Ad Valvas 2000-2001 - pagina 196

«Y^

AD VALVAS 9 NOVEMBER 2000

PAGINA 8

Voor wie behoefte heeft

aan rust is er sinds kort

een nieuw toevluchtsoord:

De Ruimte, een bijna l<ale

kamer in de kelder van het

hoofdgebouw. De aardse

kleuren, het gedempte

licht en de leegte ervan

contrasteren met de

betonnen grauwheid en

het harde tl-iicht van de

rest van het gebouw.

En het is er stil.

\

\

De Ruimte is een 'stultje

lierbergzaamheid in liet

oniierbec^ame vu-gebouw'

Bram de Hollander

Nieuwe meditatieruimte is een 'symfonietje van vormen'

Plaats voor het onbenoembare

al zo veel gerationaliseerd."

Peter Breedve d

Symfonietje

Hier in dit kamertje, vertelt universiteitspastor Jannet Delver, huist de

identiteit van de VU. Daarmee bedoelt

Delver het oecemenisch-christelijke

karakter, "de historische identiteit die

Abraham Kuyper aan zijn VU gaf'.

Maar natuurlijk is iedereen, ongeacht

zijn religieuze achtergrond, welkom

om in De Ruimte te komen mediteren. Delver organiseert iedere middag

van zeven minuten voor één tot één

uur een bijeenkomst onder de naam

'Zeven voor Eén'. Daarbij wordt een

tekst voorgelezen waarover vervolgens

een paar minuten in stilte wordt

nagedacht. "Met zo min mogelijk

woorden willen we in De Ruimte dingen laten gebeuren", zoals de pastor

het verwoordt. "Het onbenoembare

laten we ongenoemd. We proberen

nou eens niet om het geloof in woorden te vatten. Er wordt hier aan de vu

De pastor heeft geleurd en gelobbyd

om De Ruimte te kunnen realiseren.

"Ik heb het college van bestuur weten

te verleiden om een paar vierkante

meter in het gebouw af te zonderen

voor het met-gebruik". Maar De Ruimte is er niet alleen omdat de pastor het

zo graag wil: "Hiermee laat de universiteit zien dat er voor het geloof nog

steeds ruimte is in het gebouw."

De inrichting van De Ruimte is ontworpen door de Nijmeegse architect

Dick Pouderoyen, die de 'Prijs voor de

kerk van de 21 e eeuw' won met e.en

ontwerp met grote, massieve vormen.

In De Ruunte, een kamer van drie bij

vier meter, staat bijna niets; alleen een

paar eenvoudige banken langs de

muren en in het midden van de kamer

een robuuste, maar al even simpele

tafel. De kamer heeft een neutrale,

ondefinieerbare kleur. Het harde tl-licht

en het daglicht worden verzacht door

brede stroken ongebleekt katoen aan

het plafond en voor de ramen.

"De Ruimte is een zo algemeen mogelijke interpretatie van alles wat er is",

legt Pouderoyen uit. "Tegenwoordig zie

je m de vormgeving zoveel hyperindividualistische dingen, die zijn absoluut

eenmalig. Je moet juist vormen creëren

die van alle tijden zijn." Pouderoyen

vergelijkt het met taal. "Die bestaat ook

uit algemene elementen, namelijk

woorden, nodig om elkaar te verstaan.

Toch gebruikt iedereen de taal op zijn

eigen manier, zodat de taal iets

'eigens' krijgt."

Ook De Ruimte wordt 'uitgetild

boven het alledaagse'. "Het is een

soort symfonietje van proporties, van

liggende, zittende en staande vormen", vertelt Pouderoyen. Hij laat

zich bij zijn ontwerpen inspireren

door het gedachtengoed van architect

en benedictijner monnik D o m van der

Laan, die de 'menselijke maat' binnen

de architectuur aanhield. "De vergelij-

king met de natuur, daar ligt voor ons

de sleutel tot de werkelijkheid", aldus

Pouderoyen. "Nu is in het geval van

de vu de natuur wel wat ver weg, toch

is het de bedoeling dat je door De

Ruimte te betreden, dichter bij die

natuur komt". Een stukje herbergzaamheid in dat grote onherbergzame

gebouw, meent Pouderoyen: "Sorry

dat ik het zeg, hoor".

Gênant

Voor de ingang van De Ruimte staat

een manshoge houten lantaarn, "een

vuurtoren, een baken m de nacht", legt

Pouderoyen uit. Tegelijkertijd geeft de

blokachtige lantaarn de basisvorm van

het vu-hoofdgebouw weer. "Die lantaarn heeft al heel wat commoae

gebracht", zegt Delver. "Van de

gebouwendienst mogen er namelijk

geen losse dingen in de gang."

Zo zijn er heel wat drempels te overwinnen geweest bij de realisatie van De

Ruimte, vertelt de imiversiteits-pastor.

De vu mag bijvoorbeeld eigenlijk alleen

architecten in de arm nemen met wie

al een relatie bestaat. Maar Delver had

haar zinnen gezet op Pouderoyen.

"Iemand die gewend is om over religieuze ruimtes te denken en wiens werk

goed past bij dit betonnen gebouw, dat

ik overigens zelf heel mooi vind."

Evenwel is De Ruimte slechts een tijdelijke voorziening. "Nee zeg, stel je

voor, dat zou gênant zijn, dat je zegt.

de vu heeft een christelijke identiteit en

dit is 'm, weggestopt in de kelder".

Delver droomt van een groot aantal

ruimtes waann de vu-identiteit aan de

orde komt. Expositieruimtes, openbare

ruimtes en algemene gebedsruimtes

Een notitie daarover is al goedgekeurd

door het college van bestuur. "Het

mag beslist geen klein kerkje op een

plein zijn of een apart zaaltje. Daar

loopt iedereen omheen en daar heb ik

geen lol in. Nee, het moeten ruuntes

worden die geïntegreerd zijn in de universiteit en die reflecteren wat zich hier

allemaal afspeelt."

f/et i W ^ ^ i/My' Vigo Sarkisian

'Ik heb tienduizend dollar

nodig voor mijn veiligheid'

Wendy Traa

Geld betekent alles voor rechtenstudent Vigo Sarkisian, en tegelijkertijd

betekent het mets. In Jerevan, de

hoofdstad van Armenië, leidde hij een

luxe leven als zoon van een bekende

kapper. Hij was net 21 dagen bezig

met zijn studie geneeskunde, toen de

familie hals over kop naar Nederland

vluchtte. Zijn vader kon kiezen: óf de

kapperszaak vrijwillig overdragen aan

een corrupte overheidsfunctionaris, óf

'afgemaakt worden', vertelt Vigo (23)

nuchter. "Hij had er jaren keihard

voor gewerkt na de val van het communisme, hij vluchtte liever dan het

weg te geven."

Berooid en ontheemd streek de familie neer in Nederland. Zijn droom om

arts te worden moest Vigo opgeven,

want eenmaal in Nederland werd hij

twee keer uitgeloot bij geneeskunde.

"Alles hadden we achtergelaten. Ik

had geen geld, geen bezittingen en

moest vanaf nul beginnen. Dus wat

betekent geld dan nog?"

Toch zou Vigo wel heel rijk willen

zijn. "Niet alleen voor mezelf, zoals

hier in het Westen. Mensen zijn hier

individualistisch, studenten lenen bijvoorbeeld geld van hun ouders. Dat

snap ik echt met! Als ouders zorg je

toch voor je kind? Bij ons is de familie

veel belangrijker. Ik heb nog steeds

een hechte band met mijn neefjes en

nichtjes. Ik stuur hen geld via het

GWK, ik heb laatst nog tachtig dollar

overgemaakt.

"En ik wil geld om veilig terug te kunnen naar Armenië. Dat kost minimaal

tienduizend dollar. Om mensen om te

kopen, zodat ik met direct in de

gevangenis beland als ik terugkom. In

de ogen van de Armeense regering

ben ik deserteur, daar staat tien jaar

straf op. Maar zelfs met dat

geld ben ik niet

zeker van mijn veiligheid. Als ik dat

wel was, zou ik geen

moment twijfelen."

Dollars als garantie

voor zijn lijf, zijn

familie en de band

met zijn

vaderland. "Ik mis alles

heel erg, mijn vrienden

en familie. Daarom koop

ik veel Armeense cd's,

zoals laatst die van Paul

Bagdadlian. In mijn eigen

taal houdt de muziek zijn

betekenis, alleen hiermee

krijg ik hetzelfde gevoel."

Als hij uitgaat, bezoekt hij

Anje Kirsch

het liefst concerten van Armeense

bands. Zijn vriendin Hasmik ontmoette hij tijdens een optreden van dezelfde Bagdadlian.

Als tolk voor justitie verdient Vigo,

relatief snel, veel geld. "Voor een

paar uur werken krijg ik zo 250 gulden. Maar het kost me ook heel veel

energie, omdat het vertaalwerk met de

vluchtelingen me herinnert aan mijn

eigen situatie. Dat is pijnlijk. En ik eis

veel van mezelf, omdat ik veel voor

hen kan betekenen. Soms denk ik: ik

wil dit niet nog eens meemaken. Dus

doe ik het zo min mogelijk. Ik denk

niet: ik doe het wel voor het geld."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen