Ad Valvas 2000-2001 - pagina 136

De kunst

om grappig te zijn

Hij is de enige VU­student die meedoet aan liet Amster­

dams Studenten Cab aretfestival. Roel Verburg (26) stu­

deert psychologie, is zanger/gitarist van band De 14 cms

(spreek uit: de veertien centimeters) en won de Griffioen

Spelen 2000. Zijn toekomst ligt op het toneel: "Dit is wat

ik wil."

Shirley Haasnoot

Aan de muur van zijn slaapkamer

hangt een postertje met een tekst van

Loesje: 'Hij stond als ruige bink

bekend. Maar 's avonds streelde hij

stiekem zijn gitaar.' Dat slaat wel op

hem, vinden de vrienden van psycho­

logiestudent Roel Verburg. Op vrijdag

13 oktober staat hij tijdens het tiende

Amsterdams Studenten Cabaretfesti­

val op de planken van het inmiddels

uitverkochte Theater De Rode Hoed.

De cabaretoptredens van Roel Ver­

burg zijn op één hand te tellen. Afge­

lopen februari stond hij tijdens de

Griffioen Spelen voor het eerst alleen

op het podium. Hij kreeg de eerste

prijs in de categorie cabaret. Eigenlijk

zou hij samen met zijn vriend George

Muishout meedoen aan deze culturele

studentencompetitie, vertelt hij, maar

Muishout werd vlak voor de uitvoe­

ring ziek. Roel: "Ik dacht: dan maar

alleen. Ik vertel het publiek gewoon

de verhalen die ik in de kroeg vertel.

Raoul Heertje heeft eens gezegd: 'heel

veel mensen zijn grappig in de kroeg,

maar daarbuiten met'. Of dat voor mij

gold wist ik niet. Van tevoren had ik

bedacht wanneer mensen zouden

lachen, maar ze lachten veel vaker. Ik

was veel grappiger dan in de kroeg."

Verburgs tweede optreden was de

afsluiting van de cursuspresentaties

van de Griffioen, in het voorjaar. "Er

zaten veel ouders in de zaal, echt een

tough crowd. Ik vertelde bijvoorbeeld:

'vroeger was ik zo gelovig. Ik geloofde

in Sinterklaas. Ik geloofde zelfs in

G o d . . . ' De zaal schrok ervan." Voor­

deel van het vu­publiek was wel dat

Verburg niet alles hoefde uit te leg­

gen. Hij pakt zijn gitaar en zingt:

"Mijn naam is Abel. Ik vertel hier

graag een fabel [...] Liepen mijn

ouders steeds nog bloot. Slaat mijn

broer me opeens dood." Het vu­

publiek wist over welke Abel hij het

had.

Laagdrempelig

Roel is lang, met bruin haar, blauwe

ogen en een gitaarplectrum aan een

koortje om zijn nek. Sinds zo'n vijf

jaar speelt hij met drie vrienden m de

band De 14 cms. Naast gitaar speelt

hij mondharmonica en zingt hij. Is hij

daarom achtstejaars psychologie?

"Nou, ik ben ook lui. Er waren lange

periodes dat ik aan de VU alleen maar

in het café zat. Toen daar een nieuw

meisje achter de bar kwam werken,

werd ik zelfs aan haar voorgesteld."

Acteren was geen jeugddroom. "Op

de middelbare school had ik in een

schooltoneelstuk een piepklein rolle­

tje. Ik had een politiepet op, zei 'ja

inspecteur' en toen moest ik weer

weg. De klas bepaalde de rolverdeling.

Ik werd op school erg gepest. Vooral

op de lagere school; op de middelbare

school werd het minder. T o e n werd ik

mensen verbaal de baas."

Pas een paar jaar geleden begon Ver­

burg met een cursus toneel aan de vu.

Hij rent naar zijn kamer en laat de

poster zien met de aankondiging van

toneelstuk Shakespeare with Lov e van

dit voorjaar. Een stuk waarin persona­

ges uit allerlei Shakespearestukken zit­

ten en waarin hij een van de grootste

rollen had. "Na de opvoenng dacht

ik: dit is wat ik wil. Ik wil op het

toneel staan."

Een toekomst als psycholoog ziet hij

dan ook niet meer voor zichzelf.

"Toen ik begon, was ik geïntrigeerd

door de wetenschap. Ik las boeken

over Gödel, Escher, Bach en Zen en de

kunst v an het motoronderhoud. Ik vind

psychologie nog steeds interessant,

maar ik wil mijn verhalen vertellen op

het toneel. Anders word ik een trieste

alcoholist die in de kroeg hangt en

leuke verhalen vertelt. Cabaret is heel

laagdrempelig, dat is het voordeel. Als

toneelspeler heb je een gezelschap

nodig. En er zijn al zoveel bandjes in

Nederland."

"Henk Westbroek zei eens over het

beroep van liedjeszanger: je krijgt met­

een respons. Mensen klappen. Op het

podium gaat de tijd in een roes voor­

bij. Ik vind het het leukst als het is

afgelopen. En het ging goed." Wat is

leuker, zingen of praten? Hij weet er

niet goed antwoord op. "Het gaat me

toch vooral om de aandacht."

Friso Spoelstia

Roel Verb uig

Zijn jongeren eigenlijk nog maatschappelijke betrokken?

De babyboomgeneratie weet het no

Arjan Post

Het is een gangbare veron­

derstelling: jongeren en

maatschappelijke b etrokken­

heid, dat gaat niet meer

samen. Ze hebben het te

druk ­ maar uitsluitend met

zichzelf, met hun carrière. Of

organiseren en engageren

jongeren zich anders dan de,

nog altijd, maatgevende

babyboomers? 'Elke genera­

tie heeft haar eigen stijl.'

'Wanneer volwassen politici geen fun­

damentele debatten meer kunnen

voeren, dan kunnen ze altijd advies

komen vragen aan ons, de politieke

jongerenorganisaties.' Zo luidt het

slot van de recentelijke aanklacht van

jongerenpartijen tegen het 'slappe' en

'lakse' gedogen en conformeren van

de vaderlandse politiek. Eindelijk

klonk er weer eens strijdvaardigheid,

een nieuw maatschappelijk elan! En

vooral: in weerwil van het gangbare

beeld waren het de jóngeren die zich

boos maakten over het 'democratisch

tekort' in Nederland. Zoals de ouden

zongen, zo piepten ­ eindelijk weer

eens ­ de jongen. Toch?

Temidden van enkele adhesiebetuigin­

gen en tegenwerpingen van krantenle­

zers, was het met name het allesbehal­

ve instemmende oordeel van de 'pro­

testgeneratie' dat opviel. In plaats van

zich te verheugen over politieke inte­

resse bij 'de jeugd', werd geschamperd

dat de jongeren zich zélf schuldig

maken aan conformisme, door alle

verschillen tussen de jongerenorgani­

saties op te heffen en eensgezind hun

onbehagen te verwoorden. In NRC

Handelsblad schreef Elsbeth Etty over

de 'watjes, eitjes en kwezeltjes van de

politieke jongerenorganisaties', die als

heuse fatsoensrakkers om 'heldere en

strenge wetstoepassing' vroegen. Zelf

gezegend met een verleden als activis­

te en feministe, sprak ze de jongeren

bemoederend toe: 'Schatjes, zo gaat

het niet. Vraag met om meer regeltjes,

maar rek de regels op.'

En zo bleef alles bij het oude; het was

niets anders dan het gebruikelijke

gekissebis tussen jongeren en ouderen.

De discussie ging over de vorm van de

jongerenaanklacht, niet over de

inhoud: het gedoogbeleid ten aanzien

van onder meer Schiphol en coffees­

hops. Een discussie over een discussie.

Hollandser kan het niet.

Dikke auto's

"Het is vooral een generatieconflict,"

zegt Maurice Claassens. Hij is tweede­

jaarsstudent politicologie en bestuurs­

kunde aan de vu, en maakt deel uit

van het bestuur van de Jonge Socialis­

ten. " D e babyboomgeneratie die ooit

op de barricaden stond, en van wie n u

een groot deel is gescheiden en in

dikke auto's rondrijdt, weet het nog

altijd beter." Hij betreurt het dat de

aanklacht tegen het gedoogbeleid niet

serieus wordt genomen. "N eem de

jongeren. "Als je om je heen kijkt, zie

je dat geld verdienen en bouwen aan

je carrière tot een soort norm verhe­

ven zijn ­ in ieder geval meer dan

vroeger. Maatschappelijke betrokken­

heid en de bereidheid je ergens actief

voor in te zetten, zijn daarmee onder

druk komen te staan." Hij ziet het

soms ook wel aan mede­studenten: die

zijn druk met werkstukje zus en

'Alles wordt vergeleken met het protest uit

de jaren zestig en zeventig'

coffeeshops: op dit moment mogen ze

wel verkopen, maar niet inkopen. Dat

is toch raar!"

Dat de jongerenorganisaties de han­

den ineensloegen, was volgens Claas­

sens nodig, "want alleen sta je niet

sterk". Daarmee zijn niet alle politieke

verschillen over boord gezet; het gaat

volgens hem om de voorwaarden voor

een debat waarin juist de verschillen

centraal kunnen staan. "Als het ge­

doogbeleid is afgeschaft kun je pas

werkelijk gaan praten over beleid. En

dan zal GroenLmks echt andere

standpunten innemen dan de W D . "

Toch geeft Claassens ruiterlijk toe dat

er ten aanzien van maatschappelijke

betrokkenheid wel iets is veranderd bij

opdrachtje zo, en hebben daarnaast

een bijbaan en een enerverend sociaal

leven. "Het risico dat alles fragmenta­

risch wordt ligt daardoor op de loer.

Ik probeer daarom juist mijn studie,

mijn opdrachten en mijn werk voor de

JS te integreren."

Claassens zal niet beweren dat jonge­

ren nou zoveel minder betrokken zijn

bij maatschappelijke thema's. "Alles

wordt nu vergeleken met het protest

uit de jaren zestig en zeventig; alles

wat jongeren doen wordt daaraan

gespiegeld. D e betrokkenheid is met

afgenomen, maar de manier waarop

die zich uit is veranderd. De felle pro­

testen zijn onder invloed van toegeno­

men welvaart verdwenen, maar daar­

mee niet automatisch de betrokken­1^

heid. Idealen worden n u eenmaal ''^^f,

delijker als het slecht gaat."

MLA

het an

Jaren-zeventig-retoriek i^nffiJ

.m

Tja, idealen ­ het zijn 'de kleuren »2

een blinde en de oorsuizingen van ^"1..

stokdove,' zo laat W.F. Hermans een j ^ | ^ ^

van zijn personages zeggen in Ik hè j ^

altijd gelijk. Misschien is het beter i<r3

'gewoon' over problemen en op''"'"'derlio

gen te praten. Het lastige van de K^'sm^jgj

'idealen' is dat die met een jaren­ ^^ u ­

zeventig­retoriek is beladen. DaardoOj^.

is het een zware opgave geworden o'

aan te tonen dat hedendaagse jonga^i

nog idealen hebben.

"Elke generatie heeft haar eigen sti)l. |

vindt Tweede­Kamerlid (PvdA) enM

docente Jet Bussemaker. Ze deelt (l£ |

opvatting dat het protest en de hou­

ding van "de opinion­leaders uit d'

jaren zeventig" maatgevend zijn. Zeli|

nam ze als smdente politicologie c

aan de acties in roerig Amsterdam »i

woonde in kraakpanden in de ti)d *^' betre

de kroning van koningin Beatnx "l* ggy ,

ben opgegroeid m een periode ^^^'\v ioxé

altijd en overal actie was. Maar op e' 2ijn n

gegeven moment had ik het wel gC' ijji^g,

zien. De kraakbeweging viel uit Ai^' dat h

en ik wilde me minder fixeren op K OJJJ ^

thema, maar meer op de samenhang QQJ^ ^

van problemen."

veel c

Maar het verwijt van gebrek aan eng» val y

gement bij jongeren wuift ze niet zo»

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen