Ad Valvas 2000-2001 - pagina 312
AD VALVAS 1 1 JANUARI 2001
PAGINA 1 6
Lodewijk Lens
Gewoon bijzonder
D e vu worstelt m e t haar identiteit zoals Nederland m e t het
water. D a t is een behoorlijk heftige vergelijking, m a a r ze gaat
wel o p . T e n m i n s t e als je over het
hoofd ziet dat het in het geval
van het water e e n strijd tégen is
en in het geval van de vu e e n
strijd vóór. Maar in beide gevallen zien degenen die het gevecht
leveren, dat als noodzakelijk o m
te kunnen overleven. E n in beide
gevallen is het een proces van
bijstellen, herdefiniëren en c o n stante waakzaamheid: gaat het
nog goed?
Onoplettendheid kan de vu in dit
opzicht niet worden verweten: de
identiteit heeft de volle a a n dacht. Denk m a a r aan de l u n c h gesprekken van het afgelopen
jaar, waarbij medewerkers zich
konden uitspreken over het bijzondere karakter van de universiteit en m o c h t e n zeggen in h o e verre ze zich d a a r m e e verbonden
voelen. En aan evenementen
zoals het lustrum, die op de vu
doorgaans geen kinderachtige
thema's meekrijgen ('het alledaagse kwaad', 'het onschuldige
kind', o m er m a a r twee te n o e m e n ) . Op allerlei m a n i e r e n word
je er als student of medewerker
aan herinnerd dat de VU geen
gewone universiteit i s .
En nu is er dan het boekje
Gewoon bijzonder, waarin de
doelstellingen van de universiteit
nog eens stap voor stap staan
beschreven. Er is veel aandacht
voor idealen, n o r m e n e n waarden, verantwoordeUjkheidsbesef.
Het i s , kortom, de vu ten voeten
uit. Voor wie het boekje nog niet
kent, citeer ik e e n paar zinnen,
over de "bescheiden opstelling"
die de m e n s in de vu-filosofie
vragen
i
TIEN VRAGEN AAN NUCHTERE STUDENT MERLIJN KRIJNTJES
zou m o e t e n h e b b e n t e n aanzien
van wetenschap. " D e m e n s m o e t
m a a t weten te h o u d e n . A a n de
Vrije Universiteit wordt gewerkt
vanuit het besef dat er grenzen
zijn gesteld aan het menselijke
kennen e n kunnen en leeft de
overtuiging dat de wetenschap,
hoe belangrijk ook, uiteindelijk
niet alleenzaligmakend is e n
nooit het laatste woord heeft."
Het is duidelijk wat hier wordt
bedoeld. Hier gaat het over de
schaduwkanten van de vooruitgang. Over d i l e m m a ' s als: m a g
je een m e n s klonen? Is ecpnom i s c h e groei een streven op
zich? N e e , antwoordt de VU op
beide vragen en verwijst daarbij
naar haar christelijke basis, die
in het boekje quasi-ludiek wordt
aangeduid als 'de hoge c'.
Maar hoe 'gewoon bijzonder' is
deze opstelling eigenlijk? Ieder
weldenkend m e n s kan i m m e r s
deze antwoorden bedenken. I e dere wetenschapper, iedere s t u dent. Je hersens gebruiken, verder kijken dan je neus lang is en
b e h o e d z a m e afwegingen m a k e n
is in a c a d e m i s c h e kringen toch
niet bijzonder? D a t is gewoon,
of z o u dat m o e t e n zijn. H e t is
nogal pretentieus o m je daar als
universiteit op te laten voorstaan. Alsof e e n bakker zichzelf
op de borst slaat o m d a t hij brood
verkoopt.
Laat de universiteit haar energie
gebruiken o m goeie w e t e n s c h a p pers op te leiden, e n niet o m
over identiteit te zeuren.
Er zijn veel belangrijkere dingen
waarvoor je je kunt inspannen
en waaraan veel m e e r eer is te
behalen. D e strijd tegen het
water bijvoorbeeld.
Merlijn Krijntjes (24) zit in het
tweede jaar van de verkorte studie
bedrijfsltundige economie. Hiervoor
lieeft hij IHEAO gedaan.
Een grondige voorbereiding dus voor
een razendsnelie carrière. Of niet?
Feml<e Molenaar
Hoe staat het met je goede voornemens?
Ik ben van plan om beter mijn best
te doen voor mijn studie: mieer doen,
beter plannen. Eigenlijk wil ik gemotiveerder zijn. Maar dat is lastig, want
ik weet nog niet wat ik wil worden.
Ga je veel uit?
Meestal zit ik op donderdag in De
Gieter: mijn favoriete kroeg omdat al
mijn vrienden daar komen. Ik vind
mijn vrienden veel belangrijker dan
mijn studie. Ik denk niet dat ik erg
lang leef, dus kan ik voor ik dood ga
maar beter lol hebben.
Hoe brandwerend zijn de kleren die je
aanhebt?
Geen idee. Van die doorschijnende
stofjes zijn denk ik brandbaarder.
Het lukt ze volgens mij nooit om
strengere voorschriften voor brandveilige kleding vast te stellen. D a n zit
het weer niet lekker, of is het niet
mooi genoeg.
echt iedereen overkomen en het waren
allemaal mensen van onze leeftijd.
Zelf nog vuurwerk afgestoken?
Zonde van het geld. Dat geef ik
liever uit aan zo veel mogelijk leuke
dingen. Reizen bijvoorbeeld. Mijn
vader heeft de hele wereld gezien en
dat wil ik ook.
Waar zit de nooduitgang van je
favoriete café?
Achterin staan van die groene bord- jes, maar verder weet ik niet zeker of
het brandveilig is. Sinds die ramp in
Volendam kijk ik altijd wel even waar
de nooduitgang is.
Van welke ramp kun je je nog herinneren waar je was op dat moment?
"ïoen dat vliegtuig op de Bijlmer viel,
zat ik net thuis op bed tv te kijken.
Van die ramp in Volendam ben ik
toch ook wel geschrokken. H e t kan
Welke landen heb je gezien?
Mexico, Egypte drie keer en NoordAmerika twee keer. Ik wil ook nog
naar Australië en de Malediven.
Daar kun je ontzettend mooi duiken.
In Egypte heb ik al eens 's nachts op
een wrak gedoken. Erg spannend: )e
ziet geen hand voor ogen.
Hoe ga je het geld voor die reizen
verdienen?
In ieder geval niet over de rug van
anderen. Ik werk liever ergens waar
de mensen elkaar aardig vinden.
Waarom deukje datje niet oud wordt?
Mijn moeder is overleden toen ik elf
was en mijn vader op mijn 21e. Mijn
broers denken er net zo over als ik:
waarom je vreselijk druk maken als
het straks afgelopen is? Ik heb wel
vrienden die carrière willen maken.
Vraag je: 'wat wil je later worden?'
Antwoorden ze: 'rijk.' Die vriendschappen gaan toch irriteren na
verloop van tijd.
Waarom studeer je bedrijfskundige
economie?
N a mijn studie aan de HEAO had ik
nog geen zin om vijf dagen per week
te werken. En deze studie sloot mooi
aan op de eerste. Vroeger wist ik
beter wat ik wilde worden: archeoloog of brandweerman.
A-'JisS^ J'
Anje Kirsch
Merlijn Krijntjes denkt niet dat hij oud wordt
Visi
'R
DE TAFEL VAN MELLE
Het is
helft 1
de sti
visital
de op]
bezoc
I<i
aan
haal
twei
Van
raall
helS
laarl
vooi
D;
laag
Wol
Berend Vonk
De hapklarebrokkenparade
Melles tv heeft wel een uit-knop, maar op
sommige avonden is het bijna onmogelijk om die
in te drukken.
Vanavond wil Melle zijn tijd zo
stompzmmg mogelijk doorbrengen. Hij heeft zm in televisiekijken m de beste ouwemannentraditie, wijdbeens, met opbollende buik en boerend van het
te snel naar binnen geharkte
eten. Het is het soort avond
waarvan hij van tevoren de
slechte nasmaak al proeft, maar
waaraan hij nu een bijna lichamelijke behoefte heeft.
Helaas moet hij het doen met
een prehistorische Philips zonder afstandsbediening. Zappen
zonder afstandsbediening is
zoiets als mobiel bellen met een
vaste telefoon: onhandig. Daarom sluit Melle voorafgaand aan
de zapsessie altijd zijn gordijnen. Het schouwspel van een
verslaafde, letterlijk aan zijn tv
gekluisterde jongen gehuld in
een ziekelijk blauw schijnsel,
gunt hij zijn overburen niet.
Vervolgens schurkt hij zich met
stoel en al dicht tegen de televisie aan, zodat het hele verachtelijke rijtje systematisch kan worden afgegaan. Jerry Springer,
Oprah, D e Bus, Catherine Keijl
en As the World Turns komen in
een hapklarebrokkenparade
voorbij.
Melle leegt de zak met wokkels
in zijn mond. Op zich zijn het
niet eens zulke verwerpelijke
programma's. Zo nu en dan
verschaffen ze werkelijk interessante inzichten in de menselijke
natuur. Bij Jerry Springer toont
een jongen in damesondergoed
zichzelf pesterig aan zijn onwe-
tende vriendin. Melle schudt afkeurend zijn hoofd. Hoe wreed
kun je zijn. Als twee vrouwen
vechten om een overspelige, totaal zakkige man, voelt Melle
met een van hen een overstelpend medelijden. Wat een leven
heeft dat mens. Puur leedvermaak is op zijn plaats als in De
Bus een aanstellerige tuthola
wordt weggestemd. Daarna is
het tijd voor Melles favoriete
shit: de Amerikaanse advertorials. Ze zijn fascinerend en
bijna betoverend in hun absolute imbeciliteit.
Al gapend maakt hij nog een
zaprondje. Wat het indrukken
van de uit-knop onmogelijk
maakt, is de schaduw die de
dag van morgen vooruit werpt.
Morgen wacht Melle een Zeer
Vervelende Werkgroepbijeenkomst. Als hij er alleen al aan
denkt krijgt hij weer een wokkeioprisping. Televisie biedt vergetelheid. H o e langer de nacht
duurt, hoe verder weg de dageraad.
Op Fox stuit Melle op een pornofilm die hij aanvankelijk met
smalende distantie bekijkt.
T o c h begint er na een kwartiertje in zijn broek iets wild te
kloppen. Al die suggestie van
opwinding en interactie tussen
natte genitaliën gaat een viriel
mens niet in de koude kleren
zitten. Na een halfuur ligt Melle
uitgeput en leeg op de bank,
zi)n hand in zijn broek. Lichamelijk en geestelijk gebroken
strompelt hij naar zijn slaapkamer. Nog een zegen dat het televisieaanbod na drieën bijna
overal omslaat in testbedden.
Tv-snacks
l pond kipfilet
1 spitskool
8 wortelen
250 gram taugé
een stukje loos
3 sjalotjes
olie
40 loempiavellen
Laat de loempiavellen ontdooien. Was de kip en laat h e m met
een beetje boter in zijn eigen
vocht gaarstomen, samen met
een gesneden sjalotje en de
laos. Haal de kip uit de pan en
snijd hem in kleine stukjes.
Blancheer de taugé in een pan
met een beetje water. Rasp de
kool en de wortelen. Bak twee
fijngesneden sjalotjes in een
beetje olie en voeg wortel, kool,
kip en taugé toe. Strooi er flink
wat witte peper over uit en laat
het geheel afkoelen. Doe op elk
van de ontdooide loempiavellen
twee eetlepels vulling, rol ze op
en vouw ze dicht. Bak ze in olie
tot ze goudbruin zijn. Serveren
met chilisaus en ketchup.
(Annette
Wiesman)
SC
he
va
Wl
H
Vi
m
tis
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's