Ad Valvas 2000-2001 - pagina 328

A D VALVAS 1 8 JANUARI 2 0 0 1

PAGINA 1 6

Lodewijk Lens

Onze python heeft een grote bek

Slangen zijn mysterieuze b e e s ten. Je hoort er eigenlijk alleen

iets over als er weer eens een is

ontsnapt. Spannende berichten

zijn dat, zoals laatst weer in Het

Parool. 'Boa constrictors los in

winkelcentrum' luidde de kop, en

het berichtje ging als volgt: 'In

winkelcentrum Boogerd in Wogn u m is sinds eind november een

boa constrictor voortvluchtig. D e

vrees is dat het 1,50 meter lange

reptiel zich ergens heeft verschanst. "We denken dat de slang

in een luifel ligt te slapen of dat

hij al is overleden door de kou",

zegt kapper B . Hoogzaad. Hij

trof een andere boa die ook was

ontsnapt, onlangs aan op zolder.

Een medewerker van e e n dierenwinkel ving het beest. D e winkeliers wilden de ontsnapping van

de twee slangen geheim houden

uit angst voor klantenverUes.'

Toen ik dat berichtje las, m o e s t

ik denken aan 'onze eigen' slang,

de python die in het wis- en n a tuurkundegebouw wordt gehouden. Ik had h e m al sinds s e p t e m ber niet m e e r gezien. Zou het nog

goed m e t h e m gaan? E n zou hij

wel eens voortvluchtig zijn g e weest, waarbij hij ergens in een

luifel, wat daarmee ook werd b e doeld, had geslapen? Ik besloot

h e m weer eens op te zoeken.

D e python was wakker en lag een

beetje in het rond te kijken. Hij

oogde niet alsof hij er elk m o m e n t vandoor zou kunnen gaan.

Hij was aan het vervellen, zag ik

door het glas. "Hoe gaat het m e t

hem?", vroeg ik aan een van de

m a n n e n die een stukje verderop

aan een tafel zaten te praten. D e

python maakte het goed, zo

bleek. Hij was n o g nooit ontsnapt. Wel was hij de laatste tijd

redeUjk actief. Misschien had hij

honger, dacht een van de m a n nen, want het was alweer een

paar m a a n d e n geleden dat hij

voor het laatst een rat had gegeten.

"Is het waar dat de python wordt

gevoed m e t afgedankte proefdieren?", vroeg ik, want die suggestie hadden verschillende m e n s e n

gedaan nadat ze mijn vorige

stukje over de slang in Ad Valvas

hadden gelezen. N e e , dat was

niet waar, zeiden de m a n n e n . E n

het zou trouwens ook niet echt

opschieten o m o m die reden een

python te houden, want zoveel at

het beest niet. E e n stuk of tien

ratten, elke vier a vijf m a a n d e n ,

daar hield het wel m e e op. N e e ,

de python was er gewoon voor de

gezelligheid.

H o e een python aan de sfeer kon

bijdragen, werd duidelijk toen de

collega's ter plekke h u n register

m e t pythongrappen opentrokken.

D e slang w a s bijvoorbeeld duideUjk een vrouwtje. H o e je dat kon

zien? Omdat-ie zo'n grote bek

heeft.

Ik bekeek de python nog eens van

dichtbij. Wat z o u hij ervan v i n den o m zo te worden bespot? Ik

dacht aan Harry Potter, die m e t

slangen kan praten. Stel je voor

dat ik h e m versta, dacht ik, d a n

b e n ook ik e e n parselmouth.

Ik

tikte op het glas. D e slang deed

zijn bek open en liet een paar

keer een angstwekkend gesis

horen. Ik verstond er niks van.

Toch jammer.

Aan het begin van het nieuwe jaar hebben veel mensen goede

voornemens. Tweedejaarsstudente orthopedagogiek Corine van

der Wösten (25) heeft er ook een. IVIaar lukt het haar ook om

zich eraan te houden?

El en van Dalen

Heb je nog goede voornemens?

Corine neemt een trek van haar sigaret

en zegt: "Normaal doe ik daar nooit

aan, maar dit jaar heb ik voor het eerst

weer goede plannen gemaakt tijdens

de jaarwisseling. Ik wil namelijk meer

colleges gaan volgen.

Heb je het vreselijk laten afweten?

Schrik niet: het afgelopen halfjaar ben

ik maar vier keer naar een les geweest.

Beetje weinig en dat ga je voelen aan

het einde van het jaar.

Hoezo?

Doordat de grip op de studie minder

wordt, neemt de motivatie af. iVlaar de

stress neemt toe. Zeker vlak voor een

tentamen. Vanmorgen had ik er nog

een. Een herkansing, maar helaas weer

verknald. Wemig kwam me bekend

jong zijn, gebeurt dat vaak snel.

Is het leuk werk?

Ik zou het niet willen missen.

Het jaar is inmiddels al twee weken oud.

Hoe staat het met de uitvoering van je

goede voornemen?

(Een vnendin die naast Corine zit, begint nu hard te lachen.) Corine:

"Sommige mensen zijn nogal sceptisch, denken dat het me niet gaat lukken, maar tot n u toe ben ik nog steeds

op de goede weg. Zo heb ik afgelopen

zondagavond heel braaf om elf uur 's

avonds de kroeg verlaten om vervolgens thuis tot één uur in de ochtend te

studeren. Helaas heeft het niet gebaat.

Hoe verklaar je je misser dit keer?

Dit keer is het niet mijn werk, maar

een verhuizing die al mijn aandacht

heeft opgeslokt. Komend weekeinde

ga ik mijn spullen pakken. M e t mijn

gedachten ben ik de hele tijd bij de

vraag: wat moet ik nog kopen? Heb

ik genoeg kwasten, dozen en wat leg

ik op de vloer?

Hoe probeer je desondanks je voornemen

tot een succes te maken?

Ik kan zoiets niet alleen, heb de hulp

van vrienden en familie echt nodig.

Ze lichten m e in zodra een van hen

vermoedt dat ik er weer met de pet

naar gooi. Dat hebben ze beloofd.

Hoe zitje er over 25 jaar bij?

D a n ben ik orthopedagoog, woon

midden m het land in een vrijstaand

huis met mijn m a n en kinderen. Tja,

om dat te bereiken is er nog een

lange weg te gaan.

Waarom heb je er zo de klad m gegooid?

Naast twmtig uur college, werk ik ook

nog eens zeventien uur in de week. Althans, dat is de planning, maar mijn

werk neemt zoveel tijd in beslag dat ik

vaak meer uren kwijt ben. Mijn studie

lijdt daar als eerste onder.

Wat doe je?

Sinds de zomer ben ik gezinsvoogd.

Een gezm krijgt een voogd wanneer de

vader en moeder het ouderschap is

ontzegd. De kinderen komen onder

toezichtstelling van de Raad van Kinderbescherming en krijgen een voogd.

Ik moet er bijvoorbeeld op toezien dat

het kind met ontspoort. Als ze nog

Anje Kirsch

Corine van der Wösten houdt zich nog steeds

aan haar goede voornemen

DE TAFEL VAN MELLE

Matig tot vies blijft matig tot vies

Er moét nog heel wat gebeuren voor de blozende kaakjes

van de eerstejaars zijn veranderd in echte karakterkoppen.

En dan te bedenken dat de studenten die je tegenkomt in

de Uilensoos nog de wildsten zijn.

Het IS druk in de Uilensoos.

Leo schuift met zijn blad aan

bij Melle. "Wat heb jij?" "Niets

nieuws, die fossiele samosa's.

Jij?" "De quiche die ruikt naar

gympen en smaakt naar afwasmiddel." " H m m . "

Het is voor het eerst sinds meer

dan een jaar dat Melle en Leo

weer eens in de soos zitten. D e

Uilenstede-vrienden met wie ze

hier vroeger altijd afspraken zijn

inmiddels verhuisd, en cursussen volgen ze niet meer. In de

tussentijd lijkt de hele oude

clientèle op stiekeme wijze te

zijn ingeruild voor een nieuwe:

er IS geen bekend gezicht meer

te bekennen.

"Moet je kijken", kauwt Leo

om zich heen. "Ze lijken allemaal op elkaar hè, die eerstejaars van tegenwoordig. Alle-

maal van die jonge, oningevulde, ronde gezichten. D e tanige

jukbeenderen, kromme adelaarsneuzen en de vette bierbuikjes,

kortom het karakter moet nog

komen." Melle en Leo observeren een tafel die volstroomt met

een Uilestede-eenheid. Jolige

brallers, smoezende meisjes en

verlegen nerds samen aan één

tafel. Ze ogen als een onwennige familie. D e hiërarchie moet

nog uitgevochten worden.

"Ze zijn inderdaad wel erg jong,

dit jaar", beaamt Melle.

"Kun je nagaan, dit zijn nog de

wildsten van het stel, deze

wonen tenminste nog op kamers", pruttelt Leo tussen twee

happen door. "De meeste studenten reizen dagelijks naar

hun ouders in Boven-Gietjebroek. Van die gezonde Hol-

landsche knapen en meisjes, op

wier frisse blozende kaakjes 's

ochtends de polderdauw nog

staat. M o e pakt 's ochtends de

boterhammen in. 's Middags

helpen ze vader met de bloembollen en gaan ze sporten in de

het fimesscentrum. In het

weekend laten ze zich voor de

120e keer laveloos voeren in

jeugdhonk annex bar-dancing

De Scheepstoeter."

"Ze hebben een vriendje of een

vriendinnetje dat personeel

arbeid doet in Haarlem", vult

Melle aan. "Als de koters

komen, gaan ze naast h u n ouders wonen. Of vijf kilometer

van Boven-Gietjebroek, als ze

echt opstandig zijn."

"Toen wij gingen studeren,

hadden eerstejaars nog karakter", mijmert Leo. "Je had kak,

punk, alternatief, saai, hiphop.

N u heb je alleen maar poldermodelletjes."

Ze schudden beiden treurig h u n

hoofd en wijden zich weer aan

hun maaltijd. Eén ding is wel

geruststellend, bedenkt Melle.

De wereld mag dan in rap

tempo veranderen, ministers

treden af en aan, intemetbedrijfjes schieten omhoog en

gaan weer failliet, BSE vervangt

de varkenspest en frisse blozende kaakjes transformeren tot karakterkoppen; het menu in de

Uilensoos zal altijd hetzelfde

blijven. D e koks in Uilenstede

staan pal.

Quiche, samosa's, vis met kerriesaus, patat.

Alleen jammer dat matig tot vies

altijd matig tot vies blijft, hoeveel jaren er ook voorbijgaan.

Echt lekkere s a m o s a ' s

4 plakjes filodeeg

1 eetlepel olie

1 gesnipperde ui

1 teen knojlook

1 gesnipperde groene peper

theelepel chilipoeder

250 gram gehakt

Berend Vonk

150 gram gepelde tomaten,

gesneden

1 eetlepel verse koriander

Laat het fildeeg twee uur ontdooien. Verwarm de oven voor

op 175 graden. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Verhit de

olie in een koekenpan en bak ui

en knoflook tot ze glazig zijn.

Doe de groene peper, chilipoeder en het gehakt erbij. Voeg

dan tomaat, koriander en zout

toe en wacht tot het mengsel

droogkookt. Verwijder eventueel overtollig vet. Snijd de vellen deeg in drie lange repen,

zodat er twaalf ontstaan. Schep

steeds een eetlepel van de vulling op een deegreepje en vouw

die driehoeksgewijs om en om

dicht tot het deeg op is. Plak de

randen met water dicht. Bak de

samosa's in het midden van de

oven in 15 minuten lichtbruin.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen