Ad Valvas 2000-2001 - pagina 7

AD VALVAS 24 AUGUSTUS 2000

PAGINA 7

INTRODUCTIE 2 0 0 0

'Zorg voor een fiets en maak nieuwe vrienden'

Overleven in Amsterdam

Hans van der Meer/Hollandse Hoogte

Het valt ni et mee in het begin, ais op je piepkleine kamer

de stoppen voor de zoveelste keer doorslaan. Of als je het

hele weekend geen mens hebt gezi en, behalve je stokoude

onderbuurvrouw. Shirley Haasnoot, nu journaliste, heeft het

allemaal meegemaakt. In onderstaand verhaal haar overlevingstips voor aankomende eerstejaars i n Amsterdam.

'Stop altijd \oor een aanstormende taxi .'

weg naar school en manege. Wil je

niet opvallen in het verkeer? Stop dan

niet voor ieder rood stoplicht, maar

zwabber op drukke kruispunten ook

weer niet zonder af te remmen tussen

het razende verkeer door. Stop altijd

'Deze stad heeft alles,

maar je moet er wel

Shirley Haasnoot

Toen ik ging studeren en op een for­

mulier drie steden moest opgeven in

de volgorde van mijn voorkeur, vulde

ik drie keer Amsterdam in. Was het

vervolgens leuk om als eerstejaars in

deze stad aan te komen? Nee. Maar

misschien een troost: het werd alleen

maar beter.

Naar Amsterdam trekken meestal de

mensen die er niet aan moeten den­

ken om in een andere stad terecht te

komen. Groningen is te ver en te

noordelijk, Maastncht te katholiek,

Utrecht te saai. Dus brengen je

bezorgde ouders je spullen naar je

nieuwe kamer, voor drie maanden in

onderhuur.

En daar zit je dan op zondagavond.

Zonder kachel. Zonder daglicht. Zon­

der eten. Je nieuwe leven is begonnen.

Het is belangrijk om dan snel enkele

dingen te regelen. Leer de openingstij­

den van de mensa en het telefoon­

nummer van de pizzakoerier uit je

hoofd. Zorg voor een fiets. Maak

nieuwe vrienden, hoe meer hoe beter.

Word Amsterdammer. Dat is minder

moeilijk dan je denkt.

Obscene gebaren

Fietsen is een belangrijk onderdeel

van de Amsteidaui-expenence.

De eer­

ste keer dat je brug op, brug af langs

de grachten rijdt vergeet je met snel.

Dat is nog eens wat anders dan de

eindeloze, winderige polderweg op

Herinneringen aan mijn eerste jaar

'Het eerste trimester was er

nauwelijks verschil met het vwo'

Voor vioolles gaat ze

nog terug naar Kat­

wijk, maar verder voelt

Corine Rietveld (18),

nu tweedejaars Neder­

lands, zich helemaal

thuis in Amsterdam.

Smds ze in april een

kamer vond, stort ze

zich in eetafspraken,

zonder nog rekening te

hoeven houden met de

laatste bus. "Meteen

aan het begin van mijn

studie was ik er nog

niet klaar voor", vertelt

Corine "maar toen ik

een beetje aan het stu­

deren gewend was, wilde ik ook echt

zelfstandig worden."

Nederlands bleek geen zware studie.

Eigenlijk was er in het eerste trimes­

ter nauwelijks verschil met het vwo,

zegt Corine. "Docenten maakten

bestraffende opmerkingen als je je

huiswerk niet had gedaan en er was

een vol rooster waarin iedereen

opdrachten kreeg. Ze deden dat mis­

schien ook om de overgang naar de

universiteit minder groot te maken.

Later werd het minder

schools."

Zelf is ze in dat eerste

studiejaar ook veran­

derd. In het begin

volgde ze alle colleges,

maar die werklustige

houding is er afgegaan.

Ook in de omgang met

anderen werd ze mak­

kelijker. "Je komt

zoveel verschillende

mensen tegen, veel

meer dan op school.

En het leuke is: ieder­

een is blanco. Dan leg

je makkelijk contact."

Anje Kirsch ^ jn de introductie­

week ontstond er een hecht groepje,

waar ze deze zomer ook mee op

vakantie is gegaan. Daarnaast werd

ze lid van de christelijke studenten­

vereniging Ichthus, "om ook buiten

de studie vrienden te maken".

Een jaar na het verlaten van de mid­

delbare school is Corine opnieuw

eerstejaars. Ze gaat muziekweten­

schappen studeren, naast Neder­

lands. "Ik denk dat het me wel bij

lukt om het erbij te doen." (LW)

naar zoeken'

voor een aanstormende taxi en maak

geen woedende of obscene gebaren

naar de chauffeur want dan ben je je

leven niet meer zeker.

Omdat fietsendieven in de hoofdstad

erg actief zijn is een extra brommer­

slot geen overbodige luxe. Als je fiets

vervolgens toch wordt gestolen, zijn er

verschillende mogelijkheden. Je gaat

voortaan met de tram. Als je kiest

voor zwartrijden, wees dan echter niet

verbaasd als je medereizigers die ook

niet stempelden, opeens allemaal in

het bezit blijken van een tramabonne­

ment.

Je kunt ook een nieuwe fiets kopen.

Daarvoor kun je naar de fietsenmaker.

Die is er echt met alleen voor tobben­

de dertigers met kmderzitjes voor en

achter die hun band laten plakken.

(Als student doe je dat natuurlijk

zelf). De meeste fietsenmakers hebben

een redelijk aanbod tweedehands fiet­

sen. O ok op het Waterlooplein staat

gewoonlijk een mannetje met wat

oude barrels.

Junk

Tenslotte is er nog een enorm aanbod

van gestolen fietsen. Als een magere

tandeloze schim met een pak vla, al

dan niet onder het bloed, je in de bin­

nenstad aanspreekt met 'fietsjekopen',

heb je beet. Hoewel dit snel en goed­

koop is (een gemiddelde fiets kost op

straat zo'n 25 gulden) kleeft er een

belangrijk bezwaar aan. Heling ­ het

kopen van gestolen goederen­ is tegen

de wet en een paar keer per jaar ligt

de politie op de loer, vooral rond het

Binnengasthuisterrein. Je zult niet de

eerste rechtenstudent zijn die vastge­

ketend aan een junk het politiebusje

ingaat en met een strafblad het bureau

verlaat.

Goed, je hebt een huis en je bent

mobiel. Wat nu? Ga op zoek naar

vrienden, want voor je het weet is de

bakker om de hoek de enige levende

ziel met wie je vriendschappelijk con­

tact onderhoudt, zit je iedere avond

met je moeder aan de telefoon of

wordt je gestrikt door aanhangers van

de Scientology Church op de Nieuwe­

zijds Voorburgwal. Een wereldstad als

Amsterdam heeft alles wat je wilt

maar je moet er wel even naar zoeken.

Wil je Amsterdammers leren kennen?

Ga achter de bar staan van het café

om de hoek of neem een baantje in

een winkel in Purmerend ­ hoge con­

centraties Amsterdammers verzekerd.

Wil je Amsterdams leren praten? Ga

veel winkelen op de Albert Cuyp­

markt en concentreer je op de groen­

testalletjes.

Wil je Amsterdammer worden? Dat is

makkelijker. Ga onmiddelijk je gloed­

nieuwe Amsterdamse accent afleren.

Stop met het twijfelen tussen een

leren boekentas en een Eastpackrugzak maar zie eruit zoals je wilt.

Verkeerde kleren en tassen bestaan

niet meer zolang je er maar niet zo

uitziet als de dronken zwerver in je

straat, met zijn grote rubberen kap­

laarzen van het Leger des Heils en

zijn zakken vol bierflesjes. Hoewel je

zeker aan de universiteit docenten

kunt tegenkomen die deze look sterk

benaderen.

Coolste stad

Doe waar je zin in hebt. Duizenden

studenten, alle nationaliteiten van de

wereld, de georganiseerde misdaad, de

laatste trends in kunst en muziek,

Amsterdam heeft het allemaal.

En daarnaast heb je nog eens de oude

vertrouwde studentenverenigingen vol

enthousiaste vrijgezellen. En natuur­

lijk je lotgenoten, de mensen van je

werkgroep. Die kunnen niet alleen

leuk meepraten over je eerste tenta­

men, ze willen maar wat graag mee

'Wil je niet opvallen,

stop dan niet voor

elk rood stoplicht'

naar discotheek Escape, de naamloze

lounge aan de Leidsegracht of het

VU­studentenpastoraat.

En op een dag fiets je langs de woon­

boten van de Amstel of zie je de zon

opkomen op een bankje in het Vondel­

park met je hand onder het T­shirt van

een aantrekkelijke onbekende en heb je

opeens dat vrije gevoel, dat vroUjke en

luchthartige, te pakken. Dan begrijp je

waarom Amsterdam de hipste, coolste,

mooiste, leukste en liefste stad is van

allemaal. Bij mij duurde het een half

jaar. Toen slaagde ik eindelijk voor een

tentamen. Toen werd ik verliefd. Toen

wilde ik nooit meer weg.

Herinneringen aan mijn eerste jaar

'Zodra ik op mezelf woonde

werd mijn leven spontaner'

Het eerste studiejaar

der, maar haalde ik

was vooral een mooie

nog steeds goede cij­

periode om vrienden te

fers."

maken, vindt A n n e De psychologiestuden­

mieke Winder (25)

te had niet meteen een

achteraf. Ze begon

kamer in Amsterdam.

haar studie in 1993 en

"Het was moeilijk om

is nu onderzoekster bij

iets te vinden. Maar ik

sociale psychologie aan

vond het eigenlijk wel

de vu. "In de intro­

"Sè*

^

^ ' " *"" eerst de kat uit

ductietijd deed ik alles

i^^j:,*

^

de boom te kijken, te

samen met de school­

•*'

ontdekken of ik de stu­

vriendin met wie ik bij

^

die aankon. Studeren

een tante logeerde.

leek eerst zo eng." Via

Juist door de veiligheid

vrienden kreeg ze na

van eikaars gezelschap

een jaar woonruimte.

was het makkelijk om

Achteraf had Arme­

contact te leggen."

Anje Kirsch ^^^^^ ^ g , j^eteen op

Dat eerste jaar pakte Annemieke de

kamers gewild. "Die reistijd, elke

studie heel serieus aan. Ze hield alle

dag twee keer anderhalf uur, was

vakken nauwgezet bij en haalde

heel vervelend. En zodra ik op

goede cijfers. Het was ook leuk om

mezelf woonde werd mijn leven

naar college te gaan, vond ze. "Op

spontaner: ik ging veel vaker met

de imiversiteit zag je iedereen. Als je

vriendinnen uit of samen eten, zon­

geen hoorcolleges volgde, was je zo

der dat lang van te voren te hoeven

eenzaam. Ik was toen wel heel fana­

afspreken. Iedereen was op zoek

tiek omdat het nog lastig was om in

naar contact." (LW)

te schatten hoeveel je moest stude­

ren. H e t jaar erna deed ik veel min­

X

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen