Ad Valvas 2000-2001 - pagina 115

VALVAS 5 OKTOBER 2 0 0 0

PAGINA 7

h.

Weetjes zappen

Snoezelen

Het wordt steeds moeilijker

om studenten te vinden voor

I het bestuur van studentenbonden en verenigingen.

Maar student-bestuurders in

hart en nieren bestaan nog

steeds. Een gesprek met

vierdejaars biologie Arjan

Schakel (21). Hij is sinds

augustus fractievoorzitter

van de universitaire studen,tenraad.

•wHSH

Demente bejaarden hebben meer

baat bij zorg die aansluit op hun

belevingswereld, dan bij gangbare

zorg. Evelyn Finnema concludeert in haar proefschrift dat validation, het meegaan in de belevingswereld van de dementerende, een positief effect heeft op de

bejaarden, evenals reminiscenite,

het ophalen van herrinneringen

met foto's en voorwerpen en

'snoezelen', het aanbieden van

prettige zintuiglijke prikkels. De

patiënten worden door deze vorm

van zorg emotioneel evenwichtiger en zijn minder ontevreden

met hun situatie. H u n stress

neemt af. Alleen bij zeer ernstig

demente patiënten werd geen

verbetering waargenomen. (WV)

Wildparken

Arjan Schakel: 'Ik

lees in bed nog

rapporten over

onderwijsbeleid'

Anje Kirsch

'Je moet soms jaren lobbyen

voordat je iets gedaan krijgt'

E sbeth Vernout

Hedendaagse studenten zouden passief

zijn en zich niet meer interesseren voor

universitaire politiek.

Daar ben ik het niet mee eens. Studenten worden passief gemaakt. Eerstejaars kijken wel uit om actief te

worden in besturen; per jaar moeten

ze 21 punten halen. En de studiefinanciering is zo laag dat je er wel bij moet

werken. Daarnaast moet je in vier jaar

tijd je smdie afronden. Tijdelijk je studie stopzetten kan, maar daar staat

maar weinig tegenover. Als je in de

studentenraad zit, krijg je van de VU

ter compensatie drieduizend gulden in

een heel jaar. Dat is een schijntje.

Kortom, het is niet aantrekkelijk om

besmurswerk te doen.

Wat trekt jou toch aan in de universitaire

politiek?

Er kloppen dingen niet op de imiversiteit. Daar wil ik over meepraten. Een

felle discussie vind ik heerlijk. Dan kan

ik laten zien dat ik verstand van zaken

heb. Ook voorstellen schrijven vind ik

leuk. Aan CW-building heb ik nog nooit

gedacht. Ik vind besturen gewoon erg

leuk om te doen. Het betekent we! dat

ik goed op de hoogte moet zijn. Soms

lig ik in bed nog rapporten te lezen

over onderwijsbeleid.

Wat klopt er volgens jou niet op de vu?

Omdat de VU in beginsel een private

instelling is, kan de universiteit onder

bepaalde wettelijke regels uit. Een

voorbeeld is de vraag of een student in

een opleidingsbestuur mag zitten. Het

bestuur van de vu wil dit niet, omdat

studenten dan zeggenschap kunnen

krijgen over docenten. Wij willen als

studenten wel kunnen meepraten in

een opleidingsbestuur. Het college van

bestuur kan niet om ons heen, omdat

we op dit punt instemmingsrecht hebben. Ze proberen onze inspraak nu te

omzeilen door zich te beroepen op het

private karakter. Deze discussie speelt

al jaren en is inmiddels uitgegroeid tot

een geschil. De onafhankelijke geschil-

lencommissie beslist op 2 november

wie gelijk krijgt.

Leden van de universitaire studentenraad

hebben over de meeste zaken alleen nog

formeel adviesrecht, geen instemmingsrecht meer. Hoe kun je als student toch

nog invloed op het beleid uitoefenen?

Onze invloed is zeer beperkt. Je moet

maanden en soms jaren lobbyen voordat je iets gedaan krijgt. Voor de

invoering van de Wet modernisering

universitaire bestuur, de MUB, waren

studenten medebestuurders. N u niet

meer. Alleen op het gebied van reglementen en voorzieningen als het afstudeerfonds hebben we nog instemmingsrecht. Soms denk ik wel eens:

waar doe ik het voor.

Studenten die inspraak willen zijn alleen

maar lastig voor het college?

Zo was het tot voor kort wel. De vergaderingen met de studentenraad

waren een verplicht nummer voor het

college. Maar met de komst van Saskia

Groenewegen in het CVB is er wel iets

veranderd; het college staat nu meer

open voor de inbreng van studenten.

Adviezen van ons worden wat meer op

waarde geschat. Het bestuur krijgt in

de gaten dat het moet luisteren naar

studenten, omdat dit beter is voor de

universiteit zelf. Als studenten niet

tevreden zijn over de universiteit, dan

is dat slecht voor het imago.

Word je serieus genomen door het college?

Toen ik nog in de faculteitsraad van

Biologie zat, luisterde men in het

begin niet echt naar me. Dat veranderde toen ik liet zien dat ik echt actief

ben en weet waar ik over praat. Als

student is het wel lastig om dingen

gedaan te krijgen op de vu. Het is een

vrij gesloten, bureaucratische cultuur.

Soms raak ik daar gefrustreerd over.

Dan vraag ik me af waarom het allemaal zo lang moet duren. Over punten

die nu op de agenda staan, wordt vaak

pas jaren later besloten. Maar ik blijf

strijden. Ik laat me niet ontmoedigen.

Wat wil je achterlaten als je over eenjaar

uit de studentenraad stapt?

Het mooiste zou zijn dat de raad dan

een goede reputatie heeft. Dat de

bestuurders weten: die raad moeten

we respecteren, want ze geven goede

adviezen. Ik heb niet de illusie dat we

in een jaar allerlei zaken voor studenten kunnen regelen. Meer en betere

computers bijvoorbeeld. Dat soort

processen zetten wij wel in gang, maar

een ander moet het afmaken.

Exacte faculteit viert tweede dies

Wildparken in Afrika worden vooral door Europeanen gekoesterd.

Namurfilms van Europese makelij

laten keer op keer zien hoe de

maagdelijke bush, beheerst door

olifanten, leeuwen, luipaarden en

krokodillen, bedreigd wordt door

de steeds verder opdringende

mens. Oorspronkelijke bewoners

moeten verre gehouden worden

van de wildparken, is het idee,

anders is de ongerepte natuur

gedoemd om verloren te gaan.

Wat men echter vergeet, betoogde

milieuhistoricus Wybren Verstegen

in Trouw, is dat die ongerepte

natuur pas een eeuw geleden is

ontstaan, en wel doordat Europese

kolonisatoren een enorme ecologische ramp veroorzaakten op het

Afrikaanse continent. Zij introduceerden de runderpest, die in tien

jaar 5,5 miljoen runderen het leven

kostte. Weidegronden verdwenen

en de bush kwam opzetten. Tegelijk met de veeziekte kwamen

droogte, honger en oorlog. De

Europese kolonisatoren kregen

vrij spel. En alle ruimte om de pas

gecreëerde natuur allerlei romantische eigenschappen over oorspronkelijkheid toe te dichten. (YN)

Meer regen

Door het broeikaseffect is het de

afgelopen jaren meer en heviger

gaan regenen in Noordwest-Europa. Dit stelt het Instituut voor

Milieuvraagsmkken van de vu in

een rapport in opdracht van het

Wereld Natuur Fonds.

Volgens directeur Pier Vellinga

van het rvM ontbrak tot nu toe de

wetenschappelijke onderbouwing

voor de stelling dat het broeikaseffect zorgt voor meer regen. Door

allerlei statistieken met elkaar te

vergelijken durft het instimut die

uitspraak nu wel te doen. De

onderzoekers berekenden dat

extreme regenval, stormen en

overstromingen het afgelopen

decennium jaarlijks voor 100 miljard gulden schade veroorzaakten.

Het instituut voorspelt dat dit

bedrag de komende tien jaar zal

verdubbelen. (DdH)

Over bloedvlekken op het tapijt

en het bestaan van toevalLeeftijd

Het werd onverwacht spannend bij de tweede verjaardag

van de faculteit Exacte Wetenschappen (FEW). In een donkere collegezaal liet scheikundehoogleraar C. Gooijer zien

hoe je met een chemische stof bloedsporen op het tapijt

kunt laten oplichten. Een toepassing van wetenschappelijke

kennis in het dagelijks leven. En dat was dan ook het

thema van de dies.

Twee agenten van de afdeling moordzaken van de Amsterdamse recherche

nadden een stuk tapijt meegebracht,

I waar zo op het oog niets aan te zien

was. Maar toevoeging van de stof laat

Bloedresten ook in zeer kleine concentraties oplichten. T o e n het licht uit

was, bleek het tapijt inderdaad met

Woed besmeurd.

L .^.^'^^'^1'igen van exacte faculteit

pielden ieder een aparte lezing over

inun vakgebied in het dagelijks leven.

Het tekent de huidige sfeer binnen

FEW: wel één faculteit, maar nog

steeds een strakke scheiding tussen de

verschillende onderdelen. Decaan

Henk Timmerman zei bij de opening

van de dies dat hij zijn best zou doen

om van FEW meer een eenheid te

maken. "Want het is duidelijk dat we

de naam FEW hebben gekregen, omdat

few (Engels uitgesproken) in de toekomst alleen maar meer kan worden."

Behalve over onzichtbare bloedsporen

ging het op de dies over de vraag of

het toeval bestaat. Professor statistiek

Roland Meester vond dat wetenschap-

pelijk een slechte vraag. Wetenschappers en filosofen speculeren er al eeuwen over of de dingen gebeuren volgens een vastliggend schema, dan wel

uit toeval, maar ze zullen daar volgens

Meester nooit een wetenschappelijk

antwoord op vinden. "Want om te

onderzoeken of toeval bestaat, zou je

er een werkbare definitie van moeten

maken. En dat is onmogelijk. Je zou

toeval kunnen definiëren als twee

gebeurtenissen waartussen geen causaal verband bestaat. Maar als je dat

doet, kun je het niet meten en dus

niet aantonen dat het bestaat."

Kansberekening

Meester verwees het bestaan van toeval hiermee naar het domein van de

geloofsvragen. Je gelooft in toeval, of

je gelooft het niet. En al naar gelang

de visie die je aanhangt, gebruik je

gebeurtenissen uit de werkelijkheid

om die visie te staven, maar een

wetenschappelijk bewijs is dit niet.

In de wiskunde bestaat toeval wel, zei

Meester. "Daarmee bedoelen we een

wiskundig model, met een zeer kleine

kans op iets dat kan gebeuren." Veel

mensen vergeten volgens hem dat

zulke modellen alleen maar beschrijven en niet verklaren. Ze geven nog

steeds geen antwoord op de vragen

als: bestaat het toeval? Of bestaat

God?

Dat de kansberekening daarvoor vaak

wel wordt gebruikt, liet Meester zien

met het voorbeeld van de evolutie en

God. "Creationisten zeggen: de kans

dat de evolutie verliep zoals ze is

verlopen, was zo ongelooflijk klein,

daar moet wel een sturende hand aan

te pas zijn gekomen. Materialisten

zeggen juist dat de evolutie een

opeenvolging is van organismen,

waarbij degenen met de beste overlevingskansen hebben overleefd.

Kansberekining wordt dus gebruikt

als argument voor twee tegengestelde

visies. En dat terwijl kansberekening

helemaal geen antwoord geeft op

geloofsvragen." Meester liet dan ook

eerder de beperkingen dan de toepassingen van statistiek in het dagelijks

leven zien.

Hoe oud mensen vroeger werden

is vaak moeilijk na te gaan. Bevolkingsregisters werden lang niet

altijd goed bijgehouden en gingen

in de loop van de geschiedenis

soms verloren.

Marianne Jonker promoveerde

deze week aan de vu op een statistisch model, waarin zij met

behulp van wiskundige technieken de levensduur van mensen

schat. Zij gebruikte hiervoor

Engelse parochieregisters, omdat

hiervan relatief veel gegevens

bewaard zijn gebleven.

In het plaatsje Reigate werden de

vrouwen in de periode 1580-1837

gemiddeld 36 jaar, schat Jonker.

Veel vrouwen stierven in het

kraambed. Ook maakte Jonker

een leeftijdsmodel voor Engelse

landheren gedurende de Middeleeuwen. Als zij niet stierven aan

kinderziekten en de leeftijd van

25 jaar bereikten, hadden ze

daarna gemiddeld nog zo'n 25

jaar te leven. (WV)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen