Ad Valvas 2000-2001 - pagina 535
AD VALVAS 26 APRIL 2001
PASSIE
PAGINA 7
VOOR
SPORT
' '^ZA'^S4J»
(9)
ik hang in iemands wiel en kan eindeloos dooi^aan' (
Voor veel studenten is sporten niet meer dan een manier om
de calorieën kwijt te raken die er door bier en veel snacken zo
makkelijk aanvliegen. Maar je hebt ook echte fanatiekelingen:
studenten die leven voor hun sport. Marjolein van der Krogt
(21) is vierdejaars bewegingswetenschappen. Als wielrenster
vreet ze wekelijks de nodige kilometers bij de IJSVU.
Annemieke Bosman
"Wat me aanspreekt aan wielrennen is het
drama. Dat zie je zeker bij de klassiekers
op tv. Veel mensen vinden wielrennen
monotoon, maar er gebeurt juist heel
veel: demarreren, iemand lossen, toch
weer terugkomen. Toprenners verliezen
bij echt zware etappes duizenden calorieën in een rit, ze geven nooit op, al krijgen ze een lekke band of gaan ze onderuit. Het is de dood of de gladiolen. Niet
bepaald gezond, maar dat is topsport
eigenlijk nooit. D e prestaties zijn het
belangrijkst. Dat is jammer, want daardoor krijg je van die dopingschandalen
waar wielreimen helaas vaak mee wordt
geassocieerd. Sommige mensen vinden
dat doping vrijgegeven moet worden,
zodat je een lekker spektakel op tv hebt
en verder geen gezeur. Maar ik ben het
daar absoluut niet mee eens. De essentie
van sport is voor mij dat je iets op eigen
kracht bereikt, dat het gezond is. Van
doping is lang niet altijd duidelijk wat het
uiteindelijk met je lichaam doet, dus verder dan een vitaminepilletje slikken zou ik
zelf nooit gaan.
Met trainingen rijd ik me helemaal kapot.
In twee uur leg je zo'n zestig kilometer af
en dat is echt afeien. Soms kom ik thuis
en dan ben ik zo moe dat ik m ' n fiets
nauwelijks de trap op getild krijg. Maar
juist dan voel ik me zeer voldaan. Als ik
iets doe, wil ik het goed doen. Met training kan ik er dan ook slecht tegen als
iemand sneller is dan ik. In het dagelijks
leven niet, hoor! Als ik naar de stad fiets,
vind ik het alleen erg als ik door een oud
dametje word ingehaald, haha. Maar op
blaren
opie
vimers
24 uur per dag supersnel chatteri/
emailen, surfen en internetten vanuit de
grootste internet cafés ter v/ereid.
verythiitg
"" largest Internet cafés
In Amsterdam @ Reguliersbreestraat (Rembrandtplein)
en @ Damrak (Centraal Station)
Anje Kirsch
TiTi
een training denk ik zo niet. Ik hang in
iemands wiel en wil niet loslaten, kan eindeloos doorgaan. Ik haal dan meestal
meer rendement uit het fietsen dan wanneer ik er alleen op uit ga.
Omdat ik nogal blessuregevoelig ben,
vrees ik dat op topniveau wielrennen er
voor mij niet inzit. Dat is irritant, want ik
hou ervan zoveel mogelijk uit mezelf te
halen en dan wil ik ook kunnen doorgroeien. Ik zou graag kopman willen zijn,
lekker knallen. Uiteindelijk ga ik liever
zelf voor de winst dan dat ik een ondersteunende functie in de ploeg heb. Maar
met IJSVU zijn we bezig een ploegentijdrit
voor studenten te organiseren en dat
wordt denk ik óók spannend.
Behalve over doping is er bij het wielrennen ook een tijdje veel over anorexia te
doen geweest. Leontien van Moorsel
maakte toen bekend dat ze eetstoornissen
had gehad, omdat ze zo licht mogelijk
wilde zijn. Daar heb ik zelf gelukkig geen
last van. Ik eet af en toe rustig een pak
koekjes leeg, al kan dat natuurlijk niet al
te vaak. Verder hoef ik niet veel te laten
voor het wielrennen. Ja, de trainingen
gaan vóór een leuke afspraak, dat is zo.
Maar dat wil ik nou eenmaal graag, dus ik
zie het niet als een opoffering."
Ingezonden Mededeling
C hotten
,w-i^ ^
Marjolein van der Krogt: 'Verder dan een vitaminepilletje slikken zou ik nooit gaan'
BaMa-nestor ziet ideeën eindelijk werkelijkheid worden
'We moeten af van het
studierichtingenstelser
Jaren geleden raadde liij het
ai aan, nu gebeurt liet: het
hoger onderwijs stapt over
op het bachelor/mastermodel. Professor H. Adriaansens, destijds lid van de
Wetenschappelijk Raad voor
het Regeringsbeleid, heeft
zijn eigen aanbevelingen al
eerder in de praktijk
gebracht. De grote omslag
moet nog komen, zegt hij.
'We hebben een voorsprong
in Europa. Die moeten we
cashen.'
invoeren. Inmiddels zijn alle Nederlandse universiteiten er druk mee.
Maar, waarschuwt Adriaansens nu, die
zijn niet klaar als ze de bestaande studierichtingen opknippen in een driejarige smdie tot bachelor met daarna een
masterstudie. "De meest wezenlijke
omslag moet nog gemaakt worden,
vooral in de bachelorstudies."
"De analyse van destijds geldt nog
steeds", zegt Adriaansens. "Universitair onderwijs had en heeft drie verschillende doelstellingen: academische
vorming bieden, nieuwe generaties
wetenschappers kweken en academische professionals opleiden. Dat is
door elkaar gaan lopen en daardoor
zijn waterige compromissen ontstaan.
In het model met brede bachelors en
gespecialiseerde masters worden die
doelstellingen apart gezet, maar toch in
onderlinge samenhang gehouden."
Hanne Obbink/HOP
"De meest wezenlijke omslag die het
hoger onderwijs moet maken is die van
oriëntatie op aanbod naar oriëntatie op
vraag", zegt professor H. Adriaansens,
tegenwoordig decaan van het University College Utrecht (ucu). "Universiteiten moeten zich niet richten op wat ze
te bieden hebben, maar op wat er
gevraagd wordt. N u nog zetten faculteiten een smdierichting in elkaar en
zeggen tegen smdenten: zo moet je het
doen. hl de bachelorfase moet dat
straks anders: de cursus wordt de standaardeenheid van het onderwijs. Uit
dat cursusaanbod moeten smdenten
hun keuzes kunnen maken - zij het dat
ze gebonden zijn aan regels die het
wetenschappelijk gehalte garanderen."
Zes jaar geleden liep Adriaansens ook
al voor de troepen uit. Namens de
Wetenschappelijke Raad voor het
Regeringsbeleid schreef hij dat de universiteiten moesten overstappen op het
bachelor-mastermodel. Die gedachte
viel slecht. Vlak daarvoor was het eerste paarse kabinet aangetreden met het
plan anderhalf miljard te bezuinigen op
het hoger onderwijs. De universiteiten
zagen de bui al hangen; nu kregen ze
nog geld voor vieqarige studies, maar
het kabinet zou het WRR-pleidooi kunnen aangrijpen om slechts te betalen
voor driejarige bacheloropleidingen.
Jarenlang lag Adriaansens' rapport stof
te verzamelen. Maar het kan verkeren,
want in juni 1999 sprak minister Hermans met zijn Europese collega's af dat
zij het bachelor/mastermodel zouden
Bamboebos
Adriaansens kreeg er de handen niet
voor op elkaar. Daarom voerde hij zijn
eigen aanbevelingen maar uit en zette
het u c u op, dat een driejarige bacheloropleiding biedt. Smdenten volgen er
geen gewone smdierichting, maar kiezen een major (een hoofdvak) waarin'
meerdere disciplines aan de orde kunnen komen. Kiezend uit een ruim aanbod van cursussen bepalen ze zelf tot
op zekere hoogte de inhoud van hun
smdie.
"We moeten af van het bestaande studierichtingenstelsel", verklaan Adriaansens. "Universiteiten bieden een bamboebos van studierichtingen, en al die
richtingen zijn door jaren van bezuinigingen steeds smaller geworden. Dat
leidt tot vreemde paradoxen. Tachtig
procent van de arbeidsmarkt voor
hoger opgeleiden vraagt niet om een
specifieke opleiding. Desondanks richten opleidingen zich steeds meer op
specifieke beroepen. Ook smdenten
verdwalen in dat bamboebos. Niet
meer dan de helft van hen zou na drie
jaar voor dezelfde smdie kiezen."
Behalve door zijn brede oriëntatie valt
het ucu-onderwijs ook op door zijn
kleinschaligheid. Smdenten krijgen college in groepen van hoogstens 25 en
worden begeleid door mtoren. Adriaansens: "Onderwijs brengt meer tot
stand als smdenten hun docenten kennen. Aan de universiteiten wordt
zoveel nadruk op het cognitieve gelegd
dat ze dat vergeten. Ze zetten vijfhon-
derd smdenten in een zaal met een
MTV-presentatorachtige docent ervoor,
en denken dat dat werkt."
Toch pretendeert Adriaansens niet een
model te hebben uitgevonden dat alom
navolging verdient. Maar de tegenwerping dat onderwijs in kleine groepen te
duur is om op grote schaal te worden
ingevoerd, wijst hij van de hand. "Ik
krijg evenveel geld per smdent als
andere universitaire opleidingen, en
hier lukt het ook. Bovendien halen in
deze opzet twee keer zoveel smdenten
hun diploma, en dat doen ze ook nog
in de tijd die ervoor staat. Ucu-smdiepunten kosten dus nog niet de helft
van wat die elders kosten."
Netelig
Het u c u zet nu mastersmdies op.
Maar opvallend genoeg boeien de
kwesties die de politiek-besmurlijke
discussie daarover overheersen Adriaansens nauwelijks. Moet Hermans
betalen voor masters van twee jaar?
Moeten ook hbo-masters overheidsgeld
krijgen? Hoe streng mogen universiteiten hun mastersmdenten selecteren?
"Dat kristalliseert zich wel uit."
Namurlijk, een master moet twee jaar
duren, vindt Adriaansens, en als de
universiteiten met goede plannen
komen, moet Hermans betalen. Maar
veel hoeft het niet te kosten. "De
minister betaalt nu per smdent vier jaar
smdie, maar de meesten smderen langer. Daar betalen de universiteiten zelf
al voor." Even achteloos gaat Adriaansens voorbij aan de wens van de hogescholen dat him masters betaald worden. Hij ziet weinig toekomst voor
hbo-masters. "Iedereen zal een universitaire mastertitel willen halen."
Selectie? Evenmin een netelige kwestie,
vindt Adriaansens. "Mastersmdies
moeten hun smdenten selecteren.
Maar dat zal er niet toe leiden dat ze er
veel afwijzen. Integendeel, ik voorzie
dat ze alles in het werk moeten stellen
om klandizie te trekken. Ze zullen verdomd goede programma's moeten
maken. Want er is sterke concurrentie,
niet alleen van de arbeidsmarkt, maar
ook uit het buitenland."
Die internationale concurrentie is wél
belangrijk, vindt Adriaansens, maar
daarover wordt nauwelijks nagedacht.
"De Bologna-verklaring heeft de markt
geopend. Nu geven we goede smdenten een beurs om in het buitenland te
smderen. Dat moet straks ook andersom: universiteiten zullen scholarships
moeten bieden om buitenlandse smdenten hierheen te halen en goede
Nederlandse te behouden. Doen we
dat niet, dan worden onze masters
tweederangs. Door 'Bologna' wordt de
vraag naar kwaliteit heel belangrijk.
Nederland heeft een voorsprong in
Europa. Die moeten we cashen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's