Ad Valvas 2000-2001 - pagina 316

AD VALVAS 1 8 JANUARI 2001

PAGINA 4

Faculteiten kiezen elk voor eigen

invulling van nieuwe structuur

Vervolg van pagina 3

Maar niet alle faculteiten delen de

visie van Hermans. Jan Struiksma,

portefeuillehouder onderwijs van het

faculteitsbestuur van Rechten, vindt

de invoering van bachelors en masters "geen autonoom argument" om

vernieuwingen door te voeren. Rechten krijgt wel bachelors en masters,

maar dat zal de inhoud van de studie niet direct beïnvloeden. Die kent

drie brede basisjaren en een jaar van

verdieping. "In de praktijk zal er

geen behoefte bestaan aan een bachelor rechten, dus de verwachting is

dat de meeste studenten doorstromen", aldus Struiksma.

Ook het programma van bewegingswetenschappen zal niet ingrijpend

veranderen. "We zullen voor een

groot deel terugvallen op het

bestaande programma", vertelt

onderwijsdirecteur Frank Bakker.

"Bewegingswetenschappen is al een

brede, multidisciplinaire studie. N o g

breder zou raar zijn. Voorlopig gaan

ook wij ervan uit dat de meeste studenten doorgaan met een master."

Extra vakken

Bi) de faculteiten Letteren, SociaalCulturele Wetenschappen en Economie vinden ingrijpender operaties

plaats. Letteren overweegt in de

bachelorfase te gaan werken met een

zogenaamde major/minor-stvucvaur:

studenten kunnen naast hun hoofdvak kiezen voor een heel ander groot

bijvak. Scw heeft plannen om in de

bachelorfase in ieder geval één

gemeenschappelijk jaar te programmeren.

Economie wil zelfs volgend jaar al

beginnen met de bachelor/ masterstructuur. Dat geldt in ieder geval

voor de opleiding bedrijfswetenschappen, die dit jaar van start is

gegaan. Decaan Jan Klaassen verwacht dat een bachelor economie

wel degelijk maatschappelijke waarde zal hebben. "Veel studenten zullen na drie jaar aan het werk gaan.

Daar staat tegenover dat vanuit het

hbo veel studenten zullen binnenstromen naar een masteropleiding bij

Economie." Die instroom zal niet

automatisch verlopen. Afhankelijk

van de opleiding moeten hbo-studenten extra vakken volgen.

Geld

De faculteiten moeten zich buigen

over de vraag of zij masteropleidingen willen verzorgen van een of twee

jaar. De studentenvakbond SRVU

pleit voor masteropleidingen van

twee jaar. Pas dan is er echt sprake

van internationale aansluiting, aldus

voorzitter Melle van den Berg. "In

het buitenland is een tweejarige masteropleiding heel gewoon."

Probleem is alleen dat dat tweede

jaar bij de alfa- en gammafaculteiten

niet gefinancierd wordt door de

overheid. Deze faculteiten zullen dus

extra geldschieters moeten zoeken

om een langere master te betalen.

Men kan denken aan een betaalde

stage bij een instelling of m het

bedrijfsleven. Vooral bij Economie

en SCW zal deze vorm van financiering veel worden toegepast. Maar

ook hiertegen heeft de studentenvakbond bezwaar. Melle: "Wij willen

niet dat het bedrijfsleven een directe

invloed krijgt op de opleidingen.

Liever zouden wij zien dat betaling

van dat vijfde jaar centraal wordt

geregeld."

Invoering van de bachelor/masterstructuur zal bij Exacte Wetenschappen, Biologie en Aardwetenschappen

de minste problemen opleveren.

Deze faculteiten hebben al opleidingen van vijf jaar die bestaan uit drie

algemene en twee specialistischere

jaren. Buitenbeentje tussen de bèta's

IS Bewegingswetenschappen. Deze

faculteit heeft ondanks haar exacte

signatuur geen extra vijfde jaar

gekregen. Bakker: "We verzoeken

het ministerie alsnog om ons dat

extra vijfde jaar te geven. Anders

heeft deze onderwijsvernieuwing

voor Bewegingswetenschappen geen

zin."

Geneeskunde houdt zich als enige

faculteit van de discussie volledig

afzijdig. Onderwijsdirecteur Marjan

Verweij legt uit: "Geneeskunde is

een opleiding met een eigen logica

en opbouw. Landelijk is er volop

discussie over aanpassingen, maar

die staan los van een bachelor/masterstructuur. N u al een grootschalige

wijziging doorvoeren heeft weinig

zin." (YN)

(advertentie)

In memoriam

Martme Imminkhuizen

(1979 - 2000)

ÉLÉ

Martine, het meisje dat altijd met een grote theebeker rondliep, klaar om

met een bekende of een vriendin naar het koffiepunt te vertrekken om even

bij te kletsen. Martine die altijd iedereen op de computerzaal nodig had om

uit te zoeken waar ze haar Word-bestandjes ook al weer had opgeslagen.

Martine die met zo veel enthousiasme aan haar studies Nederlands en literatuurwetenschap werkte. Martine die genoot van boeken, van de meest uiteenlopende typen mensen, van Amsterdam, van thee en van die aardige

mevrouwen van het koffiepunt op de achtste. Martine die hield van God.

Martine die altijd te laat kwam op college, maar dat kwartiertje weer goedmaakte door vol overgave mee te discussiëren. Martine, een apart typje,

spontaan, een flapuit, warm, bewust eigenwijs en eerlijk.

Van deze Martine hebben we afscheid moeten nemen omdat ze op 15

december tijdens haar studieverblijf in Zuid-Afrika, waar ze bijzonder van

genoot, door een auto-ongeluk om het leven is gekomen. Een wrede schok,

in het bijzonder voor degenen die van haar hielden: haar ouders, familie en

vrienden. Een onbegrijpelijke gebeurtenis voor docenten en studenten van

de opleidingen waarin Martine actief was, voor ieder die haar kende.

Lieve Martine, je bent er nu niet meer. In onze herirmering, in onze verhalen blijf je voortleven. Jij kunt van ons niet meer houden, we blijven jou wel

liefhebben. O m ons kun je niet meer lachen, in herinnering aan jou glimlachen wij wel om jouw gekkigheid. Aan ons denk je niet meer, wij denken

wel aan jou. Jouw tranen zijn n u gedroogd, de onze nog niet.

Annemieke den Otter, faculteit der Letteren,

opleidingen literatuurwetenschap en Engelse taal en cultuur

M o n i q u e v a n der P o e l , tweedejaars rechtenstudente, onderbreekt haar

studie o m e e n halfjaar vrijwilligerswerk te gaan doen in Ecuador. Voorafgaand aan haar vertrek schrijft ze e e n aantal c o l u m n s voor Ad Valvas.

Wellicht dat daarin iets m e e r duidelijk wordt over haar beweegredenen.

Dienst studentenzaken

opleidingscentrum vooi^

studie en loopbaan

Ik ben student-af en ik baal

Investeer

in je toekomst,

met cursussen en

workshops ter ondersteuning van studie en loopbaan: scriptie schrijven, presenteren, solliciteren,

assertiviteit, effectieve communicatie en nog veel

meer. Voor jou op maat gesneden.

Meer weten? Raadpleeg het programmaboekje

of kom eens langs !

Hoofdgebouw Vrije Universiteit,

begane grond, kamer OA-39

0 2 0 - 4 4 4 5 0 7 0 / opleiding@dienst.vu.nl

maandag t / m donderdag 09.30 - 13.30 uur

www.vu.nl/diensten/studentenzaken/opleid/

vrije Universiteit

amsterdam

Boenk boenk boink, de trem komt langzaam in bewegmg, begeleid door vreselijke discomuziek. Vamos a la playa

schalt door treinstel 4250. De schuldige

zit wijdbeens kauwgom te kauwen, zijn

nagels schoonmakend met een zakmes.

Voortdurend zit hij me verlekkerd aan

te grijnzen en als ik wegkijk probeert hij

mijn blik te vangen in het raam. Ik

erger me vreselijk. Ik heb net een duur

treinkaartje moeten kopen en de volgende strippenkaart is ook alweer in

zicht. Jaloers kijk ik naar ongeïnteresseerde gezichten die h u n ov-jaarkaart

achteloos opsteken wanneer de conducteur passeert. Ik mis mijn ov.

Tegenwoordig betaal ik om bij de VU te

kunnen komen. Ik stop strippenkaarten

in automaten en koop treinkaartjes. Ik

baal. Officieel ben ik student-af per 1

januari, maar het stundentengevoel is al

weg. Het 'tijd kost geld'-gevoel heeft

zich aangediend, dus niet meer zitten m

de bestuurskamer en bruin café. Geen

'onnodige' bezoekjes aan de VU, want

het gebouw ligt niet op de route en reizen IS idioot duur. Ik spaar voor mijn

reis naar en verblijf in Ecuador en dat

valt niet mee.

JVlomenteel werk ik als enquêtrice bij

het NIPO en als promo-girl op feesten of

in winkelcentra. In de uurtjes daartussen leer ik Spaans, bel met vrienden en

slaap. Het overdenken heeft aan tijd

moeten inboeten. Nadenken, ook dat is

een van mijn doelen in Ecuador. Wie

ben ik en wat wil ik precies, het klinkt

eenvoudig maar is het niet. Ik ga naar

Ecuador om een andere leefwereld met

andere denkbeelden te leren kennen en

om nu eens één ding te doen. Ik krijg

een project toegewezen en heb me

voorgenomen om daar al mijn energie

en capaciteiten in te stoppen. Eén ding

wat ik helemaal geweldig goed ga doen.

In de trein, aangestaard door een griezelige vent, denk ik terug aan vanmiddag. In het zalencentrum in Utrecht

zou ik mijn medereizigers (AFS'ers) ontmoeten. Ik vroeg een man aan de bar of

hij van de AFS-organisatie was. Nee,

schudde hij en wees me naar drie net

uitziende mannen en een brunette bij

een tafeltje. Ik haastte me naar ze toe

en stelde me voor. Het was net of ik

door hen aan te kijken Zuid-Amerika al

kon ruiken, nog een paar weken en het

was zo ver!! Ecuador, ja Ecuador!

"En, wat ga je doen?", vroeg een van de

mannen. "Ik ga naar Ecuador!", zei ik

en stak een vurige monoloog af. Maar

toen ik klaar was, zei een van hen dat ik

niet aan het juiste adres was. " O h " ,

bracht ik uit. Het enthousiasme vloeide

weg via mijn tenen. "Misschien moet je

in de kelder zijn ofzo", merkte een van

hen nog op. Ik liep weg. Het volgende

moment waren de vier mij en mijn

grote onderneming allang weer

vergeten...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen