Ad Valvas 2000-2001 - pagina 348

AD VALVAS 25 JANUARI 2001

PAGINA 20

Lodewijk Lens

Ik hoor het ruisen van de zee

Dichten i s een m a n i e r van d e n ­

ken. Di e mani er i s fundamenteel

anders dan het proza­denken.

Zelf ben i k een proza­denker. Ik

denk i n logi sche verbanden en

wU alti jd expli ci teren. Di t i s zus,

dus dan i s dat z ó . En als i k i ets

opschrijf, doe i k dat preci es zo.

Ik lei d i ets i n, werk het ui t en

sluit het af. B e g i n , m i d d e n , ei nd.

Maar een di chter denkt m e e r i n

impressies. Hi j vat beelden i n

taal. Hi j lei dt di e vaak ni et i n,

legt ze meestal ook ni et ui t en

sluit ze e v e n m i n af. Hi j gééft ze

gewoon. Aan de lezer de taak o m

er i ets m e e te doen. Er een bete­

kenis aan toe te kennen, verban­

den te zoeken m e t andere i m ­

pressies, er i ets ui t te halen. Of

niet. Voor een proza­denker i s

dat s o m s best lasti g.

Ik heb thui s een bundel m e t

verzamelde gedi chten van

R e m c o Campert. H e t i s een van

de wei ni ge di chtbundels i n mi jn

kast di e i k zelf heb gekocht. Bi j

de vu­boekhandel nota bene en

wel op de dag dat i k bi j de uni ­

versiteit i n di enst kwam. O p een

of andere mani er vond i k een

dichtbundel voor di e gelegenhei d

wel een passend kado aan

mezelf.

In di e bundel staat het gedi cht

1975 en daari n komt de volgende

strofe voor:

Kreupel zoekt de poëzie het huis

weer op / de warme l amp

/het

kleine l eed van

pappie­mammie

AAN DIERENLIEFHEBSTER ELS VOGELPOEL

Els Vogelpoel (24) studeert dit

jaar 'eindelijk' geneeskunde

aan de VU. Hiervoor heeft ze al

drie jaar aan de UvA gestu­

deerd: psychologie, medische

biologie en actuariaat.

roepen / verdriet om de voorbije

verjaardag / wéér troost de na­

tuur / tvéér komt op de proppen

die el l endige God / vermomd

nu

als vu­student / of

Nijmeegse

nitwit.

D e z e regels i ntri geren m e , voor­

al door di e vu­student natuurli jk.

Ik h e b nooi t een ander gedi cht

gelezen waari n een vu­student

voorkwam. Mi sschi en i s di t wel

het eni ge gedi cht i n de li teratuur

waarin een vu­student als z o d a ­

nig voorkomt.

Maar wat betekent deze strofe?

D e poëzi e i s kreupel en zoekt het

kleine leed op, oké, daar kan i k

m e i ets bi j voorstellen. E n ook

bij andere zi nsnedes kri jg i k wel

een i dee, bi jvoorbeeld dat het

gaat over de m i d d e l m a t i g h e i d en

voorspelbaarheid van het dage­

lijks leven. Maar zeker weten doe

ik dat ni et. Daarvoor i s de taal te

impUciet.

Overigens bestaan natuurli jk ni et

alle gedi chten ui t i mpli ci ete i m ­

pressies. Ik ken één gedi cht ui t

mijn hoofd. Alti jd onthouden

omdat het zo volstrekt du i del i jk

is. Van wi e het i s, ben i k verge­

t e n . Maar het gaat z o :

Soms denk ik 's nachts in bed:

hé / Ik hoor het ruisen van de

zee /Maar die is te ver

voeg/En

't is al l een de snehxieg / Die zich,

vooral in de nacht van

vrijdag

op zaterdag doet horen /Al s een

eindeloze go

l fs

l ag aan mijn oren.

i

vragen

Femke Mo enaar

Waarom wi l je dokter worden?.

Op mijn elfde heb ik lange tijd in het

ziekenhuis gelegen. Onder meer van­

wege mijn afweersysteem. Wat er pre­

cies was, is nooit ontdekt. Maar vanaf

toen voelde ik me thuis in het zieken­

huis.

Vanwaar di e andere studies?

Ik werd telkens uitgeloot. Toen dat

voor de tweede keer gebeurde, ben ik

actuariaat gaan smderen vanuit de ge­

dachte: als dat wat ik écht wil niet

lukt, kan ik nog altijd rijk worden:

met een groot landhuis en dieren.

Denk je wel eens na over leven en dood?

Laatst waren we voor het eerst op de

snijzaal. Een rare X­/!fes­achtige

sfeer. Zo'n lichaam is heel interes­

sant: je ziet eierstokken en zo. Maar

dan kijk je naar boven en zie je dat

hoofd: oh ja, het is een lijk! T o c h wel

eng.

Wat i s het ergste datje ooi t is overko­

men?

De erge dingen waren ook altijd goed

omdat ik ervan leerde. Dat halve jaar

in het ziekenhuis bijvoorbeeld: dat

was eenzaam, maar ik ben er ook

zelfstandig geworden.

Je hebt dus een heel gelukkig leven?

Ik geef mezelf een 8. Geen 10,

omdat ik het veel te druk heb. Ik stu­

deer, heb een vriendje en vriendinne­

tjes, ik zit in het bestuur van een dis­

puut, ik werk en ik heb een lease­

paard.

Een lease­paard???

Het komt erop neer dat je drie keer

in de week op een paard rijdt en daar

betaal je voor. Ik doe dat door in de

stallen te werken.

l^

Waar voel je je schuldi g over?

Laatst moest ik verhuizen, dat be­

dacht ik de avond tevoren. Ik had

niet eens dozen in huis. Mijn vader

kwam speciaal naar Amsterdam. Het

begon te regenen, alles werd nat: ee:.

puinhoop.

Is dat alles?

Vorige week voelde ik me schuldig

omdat ik mijn vriend heel hard beet.

We kregen een vraag: hoe kun je de

mond van een patiënt stevig open­

houden? Volgens hem door je vin£ er

achterin tussen de kiezen te doen,

omdat mensen daar niet kunnen bij­

ten. Hij loopt nu al een week met

een gat in zijn vinger.

Wat heb je met dieren?

Vroeger leerde mijn moeder me dat je

voor anderen moet zorgen. Ze nam

me mee naar het dierenasiel en dan

zei ze: 'Geef ons maar de lelijkste,

oudste poes: die ene die niemand wil.'

Zo hadden we regelmatig kanen in

huis die veel aandacht nodig hadden.

Ben je een idealist?

Ik zou best een beroemide arts willen

worden, maar daar gaat het me niet

echt om. Het is ook goed als je er

bent voor je vrienden op het moment

dat ze je nodig hebben. Klein leed is

groot leed: als je veel kleine dingen

doet, en veel mensen doen dat, help

je uiteindelijk ook de wereld te verbe­

teren.

Els Vogelpoel heeft een lease-paard en een gelukkig leven

Anje Kii^ch

xtra

[e(

DE TAFEL VAN MELLE

^öiïïj^jw?

^^.\y:

Berend Vonk

Hij is het echt!

Bekende Nederlanders zijn overal in Amsterdam,

bezweert Natasja. Je moet er alleen oog voor

hebben.

D e krantiezende man van twee

tafels verderop heeft alle ken­

merken van een stamgast. Een

walm. van sigarenlucht hangt als

een aureool om hem heen en

aan zijn voeten ligt een stoffige

tekkel. Elke keer als hij een blad­

zij omslaat, smakt hij met zijn

lippen. Af en toe sjokt de bar­

man langs om zijn asbak legen.

"Dat is Rutger Hauer", sist N a­

tasja. "Verdomd als het niet

waar is!" Melle en Igor kijken

twijfelend naar de krantenlezer.

"Woont die niet ongeveer al

honderd jaar in Amerika?",

vraagt Igor. "N ou en?", re­

ageert N atasja ongeduldig. "Hij

zal toch wel een vliegticket kun­

nen betalen?" Ze schuift met

een knarsend geluid haar stoel

opzij, opdat ze midden in het

blikveld van haar vermeende

idool terechtkomt. Hij kijkt ver­

stoord op. N atasja knijpt Melles

arm er bijna af "Aarghhhhh!

Hij­is­het­echt!" Een blik op de

sceptische gezichten van haar

tafelgenoten doet N atasja ver­

stommen. Ze zucht. "Goed,

niet iedereen heeft er oog voor.

Geeft niks."

"Ik wist niet dat je zo'n fan van

de man was", merkt Melle op.

"Ben ik ook niet", antwoordt

Natasja. "Het is een Bekende

.Nederlander." Ze leunt gretig

naar voren. "Wist je dat je da­

gelijks tientallen Bekende N e ­

derlanders kunt tegenkomen,

als je maar wil? Ze hebben alle­

maal zo hun territorium. Theo

van Gogh heeft het Wetering­

circuit, Sonja Barend de Sta­

dionweg, T o m Egberts Wild­

schut, Mulisch hotel Americain,

Nelleke N oordervUet Scheltema

Holkema, Stephan Sanders D e

Jaren."

Igor snuift minachtend. "Oké.

Dan kom je er eentje tegen.

Wat dan?"

"Ik negeer ze. Dat zijn ze niet

gewend. Ze vragen zich af: wie

is dat zelfverzekerde meisje dat

zo lekker bezig is met haar

eigen zaken? Als eenzame ster­

ren hongeren ze naar authentie­

ke zielen, die zich niet gek laten

maken door hun status.''

Igor rolt een shagje. "Overdrijf

je niet een beetje?" "Mis­

schien", antwoordt N atasja af­

wezig, terwijl ze naar de man

met de tekkel loert.

Melle begint te vertellen over

een tentamen dat hij zojuist

kansloos verpest heeft. "Als je

eens stilstaat bij al die popster­

ren die wekelijks in Amsterdam

optreden en anoniem een

Leidsepleintje pakken", breekt

Natasja in. "Lenny Kravitz, U 2 ,

Prince, ze zijn er allemaal. Je

moet er oog voor hebben."

"Je bent pathetisch, wist je

dat?", zucht Melle.

"En het beste komt nog", glun­

dert ze. "Bedenk je eens hoe­

veel potentiële beroemdheden

er nu al onder onze vrienden en

studiegenoten schuilgaan. Als 5

procent daarvan Bekende N e ­

derlander wordt, is het weinig."

De man met de tekkel loopt

naar de deur. Hij loopt mank.

"Hou ze warm, Harry!", roept

hij met een hese stem naar de

barman. "Rutger!", groet de

barman.

VIP (Vi s In Papri ka­aïoU)

(voor vier personen)

8 di kke plakken aubergi ne

1 grote rode paprika

8 ons filet van wi tte vi s, gesneden

2 teentjes knoflook

1 ei erdooi er

3 theelepels citroensap •

150 ml olijfolie

2 eetlepels gehakte peterseli e

Snijd de paprika in grote stuk­

ken en leg die met het vel naar

boven onder de hete grill, tot de

vellen zwart worden. Verwijder

de vellen en snijd de paprika in

reepjes. Meng knoflook, eier­

dooier en citroensap met een

staafmixer tot een gladde

massa. Voeg met een dun

straaltje de helft van de olijfolie

toe. Voeg de helft van de papri­

ka toe en breng het geheel op

smaak met zout, peper en pe­

terselie. Zet inmssen de grill

hoog, vet de plakken aubergine

in met de rest van de olie en

laat ze onder de grill aan beide

kanten zacht en bruin worden.

Bak de vis in een koekenpan in

wat olie; 2 minuten aan iedere

kant. Leg op elk bord twee

plakken aubergine met wat

stukjes geroosterde paprika en

daarop stukjes vis. Schep de

aïoli erover,

(Annette

W

i esman)

junt

ande

ven vr

steller

n een <

situat

renbes

M best

De 11

hooglet

fertrok

voltijds

weg.

Ded;

de zeve

'ing kri)

lijkt no

zijn int(

dracht

bmen

Rechter

dat allei

Het gi

Het fac

lingen \

l'ussen

J staar

Topper

30rdat

c laat o

reacties

'dactie(

^ Pagin

^niik kt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen