Ad Valvas 2000-2001 - pagina 384

AD VALVAS 8 FEBRUARI 2001

PAGINA 20

Lodewijk Lens

Een studienisje biedt veel meer

mogelijldieden!

Ad Valvas aan de telefoon. Of ik

voor het speciale n u m m e r over

seks en relaties ook iets over dat

onderwerp wil schrijven. D a t

lijkt in eerste instantie niet e e n voudig. Want als je door de

lange, kale gangen van de universiteit loopt, kom je nu e e n maal niet als vanzelf in de s t e m m i n g o m toe te geven aan gemijm e r over dingen die je kunt doen

wanneer je door passie wordt

verteerd.

Maar zo moeilijk blijkt het niet

te zijn. Er zijn i m m e r s genoeg

plekken op de vu waar je je

s a m e n m e t een aantrekkelijke

collega (of medestudent) zou

kunnen ophouden m e t een ander

doel d a n de wetenschap. N e e m

bijvoorbeeld de nieuwe gebedsruimte in de kelder van het

hoofdgebouw. Er gaan elke dag

uren voorbij dat daar n i e m a n d

komt. D e kamer is sfeervol ingericht m e t katoenen doeken o m

het felle licht te d e m p e n , je kunt

een kaarsje aansteken, er staan

houten banken, in een kast liggen

volgens mij zelfs kussens, wat wil

je nog m e e r . . . Ja, er kan wel elk

m o m e n t i e m a n d binnenkomen,

m a a r geef toe, dat is toch juist

extra spannend. En als het gebeurt, wat dan nog! Op het m o m e n t zelf is het natuurlijk lullig,

m a a r voor de rest van je leven

heb je dan wel een sterk verhaal

waarmee je kunt scoren op feestjes en partijen. Alsof dat niks

waard is.

En wat te denken van de gloednieuwe studienisjes bij bedrijfswetenschappen. "In de halfopen

hokjes, van elkaar gescheiden

door schotten van geluiddem-

pend (!) materiaal, kunnen de

studenten rustig in groepjes w e r ken", las ik een paar m a a n d e n

geleden in Ad Valvas. Maar een

studienisje biedt natuurlijk veel

tneer mogelijkheden! Je bent

m a a r één keer jong, o f niet

soms?

En zo zijn er nog tal van plekken

op de vu die je omwille van de

liefde best eens z o u kunnen vereren m e t een alternatief bezoek.

Denk aan lege collegezalen, laboratoriumruimtes, bezemkasten,

kamers van studieverenigingen

et cetera. Ze vragen e r o m !

D e enige plek op de universiteit

waar seks een beetje lijkt te

leven, zijn eigenlijk de w c ' s . Al is

het vaak wel a r m o e troef wat

daar op de deuren wordt geschreven. Zeker bij de m a n n e n .

Wat hebben we bijvoorbeeld aan

kreten als ' m e n kan beter over je

fiets lullen dan over je lid fietsen'

(hoofdgebouw, circa tiende verdieping) . Het is ongetwijfeld

waar, m a a r who cares? En waaro m zou je je, zoals e e n andere

wc-deurschrijver, het hoofd

breken over de vraag 'wat wil je

liever, een vrouw m e t lekkere

billen of een m e t lekkere borsten?'

W a a r o m zou je kiezen? Je wilt

het toch allebei. N o u dan.

D e teksten op de vrouwen-wc's

zijn, hoewel braver, eigenlijk i n teressanter. "Maarten heeft mij

uitgevraagd! Yeah! Eindelijk is

het zover", las ik toen ik daar in

een onbewaakt ogenblik b i n n e n sloop. Heel goed. Maarten. Maak

er wat van. E n bedenk: de universiteit is m é é r dan een plek o m

in de boeken te zitten.

AAN ROMANTISCHE STUDENTE BERNICE BLIJLEVEN

Voor sommigen is het een commerciële stunt, maar voor

derdejaars psychologie Bernice Blijleven (21) is Valentijnsdag dé dag om haar vriend, een vrachtwagenmonteur, eens

extra te verwennen.

ik thuis. N a het avondeten pak ik

mijn spullen en vertrek naar zijn

huis. Dat is vijf minuten fietsen.

We slapen dus elke nacht samen.

El en van Da en

Is het de eerste keer datje hem gaat

venassen?

Nee, vorig jaar heb ik op Valentijnsdag zijn hele kamer versierd. Daarvoor had ik eerst alles opgeruimd,

het was net een zwijnenstal. Ik had

de romantische film While you are

sleeping gehuurd, voor lekkere hapjes

en wijn gezorgd en aan de muur een

liefdesgedichtje voor hem opgehangen. De neergezette kaarsen zorgden

voor een op en top romantische

sfeer.

Wat een toestand.

'W'i zoeken een huurhuis in het dorp,

want deze situatie kan natuurlijk niet

te lang doorgaan. Maar ja, makkelijk

gaat zoiets niet. Zelfs niet in D e Rijp.

Hoe ken je hem?

Hij is een vriend van mijn broer. In

het begin vond ik hem niet leuk: te

stoer. Hij had altijd een grote mond,

rookte en dronk veel. Echt een eikel.

Maar nadat ik hem vaker had gezien

en gesproken ontdekte ik dat er

achter die macho juist een heel lieve

jongen zat. Met goede normen en

waarden.

Pardon?

Ja, hij is heel eerlijk. Ik vind dat zijn

beste eigenschap.

Wat vindt hij mooi aan jou?

Mijn lange blonde haar. D a t komt

tot net boven mijn kont.

Hoe zitje er over 25 jaar bij?

Ik woon in een koopwoning. Ik blijf

in D e Rijp wonen: ik ken iedereen en

houd van de ons-kent-ons-mentaliteit.

Verder ben ik als psycholoog succesvol, heb kinderen en huisdieren.

E n ja, ik ben nog steeds bij mijn

vrachtwagenmonteur.

Hoe reageerde hij?

Hij stond perplex hoe schoon ik zijn

kamer gemaakt had.

Is je vriend ook zo romantisch?

Jazeker. Als we bijvoorbeeld samen

in bad gaan, plaatst hij eerst overal

waxinelichtjes. (Bernice toont een zilveren nngetje met twee hartjes) Deze

heeft hij voor mij gemaakt. Ik kreeg

het sieraad toen we precies één jaar

verkering hadden. Inmiddels is dat

alweer tweeënhalf geleden.

Welke eisen stel je aan je partner?

Dat hij zijn vrienden wil blijven zien,

vind ik logisch. Maar hij moet wel

iets voor me overhebben en tijd voor

me willen vrijmaken. Ik wil ook absoluut de enige ware zijn voor hem.

Wonen jullie samen?

We wonen allebei nog bij onze ouders, m het Noord-Hollandse dorp

D e Rijp. Doordeweek eet en studeer

Bernice Blijleven wil de enige ware zijn voor haar vriend

DE TAFEL VAN MELLE

Berend Vonk

Alles liever dan middelmatigheid

De eeuwige student Desmond-Jan staart voorover

in een geasfalteerde afgrond. Als hij de universiteit niet via de voordeur l<an verlaten met een

diploma, dan maar via het ballton.

Hoe het hem gelukt is weet niemand, maar daar staat hij, op

het smalle balkon van de veertiende verdieping van het vuhoofdgebouw. Eén been heeft

hij al over de balustrade.

Bi) de glazen buitendeur staat

een groep studenten gefascineerd toe te kijken. "Wat is hier

aan de hand?", vraagt Melle

aan een meisje met een paardenstaart, "Het is DesmondJan, Hij wil d'r af', antwoordt

ze laconiek, "We kunnen niet

bij hem komen, want de deur

zit op slot," Melle worstelt zich

naar voren. Dit moet een grap

zijn, Desmond-Jan de eeuwige

student, het facultaire troetelbeertje, het al dertien jaar gekoesterde meubelstuk van filo-

sofie? Het is al moeilijk om

coole, relaxte, levensgenietende

Desmond-Jan wanhopig voor te

stellen, laat staan levensmoe.

Maar het is hem inderdaad:

compleet met smaakvol gesneden jasje, glimmende gaatjesschoenen en gesoigneerd kapsel, Desmond-Jan kijkt over zijn

schouder en zijn euforische blik

danst vaag over Melle heen. Zo

te zien geniet hij van de commotie die hij veroorzaakt. Hij

trekt een verzaligde grijns en

draait zich weer naar de geasfalteerde afgrond vóór hem. Melle

begrijpt ineens wat DesmondJan, de eeuwige poseur, bezielt.

Eindelijk stelt hij een daad. Als

hij de vu niet via de voordeur

met een diploma kan verlaten.

dan op een gegeven moment

maar via het balkon. Liever een

opvallend einde dan opgaan in

grijze middelmatigheid.

Desmond-Jan gooit zijn tweede

been over het balkon, waardoor

zijn benen in het niets bungelen. De wind duwt en trekt aan

zijn jaspanden en zijn frêle

romp; het is een kwestie van

tijd voor hij eraf waait. In Meiles oor klinkt een snerpende gil.

Als in slowmotion ziet Melle

hoe Desmond-Jan zijn evenwicht verliest. Zijn puntige H a jenius-sigaren glijden een voor

een, bijna rustig, uit zijn borstzakje. Aan zijn van afschuw vertrokken gezicht is te zien dat

Desmond-Jan het niet langer

naar zijn zin heeft: dit ultieme

statement blijkt wel erg ultiem

te zijn.Terwijl Melle als een bezwerende mantra 'dit gebeurt

niet, dit gebeurt niet', in gedachten herhaalt, wordt naast

hem het glas van de deur kapotgetrapt. De anderen wurmen

zich erdoorheen en stormen de

richel op, waar Desmond-Jans

vingers de stenen balustrade zojuist hebben losgelaten. Er valt

een verbijsterde stilte. Melle

volgt langzaam en kijkt met tegenzin naar beneden. Roerloze

leegte. Op het trottoir is niets te

zien. Vier verdiepingen lager

klinkt ineens een triomfantelijke

kreet. Er wordt een verwilderd

hoofd over het balkon naar buiten gestoken. "Hé! Ik leef nog!

De wind heeft me weer naar

binnen geblazen!" O m Melle

heen barst iedereen uit in een

hysterische lachbui. Het balkon

stroomt leeg: iedereen wil het

wonder van dichtbij gaan bekijken. "Zou Desmond-Jans kapsel er erg van in de war zijn?",

vraagt het paardestaartmeisje

zich hinnikend af.

Melle blijft achter. Hij ziet hoe

twee nog net te onderscheiden

sigaren broederlijk de De Boelelaan oprollen. Ze worden verpletterd door een grijze Audi.

Vliegend eten

8 kwartels

2,5 deciliter vleesbouillon

50 gram roomhoter

8 plakjes ontbijtspek

8 wijnbladeren

zout en peper

Wrijf de kwartels in met zout en

peper en wikkel ze ieder in een

wijnblad en een plakje spek.

Verhit de boter en bak de kwartels aan alle kanten tot het spek

begint te kleuren. Giet er zoveel

bouillon bij tot de kwartels voor

de helft onderstaan. Laat ze

met het deksel op de pan 25

minuten koken. N e e m de kwartels uit de pan en laat de bouillon even inkoken. Haal het spek

en de wijnbladeren van de vogels en serveer de kwartels in de

saus met het spek.

(Annette

Wiesman)

Anje Kirsch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen