Ad Valvas 2000-2001 - pagina 258

AD VALVAS 7 DECEMBER 2000

PAGINA 6

Studente laat alles achter om in Ecuador te gaan werken

'Zoals het nu gaat, kan het niet langer'

Het is een opmerkelijke

beslissing: je studie en al je

andere activiteiten van de

ene op de andere dag onder­

breken en een halfjaar naar

Ecuador vertrekken om

'mensen te helpen'. Rech­

tenstudente IVlonique van

der Poel doet het. Haar

leven in Nederland is haar

even te jachtig geworden.

V

'Misschien kom ik wel een

leuke indiaan tegen'

M o n i q u e van der P o e l :

' N i e m a n d lio udt mij no g t e g e n '

Anje Kirsch, met dank aan kaartenverzameling UBVU

Peter Breedveld

Ze heeft haar weekendtas ingepakt,

want ze staat op het punt om naar

haar ouders in Heiloo te gaan. "Om

het te vertellen, want ze weten het dus

nog niet", zegt ze nerveus lachend.

Zenuwachtig is ze zeker. "Mijn vader

zal licht geschokt zijn, maar me uit­

eindelijk wel laten gaan. Maar mijn

moeder..."

Haar moeder, dat is een ander ver­

haal. Haar moeder is namelijk, net als

zijzelf, nogal prestatiegericht. "Ze zal

zeggen dat ik niet hard genoeg aan

mijn studie heb gewerkt, dat dit

vluchtgedrag is. Maar dit is géén

vluchtgedrag. Ik laat geen onafge­

maakte dingen achter. Ik heb mijn

propedeuse vorig jaar in één jaar

gehaald, dus ik heb iets om straks op

verder te bouwen."

Monique stopt, behalve met haar

rechtenstudie, ook resoluut met de

opleiding die ze volgt aan het conser­

vatonum. Ook achter haar functie als

voorzitter van het pleitgezelschap

Cicero zet ze een punt. Verder zal

voor de vervulling van haar rol bij de

toneelgroep Griffioen iemand anders

gevonden moeten worden. "Cicero,

dat was vorig jaar niks meer", zegt

Monique. "Dat hebben we helemaal

uit het slop gehaald. Het toneel, ja..."

Ze staart even voor zich uit, maar niet

lang. Lange stiltes kent ze niet. Snel

hervat ze haar monoloog. "Iedereen

zegt altijd: 'wat heb je het druk en wat

geweldig' en alles, maar ik kan geen

nee zeggen. Ik pak alles aan. Ik ben

altijd wel ergens mee bezig. Ik lag

laatst in mijn bed nóg te stressen van;

'ik moet dit nog doen en dat'. Ik weet

niet meer goed waar ik nou mee bezig

ben. Mijn studie... ik haal goede cij­

fers, maar toch heb ik het gevoel dat

mijn studie door al die nevenactivitei­

ten op het tweede plan is komen te

staan. Op het conservatorium zag ik al

mijn medestudenten vooruitgaan, ter­

wijl ik door al die bijzaken maar op

hetzelfde niveau blijf steken. Ik wéét

dat ik een goede beslissing heb geno­

men, want zoals het nu gaat, zo kan

het niet langer."

Een verre reis maken, dat heeft Moni­

que altijd graag gewild, zegt ze. "Maar

dan niet backpacken in Australië, ik

wil andere mensen helpen." Zuid­

Amerikaanse mensen zijn volgens haar

bovendien relaxed, dus het moest

Zuid­Amerika worden. Het begon te

kriebelen toen ze de foto's zag die de

vriend van haar zus meebracht van

zijn reis door dat werelddeel. "Precies

op het goede moment kwam ik een

Ingezonden Mededeling

instituut voor Didactiek en O nderwijspraktijk

Oriëntatie o p

het bero ep van leraar

Presentatie en communicatie

cursus bedoeld voor

studenten die zich willen oriënteren op

het beroep van leraar

studenten die hun vaardigheden op het

gebied van presentatie en communicatie

willen verbeteren

start

januari 2001

aantal studiepunten

5 tot 8, afhankelijk van de studierichting

informatie

Mieke Boerema (IDO /VU)

tel (020) 444 9230

e­mail m.boerema@ido.vu.nl

studiebegeleider faculteit

www ido.vu.nl

Ad Valvas mededelingen/studenten/IDO VU

,•»*»»

Deze

tijd

''om

vraagt

nieuwe

lefaren!

'

vnje Universiteit

amsterdam

folder van de afs tegen, de American

Field Service. Dat is een organisatie

die als ambulancedienst is begonnen

in de Eerste W ereldoorlog. Die bieden

jonge mensen de gelegenheid om als

vrijwilliger naar het buitenland te

gaan. Ik dacht: 'Nii kan het'. Straks

ben ik te veel met mijn carrière bezig,

dan komt er niks meer van."

Wat ze precies in Ecuador gaat doen,

weet ze nog niet. "Iets opzetten voor

zwerfkinderen ofzo, dat gaan ze me

nog vertellen." Maar minstens zo

belangrijk als het helpen van anderen

is dat ze met één ding bezig zal zijn.

"Er is daar niets om me af te leiden.

Ja, misschien e­mailen naar het thuis­

front."

Het avontuur kost haar maar liefst

9000 gulden. "Het zou leuk zijn als

mijn ouders willen bijdragen, maar als

ze dat niet willen spreek ik mijn spaar­

geld aan. Ik ga, hoe dan ook. Nie­

mand houdt mij nog tegen."

Dramatisch: ze had net een vriendje.

"Wel een beetje zielig, die was ieder­

een enthousiast aan het vertellen dat­

ie een vriendin had." Niet dat dit

einde relatie is. Ze heeft net twee

weken iets met hem, maar het lijkt of

ze hem al veel langer kent. Toch zal

hij maar moeten afwachten of hij

Monique over een halfjaar weer in zijn

armen mag sluiten: "Misschien kom

ik daar wel een leuke indiaan tegen en

blijf ik nog wat langer."

Ze zal haar rechtenstudie weer oppak­

ken, dat weet ze zeker. "Als ik terug­

kom, denk ik dat ik het snel zal gaan

maken. W at 'het gaan maken' bete­

kent? Als je blij bent dat je zit waar je

zit en het gevoel hebt dat je je capaci­

teiten benut, dan heb je het gemaakt

"Ik wil echt geen tweede Moszkowicz

worden, hoor. Rechten is meer dan

advocatuur en strafrecht. Je kunt je

ook inzetten voor asielzoekers, bij­

voorbeeld". Haar reis naar Ecuador

ziet ze als een investering in de toe­

komst. "Alleen al door de cursus

Spaans die ik moet doen."

In de aanloop naar haar vertrek zal Monique

van der Poel een aantal keren een column

schn]ven voor Ad Valvas.

Nieuw onderzoekscentrum bestudeert probleemkinderen

Het nut van schuldgevoel

Zinloos geweld kan wel

eens zijn oorzaak vinden in

een te vrije opvoeding, waar­

bij een kind niet leert om

zich te schamen als hij een

ander schade berokkent.

Schuldgevoelens lijken

onmisbaar te zijn om jezelf

in de hand te houden.

Het nieuwe Research

Centrum voor Probleem­

kinderen en ­gezinnen heeft

een geladen onderzoeks­

agenda.

Annemlel<e Bo sman

Wie net een kind op de wereld heeft

gezet, krijgt van het consultatiebureau

te horen zijn spruit zo veel mogelijk

zijn zin te geven. W ant wanneer je een

kind niet vrij laat, wordt het onzeker

en kan het zich niet optimaal ontwik­

kelen. Het gaat om volmaakte zelfont­

plooiing.

Voor gevoelens die aan het bestaan

van anderen herinneren, zoals schuld

en schaamte, is in dit opvoedingsbeeld

geen plek meer. Die worden als rem­

mend ervaren. En zijn ze met, na het

verdwijnen van de burgermansmo­

raal, volkomen achterhaald?

Nee, toch niet. W etenschappers aan

de vu plaatsen hun vraagtekens bij de

huidige opvoedingsmode. Een inter­

nationale bijeenkomst over anti­soci­

aal gedrag bij jongeren, die vorige

week op de universiteit werd gehou­

den, heeft als onderzoeksvraag opgele­

verd wat het opnieuw integreren van

schuld­ en schaamtegevoelens in de

opvoeding voor het kind betekent.

Volgens W illem Koops, hoogleraar

ontwikkelingspsychologie aan de vu

en een van de organisatoren van het

congres, horen schaamte en schuld bij

de opvoeding. "Ouders moeten hun

kinderen durven confronteren met de

gevolgen van hun slechte gedrag door

duidelijk te maken wat ze daarvan

vinden. De angst dat schuld­ en

schaamtegevoelens de ontwikkeling

belemmeren, is misplaatst", zegt hij.

Onderzoek aan de vu van dr. Olthof

en dr. Stegge steunt deze opvatting.

Het gaat er niet alleen om regels te

stellen, maar vooral om met het kind

een gesprek aan te gaan. W anneer een

ouder niet bang is zijn eigen gevoelens

te laten blijken als er een regel of

afspraak wordt overtreden, dwingt hij

het kind over zijn daden na te denken.

Door die confrontatie met de emotio­

nele gevolgen van zijn wangedrag

ervaart het kind dat het verantwoorde­

lijkheid draagt en dat het niet goed is

als het zich niet bekommert om ande­

Mentaliteit

Voor Koops ligt het voor de hand dat

een kind dat met heeft geleerd zich

voor rottigheid te schamen, sneller in

anti­sociaal gedrag kan vervallen,

zoals pesten, stelen en dingen kapot­

maken. Maar om die vraag goed te

kunnen beantwoorden, is volgens hem

longitudinaal onderzoek nodig. Dat

wil zeggen dat kinderen al vanaf jonge

leeftijd moeten worden gevolgd. W ant

op de bijeenkomst kwam naar voren

dat een jongere des te gemakkelijker

ontspoort, naarmate hij als kind op

jongere leeftijd met anti­sociaal gedrag

is begonnen.

Voor dat longitudinale onderzoek is de

eerste stap inmiddels gezet. Vonge week

is aan de vu het Research Centrum

voor Probleemkinderen en ­gezinnen

geopend, een samenwerkingsverband

van psychologie, pedagogiek, rechten en

psychiatrie. De onderzoekers wülen in

kaart brengen hoe de onaangepaste

jeugd in Nederland zich tot een maat­

schappehjk probleem heeft kunnen ont­

wikkelen.

Behalve een onderzoekende, wil het

centrum ook een adviserende taak heb­

ben voor bijvoorbeeld de overheid. Die

staat daar vooralsnog niet onwelgevallig

tegenover: de ministeries van Binnen­

landse Zaken en Justitie hebben al ver­

klaard aan het onderzoek te willen bij­

dragen. Belangrijker dan geld vindt

Koops echter een verandering van men­

taliteit bij degenen die bij het jeugdbe­

leid betrokken zijn. Net als de opvoe­

ders moeten die volgens hem leren jon­

geren als volwaardige gesprekspartners

te zien. Het lijkt erop dat we, ondanks

de praatdecennia die achter ons Iiggefj

met veel verder zijn gekomen dan de

Gouden Eeuw, toen voor het eerst werd

bedacht dat een kind een heel apart

wezen is, dat aan de hand van de

beschermende opvoeder het liefst zo

lang mogelijk klein moet worden

gehouden. Volkomen achterhaald, vindt

Koops. "Kinderen zijn minivolwasse­

nen, die heel wat kunnen hebben."

Mits de opvoeding dus in orde is. Wie

weet resulteert het longitudinaal onder­

zoek van de vu in een handzaam boekje

met weer heel andere richtlijnen van

het consultatiebureau.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen