Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 312

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 312

4 minuten leestijd

AD VALVAS 1 1 JANUARI 2001

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Gewoon bijzonder

D e vu worstelt m e t haar identiteit zoals Nederland m e t het

water. D a t is een behoorlijk heftige vergelijking, m a a r ze gaat

wel o p . T e n m i n s t e als je over het

hoofd ziet dat het in het geval

van het water e e n strijd tégen is

en in het geval van de vu e e n

strijd vóór. Maar in beide gevallen zien degenen die het gevecht

leveren, dat als noodzakelijk o m

te kunnen overleven. E n in beide

gevallen is het een proces van

bijstellen, herdefiniëren en c o n stante waakzaamheid: gaat het

nog goed?

Onoplettendheid kan de vu in dit

opzicht niet worden verweten: de

identiteit heeft de volle a a n dacht. Denk m a a r aan de l u n c h gesprekken van het afgelopen

jaar, waarbij medewerkers zich

konden uitspreken over het bijzondere karakter van de universiteit en m o c h t e n zeggen in h o e verre ze zich d a a r m e e verbonden

voelen. En aan evenementen

zoals het lustrum, die op de vu

doorgaans geen kinderachtige

thema's meekrijgen ('het alledaagse kwaad', 'het onschuldige

kind', o m er m a a r twee te n o e m e n ) . Op allerlei m a n i e r e n word

je er als student of medewerker

aan herinnerd dat de VU geen

gewone universiteit i s .

En nu is er dan het boekje

Gewoon bijzonder, waarin de

doelstellingen van de universiteit

nog eens stap voor stap staan

beschreven. Er is veel aandacht

voor idealen, n o r m e n e n waarden, verantwoordeUjkheidsbesef.

Het i s , kortom, de vu ten voeten

uit. Voor wie het boekje nog niet

kent, citeer ik e e n paar zinnen,

over de "bescheiden opstelling"

die de m e n s in de vu-filosofie

vragen

i

TIEN VRAGEN AAN NUCHTERE STUDENT MERLIJN KRIJNTJES

zou m o e t e n h e b b e n t e n aanzien

van wetenschap. " D e m e n s m o e t

m a a t weten te h o u d e n . A a n de

Vrije Universiteit wordt gewerkt

vanuit het besef dat er grenzen

zijn gesteld aan het menselijke

kennen e n kunnen en leeft de

overtuiging dat de wetenschap,

hoe belangrijk ook, uiteindelijk

niet alleenzaligmakend is e n

nooit het laatste woord heeft."

Het is duidelijk wat hier wordt

bedoeld. Hier gaat het over de

schaduwkanten van de vooruitgang. Over d i l e m m a ' s als: m a g

je een m e n s klonen? Is ecpnom i s c h e groei een streven op

zich? N e e , antwoordt de VU op

beide vragen en verwijst daarbij

naar haar christelijke basis, die

in het boekje quasi-ludiek wordt

aangeduid als 'de hoge c'.

Maar hoe 'gewoon bijzonder' is

deze opstelling eigenlijk? Ieder

weldenkend m e n s kan i m m e r s

deze antwoorden bedenken. I e dere wetenschapper, iedere s t u dent. Je hersens gebruiken, verder kijken dan je neus lang is en

b e h o e d z a m e afwegingen m a k e n

is in a c a d e m i s c h e kringen toch

niet bijzonder? D a t is gewoon,

of z o u dat m o e t e n zijn. H e t is

nogal pretentieus o m je daar als

universiteit op te laten voorstaan. Alsof e e n bakker zichzelf

op de borst slaat o m d a t hij brood

verkoopt.

Laat de universiteit haar energie

gebruiken o m goeie w e t e n s c h a p pers op te leiden, e n niet o m

over identiteit te zeuren.

Er zijn veel belangrijkere dingen

waarvoor je je kunt inspannen

en waaraan veel m e e r eer is te

behalen. D e strijd tegen het

water bijvoorbeeld.

Merlijn Krijntjes (24) zit in het

tweede jaar van de verkorte studie

bedrijfsltundige economie. Hiervoor

lieeft hij IHEAO gedaan.

Een grondige voorbereiding dus voor

een razendsnelie carrière. Of niet?

Feml<e Molenaar

Hoe staat het met je goede voornemens?

Ik ben van plan om beter mijn best

te doen voor mijn studie: mieer doen,

beter plannen. Eigenlijk wil ik gemotiveerder zijn. Maar dat is lastig, want

ik weet nog niet wat ik wil worden.

Ga je veel uit?

Meestal zit ik op donderdag in De

Gieter: mijn favoriete kroeg omdat al

mijn vrienden daar komen. Ik vind

mijn vrienden veel belangrijker dan

mijn studie. Ik denk niet dat ik erg

lang leef, dus kan ik voor ik dood ga

maar beter lol hebben.

Hoe brandwerend zijn de kleren die je

aanhebt?

Geen idee. Van die doorschijnende

stofjes zijn denk ik brandbaarder.

Het lukt ze volgens mij nooit om

strengere voorschriften voor brandveilige kleding vast te stellen. D a n zit

het weer niet lekker, of is het niet

mooi genoeg.

echt iedereen overkomen en het waren

allemaal mensen van onze leeftijd.

Zelf nog vuurwerk afgestoken?

Zonde van het geld. Dat geef ik

liever uit aan zo veel mogelijk leuke

dingen. Reizen bijvoorbeeld. Mijn

vader heeft de hele wereld gezien en

dat wil ik ook.

Waar zit de nooduitgang van je

favoriete café?

Achterin staan van die groene bord- jes, maar verder weet ik niet zeker of

het brandveilig is. Sinds die ramp in

Volendam kijk ik altijd wel even waar

de nooduitgang is.

Van welke ramp kun je je nog herinneren waar je was op dat moment?

"ïoen dat vliegtuig op de Bijlmer viel,

zat ik net thuis op bed tv te kijken.

Van die ramp in Volendam ben ik

toch ook wel geschrokken. H e t kan

Welke landen heb je gezien?

Mexico, Egypte drie keer en NoordAmerika twee keer. Ik wil ook nog

naar Australië en de Malediven.

Daar kun je ontzettend mooi duiken.

In Egypte heb ik al eens 's nachts op

een wrak gedoken. Erg spannend: )e

ziet geen hand voor ogen.

Hoe ga je het geld voor die reizen

verdienen?

In ieder geval niet over de rug van

anderen. Ik werk liever ergens waar

de mensen elkaar aardig vinden.

Waarom deukje datje niet oud wordt?

Mijn moeder is overleden toen ik elf

was en mijn vader op mijn 21e. Mijn

broers denken er net zo over als ik:

waarom je vreselijk druk maken als

het straks afgelopen is? Ik heb wel

vrienden die carrière willen maken.

Vraag je: 'wat wil je later worden?'

Antwoorden ze: 'rijk.' Die vriendschappen gaan toch irriteren na

verloop van tijd.

Waarom studeer je bedrijfskundige

economie?

N a mijn studie aan de HEAO had ik

nog geen zin om vijf dagen per week

te werken. En deze studie sloot mooi

aan op de eerste. Vroeger wist ik

beter wat ik wilde worden: archeoloog of brandweerman.

A-'JisS^ J'

Anje Kirsch

Merlijn Krijntjes denkt niet dat hij oud wordt

Visi

'R

DE TAFEL VAN MELLE

Het is

helft 1

de sti

visital

de op]

bezoc

I<i

aan

haal

twei

Van

raall

helS

laarl

vooi

D;

laag

Wol

Berend Vonk

De hapklarebrokkenparade

Melles tv heeft wel een uit-knop, maar op

sommige avonden is het bijna onmogelijk om die

in te drukken.

Vanavond wil Melle zijn tijd zo

stompzmmg mogelijk doorbrengen. Hij heeft zm in televisiekijken m de beste ouwemannentraditie, wijdbeens, met opbollende buik en boerend van het

te snel naar binnen geharkte

eten. Het is het soort avond

waarvan hij van tevoren de

slechte nasmaak al proeft, maar

waaraan hij nu een bijna lichamelijke behoefte heeft.

Helaas moet hij het doen met

een prehistorische Philips zonder afstandsbediening. Zappen

zonder afstandsbediening is

zoiets als mobiel bellen met een

vaste telefoon: onhandig. Daarom sluit Melle voorafgaand aan

de zapsessie altijd zijn gordijnen. Het schouwspel van een

verslaafde, letterlijk aan zijn tv

gekluisterde jongen gehuld in

een ziekelijk blauw schijnsel,

gunt hij zijn overburen niet.

Vervolgens schurkt hij zich met

stoel en al dicht tegen de televisie aan, zodat het hele verachtelijke rijtje systematisch kan worden afgegaan. Jerry Springer,

Oprah, D e Bus, Catherine Keijl

en As the World Turns komen in

een hapklarebrokkenparade

voorbij.

Melle leegt de zak met wokkels

in zijn mond. Op zich zijn het

niet eens zulke verwerpelijke

programma's. Zo nu en dan

verschaffen ze werkelijk interessante inzichten in de menselijke

natuur. Bij Jerry Springer toont

een jongen in damesondergoed

zichzelf pesterig aan zijn onwe-

tende vriendin. Melle schudt afkeurend zijn hoofd. Hoe wreed

kun je zijn. Als twee vrouwen

vechten om een overspelige, totaal zakkige man, voelt Melle

met een van hen een overstelpend medelijden. Wat een leven

heeft dat mens. Puur leedvermaak is op zijn plaats als in De

Bus een aanstellerige tuthola

wordt weggestemd. Daarna is

het tijd voor Melles favoriete

shit: de Amerikaanse advertorials. Ze zijn fascinerend en

bijna betoverend in hun absolute imbeciliteit.

Al gapend maakt hij nog een

zaprondje. Wat het indrukken

van de uit-knop onmogelijk

maakt, is de schaduw die de

dag van morgen vooruit werpt.

Morgen wacht Melle een Zeer

Vervelende Werkgroepbijeenkomst. Als hij er alleen al aan

denkt krijgt hij weer een wokkeioprisping. Televisie biedt vergetelheid. H o e langer de nacht

duurt, hoe verder weg de dageraad.

Op Fox stuit Melle op een pornofilm die hij aanvankelijk met

smalende distantie bekijkt.

T o c h begint er na een kwartiertje in zijn broek iets wild te

kloppen. Al die suggestie van

opwinding en interactie tussen

natte genitaliën gaat een viriel

mens niet in de koude kleren

zitten. Na een halfuur ligt Melle

uitgeput en leeg op de bank,

zi)n hand in zijn broek. Lichamelijk en geestelijk gebroken

strompelt hij naar zijn slaapkamer. Nog een zegen dat het televisieaanbod na drieën bijna

overal omslaat in testbedden.

Tv-snacks

l pond kipfilet

1 spitskool

8 wortelen

250 gram taugé

een stukje loos

3 sjalotjes

olie

40 loempiavellen

Laat de loempiavellen ontdooien. Was de kip en laat h e m met

een beetje boter in zijn eigen

vocht gaarstomen, samen met

een gesneden sjalotje en de

laos. Haal de kip uit de pan en

snijd hem in kleine stukjes.

Blancheer de taugé in een pan

met een beetje water. Rasp de

kool en de wortelen. Bak twee

fijngesneden sjalotjes in een

beetje olie en voeg wortel, kool,

kip en taugé toe. Strooi er flink

wat witte peper over uit en laat

het geheel afkoelen. Doe op elk

van de ontdooide loempiavellen

twee eetlepels vulling, rol ze op

en vouw ze dicht. Bak ze in olie

tot ze goudbruin zijn. Serveren

met chilisaus en ketchup.

(Annette

Wiesman)

SC

he

va

Wl

H

Vi

m

tis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 312

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's