Ad Valvas 2000-2001 - pagina 513

PAGINA 5

AD VALVAS 12 APRIL 2001

''Mmf

Steven Hulshof beweegt zich in de wereld der 'on-doden'

Interview met een vampier

NIEUW

LEESVOER

Hel en hemel

Misschien wel de bekendste

beschrijving van het leven na de

dood is de Goddelijke Komedie van

Dante Alighieri. De Italiaanse dichter beschreef in de dertiende eeuw

de denkbeeldige tocht die hij maakte door de drie njken van het hiernamaals: hel, louteringsberg en

paradijs. Het boek is in vele uitvoeringen verknjgbaar. De hier

genoemde versie is relatief goedkoop en bekend om de goede vertaling.

Wie naar Steven Hulshof (19) kijkt, ziet niets

bijzonders. Hij oogt ais een doodnormale,

typisch Nederlandse jongen. Aan de VU studeert hij kunstmatige intelligentie. Goede cijfers, niks aan de hand. Zou je denken. Want

Steven koestert een gruwelijk geheim. Op hem

rust een vloek. Steven is namelijk een ondode, een vampier.

Dante Alighien, De Goddelijke Komedie.

Ambo Olympus, ƒ 42,50 ISBN90 263 154 4.

Handboek

Peter Breedveld

Steven ontmoet op gezette tijden zijn

soortgenoten, op een zolderkamer

boven een café. Verborgen voor de

buitenwereld smeden zij plannen om

de mensheid te onderwerpen, maar

ook spannen zij samen tegen elkaar.

Steven moet op zijn tellen passen,

want hij is een nieuweling in de

wereld der vampiers en weet nog niet

veel van de etiquette. Onlangs heeft

hl) zich een geduchte vijand gemaakt

door geen respect te tonen. Wraak zal

zeker niet uitblijven.

"Moet je eens voorstellen", vertelt hij,

"dat jij van de ene op de andere dag

je gewone leventje moet opgeven. Dat

IS wat mij overkwam. Opeens kon ik

overdag met meer naar buiten, want

daglicht is dodelijk voor vampiers. Ik

kan mijn vrienden niet vertellen wat

er met me aan de hand is. Die vinden

het natuurlijk ook raar dat ik ze alleen

nog maar na zonsondergang opzoek.

Met sommigen heb ik al geen contact

meer. Maar het ergste van alles is nog

die met te stuiten hunkering naar

bloed."

Slachting

De ellende begon toen Steven ontdekte dat zijn beste vriend een vampier

was. Die vriend kon toen niet anders

dan ook Steven in te lijven in het

'Legioen der Duisternis', door zijn

bloed uit zijn lijf te zuigen en te vervangen door vampierbloed. Een ijzeren wet in de wereld van vampiers is

immers dat een vampier niet als zodanig herkend mag worden door gewone

mensen. Anders zou zich een herha-

Zo ongeveer alles over de dood

staat in het handboek Death. 25

Wetenschappers, onder wie tien

afkomstig van de vu, schrijven over

medische, culturele, sociale, psychische en religieuze kanten van de

dood.

ling kunnen voordoen van de ramp

die zich eeuwen geleden voltrok. T o e n

nchtten mensen zo'n verschrikkelijke

slachting aan onder vampiers dat ze

met uitsterven werden bedreigd. Steven en zijn lotgenoten moeten dus

zorgen dat de mensheid onwetend

blijft van hun bestaan.

"Eigenlijk wil ik liever met rust worden gelaten", zegt Steven. "Maar wat

moet ik? Ik weet niks van het vampierbestaan. Ik heb geen keus dan te

integreren in de vampiergemeenschap." Steven is afhankelijk van de

wezens die hij verafschuwt, zoals hij

zichzelf verafschuwt. Maar tegelijkertijd is er die ontembare overlevingsdrift. "Ik voel me echt verscheurd van

binnen."

Lange tijd zijn de verschillende groepen vampiers van elkaar gescheiden

geweest, maar internet heeft voor een

kleine revolutie gezorgd. "Er worden

nu contacten gelegd met groepen in

de Verenigde Staten. Met een groep

in Berlijn is inmiddels ook al een uitwisselmg geweest. We zijn ons zo

langzamerhand aan het herenigen.

Wie weet zal het vampiervolk over

enkele jaren weer net zo machtig zijn

als ooit in de Middeleeuwen."

De mensheid is bij dezen gewaarschuwd.

Diversen, Death. Medical, spiritual and

social care of the dying. VU University

Press, ƒ 98,-// 69,50. ISBN 90 5383 601 2.

Begraven

T e r gelegenheid van een tentoonstelling in Rome verdiepte kunstenaar Krien Clevis zich in de antiek

Romeinse wijze van begraven. Centraal staat het domus aetema, oftewel het eeuwige huis. Daarin moet

de dode zich thuis voelen. Door

het bijzetten van grafgoederen,

zoals schilderijen en beeldhouwwerken, kreeg de overledene een

omgeving mee zoals die tijdens het

aardse leven was. Samen met anderen beschrijft Clevis zijn speurtocht

die uitmondt in een ontwerp voor

een tentoonstelling over begravenisrituelen.

Knen Clevis, Domus Aetema Damon,

ƒ 24,90. ISBN 90 5573 127 7.

Informatie over het vampierrollenspel Camarilla

IS te vinden op de European Camarillainternetsite http //deltaman.mine.nu/vampire/

Meer over Steven Hulshof op

www.cs.vu.ni/~shulshofy

Eeuwig leven

Steven Hulshof

#<.(r.ï«f-?tj-?

Anje Kirsch

'Door mijn tattoo is liet net of Herald me

r I I S M nog een beetje omvat'

'-aurette Lambregts zette een tattoo

om haar oom te herinneren

Anje Kirsch

Laurette Lambregts (25, studente culturele antropologie) heeft een tattoo op haar rechterarm

ter nagedachtenis aan haar oom. Herald was eigenlijk meer een grote broer, vijf jaar ouder en

altijd net ietsje stoerder. T o t Laurette hem op een dag haar nieuwe Garfïeld-tattoo op haar linkerarm liet zien. "Shit, nou ben jij me voor zusje", was zijn reactie en twee dagen later had hij

een Keltisch symbool op zijn arm. Kort daarna kreeg hij beenmergkanker.

Al voordat Herald in mei 1998 overleed, wist Laurette dat ze een tattoo zou laten zetten ter

nagedachtenis. "We hebben het er nooit over gehad, maar ik weet zeker dat hij het een prima

plan zou vinden. En wat moet ik nou met een hoopje as?" Ze tekende Heralds tattoo na en

rekte deze uit tot een band die ze om haar arm liet tatoeëren. "Zo is het net alsof Herald me

nog een beetje omvat."

Laurette was als kind vaak bij haar nog jonge oma, waar ze altijd optrok met Herald en zijn

zus. Herald en zij hadden een echte broer-zus-relatie, "altijd pesten en grappen maken", al

waren ze wel heel verschillend. Hij ging naar de lts, zij naar het gymnasium. Toch waren er

ook overeenkomsten: ze waren allebei een beetje de alto's van de familie, rookten beiden wel

eens een joint en dat schiep een band.

Herald was een stoere vent, maar een kop kleiner dan Laurette. Door een kraakbeenziekte was

hij altijd klein gebleven en had veel operaties gehad. "Toen zijn been langzamerhand dikker

werd, dacht hij eerst dat het wat extra spiergroei was. Hij wilde niet weten dat er weer iets mis

was met zijn lichaam. T o e n hij in januari 1998 eindelijk naar de dokter ging, was het al uitgezaaid naar zijn longen en konden ze er niets meer aan doen."

Laurette mist haar oom, maar terneergeslagen is ze niet. "Het eerste wat ik heb gedaan na zijn

dood is een pilsje op hem gedronken. De dagen na zijn dood waren eigenlijk erg gezellig. Het

hele huis zat vol mensen en daar lag Herald tussen. Ik was de hele dag aan het koffiezetten."

Volgens Laurette komt het doordat haar familie Indisch is dat met de dood van Herald niet

heel zwaar en statig werd omgegaan. "Mijn oma denkt vaak dat het Herald is, als er iets in de

kamer omvalt. En ook ik loop nog regelmatig tegen hem te praten. Voor mijn gevoel is hij nog

wel in de buurt."

Steeds minder mensen geloven in

een leven na de dood. En dat terwijl de wederopstandig toch eeuwenlang een belangrijk motief in

vele culturen is geweest. Deze

'dood is dood'-gedachte brengt

existentiële problemen met zich

mee. De filosoof Herman Berger

probeert een derde weg te vinden

tussen het wel of niet geloven in

leven na de dood. Die weg is een

filosofische zoektocht naar de zm

van het bestaan.

Herman Berger, Over de dood heen. Filosoferen over eeuwig leven. Damon, ƒ 44,90.

ISBN 90 5573 160 9.

Verpleeghuis

De eerste druk verscheen al in

1994, maar het boek dat Bart Keizer schreef over zijn ervaringen als

arts in een verpleegtehuis voor

bejaarden is nog steeds een bestseller. Onlangs is een goedkope editie

herdrukt.

Bert Keizer, Het refrein is Hein Leven en

sterven m een verpleegtehuis. SUN ƒ 20,ISNB90 6168 621 0.

Sterfelijkheid

De mens zelf is steeds meer de

maat der dingen. Toch is er een

onverbiddelijke grens aan het individu, namelijk de dood. Wat is de

zin van vrijheid als het menselijk

leven beperkt is en wat is de dood

eigenlijk? Vragen waar filosoof

Ludwig Heyde uitvoerig op ingaat.

Ludwig Heyde, De maat van de mem. Over

autonomie, trancendentie en sterfelijkheid

Boom, ƒ 41,55. ISBN90 5352 577 7.

(DdH)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen