Ad Valvas 2000-2001 - pagina 245

)00 mm VALVAS 30 NOVEMBER 2000

PAGINA 9

irfan op een tochtig zolderkamertje

imsterdam

eld

iet

r

tte

)1de

"U-

de

laar

de,

31)

iets

lik

pnma, Om naar Amsterdam te verhuizen moet er wel iets heel bijzonders gebeuren." Van de eerstejaarsstudenten die zelfstandig wonen, verblijft

eenderde buiten de stad. Zoals in

Utrecht, Den Haag of Leiden.

Eén ding is duidelijk: op een kamertje

bij een hospita wonen is niet in trek.

Van de thuiswonenden studenten die

zoekende zijn, wil nagenoeg iedereen

een zelfstandige woning of een studentenflat hebben.

"Ik wil een appartement bij het Vondelpark", noteert iemand. Zulke

geluksvogels bestaan. Een eerstejaarsswdente algemene cultuurwetenschapen bewoont een eigen etage van veerng vierkante meter in de Jordaan.

Daar betaalt ze weliswaar zeshonderd

gulden huur voor, maar ze krijgt huursubsidie. Hoe vind je zoiets? "Via

familie en veel hielenlikkerij", schrijft

ze erbij. Ze wil er "for ever" blijven

wonen.

Zo'n kwart van zelfstandig wonende

eerstejaars is net zo tevreden met de

gevonden woonruimte. Daarbij horen

bijna alle studenten die gezamenlijk

een huis huren of kopen, iets wat

meer en meer gebeurt. Van de eerstejaars woont 15 procent op een dergelijke wijze en van de ouderejaars een

kwart. Vaak zijn het de ouders die de

huur of de koop financieren, zeker als

er ook nog een broertje of zusje in het

appanement kan wonen.

Ruim een op de tien uitwonende eerstejaars zegt dan ook geen woonlasten

te hebben. De andere betalen gemiddeld 467 gulden voor hun woonruimte. Een op de vijf betaalt meer dan zeshonderd gulden tot zelfs boven de duizend piek. Daar staan ook heel wisselende inkomsten tegenover, variërend

van minder dan driehonderd tot drieduizend gulden per maand.

Er zijn ook pechvogels wat wonen

betreft. "Het bijzondere aan mijn

woonruimte is dat ik er weg moet".

steja

8% wil gelijk weg

3% binnen halfjaar weg

3% binnen jaar weg

'/o binnen twee jaar weg

'/o na einde studie weg

2% weet niet

5% wil niet weg

aldus een respondent. Hij is niet de

enige. Een op de vijf kamerbewoners

woont illegaal. In de helft van de

gevallen gaat het om illegale onderhuur van een etage. D e echte huurder

kan de woning in dat geval zo weer

opeisen. In de meeste andere gevallen

betalen de studenten de huur zwart.

De illegale bewoners kunnen zich niet

op het desbetreffende adres mschrijven bij de burgerlijke stand. Daardoor

dreigen ze volgend jaar h u n beurs

voor uitwonenden te verliezen door de

invoering van de zogeheten koppelingswet voor studenten. Die wet

maakt het mogelijk dat iemands gegevens van de studiefinanciering worden

vergeleken met de gegevens van de

burgerlijke stand en andere adresgegevens.

Uilskuikens

Hoewel relatief veel studenten op een

studentenflat op Uilenstede wonen, is

de woontevredenheid daar niet erg

hoog. Veel Uilestedenaren geven te

kennen snel en liefst birmen een halfjaar weg te willen. Belangnjkste ergernis zijn de eenheidgenoten. "Ik woon

met tien Uilskuikens", schnjft iemand.

T o c h is met meer mensen wonen

populair onder studenten. Maar een

op de vijf woont echt alleen. 65 Procent deelt de woonruimte met andere

mensen, zoals vrienden, kennissen,

familie of gewone medebewoners. En

Grafieken: Jip BInsbergen Ontwerpburo

Foto's : Anje Kirsch

zo'n vijftien procent woont samen met

zijn of haar partner. Dat is de slimste

manier om aan woonruimte te komen,

aldus een respondente. "Mijn partner

kocht een riant huis en ik ben er gratis

bij mgetrokken. Slim hè?"

Echte kamerhoppers zijn de huidige

studenten niet. Voor bijna alle uitwonende eerstejaars en 34 procent van

de ouderejaars die op kamers wonen,

is hun huidige onderkomen het eerste

zelfstandige woonadres. Vijftien procent van de ouderejaars is vier of meer

keer verhuisd.

Terug naar de vraag of er woningnood

bestaat voor studenten. Natuurlijk.

Maar wie zoekt blijkt uiteindelijk iets

te kunnen vinden. Al is het dan

meestal wel iets illegaals, tochtigs,

kleins, zonder sanitair of onbetaalbaars. Dus vaak met de woonruimte

die een hedendaagse student ambieert

of kan betalen. En daarvoor zijn de

meeste studenten niet bereid hun

ouderlijk huis te verlaten. Wie om wat

voor reden dan ook met thuis kan blijven wonen, is overgeleverd aan de

jungle van de woningmarkt in Amsterdam. Daar kun je geluk hebben, zoals

de student die op straat mensen aansprak en binnen een dag, weliswaar

tijdelijk, een etage in het centrum

vond. Maar je kunt ook pech hebben

en na twee jaar zoeken nog niets

gevonden hebben. Wat dat betreft

blijft wonen in Amsterdam een soort

loterij.

Binnen hoeveel tijd vonden eerstejaars eigen woonruimte?

•

#

30% vond zonder actief zoeken

30% binnen een maand

20% binnen drie maanden

10% dne tot zes maanden

10% meer dan half jaar

Rujm ds helft van de eecstejaars op kamers vond

Eenderde van de kamerbewoners zegt zelf met of

kwamen aan woonruimte omdat ze öf al tijdenlang

ingeschreven öf via kennissen en familie toevallig

te vrijkwam.

binnen dne maanden

woooruijnte.

nauwelijks te hebben gezocht. Zij

voor een studentenflat

stonden

hoorden dat er ergens woonruim-

l-ioelang zoel<en thuiswonende ouderejaars naar woonruimte?

twee jaar

^

half jaar

45%

20%

25%

10%

zoekt minder dan een halfjaar

zoekt een jaar

zoekt twee jaar

zoekt meer dan twee jaar

Van de ouderejaars woont nog een op de drie studenten thuis. Van degenen die zelf

standig willen gaan wonen, zoekt de helft een jaar of langer.

'Als ik me wil wassen, moet ik met

de waterkoker water opwarmen'

Bas Bastiaans, laatstejaars beleid, communicatie en organistatie, woont op

een zolderkamertje in het centrum van Amsterdam. Deze kamer vond hij

nadat hij met spoed zijn vorige kamer had moeten verlaten. " O p een dag

stond een handlanger van mijn huisbaas op de stoep. Of ik binnen twee

weken uit die kamer vertrokken kon zijn. Mijn huisbaas was namelijk vermoord in zijn bordeel in Spanje. Omdat ik illegaal huurde, moest ik weg zijn

voordat de politie een kijkje kwam nemen."

Via een kennis van zijn werk vond Bas zijn huidige kamer, opnieuw illegaal.

"Het is echt een hokje, zo'n zolderkamer waar andere mensen h u n rotzooi

opslaan. Het is nog maar net leefbaar. Er past een matras op de grond en

een bureau ernaast, meer niet. Bovendien is het plafond heel laag. Als ik een

dag zit te leren, komen de m u r e n op me af."

"Vooral nu het winter wordt, wil ik graag weg. Er is op die kamer geen vaste

verwarming of warm water. Als ik me wil wassen, moet ik met een waterkoker wat water verwarmen. Als ik dat drie keer doe, heb ik net voldoende

water om me te poedelen. Het zou fijn zijn als ik 's ochtends weer eens

warm kon douchen."

Bas loopt ook het risico dat hij binnenkort zijn kamer uitgezet wordt. "Mijn

huisbaas is schizofreen en hoort geluiden. Omdat hij dacht dat zijn bovenbuurvrouw die maakte, heeft hij haar in elkaar gebeukt. N u probeert ze h e m

gedwongen op te laten nemen in een psychiatrische inrichting. Als de

woningbouwvereniging dan langskomt, zullen ze met zo blij zijn als ze op

zolder het illegale huishouden van Bas Bastiaans aantreffen." (PB)

'Half negen op de VU betekent

om zeven uur op de fiets'

Al meer dan een halfjaar is Danielle van Assema, eerstejaars geneeskimde,

op zoek naar een kamer. "Op dit moment woon ik nog thuis bij mijn ouders

in Lelystad. Ik heb het daar erg naar mijn zin, maar ik ben nu bijna twintig.

Het is tijd voor mij om zelfstandig te worden. Als ik thuiskom, heeft mijn

moeder vaak een bordje met eten in de magnetron klaargezet. Dat is fijn,

maar ik bespaar meer tijd als ik zelf kook en niet meer hoef te reizen."

Van haar huis naar de v u is Danielle dagelijks meer dan tweeenhalf uur

onderweg. "Geneeskunde is een studie met een druk programma. Zeker als

ik 's ochtends practicum heb, moet ik vroeg aanwezig zijn. Om om half

negen op de universiteit te zijn, moet ik om zeven uur op mijn fiets stappen.

Als ik dan 's avonds ook nog werk, ben ik pas om tien uur thuis. Dat zijn

lange dagen.

Een kamer in Amsterdam lijkt Danielle dan ook wel wat. "Ik stel niet zulke

heel hoge eisen. Een normale kamer van ongeveer twaalf vierkante meter lijkt

me ideaal. Groter mag ook, maar ik heb maar een beperkt budget; meer dan

vijfhonderd gulden kan ik absoluut niet betalen. Ik zou graag een kamer op

Uilenstede willen, maar ik sta nog minstens negen maanden op de wachüijst.

Door overal briefjes op te hangen en kennissen te informeren dat ik zoek,

hoop ik eerder aan een kamer te komen. Maar tot nu toe heeft dat nog niets

opgeleverd." (FB)

e eerst men een jaar verhuizen. Redenen zijn dat

oveili bewoners (vooral op Uilenstede) en

lit en lenden zoekt woonruimte?

10W% 40% 50% 60%

n

pert»ekende

155I>W^ procent andere woonruimte. Van

proc^Wm zoekende. Van alle thuiswonende

>rdeW'e

B a s Bastiaans huurt illegaal e e n z o l d e r k a m e r t j e

Danielle van A s s e m a woont nog bij haar ouders

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen