Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 623

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 623

7 minuten leestijd

AD VALVAS 7 JUNI 2001

PAGINA 7

Studenten Engels brengen toneelstuk van Arthur Miller

'Abigail is niet sleclit; ze is vreselijk belazerd'

Seksuele spanning en heksenparanoïa. Toneelgroep Funest

van de opleiding Engels voert volgende week het stuk The

crucible van Arthur Miller op. Voor hoofdrolspeelster Sally

den Hartog dé kans om haar slechte eigenschapF)en lekker

dik aangezet aan het publiek te tonen.

Peter Breedveld

Voor het geestesoog van de toeschouwer verrijst het zeventiende-eeuwse

Salem, in de Amerikaanse staat Massachusetts. D e velden waar paarden

de ploeg voorttrekken, de houten huizen waartussen kippen en varkens

scharrelen. De mannen in degelijk

zwart-wit, de vrouwen met hun zedige

hoofdkapjes. De toeschouwer ziet

John Proctor worstelen met zijn

gevoelens. Is er echt niets meer over

van zijn liefde voor de jonge Abigail,

of smeult nog ergens de passie, de

honger van een ongelukkig getrouwde

man naar de verboden liefde voor een

zeventienjarige?

Pas als Proctor door regisseuses

Susanna H o p en Danielle Wigchert te

verstaan wordt gegeven dat hij zich

meer naar het publiek moet richten,

en zich niet te veel achter twee op

elkaar gestapelde tafels moet ophouden, valt het op dat hij een honkbalpetje en nonchalante shorts draagt, en

op afgetrapte sportschoenen loopt.

Dan ook tekent zich achter de ramen

weer het hypermoderne ABN Amrogebouw af. We zijn terug in de 21e

eeuw, plaats van handeling is een kantoorruimte op de tiende verdieping

van het hoofdgebouw, waar toneelgroep Funest het stuk The crucible

('De beproeving') van de Amerikaanse schrijver Arthur Miller repeteert.

Broeierig

"We zochten voor de toneelvoorstelling van dit jaar naar een stuk met

veel vrouwenrollen", vertelt regisseuse

Danielle Wigchert. "Dat viel niet mee,

want er zijn maar heel weinig van

zulke stukken." Bovendien wilden de

leden van Funest eens breken met de

traditie om een komedie op te voeren.

Drama moest het dit keer zijn. Het

PASSIE

weigert om van Abigail een gewetenloze bitch te maken. "Iedereen ziet

Abigail altijd als de aanstichtster van

alle ellende, maar ik vmd haar niet

slecht", zegt ze met verontwaardiging

m haar stem. "Moet je je voorstellen:

ze is nog maar zeventien jaar en heeft

al van alles meegemaakt. Ze is vreselijk belazerd! Dat probeer ik te laten

zien als ik haar speel, de worsteling

met haarzelf Ze kampt met schuldgevoelens, maar probeert ook zichzelf te

overtuigen dat ze een afkeer heeft van

Proctor."

D e n Hartog houdt van toneelspelen.

Als ze straks klaar is met haar studie,

wil ze daar nog wel 'iets meer' mee

werd The crucible, een stuk over de

paranoïde waanzin rond een proces

tegen vermeende heksen in Salem in

1692. Geschreven door Miller in

1952, ten tijde van de 'heksenjacht'

op communisten onder leiding van

senator McCarthy, dus eigenlijk een

commentaar op die situatie.

"Iemand die per se haar zin wil hebben, dat heb ik zelf ook wel een beetje, dat doordrammerige."

Schoenpoets

The crucible is een stuk met veel vrouwenrollen, maar toch ook een flink

aantal mannenroUen. Funest kan dit

jaar echter slechts beschikken over

drie mannelijke toneelspelers. Een

aantal mannen zullen dus door vrouwen moeten worden gespeeld. "Geen

probleem, gewoon een kwestie van

een beetje mannelijk lopen", weet

Sabrina Verbeek, die de 83-jarige

Giles Corey speelt. "Wat ik moeilijker

Bram de Hollander

Sally den Hartog als de gepijnigde Abigail

Het verhaal: de jonge Abigail is afgewezen door de rechtschapen boer

John Proctor, die een buitenechtelijke

affaire met haar heeft gehad, maar nu

spijt heeft van zijn misstap. Abigail is

de spil in een proces tegen inwoners

van het dorp Salem, onder wie John

Proctors vrouw en uiteindelijk ook

Proctor zelf. Een heerlijk broeierige

Abigail zet Sally den Hartog neer. Zij

VOOR

SPORT

gaan doen. Een dronken, hysterische

vrouw spelen, of een ordinair type

met lange, felrood gelakte nagels en

op hoge hakken, zoals ze in eerdere

opvoeringen van Funest heeft

gedaan. "Zulke rollen geven je de

kans om je eigen slechte eigenschappen dik aangezet naar voren te laten

komen", aldus D e n Hartog. Abigail

biedt ook weer die gelegenheid.

aan mijn rol vind, is dat ik een bejaard

iemand moet spelen." Emmi Schumacher en Trijntje Pasma spelen ook

mannen. Niet wegens hun specifieke

acteertalenten, vermoeden ze zelf. "Ik

denk dat we gewoon voor die rollen

zijn gekozen omdat we alledrie kort

haar hebben", aldus Verbeek.

Ook Martine de Boer zal het een en

ander uit de kast moeten halen om

Voor veel studenten is sporten niet meer dan een manier om de

calorieën kwijt te raken die er door bier en veel snacken zo

makkelijk aanvliegen. Maar je hebt ook echte fanatiekelingen:

studenten die leven voor hun sport. Jonathan Lugg (21) is vierdejaars rechten. Zeker drie keer per week is hij te vinden in de

fitnessruimte van de ASVU.

««,Veel mensen doen aan fimess uit

ijdelheid. Ze zien mooie, strakke mensen

op tv of in trendy uitgaansgelegenheden

en denken dat dat uiterlijk de norm is.

Maar als je alleen omwille van de good

looks gaat trainen, doe je volgens mij iets

fout. Het gaat er namelijk ook om dat je

plezier hebt in wat je doet. En dat is

bijna onmogelijk als je met een meetlint

de omvang van je biceps bijhoudt of

steeds maar bekijkt of je wel droog

genoeg bent. D a n wordt fitness een

obsessie. G a je er voedingssupplementen

bij gebruiken, dan wordt het bovendien

ongezond.

Ik vind de gevolgen van het harde trainen voor mijn eigen lijf natuurlijk niet

onprettig. Ik ben er trots op dat ik

gespierd ben. Maar m ' n vetpercentage

loftuitingen laat h o r e n : " W e d o e n

m a a r a m a t e u r t h e a t e r , h o o r . H e t is

meer voor de lol."

The crucible, mei in de hoofdrollen onder

anderen Chris Vermaak, Jenny Peters en Bertram Koelemann. Op 11, 12 en 13 juni in het

Ostadetheater, Van Ostadestraat 233, Amsterdam Aanvang 20 00 uur, toegang ƒ 10,-.

Reserveren 6624608

(14)

I k heb beslist aanleg om geobsedeerd te raken'

Annemieke Bosman

het publiek ervan te ovenuigen dat ze

geen roodharige deerne, maar de

zwarte slavin Tituba is. De Boer zal

niet worden geschminkt. "Nee zeg, we

gaan niet met schoenpoets in de

weer", zegt regisseuse H o p .

The crucible is een zwaar stuk, met veel

rollen en een flink aantal scenes waarbij veel acteurs tegelijk op het toneel

staan. Veel emotionele scènes ook,

vertellen de regisseuses, maar tijdens

de afgelopen repetities hebben ze

geconstateerd dat er zo goed wordt

gespeeld dat je er kippenvel van krijgt.

Dat is waar, beaamt Ad Valvas tijdens

de repetitie, ondanks de relativering

die H o p onmiddellijk op haar eigen

zal ik nooit meten, want ik ben veel te

bang dat ik dan ook geobsedeerd raak.

Daar heb ik beslist de aanleg voor. Ik

ben een fanatieke persoon: als ik iets

doe, doe ik het goed.

Dat is mij overigens niet altijd in dank

afgenomen. Vroeger was ik zo met fitness bezig, dat ik eerder bij mijn vriendinnetje wegging om maar te kunnen

sporten. Of ik liet afspraken met vrienden voorbij gaan, omdat ik van mezelf

móest trainen. Het absurde daarvan heb

ik inmiddels wel ingezien, maar het blijft

een feit dat ik sport belangrijk vind.

Door me in te spannen, kan ik me ontladen. Ik doe het dan ook meestal 's

avonds, zodat ik volkomen relaxed m ' n

bed in kan rollen. Tijdens het gewichtheffen verwerk ik de gebeurtenissen van

de dag. Ik laat mijn gedachten de vrije

loop of ik praat met mijn fitnessmakker.

Anje Kirsch

Dat is namelijk ook belangrijk: dat je

samen met iemand gaat. Anders wordt

het wel erg moeilijk je te blijven motiveren, want fitness is een tamelijk statische

sport. Verder hou ik het spannend door

mezelf steeds nieuwe doelen te stellen:

vandaag hou ik het langer vol dan de

vorige keer, bijvoorbeeld.

Er is wel een grens aan wat ik met fitness

wil bereiken. Een gespierd lijf is mooi,

maar je moet uitkijken dat je niet doorschiet. Mijn ouders vonden op een goed

moment dat ik het rustiger aan moest

doen, omdat ik me volgens hen tot een

kleerkast begon te ontwikkelen. Dat vonden ze onsmakelijk. Zelf had ik het niet

eens in de gaten! N u blijf ik vanzelf beter

in proportie, doordat ik meer tijd aan

mijn studie besteed en daardoor minder

m de gewichten hang. En ik doe meer

met mijn vrienden. Grappig genoeg zijn

dat allemaal sportfanaten. Ook een

vriendinnetje zoek ik uit op haar bezigheden. Als iemand veel sport, betekent

dat volgens mij dat die persoon gedisciplineerd is en dus ook de relatie seneus

neemt. Dat vind ik belangrijk. Bovendien houdt lichaamsbeweging je geestelijk gezond. En inderdaad, een mooi lijf

om tegenaan te kijken is ook nooit

weg. ??

'Toen ik me tot een kleerkast ging ontwikkelen,

moest ik het van mijn ouders rustiger aan doen'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's

Ad Valvas 2000-2001 - pagina 623

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000

Ad Valvas | 692 Pagina's