Ad Valvas 2000-2001 - pagina 674

I AD VALVAS 28 JUNI 2001

PAGINA 6

Onverzorgd heid

I k zal altijd bezig

blijven met mijn

gewicht'

Scheikundestudente Jitske Evertse,

(19) is absoluut niet dik. Ze is

alleen iets minder plat en tenger

dan de gemiddelde balletdanseres.

Daarom stond ze bij uitvoeringen

meestal achteraan. Nadat ze van

haar balletlerares herhaaldelijk

commentaar had gehad op haar

gewicht, ontdekte ze hoe gemakkelijk het was om haar eten er

weer uit te gooien. "Boulimia had

voor mij twee voordelen: je kunt

lekker eten en je wordt er ook nog i

eens niet dik van."

Jitske is een mooie, zelfverzekerde

studente, met lang donker haar.

Type beste meisje van de klas,

intelligent en perfectionistisch,

nooit een probleem, zo lijkt het

voor de buitenwereld. Vijf keer

per week deed ze aan ballet. Ze

danste in een selectiegroep van

amateurs, die vaak optraden, bijvoorbeeld in Carré. Met haar

fanatieke balletlerares danste ze

op een bijna professioneel niveau.

Op haar twaalfde begon Jitske in

de selectiegroep en al snel viel het

haar op dat ze achteraan stond,

tussen de grotere en forsere meisjes. "Het maakte niet uit hoe goed

je was, het lag gewoon aan je

figuur", vertelt ze. Maar ook achteraan moest ze altijd zo dun

mogelijk zijn, omdat ze dan beter

in de danskleding paste.

"Dus ging ik na het eten naar de

wc om over te geven." Met een

opmerkelijke afstand vertelt ze

over haar eetstoornis, waar haar

ouders nog steeds niets van afweten. "Door een aftvijking aan mijn

maagklep hoefde ik mijn buikspieren maar te spannen om over te

geven. Geen dramatische taferelen met mijn vinger in mijn keel,

ik deed het allemaal erg bevnist

en rationeel." Zo'n anderhalf jaar

lang verdween Jitskes eten regelmatig in de wc-pot.

Haar vriend, die ze het vertelde,

schrok zich rot. Hij overtuigde

Jitske ervan dat ze ermee moest

stoppen. "En eigenlijk wist ik

natuurlijk wel dat hij gelijk had.

Ik keek inmiddels ook iets minder

tegen mijn balletlerares op. Dus ik

ben gestopt met overgeven en

kort daarna met ballet, omdat ik

ging studeren."

In de anderhalf jaar daarna deed

Jitske weinig aan sport en kwam

ze twaalf kilo aan. N u weegt ze 74

kilo bij een lengte van 1.75 meter.

"Een beetje te zwaar", vindt ze

zelf. "De verleiding is af en toe

groot om boven de wc-pot te gaan

hangen, maar ik heb het tot nu

toe nog niet gedaan. T o c h blijf ik

erg bezig met mijn gewicht, maar

dat zal ook wel altijd zo blijven."

Tekst: Weimoed Visser en Yvette Nelen, foto's: Peter Strelitski

De een heeft lelijke voeten, de ander een puntneus en weer een ander zou

graag een mooiere huid willen. Slechts weinig studenten zijn helemaal tevreden

met hun lichaam, zo blijkt uit de Ad l/'a/i'as-uiterlijkenquête. Om toch zo mooi

mogelijk voor de dag te komen, doen de meeste studenten aan sport, gaan

regelmatig naar de kapper en smeren crèmes en make-up. Want natuurlijke

schoonheidsfoutjes zijn tot daar aan toe, maar een onverzorgd uiterlijk is onacceptabel.

Slonzigheid is uit. Kon je in de jaren

zeventig en tachtig nog met ongekamde haren en een oude trui van je vader

naar de universiteit, vandaag moet je

er in elk geval een beetje verzorgd bijlopen. Strakke kledingcodes voor

corpsballen en punkers zijn veranderd

in individuele kledingstijlen. Een truitje van de Hema kan op een dure

merkbroek. "Je ziet nu niet meer aan

iemands uiterlijk tot welke groep hij

behoort", zegt uiterlijkdeskundige en

psychotherapeut Iman Baardman.

'Wel moet alles veel flitsender en is

het uiterlijk belangrijker geworden."

De nadruk op verzorging vmdt Baardman geen slechte ontwikkeling. "De

beste tip die ik mensen kan geven die

onzeker zijn over hun uiterlijk (en

daarbij gaat het om ruim de helft van

alle vu-studenten, WV) is dat ze

genoeg tijd moeten nemen voor hun

verzorging. Bezig zijn met je uiterlijk

reduceert je onzekerheid", aldus

Baardman. "Zolang het geen ziekelijke

proporties gaat aannemen natuurlijk."

Volgens Baardman is onzekerheid

over het uiterlijk typisch een probleem

van deze tijd. "Uiterlijk is zo belangrijk geworden. Overal om je heen zie

je strakke, mooie mensen. Dat is de

norm. Mensen met een diep, algemeen gevoel van onzekerheid, zien

een contrast tussen zichzelf en de

maatschappelijke norm. In deze tijd

gaan die personen zichzelf lelijk voelen, terwijl ze dat vaak objectief gezien

niet zijn. In de jaren zeventig was

mondigheid de norm. Toen zag je dat

heel veel mensen onzeker waren over

hun assertiviteit."

De meeste onzekerheid bij studenten

wordt, blijkens de enquête, veroorzaakt door het gewicht. VetroUetjes op

buik, billen en benen worden vaak

genoemd als lelijke punten of als dingen die studenten willen veranderen

aan hun lichaam. En toch geven de

cijfers weinig reden tot vertwijfeling:

vrouwelijke vu-studenten zijn gemiddeld 1.71 meter lang en 63 kilo zwaar.

Mannen zijn gemiddeld 1.83 meter en

wegen 75 kilo. D e zwaarste vrouw

weegt 83 kilo, de zwaarste mannen

honderd, bij een lengte van twee

meter. Geen cijfers om de vu-student

collectief door te verwijzen naar het

Big-Diethuis.

Ingebeelde lelijkheid

Maar typerend voor onzekerheid over

het uiterlijk is dat de eigen lichamelij-

Wit met zwembandjes is een

echte afknapper

Vieze tanden, vettig haar en stinkende lijven, dat zijn op het

gebied van uiterlijk de ware

afknappers. Wie zich niet goed

verzorgt, verliest voor de vu-student al snel zijn aantrekkelijkheid.

Maar we moeten het ook weer

niet overdrijven. Een 24-jarige

economiestudent houdt absoluut

met van "een overdaad aan sieraden, luchtjes en protserige kleding". En ook een twintigjarige

studente culturele antropologie

knapt af op "een overduidelijke

grote zorg voor het uiterlijk, dus

dure kleding, een glad kapsel,

veel sieraden en een ijdele uitdrukking. "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen