang op Uilenstede. Ik was zo verliefd dat ik de hele dag zat te stralen.

Tijdens de les viel ik in slaap, omdat

ik elke nacht tol vijf u u r 's ochtends

met hem zar te kletsen. N u hebben

we al zeven maanden verkering, een

record voor mij.

Heb je al pornofilms gekeken op UilenTV?

Het is geen pomozender, hoor. Als

ze speelfilms uitzenden, zeggen ze er

nu bij dat het verhaal over illegale

porno onzin was.

Wat is je slechtste eigenschap?

Ik ben erg verstrooid. Gisteren zag ik

een poster hangen van het feest van

mijn studieverenigmg. Ik was het

domweg vergeten, terwijl ik er graag

heen wilde. En ik maak vaak dubbele

afspraken, omdat ik loop te dromen.

Waar droom je dan over?

Over wat ik allemaal nog wil gaan

doen met mijn leven. Ik kom er nog

niet zo goed uit. Reizen lijkt m e leuk,

ik wil meer zien van de wereld en

met andere culturen in contact

komen. Ik wil de Chinese taal leren

en een leuke baan vinden waarvoor

ik moet reizen. Maar ook het standaardverhaal, trouwen en kinderen

krijgen, trekt me aan.

Eerst een wereldreis en dan trouwen mei

Martijn?

Ik kan dat nog niet beantwoorden.

Hij schrikt zich dood als hij dit leest!

Maar het zou leuk zi)n.

Wat is hij voor type?

Hij komt uit Putten, ik uit Ermelo.

Het bleek dat we op dezelfde middelbare school hebben gezeten en dezelfde leraren hadden. Hij is vijf jaar

ouder en is al aan het werk. Hij

spaart voor een wereldreis die hij

constant uitstelt. Als hij zo doorgaat,

kunnen we samen gaan. Want ik heb

ook reisplannen.

Waar gaat de reis naartoe?

Ik heb mijn zinnen op China gezet. Ik

heb veel gelezen van Chinese auteurs

en het land is me gaan interesseren.

Waar word je gelukkig van?

Als ik merk dat mijn vrienden om m e

geven. En als Martijn aardig tegen

me is. Soms pest hij me namelijk

heel erg. De zon maakt m e ook ge-

Anje Ki sch

Kelly Woldhuis

H.

iU

DE TAFEL VAN MELLE

De

zijr

nie

Hei

het

uni

toe

aar

der

no$

dip

Berend Vonk

Ploeteren is voor paupers en leeglioofden

Desmond-Jan is een van de laatste eeuwige

studenten. Voor hem geen frustratie door het

tikken van de studiepuntenklok. 'Studeren is

een levenshouding, geen marathon', houdt hij

IVIelle voor.

Melle gooit een propje naar een

fanatiek aantekeningen makende Natasja, "Ik ga koffie drinken", sist hij. "Ik niet", seint ze

terug. Chagrijnig beent hij de

studiezaal uit. Het wil allemaal

niet vandaag. Ze zijn pas om

half één begonnen (niet zijn

schuld; Natasja was te laat) en

hebben sindsdien meer tijd aan

pauzes besteed dan aan de studie. Het ergste is dat het nu al

maanden zo gaat. De dagelijkse

pelgrimage naar de bieb is niet

meer dan een ritueel. Op deze

manier vindt Melle nooit een

scriptieonderwerp. En de studiepuntenklok tikt door. Melle

heeft zin om iemand te trappen.

Hard te trappen.

Op een barkruk bij het raam zit

een oudere jongere in een onbenspelijk grijs pak. H e l is Desmond-Jan, een der laatste eeuwige studenten. Zelfs bij filosofie een schaarse soort, tegenwoordig. In de bibliotheek of de

collegezaal ziet men DesmondJan zelden. Alleen op het koffiepunt verwaardigt hij zich nog

wel eens te komen.

Melle gaat zuchtend naast hem

zitten. Desmond-Jan lijkt hem

niet op te merken. Hij rookt

een slanke sigaar en staart uit

het raam. "Zeemeeuwen in

Amsterdam. Havens hebben we

allang niet meer, maar ze blijven komen", mompelt hij voor

zich uit. "Het lukt me maar niet

om ze te tellen. Wat doe je toch

de hele dag in die bibliotheek?",

vervolgt hij op dezelfde dromerige toon. "Ploeteren en studeren is voor paupers en leeghoofden." Melle antwoordt niet. Hij

heeft die preek al vaker gehoord. De dertiendejaars draagt

zijn eeuwigestudentschap nu

eenmaal met verve uit.

Desmond-Jan tikt wat as weg.

Aan zijn pink draagt hij een zegelring. "Studeren is een levenshouding, geen marathon,

Melle. Alles wat nut heeft

stinkt. Schoonheid is zinvol."

Melle neemt een slok koffie. N u

hij zo gefrustreerd is, ervaart hij

Desmonds overtuigde ge-metsnut als weldadig. Ze zitten een

tijdje zwijgend naar buiten te

staren. D a n vouwt DesmondJan zorgvuldig een antiquarisch

Oscar Wilde-boekje open en

legt de boekenlegger er keurig

naast. Hij begint te lezen. Melle

installeert zijn kin op zijn handen. Hij staart naar de meeuwen buiten. Ze zijn bijna even

grijs als de lucht waar ze doorheen scheren. Al na een paar

uur begint hij een patroon m

hun gefladder te zien.

Recept voor relaxte

studenten

(bereidingstijd 5 uur,

voor vier personen)

/ kilo magere runderlappen

2 dl azijn

2 laurierblaadjes

6 jeneverbessen

6 uien

1 ons boter

1 eetlepel suiker

halve eetlepel stroop

3 plakjes ontbijtkoek

1 eetlepel bosvruchtenjam

St

W

zo

de

tijm

forse snuf peper, zout

Snijd de runderlapjes in stukjes.

Maak een marinade van 2 dl

water, azijn, zout, peper, laurierblaadjes, jeneverbessen en

tijm. Leg het vlees 3 uur afgedekt in de marinade.

Snij de gepelde uien fijn. Verhit

een kwart van de boter in een

koekenpan en bak de ui zachtjes

glazig. Schep het vlees uit de

marinade. Zeef boven een

maatbeker 2 dl marinadevocht;

de rest wordt niet gebruikt.

Verhit de rest van de boter in

een braadpan en bak het vlees

in 10 minuten bruin. Voeg ui,

suiker, stroop, ontbijtkoek en

marinadevocht toe. Laat het

vlees met het deksel op de pan

in 2 uur zachtjes gaarstoven.

Verwijder de laurierblaadjes en

roer de jam erdoorheen.

(Annette

Wiesman)

R

m

V(

sti

W

or

st'

SC

w

01

bt

df

M

)u

hi

h(

vi

m

sa

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 168

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's