Ad Valvas 2000-2001 - pagina 153
AD VALVAS 19 OKTOBER 2 0 0 0
PAGINA 9
Wat voor d ingen staan centraal
in het leven van de hedendaag
se VUstudent? Met d ie vraag
sloeg een groepje van zes
studenten aan het schrijven.
Het resultaat is een soort
groepsportret van de huid ige
studentenpopulatie. Vooralsnog
zonder titel heet het boek, want
om de VUstudent in een hokje
te d uwen, blijkt nauwelijks te
doen. De moderne student is
een kameleon.
De student van nu laat zich
niet in een hoi<je duwen
Edgar van Riessen
Essaybundel schetst een beeld van de VUstudent anno nu
de
ipen
de
Portret van een kameleon
Dirk de Hoog
"Ik wil niet kiezen voor een lif estyle
met een naam. Het is maar net hoe ik
me voel als ik 's morgens wakker
word. En wat zich aandient, en wie
zich aandient. Ik ben de kameleonti
sche persoonlijkheid. Aan identiteits
loos te zijn ontleen ik mijn identiteit",
schrijft rechtenstudente Berber Brou
wer in de bundel.
In het boek proberen zes vujongeren
in essayachtige stukken een beeld te
schetsen van de hedendaagse studen
tenpopulatie van de vu. De auteurs
beschrijven eigen ervaringen, gingen
op bezoek bij gezelligheidsverenigin
gen en spraken met medestudenten.
Berbers kameleontische bewustzijn
li)kt te gelden voor bijna alle studen
ten. Niemand vult zijn leven meer met
louter en alleen de studie. En nie
mand heeft meer duidelijk één identi
teit Progressieve studenten vind je
ook bi) het corps. En bij de studenten
bonden lopen ook WDstemmers
rond.
Bijna alle studenten hebben een bij
baan. Dat is vaak minstens zo belang
rijk als de studie zelf. Niet altijd om
het geld, schrijft studente Nederlands
Margriet Schreuders. "Zonder mijn
werk was ik het bange verlegen meisje
uit de provincie gebleven. Al die ver
schillende baantjes hebben me veel
geleerd over hoe de maatschappij in
elkaar steekt. Maar vooral over
mezelf"
Pardon? Zulke zaken horen toch bij
de academische vorming die de uni
versiteit zelf wil bieden? Sommige
auteurs van de bundel vinden dat het
met die academische vorming inder
daad niet best gesteld is. "Wie princi
pieel wil zijn of meer wil weten dan
nodig IS voor het tentamen, doet dat
maar in zijn eigen tijd. Dat is de
heersende mentaliteit", stelt Berber.
Studenten zijn volgens haar vooral
met hun carrière bezig. "De stap naar
het mantelpakje en het driedelige pak
IS zo genomen. Tijdens gelegenheden
als een juristenbedrijvendag dragen
veel studenten deze kleding al. Waar
schijnlijk denken ze dat hun kans op
66n baan bij de aanwezige bedrijven
anders voor altijd verloren is."
Hangplek
Brouwer zocht een poosje haar heil bij
de studentenvakbond SRV U en deed
nee aan allerlei acties. In het begin
niet zozeer uit politieke betrokken
neid, maar vooral omdat een vriendin
hevig verliefd was op die mooie vak
bondsleider met lange witte haren èn
Pnncipes. Zo rolde ze in het wereldje.
Uaar heeft ze zeker geen spijt van. N u
^n dan bekroop haar wel een onge
vorming van studenten. Goudzwaard
vertelt een anekdote hoe hij tijdens
een college bewust allerlei rechtse
prietpraat over werkloosheid uit
kraamde. Geen student sprak hem
tegen. Iedereen pende het gezegde
ijverig op. Totdat het Goudzwaard na
een kwartier te gortig werd. "Mensen,
beseffen jullie wel dat ik u zojuist de
grootst mogelijke onzin heb ver
kocht?"
Dat IS een man naar Tunijs hart. Niet
alle studenten laten zich meeslepen
door de materialistische tijdgeest,
waarin zelfs faculteitsverenigingen de
term business unit bezigen voor iets
dat vroeger gewoon feestcommissie
heette.
makkelijk gevoel. "Soms leek de vak
bond een verzamelplaats voor sociale
probleemgevallen, alsof studentenpoli
tiek een substituut is voor wat op
andere vlakken ontbreekt. En dat is
treurig, omdat het tekenend is voor de
mentaliteit van veel studenten. Ook
aan de vu. Politiek is voor de sukkels,
voor de mensen die blijkbaar niets
beters te doen hebben."
Ook T u n g Dundar, rechtenstudent en
oudbestuurslid van de SRV U, heeft er
zo zijn ideeën over. V olgens hem zien
studenten de universiteit niet als een
plek om zich kritisch uit te laten.
Mensen die wat te zeggen hebben,
doen dat met op de vu. "Maatschap
pelijke betrokkenheid behoort tot het
gebied van de hobby's."
Zijn ideale universiteit ziet eruit als
een hangplek voor bevlogen boeken
wurmjongeren die naast hun studie
minstens veertig titels per jaar verslin
den en ook nog naar muziek van
Beethoven luisteren. Om erachter te
komen waar de academische bevlo
genheid is gebleven, besluit hij op
onderzoek uit te gaan bij de oude
garde van de vu. Emeritus hoogleraar
economie Bob Goudzwaard ontvangt
hem thuis met koekjes en thee. Ze zijn
het roerend eens. De universiteit moet
meer doen aan de maatschappelijke
Wilhelmus
Ook religie houdt veel studenten
bezig. Niet in de zin van dogmatische
theologische kwesties, maar wel als
vraag naar de zin van het bestaan.
"God is een wolk van liefde", schrijft
tweedejaars psychologie Maartje Mul
ler. "God is met in woorden te van
gen. Dat IS helemaal niet erg, als het
geloof mensen maar de kracht geeft
om het goede te doen."
Berber Brouwer schrijft: "Ik verlang
naar grote ideeën, maar ik ben te
sceptisch om te kunnen geloven. Toch
blijf ik op zoek naar mijn eigen kerk.
Voorlopig ben ik existentialist. Mijn
bestaan is zonder reden en daarom
ben ik aan mezelf verplicht om iets
van het leven te maken. Maar hoe
dan? Zingeving uit het niets. Niets is
moeilijker dan dat."
Student Nederlands Mark Bakker
bezocht een aantal bijeenkomsten van
christelijke studentenvereningen. Het
ging er daar traditioneel aan toe,
merkte hij: de aanwezigen zongen uit
volle borst het Wilhelmus ter ere van
Beatrix' verjaardag en bij een andere
bijeenkomst ging cie preses voor in
gebed. "Heer, bevrijd ons van het ver
langen naar eer en aanzien." Toch
staan deze verenigingen ook midden
in de maatschappij, door bijvoorbeeld
iemand als de bekende socioloog
Abram de Swaan uit te nodigen om te
spreken over onrechtvaardige machts
verhoudingen in de samenleving.
De studenten die Bakker ontmoette
bij de christelijke verenigingen, kiezen
vooral om de gezelligheid voor de des
betreffende vereniging. "Het was me
meer om aansluiting bij andere stu
denten te doen dan om aansluiting bij
andere christenen," zegt iemand. Er
zijn niet extra veel vustudenten lid.
Net als bij andere verenigingen vormt
Vrienden en vijanden van Uilenstede
Heel wat studenten van de vu hebben
al dan niet gedwongen een tijdje op
een studentenflat van Uilenstede
gewoond. De een vlucht er zo spoedig
mogelijk weg. De ander is helemaal in
de ban van de smdentencampus.
In de onlangs verschenen bundel wstudenten in het jaar 2000 komen ook
de vrienden en vijanden van Uilenste
de aan het woord. Berber Brouwer
vertrok na een jaar omdat ze "de
onverdragelijke lelijkheid en het chro
nische campinggevoel" niet langer
kon relativeren. Het was dan ook een
idee van haar ouders om bij het begin
van haar studie op Uilenstede te gaan
wonen. "Lekker veilig in zo'n vreem
de stad."
Maar Rutger Kroon is helemaal in de
ban geraakt van de flats met de hoog
ste dosis vliegtuiglawaai van Neder
land. "Er woont een gigantische
groep jonge mensen bij elkaar die
allerlei dingen organiseren. Je ziet
allemaal initiatieven en dat maakt het
leuk." Zijn ervaring is dat mensen die
langer op Uilenstede blijven, onder
ling een sterke sociale band hebben.
Hij noemt het de Uilenstedeclan. En
1
er wonen veel alternatievelingen. Zo
heeft elke eenheid wel een eigen
dorpsgek, meestal een gesjeesde stu
dent.
Zijn vriendin Suzanne woont ook
tevreden in een studentenflat. "Men
sen die bij me op bezoek komen vra
gen me weleens hoe ik in godsnaam
zo kan leven. Ik ben het gewend. Ik
heb me aangepast. Uilenstede bewo
ners kurmen goed met anderen
samenleven." Nadelen kent ze ook.
"De zooi op sommige eenheden.
Soms is het gewoon heel erg vies.
Niemand kent zijn verantwoordelijk
heid." Zij heeft geluk en woont op
een hele leuke, hele schone eenheid.
Theologiestudent Stefan Timmerman
ziet het wonen op Uilenstede zelfs als
een uitdaging. Hij moet namelijk vaak
aan nietgelovige bewoners uitleggen
waarom hij christen is. Dat leert hem
om weer basisvragen te stellen. "Het
is een mythe dat het echte leven zich
in het centrum van Amsterdam
afspeelt", zegt de Uilenstedefan. Hij
is dan ook niet van plan tijdens zijn
studie te vertrekken van zijn huidige
flat. (DdH)
^m
het ledenbestand een redelijke afspie
geling van de verschillende instellin
gen voor hoger onderwijs in Amster
dam. Als ze aan de vu studeren is dat
vooral om pragmatische redenen, net
als bij de rest van de studentenpopu
latie.
Opvallend is dat vrij veel moslimstu
denten juist wel wegens de christelijke
achtergrond voor de vu kiezen,
schrijft Esra Canga, voorzitter van de
Turkse smdentenvereniging Anatolia.
"Voor islamitische studenten is het
voordeel van de vu dat die God
accepteert. Een christelijke God is
beter dan geen God."
Koffiemelk
Ondanks die God doen ook vustu
denten ongeveer alles wat Hij/Zij ver
boden heeft, zoals zuipen, snuiven en
slikken. Wat dat betreft is er afgelopen
decennia weinig veranderd. Maar de
oude mores van de studentencorpora
staan weer volop in de belangstelling.
Zo mogen leden van LANX, voorheen
het vucorps, sinds kort de sociëteit
niet meer met gympies betreden. En
een paartje dat zoent op de sociëteit
van het echte Amsterdamse corps
moet ieder een glas koffiemelk leeg
drinken. In combinatie met bier is dat
onherroepelijk kotsen.
Er zijn ook andere veranderingen. Zo
bestaat de smerige studentenkeuken
niet meer, ontdekte Margriet Schreu
ders. "Ik ben bijna geen studenten
keuken tegengekomen waar de afwas
van twee weken op het aanrecht staat,
waar het eten de koelkast uitloopt en
de kastjes volstaan met aangebroken
en half opgegeten producten."
Deels is deze cultuuromslag niet zo'n
raadsel. Op haar culinaire rondgang
waarvan ze verslag doet in de bundel,
ontdekte ze dat menig studentenhuis
een afwasmachme heeft. Ook de eet
culmur zelf verandert. Niks geen patat
afgewisseld met instant spaghetti. Pim
en Ilse bijvoorbeeld, eten bijna elke
dag biefstuk en drinken Hertog Jan
bier in plaats van goedkoop pils uit de
supermarkt. "Maar wij zijn geen
gemiddelde studenten", verontschul
digen ze zich.
Berber Brouwer vraagt zich af of die
gemiddelde student wel bestaat. "De
meeste studenten neigen naar een
bepaald type, maar passen nooit hele
maal in het plaatje. Ze willen zichzelf
ook niet benoemen, of indelen in een
groep, eigenwijs als ze zijn."
Vooralsnog zonder titel. Vu-studenten in
het jaar 2000. Mark Bakker, Berber
Brouwer, Tun( Dundar, Tim van der
Rijken, Margriet Schreuders, Mare
Wingens en Rick van der Woud (red.).
Uitgeverij Meinema, Zoetenneer.
ISBN
9021138190.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's