Ad Valvas 2000-2001 - pagina 144

AD VALVAS 12 OKTOBER 2000

PAGINA 20

Lodewijk Lens

vragen

Komt dat zien, komt dat zien!

Geschokt was ik, toen ik m a a n dag de m e n s a in het hoofdgebouw binnenliep o m te gaan l u n chen. Want nog voordat ik de

trap kon afdalen o m m e te b e g e ven tussen de broodjes en de

kroketten, viel mijn oog op een

blote m a n . Een m a n op een step.

Poedelnaakt. Enkel een rugzak

had hij o m , verder niks. Oké, het

was geen echte m a n , slechts een

reclameposter, m a a r dan n o g .

Een blote m a n op de vu, kun je

het je voorstellen?

Voor degenen die h e t niet m e e r

weten of die vorig jaar n o g niet

op de universiteit rondliepen, wil

ik graag even ouwe koeien uit de

sloot halen. Het was in februari.

D e cabaretiers Rooyakkers,

Kamps Kamps zouden een o p treden geven in het cultuurcentrum Griffioen. Op de affiche die

dat optreden aankondigde, prijkte een bijna blote m a n . Hij h a d

weliswaar een onderbroek aan,

m a a r die hing erg laag, dus zijn

schaamhaar was te zien. M a a r

daarmee was dan ook alles g e zegd. Verder had hij een beetje

een buikje e n hij trok e e n o n h a n dige grimas, waardoor het geheel

eerder potsierlijk werd dan a a n stootgevend. Maar die poster

m o c h t dus niet. Onsmakelijk,

oordeelde de gebouwendienst, en

waarom? O m d a t tweederde van

de m a n zijn lichaam onbedekt

was en dat werd "niet kies" g e acht, zo las ik destijds in Ad Vulvas.

D e gebouwendienst, stond verder

in het bericht, was e e n beetje

voorzichtig geworden n a eerdere

klachten over posters van H e n nes en Mauritz, waarop d a m e s in

ondergoed te zien waren g e weest. D i e posters waren door

s o m m i g e leden van de v u - g e m e e n s c h a p als aanstootgevend

ervaren.

Overigens z a g ik de poster van

Rooyakkers, Kamps Kamps

een week later weer hangen, alleen was hij nu e e n stukje korter.

Ter hoogte van de navel w a s hij

afgeknipt. Heel goed, dacht ik

toen ik dat zag: lijdzaam verzet.

E n bovendien: de poster h a d zijn

werk al gedaan. Iedereen die dat

stukje i n Ad Valvas h a d gelezen,

wist dat hij ooit langer w a s g e weest en w a a r o m hij nu was i n gekort. E n iedereen kende Rooyakkers, Kamps K a m p s .

Inmiddels is er blijkbaar veel

veranderd aan de universiteit.

Terecht natuurlijk, want wat zijn

dat voor prehistorische n o r m e n

dat ten m i n s t e eenderde van het

l i c h a a m bedekt m o e t zijn. E v e n

overwoog ik m a a n d a g o m voor

de grap de gebouwendienst op te

bellen. "Ja m e t Lens hier", z o u

ik zeggen. "Kunt u die o n s m a k e Ujke prent onmiddellijk verwijderen? Ik vind het niet kies o m

vlak voor de lunch z o ' n blote

mannenkont te m o e t e n a a n schouwen. B a h . " Waarna ik

quasi-verontwaardigd de hoorn

op de haak z o u gooien.

Maar bij nader inzien deed ik het

toch niet. Want zolang die poster

er nog hangt (komt dat zien,

komt dat zien!) h e b ik er veel

m e e r plezier v a n . Elke keer als ik

h e m zie, m o e t ik aan dat idiote

voorval in februari denken en

d a n h e b ik voor d e rest van de

dag e e n goed h u m e u r .

AAN STUDENTE-ONDER-DRUK JANINE BOUWMAN

Weinig vrije tijd, stijgende schulden en dan l«omt ook nog eens die

grijze, natte herfst eraan! Voor

vierdejaars rechtenstudent Janine

Bouwman (25) genoeg reden om

zich 'klote' te voelen. Of speelt er

meer?

E en van Dalen

Voel ji] je wel goed? Je ziet zo bleek!

Ik voel me belabberd, klote. Ik ben

constant moe en alles doet pijn.

Vooral mijn hoofd. Ik ben heel gespannen. Soms barst ik zomaar ineens in tranen uit.

Maar wat heb je dan?

Misschien griep, misschien een burnout. En als ik niet overwerkt ben, dan

word ik dat vast wel dit jaar.

ik over heb besteed ik om tot rust te

komen.

Staatje hoofd wel eens sul?

Nee, mijn hoofd is eigenlijk altijd aan

het werk. Zelfs als ik televisie kijk,

denk ik nog na.

Weten studenten of docenten dat het niet

zo goed met je gaat?

Ik stap niet snel op iemand af. T o e n

ik nog sociaal-juridische dienstverlening aan de hogeschool studeerde

deed ik dat wel. D e band met docenten was daar beter. Hier is de relatie

oppervlakkig, ook met medestudenten. Omdat ik als hbo'er in het tweede jaar instroomde, hang ik er een

beetje buiten. Alle kliekjes en groepjes waren toen al gevormd.

Wat ga je nu doen?

Eerst wil ik controleren of ik fysiek

echt in orde ben. Voor morgen heb

ik een afspraak met de dokter. Die

gaat allereerst mijn oren uitspuiten.

Want die zitten ook vol met troep.

Maak je je zorgen?

Wel een beetje, maar mijn moeder

meent dat daar geen enkele reden

voor is. De 'r' zit weer in de maand,

gewoon extra vitamine slikken, zegt

ze nuchter. Bij mij thuis staat n u een

pot vitamine b-totaal. Maar geloof jij

dat zoiets werkelijk helpt?

Wat helpt dan wel?

Eventjes ertussenuit. In december wil

ik graag met mijn moeder mijn broer

opzoeken. Die werkt op een school

van Shell in het golfstaatje Oman.

T o t die tijd zoek ik afleiding door

lekker in de weekeinden uit te gaan.

{Opeens glunderend:) Dansen is mijn

beste therapie.

Hoe kan dat?

^

Studeren is zwaar. Deels komt dat

doordat ik te veel druk op mezelf leg.

Ik ben een echte perfectionist. Ik

mag van mezelf geen fouten maken.

Als ik toch een fout maak, voel ik me

rot. Een docent reageerde van de

week heel laconiek. Hij zei: 'verwacht

geen wonderen van jezelf.

Waarom moet alles zo perfect verlopen?

Ik wil dolgraag dit studiejaar afstuderen. O m financiële redenen moet dat

gewoon lukken. Ik krijg geen studiefinanciering meer en leen al het geld

van mijn vader. Nee, hij zeurt niet

aan mijn hoofd met de vraag wanneer ik eindelijk eens klaar ben. Toch

voel ik die druk wel op mij rusten.

Heb je een bijbaantje?

Ik zou graag willen, maar alle tijd die

Anje Kirsch

Janine Bouwman

DE TAFEL VAN MELLE

Berend Vonk

Ja, ja, o, ja, aaargghh

Van Melle hoeven zijn buren niet te weten hoe

lang, hoe vaak en hoe heftig hij sekst. iVlaar Leo

lijkt daar geen problemen mee te hebben.

Melle zit net rustig zijn teennagels boven de zaterdagskrant te

knippen, als hij een bescheiden

gepiep uit Leo's kamer hoort

komen. Hij spitst zijn oren en

hoort het piepje overgaan in een

regelmatig gekraak. O p de ondergrond komt er nu, als in een

expenmenteel muziekstuk, een

traag bonken bij. Melle steekt

zijn hoofd om de hoek en ziet

een vreemde jas aan Leo's kapstok hangen. Aha, damesbezoek.

Melle probeert zich geconcentreerd m zijn eigen zaken te verdiepen. H I J zal niet als een

puber met zijn oor tegen de

muur gaan staan, hij is volwassen. Bovendien is dat niet eens

nodig want, wat een lawaai

maken die twee. Het gekraak is

opgehouden, maar nu lijken

Leo en zijn bezoekster elkaar de

kamer door te smijten. Wat een

beesten. Iemand belandt tegen

Leo's deur, die trilt in zijn

sponningen. Dan is het stil.

Melle loopt opgelucht naar de

keuken om thee te zetten. Leidt

toch af, al dat gepaar krek naast

je deur.

Krakende bedden, een miskend

probleem, peinst Melle. Anders

dan Leo heeft hij liever niet dat

al zijn buren weten hoe lang,

hoe vaak en hoe heftig hij sekst.

HIJ zou zijn slaapkamer kunnen

volplakken met eierdozen, zoals

Igor, maar dat staat zo obvious.

Zelf heeft Melle vorig jaar een

redelijk nieuw bed op straat

gezet omdat het te veel lawaai

maakte. Sindsdien ligt hij op de

grond - ook nooit meer seks

gehad, maar dat terzijde.

Een uur later, als Melle in het

telefoonhok belt met zijn scriptiebegeleider, begint het gekraak

opnieuw. N u komt er bovendien een kreunende meisjesstem

bovenuit. Melle probeert de

hoorn met zijn hand af te dekken, maar kan bezwaarlijk ineens stoppen met praten. "Over

de Stoïcijnen heb ik genoeg gegevens, maar..." Een nieuwe

golf semi-doodskreten klinkt op

uit Leo's kamer, al dan niet gefaket. " O , o, aaargghh...." "...wat ik nog mis is informatie

over hun tegenstanders", hakkelt Melle. "Ja, ja, o, ja...",

klinkt het op de achtergrond.

Het IS moeilijk om onder dit gekerm onverschillig te blijven,

"...want, eh, hoe heet het..."-

"arghhh aha-aha-aha-aha-ahaaha-aha jaaaaah!" "Wat gebeurt

daar allemaal?", informeert zijn

scriptiebegeleider voor hij ophangt. " O , de televisie", lacht

Melle overdreven. "Tarzan

ofzo."

Zo gauw hij heeft opgehangen

is het gekreun voorbij. Er wordt

slechts nog wat nagekraakt.

Even later klinken er voetstappen op de gang. Melle kan zich

niet bedwingen. Hij opent zijn

deur op een kier en loert naar

buiten. Een kleine gestalte

drentelt naar de voordeur en

draait zich om voor een handkus. Ze heeft rodere wangen

dan ooit. Het is Fien.

Blinde Luistervinken

4 dunne bieflappen

2 boterhammen

scheut melk

zout, nootmuskaat

2 ons gehakt

1 ei

4 plakken bacon

stukje touw of prikkers

boter

broodkruimels

Verkruimel het brood en week

het in de melk. Maak er met

een vork een glad prutje van.

Voeg zout, nootmuskaat en gehakt toe, zodat er een stevige

bal ontstaat. Splits het ei. Leg

op elke bieflap wat van het

klaargemaakte gehakt en o m wikkel het geheel met een baconplakje, vastgezet met het

touw of prikkers. Haal de vleesroUetjes door het geklutste ei en

daarna door de broodkruimels.

Bak ze in een koekenpan met

wat boter goudbruin. Doe er

wat water bij en laat het vlees

onder een deksel een uur lang

sudderen.

(Annette

Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen