Ad Valvas 2000-2001 - pagina 209
AD VALVAS 1 6 NOVEMBER 2 0 0 0
PAGINA 5
De tijden da t je met een diploma biologie
alleen vogélteller, genenpluizer of drink
watercontroleur kon worden, zijn voorbij.
Een groeiende groep biologiestudenten
komt na hun studie in de media of com
municatie terecht. Ze worden journalist,
voorlichter of museummedewerker. Da t
gebeurt mede dankzij het va k popula rise
ring van de biologie, dat docent Jaap
Willems tien jaar geleden aan de VU begon.
Ad Valvas zocht drie oudstudenten op om
te kijken waar zij terecht zijn gekomen.
Vak wetenschapspopularisatie bij biologie bestaat tien jaar
De wereld buiten het lab
Weimoed Visser
"De klacht van bedrijven over bèta's
is vaak dat ze moeilijk communiceren.
Wij proberen bèta's af te leveren die
dat wel kunnen", zegt biologiedocent
Jaap Willems. Hij begon tien jaar
geleden aan de vu met het vak weten
schapspopularisatie. N egen jaar daar
voor, in 1981, had hij dat vak al opge
zet aan de universiteit in N ijmegen.
Wetenschapspopularisatie was de eer
ste academische cursus journalistiek
ook wetenschapsjoumalistiek en
publieke controversen van de UVA en
voorlichtingskunde van de Universi
teit Leiden", legt Pronk uit.
"Het vak van Willems was een goede
basis, maar het was wel summier. Ik
heb veel dingen in de praktijk moeten
leren. Pas bij mijn stage bij het blad
Cicero, van het Leids Universitair
Medisch Centrum, werd ik echt
enthousiast over het schrijven." Bij
Cicero schreef Pronk veel over weten
schappelijk medisch onderzoek.
in N ederland. "Willems is daarmee de
nestor geworden van een hele genera
tie wetenschapsjournalisten", vertelt
Lex Linsen, een van Willems' eerste
studenten in N ijmegen.
De cursus is toegankelijk voor studen
ten van alle exacte studies, maar de
meeste belangstellenden komen van
biologie. De studenten leren journa
listieke en communicatievaardighe
den. Daarnaast wordt aandacht
besteed aan mediaethiek en de wer
king van de media. Het bijvak is uit te
breiden met een stage bij een krant,
tijdschrift of museum en een scriptie.
Wetenschapspopularisatie begon in
1990 aan de vu met tien studenten.
Vorig jaar waren dat er 28. Het vak is
zo populair dat Willems eigenlijk niet
genoeg mankracht heeft om alle sta
giairs te begeleiden.
Vanaf volgend jaar wordt het onder
deel zelfs vergroot tot een van de drie
afstudeerrichtingen bij biologie. Om
geld te krijgen voor een vijfde studie
jaar, eiste het ministerie namelijk dat
de opleiding ook een communicatieve
afstudeervariant had. Willems is
momenteel druk bezig die op te
zetten.
Het liefst in een museum
Favoriet
Evert Pronk: 'Ik kon meteen va n mijn freela ncewerk leven'
Fred Pra k
Schrijven voor ingewijden
Evert Pronk (28) werkt als journalist
voor het blad Medisch Contact, het
weekblad van de Koninklijke N eder
landse Maatschappij ter bevordering
van de Geneeskunst. Als medisch bio
loog schrijft hij veel over zijn eigen
vakgebied. Populariseren doet hij
hierbij weinig, omdat hij voor artsen
schrijft en niet voor een ongeïnfor
meerd publiek. T o c h was ook bij hem
het vak wetenschapspopularisatie de
Lex Linsen (44) was één van de eerste
studenten van Jaap Willems. Hij deed
de cursus in 198L Eigenlijk wilde
Linsen marien bioloog worden, naar
zijn grote voorbeeld Jacques Cous
teau, die altijd spannende avonturen
op zee meemaakte. "Heel jongens
boekachtig", lacht Linsen, terwijl hij
een boek van zijn Franse held uit de
kast pakt.
Maar het was de tijd van de oliecrises
toen Linsen zich in 1978 moest spe
'•lahseren en daarom wilde niemand
investeren in mariene biologie. D e
Sahelproblematiek was wel hip.
•Jaarom specialiseerde Linsen zich in
fle ecologie van de droge savanne.
Maar een leven als expat zag hij niet
/.itten. "Elke twee jaar naar een ander
^nd, nieuwe vrienden moeten maken.
Kuzie knjgen met je vrouw, die dan
"1st de kinderen naar Europa vertrekt
en zelf met je Nigeriaanse vnendin op
"e Fijieilanden belanden. Ik moest er
niet aan denken."
•insen kwam na een stage in Kenia
weer in Nederiand. "Ik besefte dat ik '
ets anders wilde, maar wist nog niet
precies wat. Wel had ik altijd al grote
eerste stap van zijn journalistieke
loopbaan. "Ik wist na een halfjaar
stage bij TN O dat ik niet het onder
zoek in wilde, omdat het mij niet ligt
om alles te willen weten van een heel
klein onderwerp."
Daarom besloot Pronk een andere
afstudeerrichting te kiezen dan de
meeste medisch biologen. "Ik heb zelf
een programma samengesteld met het
vak wetenschapspopularisatie, maar
Na zijn afstuderen ging hij een jaar
freelancen voor vakbladen, zoals De
Psychiater en De Neuroloog. T o e n
belde Cicero hem, of hij niet parttime
wilde komen werken. Een jaar later
was hij interimhoofredacteur van het
blad. En sinds afgelopen februari
werkt hij bij Medisch Contact in
Utrecht.
Pronk heeft er nooit over gedacht om
zijn baan in de journalistiek te verrui
len voor een onderzoeksbaan. "Ik kon
vanaf het begin leven van mijn free
lancestukken. Dus die vraag heeft
nooit gespeeld."
Technologie binnen de medische
wetenschap is Pronks favoriete onder
werp. Hij geniet ervan dat hij als jour
nalist altijd overal het nieuwste van
het nieuwste te zien krijgt. "De men
sen die je de nieuwste ontwikkelingen
laten zien, zijn altijd zeer enthousiast.
Het is leuk om met hen te werken.
Tegelijk ben ik altijd erg blij dat ik er
alleen maar over schrijf en er niet
jaren onderzoek naar hoef te doen."
Lex Linsen: 'Journa listiek is telkens hetzelfde kunstje'
Anje Kirsch
De weelde van een
eigen bedrijf
interesse gehad in de media." Het vak
van Willems kwam voor Linsen pre
cies op het juiste moment. "Anders
was ik waarschiijnlijk in een crisis
beland en had ik zelf mijn weg moe
ten vinden. De cursus van Willems en
zijn denkbeelden gingen er bij mij in
als Gods woord in een ouderling."
Linsen liep stage bij Natuur en Tech
niek. Daar werkte hij tussen 1984 en
1986, eerst als redacteur van het
maandblad en later bij het boek
Wetenschap en Technologie in Europa.
Vanaf 1988 zette hij het vakblad voor
biologen om in een krant, eerst Biov i
sie en tegenwoordig Btomeuws.
_ Kleurig
Langzamerhand kreeg hij meer inte
resse voor communicatie en pr, omdat
hij merkte dat de instituten die intern
het best waren georganiseerd, ook het
meest in het nieuws waren. "Dat
\ ^w
Laurens de Rooij: 'Ik zie mijzelf niet ja renla ng op een la b'
Laurens de Rooij (26) volgde het vak
popularisatie van de biologie ongeveer
tweeënhalf jaar geleden. Hij liep stage
bij het Zoölogisch Museum bij Artis.
Momenteel is hij weer tijdelijk in
dienst van het museum om een nieu
we tentoonstelling op te zetten over
wiskunde in de natuur. Daarnaast
heeft hij een aantal losse opdrachten.
"Mijn droom is het om ooit hoofd ten
toonstellingen te zijn van een natuur
historisch of zoölogisch musetim.
Maar die wereld is zo klein, dat ik
maar moet afwachten of dat lukt.
Toch wil ik een paar jaar proberen om
werk te vinden in deze sector. Als het
rond mijn dertigste nog niet is gelukt,
ga ik wel vastigheid zoeken in een
baan die ik minder leuk vmd. Vraag
naar medisch biologen is er genoeg.
soort dingen fascineerde mij, daarom
ben ik me meer met communicatie
kunde gaan bezighouden. De journa
listiek verveelde me een beetje, omdat
het aldoor hetzelfde kunstje was."
Na een aantal banen als voorlichter
van wetenschappelijke organisaties,
begon hij in 1996 een eigen commu
nicatiebureau. En dat bevalt hem uit
stekend.
Hij schrijft voor universiteiten en
wetenschappelijke instituten, geeft
een cursus websites opzetten en helpt
Willems af en toe bij colleges geven
en werkstukken nakijken. Hij houdt
zich bezig met vragen als 'hoe maak je
mensen betrokken bij hun bedrijf en
'hoe bereik je je doelgroep met infor
matie'. Trots laat hij zijn nieuwste
project zien: het blad Ethiek en Beleid
van de onderzoeksorganisatie N WO,
dat op een leesbare manier ethische
beleidsvraagstukken behandelt. In
plaats van een taai pak papier, krijgen
ambtenaren een kleurig blad voor hun
neus. "Dit is populariseren in optima
forma. Ik ben daar dus nog altijd mee
bezig."
Anje Kirsch
Dan maar vier dagen werken en één
dag als vnjwüliger in het museum."
Voor De Rooij was de specialisatie
wetenschapspopulansatie een uitkomst,
omdat hij had ontdekt dat onderzoek
hem te beperkt was. "Ik heb een leuke
stage gehad bij de afdeling oncologie in
het AMC, maar toch had ik het gevoel
'dit IS het niet, er is meer dat mij inte
resseert'. Ik zie mijzelf niet jarenlang
op een lab en dat is wel waar de studie
medische biologie voor opleidt."
De Rooij was helemaal in zijn element
toen hij de tentoonstelling over de
broers Vrolik vanaf het begin kon hel
pen op te zetten. Gerard en Willem
Vrolik waren negentiendeeeuwse
natuuronderzoekers, die een enorme
verzameling foetussen en andere orga
nismen bijeenbrachten. De Rooij
genoot vooral van het verzamelen van
informatie over de broers. Maanden
lang zat hij in de bibliotheek te lezen,
om met die mformatie teksten te schrij
ven voor de tentoonstelling en het bij
behorende boekje. "Het museum heeft
voor mij het juiste tempo. Je bent
ongeveer anderhalf jaar bezig met een
tentoonstelling. Dat is korter dan je in
de wetenschap aan een onderzoek
besteedt, maar langer dan in de journa
listiek. Want om elke dag een ander
artikel te schrijven, lijkt me te vluch
tig."
Vlindervanger
De Rooij heeft altijd al iets met schrij
ven gehad. Vorig jaar schreef hij met
een vriend een kinderverhaal. "N oem
het maar geen boek, want er is nog
geen uitgever die het wil publiceren.
Het enige wat het met biologie te
maken heeft, is dat er een vlindervan
ger in voorkomt." Zolang hij zich her
innert, schrijft en tekent hij al.
De cursus van Jaap Willems heeft hem
dus niet aan het schnjven gezet. Wel
heeft hij daar geleerd zijn verhalen
korter en bondiger te maken, hoewel
dat nog steeds geen talent van hem is.
"Ik ben geneigd tot archaïsche woor
den en lange bijzinnen, maar ik weet
dat nu in elk geval beter van mezelf."
Het vak wetenschapspopularisatie gaf
De Rooij vooral een beeld van wat er
te doen is met biologie, behalve
onderzoek. "Het is een soort bloemle
zing van wat je nog meer kunt doen
met je kermis."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's