Ad Valvas 2000-2001 - pagina 472

AD VALVAS 22 MAART 2001

PAGINA 16

Lodewijk Lens

vragen

Hoe verkoop ik het aan mijn clief?

E e n van de verschillen tussen

m e n s e n en dieren is dat m e n s e n

in staat zijn o m ruzie te maken

zonder h u n geduld te verliezen.

Althans, s o m m i g e m e n s e n zijn

daartoe in staat. D e z e m e n s e n

hebben een duidelijke voorsprong op anderen, die het niet

kunnen. H e t is dan ook niet t o e vallig dat je degenen die het in

de wereld voor het zeggen h e b ben, zelden of nooit in het o p e n baar in woede ziet ontsteken. Zij

hebben namelijk de top bereikt,

m e d e door h u n talent o m zich te

beheersen.

Ook ik h a d vorige week z o ' n b e schaafde ruzie, m e t mijn chef.

Er w a s een vergadering gepland

waar ik bij m o e s t zijn, m a a r op

hetzelfde m o m e n t was er op de

universiteit ook een lezing in het

kader van het S t u d i u m Generale

over A m s t e r d a m . D a t leek m e

eigenlijk veel interessanter, vooral omdat ik n o g een onderwerp

nodig had voor mijn c o l u m n .

D e spreker w a s stadshistoricus

Richter Roegholt, een opmerkeUjke figuur die zeker genoeg stof

voor e e n stukje zou opleveren.

Ook het onderwerp, 'een w a n d e ling door historisch A m s t e r d a m ' ,

was interessant. In gedachten

zouden we van het Centraal Station naar de VU wandelen, waarbij we alle fasen van de A m s t e r d a m s e geschiedenis zouden

doorkruisen. D a t onderwerp gaf

mij een m o o i aanknopingspunt

o m eindelijk eens iets te schrijven over de huidige ravage in de

stad, die is ontstaan door duistere bouwprojecten zoals de

Noord-Zuidlijn. E n na afloop van

de lezing kon ik de m e n s a b e z o e ken voor d e aangekondigde 'ge-

rechten uit de geschiedenis van

A m s t e r d a m ' , waaraan ik dan ook

nog een paar woorden z o u kunnen wijden. E e n ideale gelegenheid d u s .

H o e verkocht ik dit alles echter

aan mijn chef? Hij heeft mij t e n slotte niet aangesteld o m c o l u m n s te schrijven voor Ad Vulvas, tnaar o m mijn werk te doen.

En nu wilde ik dat werk verzaken

otn ergens naartoe te gaan voor

mijn eigen plezier...

Ik probeerde de luchtige aanpak:

ik wees erop dat de vergadering

toch niet zo heel belangrijk w a s ,

en dat ik h e t besprokene ook wel

achteraf van de anderen kon

horen, en dat die lezing echt heel

erg leuk w a s . E e n buitenkans!

Goed voor de algemene ontwikkeling! Maar mijn chef was niet

overtuigd. D e vergadering w a s

wel belangrijk, zei hij, en hij w a s

al weken geleden gepland, dus ik

m o e s t er toch m a a r bij zijn.

Ik herhaalde mijn a r g u m e n t e n

op iets m i n d e r luchtige toon,

m a a r het bleek m e snel genoeg

dat hij niet zou toegeven en dat

mijn plannetje niet door zou

gaan. D a a r baalde ik stevig v a n .

Mijn bloed begon te koken e n ik

wilde eigenlijk schreeuwen e n

slaan. Maar dat deed ik natuurlijk niet. Ik bleef beleefd, omdat

ik inzag dat ik, wanneer ik kwaad

werd, niet alleen deze discussie

zou verhezen, m a a r ook in de

toekomst veel m i n d e r sterk z o u

staan.

Ik b o n d dus i n . Ik ging naar de

vergadering e n verzon e e n ander

onderwerp voor mijn c o l u m n . Ik

heb goede hoop m e t mijn m a t e

van zelfbeheersing de nieuwe

Cor Boonstra te worden.

AAN 'PRETENTIEUS MANNETJE' SEBASTIAAN MELISSEN

Sebastiaan IVIelissen (24) is vijfdejaars recliten en sclirijft verhalen

en poëzie. Hij laat zijn werk beoordelen bij het 'geheime' literaire genootschap H.E.N.C.

Femke Molenaar

Wat betekent

H.E.N.C?

Dat ga ik natuurlijk niet zeggen,

want dat is geheim. Wij zijn een ontzettend geheim genootschap. In ieder

geval staan de letters voor de afkorting van een Latijnse spreuk die

zoiets zegt als: je mag wel je best

doen, maar daar mag je je niet op

voor laten staan.

Waarom niet?

Omdat je dan valse pretenties

creëert. Je mag natuurlijk wel trots

zijn als je ergens goed in bent, maar

dat hoef je daarom nog niet aan de

grote klok te hangen. Daarom is

H.E.N.C. zo leuk, wegens het niet-pretentieuze karakter.

voorbeeld denkt dat je een geweldig

liefdesgedicht hebt geschreven, kan

iemand zo tegen je zeggen dat het de

meest walgelijke rotzooi is die hij ooit

heeft gehoord.

Dat is toch niet leuk?

Het kan in het begin pijnlijk zijn.

Maar ik vind de besprekingen over

het algemeen gezellig. Er worden ook

dingen gezegd over stijl: zo kun je

een nieuw stuk beter schrijven.

Hebben jullie ook vrouwelijke leden?

Jawel, één. Misschien werven we

onze leden niet op de goede manier?

We hebben trouwens wel meer meisjes gehad, maar die zijn weggegaan.

Het kan zijn dat ze de manier van

commentaar leveren toch minder

prettig vonden.

Willen jullie allemaal beroemde schrijvers worden?

Nee hoor, ik niet. Ik schrijf alleen

poëzie en verhalen voor vrienden.

Bijvoorbeeld over een alledaagse

handeling, zoals een boek kopen. Ik

beschrijf dan hoe ik dat beleef en zo

probeer ik een idee over te brengen.

Sommige leden willen van het schrijven wel een bijbaantje maken, maar

er zitten allemaal hele normale mensen bij H.E.N.C.

Nog iets aan de Boekenweek gedaan?

Niks. Wij zijn schrijvers, geen lezers.

Kom nou. Ja, we hebben wel weer

geprobeerd het Boekenbal binnen te

komen. Natuurlijk vinden wij het, als

pretentieuze mannetjes, leuk o m daar

bijvoorbeeld Harry Mulisch om een

sigaret te vragen. Maar dit jaar lukte

het niet: de beveiliging was te streng.

Jullie waren toch juist niet pretentieus?

Het feit dat wij 'ons als groep niet

pretentieus noemen, wil nog niet zeggen dat we ons individueel niet anders kunnen uiten.

Wat doen jullie zoal?

We schrijven verhalen en die dragen

we in de groep voor. Als je lid wordt,

moet je ook een kandidaatsstuk

schrijven. D a t wordt voorgedragen in

de zogenaamde kandidaatsnacht. Je

moet dan ook een stukje eloquentie

doen.

Een stukje eloquentie?

Dat is vijf minuten ouwehoeren over

een willekeurig onderwerp, bijvoorbeeld een woord uit het woordenboek.

En wat gebeurt er met alle stukken?

Op ieder geschreven stuk wordt keihard commentaar geleverd. Als je bij-

Sebastiaan Melissen is gewend aan keihard commentaar

DE TAFEL VAN MELLE

Berend Vonk

Jammer van die bruine vlekken

Melle is een principieel galahater. Maar een

kans op een leuke date laat hij niet zomaar

voorbijgaan.

Melle kijkt zenuwachtig op zijn

horloge. Om 7 uur moeten ze in

het sjieke visrestaurant zijn, en

het is nu twintig over zeven. Hij

hoort Lou rondstommelcn op de

wc. Licht aan, licht uit, gekletter

met de wc-bnl, gentsel met kleren. Wat voert dat kind toch allemaal uit? Melle checkt zijn

spiegelbeeld in het donkere halletje. Zover hij kan nagaan ziet

hl) er behoorlijk smooth uit. Oké,

de mouwen van zijn rokkostuum

zitten wat krap, maar verder

mag hij er zijn. Moet ook, want

vanavond gaat hij naar zijn eerste en enige gala ooit.

"Ik vraag me altijd weer af',

klinkt hoge piepstem een stem

door de wc-deur, "of vieze wcluchten beter aan je blijven kle-

ven, als je net parfum hebt opgedaan." Daar heeft Melle zo

gauw geen antwoord op. Het is

sowieso niet makkelijk om de

gesprekken gaande te houden

met Lou. Haar gedachten volgen de vreemdste kronkelpaden. O m de een of andere

reden verwachtte Melle bij haar

Chinese uiterlijk een keurig en

beheerst karakter, maar Lou is

allesbehalve conventioneel.

Natasja heeft bedacht dat ze

met zijn allen naar het gala van

Leo's studentenvereniging gaan:

Melle met Natasja's vriendin

Lou, Leo met Gracia en Natasja met een kalende vierdejaars,

wiens ingedeukte gladde achterhoofd Melle altijd doet denken

aan een doorligplek. En hoewel

Melle een principieel galahater

is, wil hij een kans op een leuke

date ook niet zomaar voorbij

laten gaan. In een vlaag van enthousiasme heeft Melle zelfs

een corsage meegebracht: een

grote witte lelie die met plakband op zijn plaats wordt gehouden. Alleen jammer dat die

meeldraden zoveel bruine vlekken op zijn witte blouse maken.

De stortbak klinkt en Lou komt

naar buiten stuiven. Ze heeft

een bizarre creatie aan waarvan

de stqf Melle herinnert aan de

verduisteringsgordijnen bij zijn

oma thuis. Het is een fluwelen,

strapless jurk van onbestemde

kleur die nu al half op haar tepels hangt. Niet erg gala. Lou

scheert langs hem heen en geeft

hem m het voorbijgaan een

mep. "Jij ziet er ook raar uit",

roept ze. Melle volgt haar en

kijkt de kamer rond. Die oogt

alsof Lou pas verhuisd is: een

kale ruimte met onuitgepakte

dozen tegen de muren. Midden

in de kamer zit een zwarte kat

fanatiek met iets donzigs te spelen. Van dichtbij ziet Melle dat

het beest een gebruikt maandverband aan stukken zit te

scheuren. De stukken bebloede

watten vliegen door de lucht.

Om kwart over acht - het voorgerecht hebben ze alvast gemist

- lopen ze naar buiten. "Ik ben

blut, heb jij geld?", informeert

ze terloops. "Niet meer dan

veertig gulden", antwoordt

Melle. Bij een spiegelende winkelruit staat Lou stil om zichzelf

kritisch te bekijken. Melles jas

is duidelijk te klein: de mouwen

houden op bij zijn ellebogen.

Zijn borst hjkt onder het geronnen bloed te zitten, alsof hij

door de lelie gespietst is. Onder

de rok van Lou hangt een sliert

verfomfaaid wc-papier.

"Maandverband was o p " , licht

ze toe, terwijl ze het papier

wegschopt, "Zullen we naar de

film gaan? Dat kan nog net."

Galadiner-voorgerecht

12 witte pitloze druiven

1 sjalot

1 eetlepel boter

1 teen knoflook

1 pot vleesfond

twee glazen fruitige witte wijn

1/8 liter slagroom

kaneelpoeder, verse bieslook, zout,

gemalen zwarte peper

Was en halveer de druiven, knip

de bieslook fijn en pel en snipper het sjalotje. Verhit boter in

een pan en fruit het sjalotje met

de knoflook. Voeg fond en wijn

toe en breng dit op zacht vuur

aan de kook. Voeg slagroom toe

en warm de soep op zonder dat

hij kookt. Breng op smaak met

kaneel, zout en peper.' Voeg de

bieslook en de druiven toe.

(Annette

Wiesman)

Anje Kirsch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen