Ad Valvas 2000-2001 - pagina 11

AD

VALVAS 24 AUGUSTUS 2 0 0 0

nil

PAGINA 1 1

INTRODUCTIE 2 0 0 0

3

Een jaar lang zoeken naar een kamer

Zoektips

' Bedenk goed wat voor kamer je

zoekt (minimale oppervlakte,

pnjs en wel of geen hospita).

Houd je hieraan, anders zit je zo

op een kamer die je eigenlijk niet

wilt.

' Vertel iedereen die je kent dat je

een kamer zoekt.

• Schrijf je ruim van tevoren m bij

Intermezzo (kamers in Uilenste­

de), Woonstichting de Key

(kamers in heel Amsterdam) en

Casa Academica ('s zomers een

jongerenhotel). D e wachttijd is

hier vaak langer dan een jaar.

• Schnjf je alvast in bij een

woningbouwvereniging. N u zoek

je nog geen huis, maar misschien

wel als je afgestudeerd bent. Dan

heb je alvast wachttijd opge­

bouwd.

Betrouwbare kamerburcaus zijn:

SRVU­kamerbureau, ASVA/OBAS­

karaerbureau en het Amsterdams

Stetmpunt Wonen. Andere

bureaus hebben vaak een hoog

inschrijfgeld en zijn soms niet te

vertrouwen.

• Via het antikraakbureau (te

bereiken via gemeentelijke dienst

huisvesting) kun je soms tijdelijk

kamers krijgen in leegstaande

panden voor een lage huur. Er is

een wachtlijst, erg luxe is het niet

en je zal regelmatig moeten ver­

huizen,

Anje Kirsch

Floor Bal in de kamer die ze na lang zoeken vond

i

Op zoek naar huisvesting in

Amsterdam? Jammer maar

helaas: er zijn nog twaalfdui­

zend wachtenden voor je.

Floor Bal, tweedejaars

chiedenis, was vorig jaar

tn van de vele zoekenden,

lar speurtocht van meer

dan een jaar leverde haar

een reeks slechte kamers,

rare mensen en frustraties

op. Maar tenslotte toch een

kamer. Op deze pagina haar

i^erhaal en tips voor zoekers.

Floor Bal

Plaats een advertentie in de Via-via en

.<oin erachter: er is geen kamertekort

in Amsterdam. Wel is er een tekort

aan normale, redelijk betaalbare

ramers. Te dure kamers, te kleine

kamers en kamers in de Bijlmer liggen

voor het oprapen. Vijfhonderd gulden

huur voor een zolderkamer van min­

der dan twaalf vierkante meter, dat

vinden veel verhuurders een heel nor­

male prijs.

Geweldige kamers konden bij nader

inzien flink tegenvallen. Zo had een

psychologe, die reageerde op een

kaartje op de vu, een geweldig aan­

bod. Een kamer van twintig vierkante

meter met eigen opgang in Amstel­

veen. Enthousiast vertelde ze dat ze

alleen woonde en veel reisde, zodat ik

dan het huis voor mezelf zou hebben.

Waarschijnlijk had ze tijdens haar stu­

die geleerd dat de waarheid veel facet­

ten heeft. Want toen ik in Bovenkerk

ging kijken, bleek de 'eigen opgang'

gewoon de trap naar boven te zijn, de

kamer tien vierkante meter groot en

de dame zelf huisvrouw. Bovendien

was ze even vergeten te melden dat ze

twee kinderen had. Hoewel ze haar

dochters had opgesloten in de huiska­

mer, vertieden de barbies in de hal

hun aanwezigheid. Dit alles kon ik

krijgen voor het luttele bedrag van

550 gulden huur per maand, exclusief

gas en elektra.

Bi) het zoeken naar woonruimte kon

ik de kamers altijd wel in een van de

vier volgende categorieën indelen. T o t

de eerste ­ helaas grootste ­ groep

behoorden slechte kamers: optrekjes

zonder warm water of douche, kamers

van negen vierkante meter en zolder­

kamers zonder muren, met alleen een

dak. I n deze catagorie viel ook de

kamer bij een hospita die, nu ze in de

WAO zat, wel gezellig een meisje in

huis wilde hebben. "Boodschappen

doen, koken en schoonmaken, dat doe

ik allemaal wel." I n het kamertje zelf

paste alleen een bed, maar de huiska­

mer zou van ons samen worden. Ze

wilde duidelijk geen huurder, maar

een kind.

Kamers bij rare mensen behoorden

tot de tweede klasse. Zo kreeg ik ooit

een SMS­berichtje van Cliff Richard

met het aanbod om bij h e m in te trek­

ken. N a m e n waren sowieso een pro­

bleem. Heel vaak ging ik op de kaart

op zoek naar straten met de meest

exotische namen. Dit doordat veel

mensen h u n eigen straatnaam met

konden spellen. Eén man wilde zelfs

helemaal niet zeggen in welke straat ik

zou komen te wonen. "Het is in de

buurt van het Amstelstation, meer zeg

ik niet. I k wil geen problemen." Ach­

'In het kamertje paste

alleen een bed, maar de

huiskamer zou van ons

samen zijn'

ter zijn echte naam ben ik nooit geko­

men. "Noem me maar Harry, dan

weet ik dat jij het bent, die me belt."

Een hele eigen categorie kreeg Mike

P. uit Muiden, die kennelijk moeilijk­

heden had om van zijn kamers af te

komen. Hij reageerde op elke adver­

tentie die ik in de landelijke dagbla­

den plaatste. D e vierde keer dat hij

me belde, feliciteerde ik hem met zijn

doorzettingsvermogen. D e vijfde keer

dat hij mijn stem hoorde, hing hij op.

Een jaar, tweehonderdvijftig gulden

aan kosten, twaalf advertenties en

meer dan vijfendertig kameraanbie­

dingen later had nog steeds niemand

me woonruimte aangeboden uit de

laatste groep: kamers die ik wilde heb­

ben.

Ballonnen

T e n einde raad deelde ik ballonnen

uit bij een buluitreiking met de tekst:

"Jij gaat misschien verhuizen, maar ik

zoek nog steeds een kamer." Ook dit

had geen enkel resultaat. I k besloot

om nog één keer een advertentie in de

zaterdagkrant te zetten om de golf

zoekenden in de zomervakantie voor

te zijn. Als dit niet zou lukken, zou ik

de rest van mijn studietijd van Zwolle

naar Amsterdam blijven forenzen.

Zondagavond om tien uur belde een

huisbaas met een kamer in het cen­

trum van Amsterdam. Prijs: 450 gul­

den, ligging: dichtbij het Centraal Sta­

tion, oppervlakte: 15 vierkante meter,

bijzonderheden: als de hoofdhuurder

er niet is (vijf dagen per week) heb ik

het hele huis voor mij alleen. Twee

september ga ik verhuizen...

• Adverteren is wel effectief. Een

korte 3~in­l advertentie {de Volkskrant, het Parool en Trouw ) kost

ongeveer dertig gulden, eenzelfde

bencht in de Telegraaf zo'n zestig

gulden. D e prijzen bij huis­aan­

huisbladen de Echo en het Amsterdams Stadsblad en de universiteits­

kranten zijn een stuk lager. Adver­

teren in Via-Via is gratis.

> Hang een kaartje op in de univer­

siteit, bi) de supermarkt en in de

bibliotheek. (Vraag wel eerst toe­

stemming, anders worden ze zo

weer weggehaald.)

• Bel alle makelaars uit de Gouden

Gids; sommige makelaars verhu­

ren kamers.

' M e t een orginele actie kun je de

aandacht trekken. Draag bijvoor­

beeld een T­shirt met de tekst:

"ik zoek een kamer".

• Leuke kamers voor driehonderd

gulden huur bestaan niet. Schrik

met van hoge prijzen.

• Bekijk altijd een kamer voordat je

hem neemt. Kameraanbieders

willen nog wel eens creatief

omgaan met de waarheid.

• Wees op je hoede. Sommige

mensen willen alleen je geld of

iets anders. Loof daarom geen

geldbeloning uit.

Kamersites op internet: nee heb je, ja kun je heel soms krijgen

vanuit je

ie lluie

u i e stoel

<$tn(^l ïn

u t i A h m A k *>*»n

Uamf^.t vvinden

i n d e n in

in

Vanuit

in lLutjebroek

een kamer

Amsterdam of Utrecht. Het klinkt prachtig, maar is natuur

'ijk onmogelijk. Toch schieten de studentensites die het

tegendeel suggereren als paddestoelen uit de grond.

ïBS^SEasiliaHHB

zoek dus ook een kamer, net als

•reen", schrijft Christoph Voorn.

moeilijk I S dat toch niet?" Wel

Voom I S de 64e student die deze

ind via De Kamergids een onder­

Zfl''"

Utrecht zoekt. Tegenover

e 04 vragen staan slechts drie aan­

biedingen.

^0 kunnen studenten die naar

2QO H *'"en via D e Kamergids een

"^'aoen naar een hok van twaalf

R n t e meter, dat ze na drie maan­

teer moeten verlaten. Kosten:

zeshonderd gulden per maand.

Een andere optie is de kamer voor

"liefst een homo, die bereid is de tuin

mee te onderhouden".

In korte tijd is de ene na de andere

kamersite op internet verschenen.

Behalve w w w . d e k a i n e r g i d s . n l heb je

bijvoorbeeld: w w w . s t u d e n t o p k a ­

mers.nl, www.studentenkainers.nl,

www.kamernet.nl, www.kamer­

s p o t . n l en

w w w . h e t s t u d e n t e n h u i s . c o m . Je

kunt er gratis kameroproepen plaat­

sen, hoewel dat meestal geen zin

heeft.

De oproep van Christoph Voom staat

sinds 15 augustus op de site van D e

Kamergids. T o t nu toe heeft hij geen

enkele reactie gekregen. Niet dat hem ­

dat

dat verbaast. "Het kamemrobleem

kamerprobleem is

in Utrecht rampzalig te noemen. O p

internet een oproep plaatsen leek me

dan ook zinloos, maar 'nee' heb je en

'ja' kun je krijgen."

Huisgenoot

Niet alleen studenten die een kamer

in Utrecht of Amsterdam zoeken, krij­

gen nul komma nul respons. Dat geldt

ook voor Frederike Demmers, die

sinds 17 augustus via Studentopka­

mers.nl een kamer in Nijmegen zoekt.

Ze vindt het niet vreemd. "Studenten

die een huisgenoot zoeken hoeven

vanwege de enorme vraag niet op zo'n

site te kijken."

Enk van der Pluym van Studentenka­

mers.nl denkt dat er maar één reden

is waarom de kamersites de oproepen

van woningzoekenden plaatsen. "Ze

weten dat het eigenlijk geen zin heeft,

maar ze willen met deze gratis service

zo veel mogelijk mensen tre­kken, ­ ­

omdat ze dan meer verdienen aan h u n

advertenties."

Studentenkamers.nl plaatst tot nu toe

alleen kameraanbiedingen. De meeste

zijn echter van bureaus voor studen­

tenhuisvesting. Je moet je daar eerst

inschrijven voor je op de woningen

kunt reageren. En steeds vaker ken­

nen deze bureaus een lange wachtlijst.

Toch vindt Van der Pluym zijn site

nuttig. "Er zijn zoveel kamerbureaus.

Studenten hebben vaak geen idee

waar ze zich moeten inschrijven. Op

deze manier kunnen ze ze met elkaar

vergelijken." Het voordeel van zijn

site I S verder dat deze niet "zwaar

commercieel" is, zoals de andere,

aldus de Amsterdamse webmanager.

Hetzelfde zegt Bas Weivering over zijn

site Kamerspot.nl. Net als Van der

Pluym heeft de Groninger het initia­

tief genomen omdat hijzelf als student

slechte ervaringen heeft gehad met het

vinden van een kamer. "I k vond

gewoon dat er zoiets moest zijn op

internet. I k ben

b dan ook met commer­

cieel ingesteld."

Dispuutshuis

Ovengens hebben niet alle studenten

slechte ervaringen met de kamersites.

Een herendispuutshuis in Groningen

plaatste op 10 augustus een adverten­

tie op internet dat er een kamer vrij

was. " D a t is het enige wat we hebben

gedaan", vertelt bewoner Patnck

Gonzales. "Het leverde vijftien tot

twintig reacties op, waar we nog uit

gaan selecteren."

En Nynke Hofstra heeft via internet

wonmgruil geregeld. "I k heb op mijn

advertentie iets van honderd reacties

gekregen. De meeste gingen erover

dat iemand graag mijn kamer wilde,

maar niets voor mij wist. I k heb ech­

ter ook d n e kamers bekeken. Dat

heeft ertoe geleid dat ik vrijdag ben

verhuisd. Een meisje uit Utrecht is in

mijn kamer in Groningen getrokken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen