Ad Valvas 2000-2001 - pagina 668

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Om half één rolde Klaas doodop

in zijn bed

D e redactie van Ad Valvas stopte

mij laatst een fotoboek toe dat in

1980 w a s gemaakt bij h e t h o n derdjarig bestaan van de v u . E e n

ijverige medewerker w a s h e t o p

de redactie k o m e n brengen

omdat hij dacht dat het m i s schien leuk w a s , m a a r ze gingen

er niks m e e doen. Of ik er iets

m e e kon?

Ik n a m het boek, m e t de titel

Leuk voor later, m e e naar huis.

Echt uitnodigen o m erin te gaan

bladeren deed het niet, al was

het m a a r omdat het e n o r m naar

s c h i m m e l stonk. Blijkbaar w a s

'het boek in zijn 21-jarige carrière

een keer slachtoffer geworden

van een overstroming of iets dergelijks, want het zat vol m e t

vochtplekken en de bladzijden

waren helemaal kromgetrokken.

Maar vorige week heb ik mij over

al die bezwaren heengezet, als

gevolg waarvan ik nu alles weet

over de vu in 1980.

Zo heb ik e e n dag m e e g e m a a k t

uit het leven van ene Klaas Rol,

een serieuze jongeman die toen

23 w a s , psychologie studeerde en

op Uilenstede woonde. Op de b e wuste dag stond hij o m half

negen op en zette thee, waarbij

hij de fotograaf erop attent

maakte dat zijn eenheid o p gas

kookte. In de tijd van Klaas Rol

was h e t n o g niet gebruikelijk o m

een stijl te hebben en je kamer

vol te zetten m e t trendy spulletjes. Klaas - m e t de typerende

weelderige haardos v a n die tijd -

deed het n o g gewoon m e t e e n

ouwe hoekige fauteuil van zijn

ouders, e e n drakerig salontafeltje, een kamerplant en een g e blokte sprei over zijn bed. Op de

vloer had hij biezen m a t t e n .

Klaas studeerde de hele ochtend,

nuttigde o m twaalf uur 'de m i d dagboterham', ging naar een

werkgroepbespreking waar hij

discussieerde m e t langharige

m e d e s t u d e n t e n , kocht 25 g r a m

boontjes bij de groenteboer

("studenten m o e t e n prijsbewust

zijn", vertelde hij aan de fotograaf), kookte zilvervliesrijst m e t

'groentepot' en kreeg 's avonds

een bebaarde vriend o p bezoek,

m e t wie hij, gezeten op het b e d ,

een stroopwafel at. Later o p de

avond bezochten de twee n o g e e n

café, waar de vriend e e n biertje

dronk en Klaas spa. O m half é é n

rolde hij in zijn b e d , 'doodop'

volgens de begeleidende tekst.

Klaas droeg geen hippe shirtjes,

geen zonnebril in zijn haar (ook

geen gel trouwens), hij h a d geen

bijbaan voor twee dagen per

week w a a r m e e hij best lekker

verdiende, geen televisie, geen

computer (laat staan een laptop),

geen mobiele telefoon, geen

voice-mail, geen e-mailadres,

geen eigen h o m e p a g e

(www.klaasrol.td), geen aandelen, zelfs geen pinpas. Klaas

kookte op gas en dat vond hij al

heel wat.

lodewijklens@ho

tmail.

com

LI vragen

AAN RECHTENSTUDENTE URSELA VAN DE BOVENKAMP

Ursela van de Bovenkamp

(23) heeft een leven vol verantwoordelijkheden: ze is

voogd over een kind en doet

thuis het huishouden voor

haar vriend. Aan de VU is ze

eerstejaars rechten.

Femke Molenaar

Waarom rechten?

Hiervoor deed ik sociaal-juridische

dienstverlening. Daar kon ik niet genoeg mee. Ik wil strafrecht doen en

daarna kinderrechter worden.

wel in de criminaliteit belandt en het

andere niet. Ik denk dat dat met opvoeding te maken heeft. Mijn broertje neigt naar de verkeerde kant. Hij

heeft veel kattenkwaad uitgehaald en

is erg puberaal. Ik merk dat hij steeds

meer door mij wordt beïnvloed, dat

hij tegen mij opkijkt.

Wat kun jij voor criminele kinderen doen?

Ik denk dat een kind met boze ou- .

ders heel blij is als er even iemand

niet op hem scheldt, maar naar hem

luistert. Als ik één kind zo kan redden, is het al de moeite waard.

Dat klinkt serieus. Wil je nooit gewoon

lol maken?

Mijn leven is vol, en zo wil ik het. Ik

reis iedere dag anderhalf u u r op en

neer met de trein, studeer terwijl ik

reis. Ik woon samen met mijn vriend,

dus als ik thuiskom moet er gekookt

worden.

Hoe was het eerste jaar?

Ik heb twee vakken niet gehaald: een

5,3 en een 5,4. Daar was ik niet blij

mee. Ik ben een perfectionist. Ik heb

heel bewust voor deze studie gekozen, ben geen afhaker. Van studenten om mij heen denk ik wel eens:

begin toch niet zomaar ergens aan!

Niet erg geëmancipeerd...

(Lachend) Mijn vriend is niet zo van

het huishouden. Ik heb dus een klassieke dubbele taak. Dat is het vreemde: aan de ene kant wil ik alles zelfstandig, maar aan de andere kant

heb ik behoefte aan het huiselijke.

Wat doet je vnend?

Hij is lasser. Sommigen zeggen dat

die combinatie onmogelijk is. Maar

hij is erg in mijn studie geïnteresseerd en stelt veel vragen. Door mij

gaat hij over zichzelf nadenken.

Raak je niet bumed-out van al je verantwoordelijkheden?

Soms is het zwaar. Ook omdat ik

voogd ben over het kind van een alleenstaande moeder. Zij maakte zich

zorgen over wat er met hem zou gebeuren als zij er niet was. Ze zei: 'Ik

weet zeker dat hij bij jou veilig zou

zijn.'

Vanwaar dat perfectionisme?

Ik ben vrouw, dan moet je je extra

bewijzen. Zeker binnen het strafrecht,

een mannenwereld. Ik weet niet of ik

mezelf feminist zou noemen, maar

mijn vader heeft me altijd voorgehouden: word niet afhankelijk. Hij heeft

ervoor gezorgd dat ik veel zelfstandiger ben dan leeftijdgenootjes.

Hoe dan?

Ik moest bijvoorbeeld toen ik elf jaar

was zelf een bankrekening openen.

Hij ging wel mee, maar ik deed het

woord. D e eerste keer ging dat natuurlijk gigantisch mis en kreeg ik

een enorm rood hoofd.

Waarom wil je kinderrechter worden?

Ik wil begrijpen waarom het ene kind

Ursela van de Bovenkamp moest op haar elfde zelf een bankrekening

openen

DE TAFEL VAN MELLE

Mannen mogen niks meer

In het park worden Melle en Natasje omringd

door pedo's, gluurders, potloodventers en andere

griezels.

Om zich heen ziet Melle niets

dan ongegeneerd bloot mensenvlees, zoals altijd wanneer de

temperaturen stijgen en de balkonnetjes te klem zijn voor het

serieuze zonnen. Het is weer

Zandvoort-tijd in de Amsterdamse parken. Naast Melle

smeert Natas haar onblote bovenlijf in met factor 300 of iets

anders verantwoords. Verderop

zitten twee blootbuikige mannen in het gras. Eén pakt een

verrekijker en richt die op de

speeltuin verderop. "Moet je

die kerels zien", port Natasja

Melle in de maag. Melle wrijft

verongelijkt over zijn buik.

Sinds de China-trip functioneert zijn inwendige niet meer

zoals voorheen.

"Wedden dat het pedo's zijn?

De klootzakken", sist Natas.

Met toegeknepen ogen en een

afkeurende mond houdt ze ze

in de gaten. Als de mannen opstaan en naar de speeltuin

lopen, sprint ze ze achterna.

"Die heb ik even ontmoedigd",

grijnst ze tevreden bij terugkomst. "Ik ben zo opvallend

achter ze aangelopen tot ze wel

een ijsje moesten kopen en weer

weggaan." "Hail Natasja, redster van de speelminkinderen",

mompelt Melle, en doezelt verder. Hij staat ervan te kijken

hoe kut hij zich voelt. Alleen

maar door wat geïmporteerde

maag-darmprobleempjes.

Even later wordt zijn maag opnieuw hardhandig door Natas

beroerd. "Daar heb je weer zo'n

eikel!", wijst ze op een magere

man die zich vlakbij nonchalant

in het gras heeft laten vallen.

zijn gezicht h u n kant op. Natas

trekt kwaad haar bikini weer

omhoog. Gezien het lege veld

had hij best wat verderop kunnen gaan zitten, moet Melle

toegeven. Natas schuimbekt.

"Bij mooi weer kruipen alle viezeriken onder hun stenen vandaan, let maar eens op. Geen

vrouw kan alleen liggen of er

komt wel zo'n griezel op haar

afsluipen. ' H e b je een vuurtje?

Hoe heet je?'", bauwt ze met

rollende ogen na. Melle kijkt

sceptisch. "Ze zitten overal",

betoogt Natas. "Daar, die loerende mannen op dat bankje.

En die ouwe zak, links in de

bosjes, staat daar heus niet uit

botanische interesse."

"Ben je niet een beetje paranoïde?" Natasja zucht geërgerd.

"Jij bent een man, jij ziet niks.

Als ik alleen naar het Twiske

ga, kom ik gegarandeerd een

dozijn potloodventers tegen. In

mijn eentje op het strand moet

ik van me afkijken alsof ik een

onaanraakbare tang ben. Weet

je wel hoe krampachtig dat ontspannen is?"

Melle vergeet zijn buikpijn voor

een ogenblik. Het is tijd om een

lans te breken voor de mannelijke kunne. "Het is niet eerlijk,

mannen mogen niks meer tegenwoordig. Alle eenzame kereis met baarden zijn seksuele

perverselingen, een vriendelijk

praatje is meteen opdnngerig.

Als ik 's nachts achter een

vrouw aanfiets, moet ik haar inhalen omdat ze anders denkt

dat ik haar achtervolg. Wij

mannen zitten constant in het

beklaagdenbankje."

"Moet je je eigen soort maar

beter in toom houden", antwoordt Natas onverbiddelijk.

Ze smeert zich m en richt haar

borsten naar de zon. "Troost je:

mijn mannenhaat is seizoensgebonden. Ik heb er vooral 's zomers last van."

De twee mannen met de verrekijker zijn weer terug. Melle on-

Berend Vonk

derdrukt een oprisping en

draait zich een kwartslag, zodat

hij ze scherp in de gaten kan

houden,

Gebakken testikels

1 pond lamstestikels (bij de Marokkaanse slager d f 5,- de kilo)_

2 eetlepels roomboter

verse konander

Snijd de ballen in plakjes en

bak ze een paar minuten in de

boter. Bestrooi ze met wat plukjes koriander. Omdat de smaak

op die van zwezerik lijkt, wordt

dit gerecht ook wel 'valse zwezerik' genoemd. Fijngevoelig altematief: vervang de testikels

door drie reuzenchampignons.

Kook deze twee minuten in

water en knijp ze uit. Haal ze

door een mengsel van ei en

meel, voor ze in roomboter te

bakken.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen