Ad Valvas 2000-2001 - pagina 79

AD VALVAS 2 1 SEPTEMBER 2 0 0 0

de koppelingswet ook gaat gelden

voor studenten", weet Kop. "Verhuurders kunnen studenten niet meer

vragen om zich bij de gemeente op

een ander adres in te schrijven."

De enige oplossing voor de kamernood lijkt toch het bijbouwen van studentenpanden. Dat is alleen niet eenvoudig m Amsterdam. "Onze mogelijkheden om uit te breiden zijn erg

beperkt", aldus Paula Groeneweg,

directeur van Intermezzo. Op Uilenstede mag niet bijgebouwd worden

omdat het terrein onder de aanvliegroute van Schiphol ligt. Intermezzo

probeert wel oude panden op te

kopen om te renoveren, maar die zijn

veel te duur geworden.

"Het bijbouwen van betaalbare woonruimte kan niet zonder steun van de

gemeente, maar jongerenhuisvesting

heeft nu eenmaal geen prioriteit", stelt

Groeneweg. "Kijk maar naar het afgelopen jaar. Toen zijn er 230 huurwoningen opgeleverd tegenover 1800

koopwoningen, en bijna allemaal in

het duurdere segment."

Volgens Paul van leperen, woordvoerder van wethouder Stadig van Volkshuisvesting, komt dit door de scheve

samenstelling van de woningmarkt in

Amsterdam. "Nog geen vijfde deel

van de woningen is 'koop', terwijl

daar wel veel behoefte aan is. Meer

lucht op de markt voor huurwoningen

kan alleen door de doorstroom naar

koopwoningen te bevorderen."

Dan nog worden studenten steevast

vergeten, vindt Frits Huffnagel, oud

VL-student en gemeenteraadslid voor

de WD. "In al die mooie bestemmmgsplannen van de gemeente kom

)e 'de student' zelden tegen als doelgroep. In een nieuwbouwproject op

het Roeterseiland werd laatst een studentenpand uit het bestemmingsplan

geschrapt omdat de buurt dat niet

wilde,"

Kamergarantie

Rector Sminia deelt de mening van

Huffnagel. Ook hij vindt dat de

gemeente te weinig doet aan de

woningnood onder studenten. Sminia:

"Ik betwijfel of ze werkelijk hart heeft

PAGINA 7

voor de zaak. D e gemeente gaat ervan

uit dat het probleem zich vanzelf

oplost. Maar de particuliere markt is

ingezakt en dat is niet gecompenseerd."

Sminia opperde vorig jaar nog het

voornemen om aankomende studenten op de vu een kamergarantie te

geven, maar dat lijkt voorlopig niet

haalbaar. De vu zelf ziet weinig mogelijkheden om op kone termijn extra

woonruimte te creëren. Uitbreiding

van het Hospitium, het eigen verblijf

voor gastdocenten en gaststudenten,

stuit op hetzelfde probleem als uitbreiding van Uilenstede: het ligt onder

de aanvliegroute van Schiphol.

Voorts bestaat er een groot masterplan om de campus opnieuw in te

richten, waarin ook de bouw van twee

woontorens is opgenomen. Het is

alleen nog met duidelijk of dit masterplan past in de bestemmingsplannen

van de gemeente. En dan is er nog het

plan voor de inrichting van de Zuidas

van Amsterdam. De vu heeft er bij de

gemeente op aangedrongen om naast

alle kantoren ook ruimte vrij te maken

voor woningen. Die woningen komen

er, maar men weet nog niet waar

huurwoningen en waar koopwoningen

gebouwd kunnen worden en, vooral,

hoe groot of duur deze zullen zijn.

Op korte termijn is er dus voor vustudenten geen zicht op uitbreiding

van het kameraanbod. De universiteit

heeft daarom alle woningcorporaties

aangeschreven met het verzoek woonruimte ter beschikking te stellen aan

haar studenten. Daarnaast heeft ze

onlangs een oud pand opgekocht in

Amsterdam-Noord. Maar dit levert

slechts woonruimte op voor kleine

groepen. Druppels op een gloeiende

plaat.

inda woont in

een kraakpand

Linda Coenen, zesdejaars psychologie,

kraakte in 1996 met een groep mensen een

leegstand pand pal naast het Rembrandtplein. Ze woonde op Uilenstede en wilde

daar weg. Via legale weg lukte dat niet. Ze

woont er sinds die tijd samen met vijf

andere mensen. Iedereen heeft een eigen

kamer met douche, wc en keukentje. Op

de eerste verdieping heeft de groep een

gemeenschappelijke zitkamer en eetkeuken.

Ze betalen geen huur. "Dit pand was ooit

een pension waar illegalen tegen belachelijk

hoge huren woonden. Vandaar al die

kamertjes. Op last van de brandweer is het

toen gesloten. D e nieuwe eigenaar, een

berucht speculant, heeft het bewust jarenlang leeg laten staan. Het was gewoon handelswaar", legt Linda de historie van het

pand uit.

Kraken is niet altijd een pretje. Op een

ochtend stond een om zijn bruut optreden

bekende deurwaarder met vijftien verhui-

zers voor de deur. Hij wilde het pand ontruimen omdat de vorige huurder van jaren

geleden nog schulden zou hebben. De krakers konden net op tijd de deur bamcaderen en sympathisanten waarschuwen. De

politie stuurde de deurwaarder weg omdat

hij niet over de juiste papieren beschikte.

Inmiddels zijn rustiger tijden aangebroken.

Een woningbouwvereniging heeft het pand

gekocht en onderhandelt nu met de bewoners over een huurcontract en renovatie van

het pand. "Het ziet ernaar uit dat we hier

definitief kunnen blijven. Dat is echt bijzonder tegenwoordig. Door de enorm

gestegen huizenpnjzen zijn er nog nauwelijks kraakpanden over in de binnenstad.

Alle speculanten verbouwen en verkopen

hun panden als een gek."

Linda is dan ook erg gelukkig met haar

woning. "We wonen hanje centrum en we

hebben een geweldig leuke groep. Wat wil

je nog meer?" (DdH)

^ '. . , f

Heeft het dan geen zin om meer druk

uit te oefenen op de gemeente? "We

zijn al in overleg met de Hogeschool

Holland om te kijken wat we samen

kunnen doen", zegt Sminia. "Maar

misschien wordt het inderdaad tijd

om met alle Amsterdamse instellingen

voor het hoger onderwijs om de tafel

te gaan zitten en een vuist te maken.

Studenten zijn immers onmisbaar

voor de stad Amsterdam."

Hester woont in hel

huis van haar moec

Hester, derdejaars communicatie,

organisatie en management woont

in een appartement met prachtig

uitzicht over water en een groen

plantsoen. Ze wil niet op de foto en

met met haar achternaam in de

krant. Ze wil geen problemen met

de huisbaas. Officieel huurt namelijk haar moeder de woning. Vijf

jaar woont Hester nu hier. Eerst

samen met haar moeder na de

scheiding van haar ouders. Maar

inmiddels is haar moeder hertrouwd en bij haar nieuwe man

ingetrokken. Voor de zekerheid, en

omdat Hester er dan kon blijven

wonen, hield ze de woning aan.

In veel huurcontracten staat echter

dat de hoofdhuurder de woning

ook daadwerkelijk moet bewonen.

De gemeente controleert tegenwoordig streng op alleriei vormen

van illegale onderhuur. In haar

geval vindt Hester dat niet terecht.

Eigenlijk is dit ook mijn huis. Ik

heb hier tenslotte echt met mijn

moeder gewoond. Bovendien is

mijn moeder hier nog regelmatig.

Op zolder heeft ze zelfs een eigen

slaapkamer."

Inmiddels hebben ook twee andere

studentes een kamer in het appartement Ze betalen een schappelijke

huur aan Hesters moeder. "Ik denk

dat je voor dit huis best tweeduizend gulden zou kunnen vragen.

Maar bij ons gaat het niet om het

geld. Mijn moeder wil gewoon de

zekerheid dat ze terug kan komen

als ze dat wil. En ze wil dat ik goed

woon."

In het begin was het wel wennen

voor Hester. "Ik wilde weg, want

het was toch het huis van mijn

moeder met haar spulletjes erin.

Langzamerhand is het steeds meer

mijn huis geworden." Aan weggaan

denkt ze niet meer. "Ik hoop ooit

zelf officieel huurster van dit huis te

worden. Dan woon ik echt prachtig." (DdH)

Linda Coenen: 'Ik woon hartje centrum, wat wil j e nog meer?'

Bram de Hollander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen