Ad Valvas 2000-2001 - pagina 596

AD VALVAS 17 MEI 2001

PAGINA 16

Lodewijk Lens

vra ÏÏiï

Halleluja!

AAN 'EXCHANGE STUDENT' TIRANY FANZY

Een paar dagen geleden zag ik op

de trap ergens in het hoofdgebouw een papiertje liggen. In de

hoop dat het een liefdesbrief was,

een gedicht of een andere p e r soonUjke ontboezeming, raapte

ik het op en vouwde het open.

Helaas, het was het p r o g r a m m a

van een kerkdienst. " D e tekst

voor de prediking is Mattheüs

5:5", m e l d d e het briefje en daaronder kwam e e n korte uitleg van

de regels 'zalig zijn d e z a c h t m o e digen, want zij zullen de aarde

beërven'. "Dit lijkt e e n onrealistische zaligspreking", stond er

onder m e e r , "want de brutalen

hebben de halve wereld. T o c h

laat Jezus zien dat wie echt

zachtmoedig i s , sterk is! Zachtmoedige m e n s e n hebben zich

overgegeven aan God. Van z i c h zelf kunnen m e n s e n dat niet. H e t

kan alleen als je G o d leert kennen in Jezus Christus."

Van welke geloofsgemeenschap

deze oproep afkomstig w a s ,

stond er niet bij, m a a r het leek

m e niet de m e e s t vrijzinnige

club. Uit de tekst sprak e e n fanat i s m e dat m e e n o r m stoorde. H e t

is natuurlijk m o o i als je erin

slaagt o m consequent het goede

na te streven, want zo vertaal ik

dan m a a r even het begrip 'je

overgeven aan G o d ' , m a a r waaro m zouden m e n s e n dat van z i c h zelf niet kunnen? E n w a a r o m

komt er m e t e e n die bijna c o m merciële claim achteraan dat het

alleen kan als je God hebt leren

kennen in Jezus Christus? E n h o e

ziet de schrijver van die tekst dat

trouwens, zijn m e n s e n daar 'van

Tirany Fanzy (23) komt uit

Indonesië. Als exchange

student studeert ze aan de

VU. Ze spreekt geen Nederlands. Later wil ze in Maleisië of Singapore gaan werken.

z i c h z e l f dan wel toe in staat?

Ik h e b m e al vaker verbaasd over

strenggelovige types - de v u zit

er vol m e e - die zichzelf als principieel slecht zien e n G o d als h u n

laatste redmiddel in e e n verder

verrotte wereld. O m zo te leven,

daar m o e t je toch niet aan d e n ken. D o e je iets slechts, dan b e n

jij het die handelt, m a a r doe je

iets goeds, dan is het God. Op

zo'n m a n i e r o n t n e e m je jezelf elk

gevoel v a n eigenwaarde e n

manoeuvreer je je vanzelf in e e n

afhankelijke positie, waarin je als

een junk G o d nodig hebt o m je

leven draaglijk te m a k e n . Waarbij je je overigens m o e t realiseren dat God in dat geval nooit

m e e r kan zijn dan e e n schrale

troost, want voor e e n verslaafde

blijft het leven doorgaans toch

een doffe ellende.

N e e , als je dan toch strenggelovig

m o e t zijn, dan m a a r liever zoals

de aanhangers van de pinksterg e m e e n t e , die het tijdens de

kerkdienst gewoon op e e n dansen

zetten. Of zoals psychologiedocent Peter Roelofsma, die de

wekelijkse Praise W o r s h i p bijeenkomsten organiseert. Hij

had, las ik twee weken geleden in

Ad Valvas, naar aanleiding van

de samenwerking tussen de vu e n

de pinkstergemeente een visioen:

hij zag het vuur van de Heilige

Geest o p de bovenste verdieping

van het hoofdgebouw vallen.

Over dat soort fanatisme kun je

m a a r é é n ding zeggen: halleluja!

Femke Ivlo enaar

Wat studeer je hier als je geen Nederlands spreekt?

Ik doe een internationale richting: international economie business law. Iedereen spreekt daar Engels.

gehad. Maar twee of drie in acht

maanden.

Ga je dan nooit uit?

Jawel hoor, ik hou erg van koffiedrinken in de stad. E n geld uitgeven,

shoppen! Schoenen en kleren kopen.

Nee! Niet naar mijn schoenen kijken,

die zijn al zo oud!

Ze zien er anders nieuw uit. Hoe komt

het eigenlijk dat jij hier kunt studeren?

Dat is niet bepaald voor de gemiddelde

Indonesiër weggelegd.

Mijn vader is een zakenman. Maar

wat niet veel mensen weten, is dat er

in Indonesië erg veel mensen echt

rijk zijn, veel rijker dan mijn familie.

Wat ga je doen als je weer naar huis

gaat?

Zes maanden uitrusten, hoop ik. En

Waarom doe je dat in Nederland?

Bij ons thuis kun je niet doorstuderen voor je masters. En het idee was

dat het Nederlandse rechtssysteem

veel op dat van Indonesië lijkt, door

de koloniale geschiedenis. Maar de

studie zelf is heel internationaal.

daarna wil ik graag voor een groot internationaal bedrijf werken. Het liefst

niet in Indonesië, maar in een land

in de buurt. Maleisië of Singapore,

zoiets.

Waarom niet in je eigen land?

Ik ben bang dat als ik terugga, de

economische situatie er nog net zo is

als nu. Ik ben wel moslim, maar ik

vind niet dat Wahid, van de moslimpartij, president moet blijven. H e t is

n u een zootje daar. Ik hoop dat M e gawati president wordt. Zij is ook

moslim, al weet niet iedereen dat.

Je kleedt je niet als een moslim.

Ik moet eigenlijk wel een hoofddoek

dragen, maar het is beter als ik er een

draag omdat ik het zelf wil, dan

omdat het moet.

Anje Kirsch

Hoe vind je het hier?

Het gebouw van de v u is prima,

maar ik mis een hele hoop groen en

grote tuinen. Eigenlijk, als ik heel

eerlijk ben, vind ik het gebouw ook

te m o d e m . En dan het wéér in N e derland...

Heb je ook Nederlandse vrienden?

Eigenlijk helemaal niet.

Vind je dat niet jammer?

Tja, het is gewoon heel moeilijk.

Want ik ben hier om te studeren, en

in onze groep zit maar één Nederlander. Ik woon op Uilenstede, in een

gebouw van acht verdiepingen met

alleen maar exchange students erin.

Dat is wel ontzettend gezellig. N e e ,

ik heb nog niet zoveel vriendjes

lodetvijklens@hotmatl.com

Tirany Fanzy zou eigenlijk een hoofddoek moeten dragen

DE TAFEL VAN MELLE

JJIL!

'

^m

^ ^ ^

^

«fc-

^

Ir ^ ^

^

^

I

^

—

l

^

f

^

^^^^^jk

Berend Vonk

Effe het pigment wakker schudden

Als de zon een keer schijnt, worden alle Nederlanders gek, observeert Leo. Ook ivlelle en Fien

zijn kierewiet geworden.

M e t mooi zomerweer is het

Vondelpark drukker dan de

Kalverstraat op zondag. En dat

voor een pretpark zonder attracties. Leo schopt tegen een

bierflesje. "Lekker, zoals die

hondenpoeplucht loskomt met

warm weer. Eigenlijk is het

Vondelpark één grote hondenpoepvijg. Dagelijks geïmpregneerd door onze viervoetige

vriendjes." Zorgvuldig drapeert Melle zijn zomerjas over

een metertje poepvrije grond.

Als hij erop neerdaalt zuigt

zijn zitvlak zich meteen vol

met Amsterdams grondwater.

"Moet dat? Het is nat hier",

moppert Leo naast hem. Melle

kijkt om zich heen. Links en

rechts imiteren groepjes toeristen het hippiegevoel zoals het

ze is aangeleerd door MTV. Al-

ternatieve dreadlocks liggen in

het gras h u n eigen peperdure

sportschoenen te bewonderen,

jonge goden hollen met wapperende manen achter een

voetbal aan en Alanis en

Lenny Rravitz naspelende gitaristen worden omringd door

sentimenteel glimlachende toehoorders.

Op aandringen van Leo slenteren ze na een kwartiertje met

hun natte broeken verder. "Als

de zon hier een keer schijnt,

worden alle Nederlanders gek",

zegt Leo. "Ze laten alles uit hun

handen vallen om in het Vondelpark rond te paraderen."

Melle knikt. Zien en gezien

worden, daar gaat het om, en

intussen oppassen dat je niet

wordt overreden door klasjes op

stoom gekomen skaters en

hardlopers die hun persoonlijke

record aan het verbreken zijn.

De echte show-off i, concentreren zich op het balkon van het

Blauwe Theehuis: the place to be

voor hip Amsterdam. Melle en

Leo lopen het terras op en kijken grimmig om zich heen. Ook

hier zorgvuldig gestylede nonchalance en altematievige stadsyuppigheid. Hoewel de zon pas

sinds een week in Nederland

wordt gesignaleerd, zijn de

bruine buiken met navelpiercings al niet meer op één hand

te tellen. "Die hebben stiekem

voorwerk verricht", observeert

Leo. Melle antwoordt niet: hij

bestudeert Leo. Ineens vindt hij

hem wel een erg witte kop hebben, alsof hij de hele winter in

een vochtige kelder heeft doorgebracht, als taugé. Zou hij er

zelf ook zo uitzien? Leo m o m pelt verder: "Een bom erop, dat"

is het beste. Zullen we verder

gaan?" "Nee, wacht." Melle

schuift een stoel in de zon.

"Even zonnen." Hij schuift zijn

T-shirt omhoog om zijn verblindend melkwitte buik aan de

uv-stralen bloot te stellen. Leo

gaat onder luide protesten ernaast zitten. " K o m op Melle,

wat is dit nu, we zouden gaan

gamen. Lekker Unreal Toumament-en. Je bent bijna dood!"

"Straks", mompelt Melle loom.

T o t h u n verrassing komt daar

ineens Fien aanzetten. Ze heeft

een steenrood gezicht. "Jezus,

wat is dit, een eerbetoon aan

Volendam ofzo?", roept Leo

uit. Tevreden schudt ze haar

hoofd. "Ik heb de hele dag zonder zonnebrand op het dak gezeten. Effe het pigment wakker

schudden. Als je huid goed

hard aanhakt, pakt het beter."

Ze houdt haar gezicht sereen in

de plooi. "Ik kan niet lachen,

want als ik een rimpel trek, doet

het pijn." Leo maakt met zijn

wijsvinger een wiebelend gebaar

voor zijn hoofd. "Kierewiet. Iedereen."

Aangebrand ijs

(twee personen)

5

2

1

1

1

deciliter vanille-ijs

eetlej^els Grand Mamier

eetlepel sinaasa^^elmarmelade

sinaasapj^el

eiwit

Snij de sinaasappel door de

helft, haal de partjes los met

een mesje en schraap met een

lepel de achtergebleven vliezen

eruit. Besprenkel een aantal sinaasappelpartjes met Grand

Mamier en schep ze door het

vanille-ijs. Bestrijk de binnenkant van de schil met de marmelade en vul de sinaasappelhelften met het ijsmengsel.

Klop het eiwit op en dek daarmee de helften nauwkeurig af.

Zet de sinaasappels onder de

hete grill tot het schuim lichtbruin is. Giet over elke helft een

eetlepel Grand Mamier.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen