Ad Valvas 2000-2001 - pagina 548

AD VALVAS 26 APRIL 2001

PAGINA 20

Lodewijk Lens

vrag^

Lekkere vorm van medezeggenschap!

AAN ARCHEOLOGIESTUDENTE ANNEMARIE IJTSMA

Beste redactie van Ad

Valvas,

Graag wil ik reageren op jullie

stelling in het vorige n u m m e r

dat de studentenraden m o e t e n

worden afgeschaft. Over dit punt

hoeven we niet te discussiëren.

Het probleem lost zich namelijk

vanzelf op.

Op zeven (!) faculteiten zijn er

m o m e n t e e l te weinig kandidaten

voor het aantal beschikbare z e tels, lees ik in jullie blad. D a a r door zijn op die faculteiten verkiezingen overbodig. Wat betekent dat? D a t iedereen die daar

o m wat voor reden ook zin in

heeft, zomaar in de studentenraad kan k o m e n , zonder dat de

overige studenten m o g e n zeggen

wat ze daarvan vinden. E n z o n der dat die persoon zijn m e d e studenten heeft m o e t e n overtuigen van zijn opvattingen en p l a n nen. Op zeven facidteiten, waaronder de twee grootste, E c o n o m i e en Sociaal-Culturele W e t e n schappen, zit dus straks een studentenraad die a) niet op volle

sterkte is en b) niet noodzakelijkerwijs de m e n i n g van de studenten op die faculteit vertegenwoordigt. Lekkere v o r m van m e dezeggenschap! Het zal iedereen

duidelijk zijn dat de studenten

van zo'n orgaan geen wonderen

hoeven te verwachten. Hierdoor

zal de a n i m o voor de verkiezingen van volgend jaar nog verder

afnemen. D u s nog m i n d e r kandidaten, nog m i n d e r s t e m m e r s ,

nog m e e r lege zetels. En zo heffen de studentenraden zich v a n zelf op.

Is dat erg, kun je je afvragen.

Misschien niet. Je kunt m e n s e n

tenslotte geen m e d e z e g g e n s c h a p

opdringen als ze overduidelijk

aangeven dat ze daar geen b e hoefte aan hebben. Maar is het

ontbreken van a n i m o voor de

verkiezingen een teken dat de

studenten niet m e e willen praten?

N e e . Het is, paradoxaal genoeg,

eerder een teken dat h u n de m o gelijkheid o m m e e te praten niet

wordt geboden. Niet echt, t e n m i n s t e . Als je van het werk in de

studentenraad iets wUt m a k e n ,

m o e t je er veel tijd aan besteden.

Je m o e t rapporten lezen, overleg

voeren m e t Jan en alleman, een

visie ontwikkelen, brieven schrijven, vergaderingen voorbereiden

et cetera. Wil je dat goed doen,

dan k o m je e e n jaar lang aan je

studie nauwelijks toe. Laat staan

dat je de tijd vindt o m nog wat

bij te verdienen. Als de universiteit studenten werkelijk wil laten

m e e p r a t e n , m o e t ze h u n dus de

noodzaak o n t n e m e n o m naast

hun studie nog te werken. E n ze

m o e t hen voldoende in tijd c o m penseren voor het jaar in de

raad. Hier wringt de schoen,

want de v u , lees ik in Ad Valvas,

betaalt leden van de faciütaire

studentenraden m a a r 750 gulden

per jaar en drie m a a n d e n extra

studiefinanciering bij vertraging.

O p die m a n i e r schiet het natuurlijk niet op. E e n student anno

2001 is wel goed, m a a r niet gek.

W a a r o m zou die zich inzetten

voor beter onderwijs, als hij

d a a r m e e zichzelf in de vingers

snijdt? D e v u voedt dus de o n verschilligheid bij studenten.

Voor een universiteit die zegt

m e d e z e g g e n s c h a p serieus te

n e m e n , is dat zorgwekkend.

lodewijklens@hotmail.coTn

Annemarie IJtsma (22) studeert geschiedenis en archeologie en

wroet daarvoor minimaai vijf weiten per jaar met haar handen in

de modder. Ze 'heeft iets' met de Romeinen; volgend jaar hoopt

ze in die richting af te studeren.

archeologische theorieën kloppen.

Femke Molenaar

Waarom studeer je archeologie en geschiedenis?

Op mijn derde bracht ik met mijn

ouders een bezoek aan de Franse historische stad Carcasonne. Daarna

schijn ik nog nog jaren bij ieder middeleeuws dingetje dat ik zag 'Carcasonne!' te hebben geroepen. Natuurlijk was ik ook weg van Asterix en

Obelix, films als Spartacus, en de

boeken van Thea Beekman. T o e n

had ik nog zo'n romantisch beeld...

Is archeologie nuttig?

Daar hebben we vaak discussies over.

Als je geneeskunde doet, ben je voor

de mensheid bezig, terwijl wij ons alleen maar egoïstisch met onze eigen

interesse bemoeien. Toch leer je ook

van de geschiedenis. Bijvoorbeeld

over de functie van religie voor een

maatschappij. Iemand die de dingen

in h u n context ziet, zal niet snel zeggen dat een moslim op zijn achterhoofd is gevallen.

Nu niet meer?

Nee, dat is verdwenen. Je hebt wel

mensen die bijvoorbeeld de Romeinse

tijd idealiseren, omdat de Romeinen

een systeem hadden waarbij ze zich

voor een deel aanpasten aan de lokale

culturele structuur. Maar iedere tijd

heeft uiteindelijk voor- en nadelen.

Wie is je historische idool?

Gaius Julius Civilis, de eerste leider

van de Bataafse opstand tegen de Romeinen. Eigenlijk een Nederlanders

dus. Zo nationalistisch ben ik wel.

Als ik een stukje over hem tegenkom,

lees ik het altijd met extra belangstelling.

Je hebt geen poster van hem voor boven

je bed. Hoe zag hij eruit, denk je?

Volgens de overlevering dacht hij dat

zijn voorouders rood haar hadden.

Hij verfde het daarom ook zelf Ik zie

hem altijd voor me met een knalrode

bos.

Zou je zelf in een andere tijd willen

leven?

Nee! Dan zou ik als vrouw geen archeologie aan de universiteit kunnen

studeren.

Hoe wil je de geschiedenis ingaan?

Mijn doel is voorlopig dat ik op een

dag naar mijn ouders ga en een boek

in de kast zet. Op de rug van dat

boek staat mijn naam. Dat heeft nog

niemand uit onze familie gepresteerd.

Als je een boek kan schrijven, komt

alles goed.

Wat is volgens jou de grootste fout in de

menselijke geschiedenis?

Ik ben geneigd de Tweede Wereldoorlog te zeggen. Maar er zijn vele

fouten gemaakt.

Zou je zelf goed offout zijn geweest in de

oorlog?

Ik hóóp goed. Maar ik hoorde pas

over een nieuw boek, waarin een historicus zegt dat het grootste deel van

de Nederlanders fout was.

Als je met een tijdmachine kon reizen...

Dan zou ik teruggaan naar Nederland, even voor het jaar nul. O m te

kijken wat voor cultuurshock het was

om voor het eerst Romeinen te zien.

Kon ik meteen even checken of alle

Anje Kirsch

Annemarie iJtsma hoopt dat ze in de oorlog

goed zou zijn geweest

DE TAFEL VAN MELLE

Berend Vonk

De tirannie van professor Houtekiet

Melle heeft nog een kwartier om een fatsoenlijke

vraagstelling voor zijn scriptie te bedenken. De denkpauze van het afgelopen halfjaar heeft om een of andere reden niets opgeleverd.

Bij sommige mensen is het lekkerder laatkomen dan bij anderen. Docenten en andere nietvnenden reageren in de regel vrij

slecht op dat soort gedrag, heeft

Melle gemerkt. Daarom past hij

zich keurig aan de doelgroep

aan: waar niet-vrienden op

hooguit een kwartier vertraging

kunnen rekenen, laat hij iemand

als Leo maximaal een halfuur op

zich wachten. Tien lullige minuutjes te laat moet te allen tijde

kunnen, vindt hij trouwens.

Er IS maar één uitzondermg op

die regel: mevrouw professor

Houtekiet, een witharige, tirannieke hoogleraar ethiek met porselemblauwe Miss Marple-oogjes. Van academische kwartieren

heeft ze nooit gehoord: bij aanvangstijd gaan de deuren genadeloos op slot. Iedereen siddert

voor haar zachte stem en haar in

salpeterzuur gedrenkte terechtwijzingen, studenten en docenten gelijk.

Vanmorgen heeft Melle voor het

eerst sinds tijden weer een afspraak met haar. Het zal gaan

over de vermeende vorderingen

van zijn scriptie en het is de bedoeling dat hij na een denkpauze

van een halfjaar op zijn minst

een fatsoenlijke vraagstelling kan

laten zien. Maar om de een of

andere reden heeft hij niets. T e

lang hoopte hij dat hem vanzelf

wel iets te binnen zou schieten.

Er rest Melle nog één hoop: de

fietstocht naar de VU. Die duurt

op de kop af dertig minuten,

lang genoeg om complete filosofische systemen op te zetten.

Melle kijkt op zijn klok en

schrikt. Over een kwartier moet

hij op de imiversiteit zijn. Als

een gek rent hij de trap af en

sleurt zijn fiets naar buiten. Als

hij scherp fietst, kan hij tegen de

tijd in rijden, daarvan is Melle

overtuigd. Hij scheurt langs versperringen en stoplichten, de

Ferdinand Bol af. Roelof Hartplein over, Beethovenstraat door

(voetgangers werpen zich aan de

kant of worden geschampt),

Amstelveense weg op. Een regenbui breekt los en de geur van

zweet vermengt zich met die van

zure regen. Melle voelt zijn gezicht donkerpaars aanlopen.

Nog vijf minuten. Het laatste

stuk is het ergst: een recht stuk

met alleen de harde tegenwind

en zijn eigen slechte conditie als

tegenstanders. En zijn onprettige

voorgevoel, want van nadenken

over scriptievraagstellingen komt

zo niet veel. Twee keer verliest

hij zijn tas.

Tien minuten te laat gooit Melle

zijn fiets bij de hoofdingang

neer. Het is onrechtvaardig: bij

andere gebouwen bèn )e er als je

er bent, maar niet bij de vu.

Trappen, omleidingen en verbouwingen eisen hun tol, om

niet te spreken van liften die

even zeldzaam neerdalen als

tram vijf buiten langskomt.

Achttien minuten te laat stormt

Melle de verdieping op, om slippend een bocht te maken langs

ontspannen keutelende kofiiedrinkers en door te sprinten naar

het achterste kamertje van de

gang.

Er zit een briefje op de deur.

'Mevrouw Houtekiet is ziek vandaag.' Melle slaakt een zucht

van verlichting: zo loopt alles

toch nog goed af Eens kijken of

hij Natasja kan vinden om een

welverdiende kop koffie mee te

drinken. Naar de bieb gaat hij

vandaag in ieder geval niet meer,

daarvoor is hij te moe.

Snel tienminutenrecept voor

haastige lieden

400 gram kikkererwten (blik)

1 groot blik ananas

1 ons veldsla

4 eetlepels olie

3 bosuitjes

2 limoenen

1,5 eetlepel kerrie

1 knoflookteen

1 paprika

2 eetlepels verse koriander, zout,

peper

Pers de limoenen uit en schenk

het ananassap bij het limoensap.

Verhit de olie in een pannetje en

fruit knoflook en kemepoeder

even aan. Roer het ananas-limoensap erdoor en laat het sausje op hoog vuur twee minuten

inkoken. Laat dit sausje afkoelen.

Snijd de ananasschijven, bosuitjes en paprika klein. Schep in een

kom de kikkererwten, paprika,

bosui en ananas door elkaar.

Knip de koriander erboven fijn

en roer het sausje erdoor. Verdeel de veldsla over de borden en

schep de kikkererwtensalade

erop. Lekker met pitabroodjes.

(Annette Wiesman)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen