Ad Valvas 2000-2001 - pagina 556
AD VALVAS 3 MEI 2001
PAGINA 8
Microbioloog identificeert ziekenhuisbacterie
De strijd tegen een hardnekkig beestje
steeds vaker hebben ziekenhuizen te kampen met epidemieën. Dat komt doordat steeds meer bacteriën immuun
blijken voor antibiotica. Toch heeft het weinig zin om verwoed op zoek te gaan naar nieuwe antibiotica, aldus de
vorige week gepromoveerde microbioloog Hans Koeleman.
Het is veel belangrijker om de bacterie vroeg te ontdekken
en af te zonderen. Koeleman onderzocht een van de boosdoeners, de acinetobacter, en ontdekte een eenvoudige
test om deze te herkennen.
Yvette Ne en
Het zijn vaak de kleine berichten in de
krant, maar let erop en het blijkt
steeds vaker voor te komen: een ziekenhuis dat een afdeling moet sluiten
omdat er een bacterie rondwaart die
bestand is tegen de meeste antibiotica.
De bekendste verwekker van ziekenhuisepidemieen is de MRSA, oftewel de
staphylococcus aureus. Deze bacterie
verspreidt zich heel gemakkelijk onder
patiënten en kan bij mensen met een
lage weerstand allerlei infecties veroorzaken.
Maar MRSA is niet de enige hardnekkige ziekenhuisbacterie. Vorig jaar
kampten vijf ziekenhuizen in Nederland met een epidemie veroorzaakt
door de acinetobacter baumanmi. Deze
bactene veroorzaakte in 1995 een
grote epidemie in het vu-ziekenhuis.
De chirurgische intensive care bleef
noodgedwongen negen maanden
dicht. 36 Patiënten raakten besmet en
moesten geïsoleerd verpleegd worden.
Een aantal van hen kreeg last van
infecties, die twee patiënten fataal
werden; zij konden de extra complicaties niet aan en overleden.
De epidemie van 1995 was voor
microbioloog Hans Koeleman aanleiding om de acinetobacter grondig te
onderzoeken. Koeleman was in die
tijd hoofd van de onderafdeling ziekenhuishygiéne en infectiepreventie
van het ziekenhuis. Hij wilde weten
hoe de bacterie zich verspreidt en hoe
ze snel kan worden herkend. Een
vroegtijdige herkenning is juist zo
belangrijk, omdat er nog maar twee
antibiotica zijn die de bacterie effectief
bestnjden. Het gebruik van die antibiotica moet zoveel mogelijk worden
beperkt om te voorkomen dat de bacterie ook hier resistent tegen wordt.
Vorige week verdedigde Koeleman
zijn proefschrift over de bacterie.
Slangetjes
"De acinetobacter komt overal voor
en IS in principe heel onschuldig", legt
Koeleman uit. "Ze slaat alleen toe als
iemand een extreem lage weerstand
heeft. Vandaar dat de bacterie vooral
gevaarlijk is op de intensive care. Ze
veroorzaakt meestal infecties in de
luchtwegen, m urinewegen of in wonden. De bacterie wordt makkelijk
overgedragen, via ingebrachte slangetjes of kunstmatige beademing. Of
gewoon via de handen van de verplegers. Patiënten op de intensice care
worden natuurlijk veel aangeraakt.
Bovendien krijgen zij allerlei antibiotica toegediend, waartegen de acinetobacter bestand is. Als andere bacte-
Yvonne Compier/AVC
Ziekenhuisbacteriën zijn vooral gevaarlijk op de intensive
riën zijn gestorven, krijgt de acinetobacter vrij spel."
Omdat de bacterie zich net zo gemakkelijk verspreidt als de MRSA, noemt
Koeleman haar ook wel de MRSAincognito, al benadrukt hij dat de
twee geen familie van elkaar zijn. T u s sen de verspreiding van de bacteriën
heeft hij bovendien één duidelijk verschil ontdekt. Van de MRSA kun je
drager zijn zonder ziek te worden. Dat
is bij de acinetobacter niet zo.
Koeleman: "We hebben tijdens de
epidemie bij artsen en verplegers uitstrijkjes onderzocht van de keel, neus
en anus, maar zij droegen de ziekmakende bactene niet in hun eigen
lichaam. De bacterie werd voor het
care
eerst ontdekt bij een patiënt met longontsteking. We hebben de bron nooit
ontdekt. Hij moet het van huis hebben meegenomen. De man kwam in
ieder geval niet uit een buitenlands
ziekenhuis, zoals MRSA nog wel eens
wordt geïntroduceerd."
DNA-test
Koeleman heeft afgelopen jaren een
hele collectie aan stammen verzameld
van de acinetobacter. Aan elk Nederlands en buitenlands ziekenhuis waar
de bacterie een epidemie had veroorzaakt, vroeg hij of ze hem een stam
wilden opsturen. Niet elke acinetobacter veroorzaakt een epidemie. Koele-
man heeft de stammen bacteriën met
en zonder 'epidemisch gedrag' met
elkaar vergeleken.
Hij kwam erachter dat de bacteriën
die zich snel verspreiden allemaal eenzelfde stukje DNA bevatten. Dat DNA,
een integron, kan genen opnemen uit
de omgeving die zorgen voor resistentie. De bacterie verandert zo haar
eigen genetische code om zich te verweren tegen antibiotica. De mtegronen kunnen worden aangetoond met
een eenvoudige DNA-test. Op basis
van die test kun je dus zien of de bacterie gevaarlijk is. Koeleman wil nu
verder onderzoeken of de test kan
worden toegepast in ziekenhuizen
Als de bacterie vrij eenvoudig en
vroeg wordt herkend, kan een ziekenhuis zuiniger omgaan met antibiotica
Zeker bij bacteriën die gemakkelijk
een resistentie opbouwen, is dat
belangrijk. Koeleman bevestigt de
indruk dat het aantal ziekenhuisepidemieën in Nederland toeneemt. "Dat
komt mede doordat het internationale
reizigersverkeer toeneemt. In het buitenland wordt vaak slordiger met antibiotica omgegaan, waardoor bacteuen
sneller resistent worden."
Voorlopig hoeven van de farmaceutische industrie geen nieuwe antibiotica
verwacht te worden. Deze heeft haar
koortsachtige zoektocht van vroeger
allang gestaakt. De investeringen
wegen niet meer op tegen de opbrengsten; elk nieuw antibioticum leidt
immers toch weer tot resistentie.
Toch is Koeleman zelf niet zo bang
dat er straks geen effectieve antibiotica meer zijn. "De gezondheidszorg is
meer gebaat bij een goed gebruik van
de huidige antibiotica. Microbiologen
moeten duidelijk voorschrijven welk
antibioticum gebruikt kan worden
tegen welke infectie en voor hoe lang
Alleen zo kunnen de bacteriën goed
worden bestreden."
'Ondanks alle twijfels doe ik
toch het liefst onderzoek'
De wetenschap is dringend op zoek naar jonge onderzoekers met verfrissende ideeën.
Daarom verstrekt de onderzoeksorganisatie NWO vanaf dit jaar subsidies van anderhalf
miljoen aan veelbelovende talenten. In heel Nederland kregen 43 onderzoekers een voorstel voor de 'vernieuwingsimpuls' goedgekeurd, op de VU vielen oorspronkelijk zes mannen in de prijzen. Dat werden er vorige maand opeens zeven. Want wetenschapsfilosoof
Henk de Regt maakte onlangs de overstap van Nijmegen naar de VU.
^
Yvette Ne en
"Waanzinnig" vindt wetenschapsfilosoof Henk de Regt (39) het dat hij de
NWO-subsidie van anderhalf miljoen
heeft gekregen. "Maar als ik nadenk
over het prestigelabeltje dat eraan
hangt, schnk ik soms." Op zijn schouders rust de zware taak om 'dwars en
vernieuwend' onderzoek uit te voeren.
"Nu is mijn onderzoeksplan wel ambitieus en pretentieus", erkent De Regt.
"Aan de uitvoering zijn risico's verbonden. Toch is die dwarsheid een beetje
opgeklopt. Want eigenlijk is élk goed
onderzoek vernieuwend."
De Regt is op zoek naar een theorie
die duidelijk maakt wat wetenschappelijk 'begrijpen' precies inhoudt. Dat
klinkt als een voor de hand liggende
bezigheid van een wetenschapsfilosoof.
Het doel van de wetenschap is immers
inzicht te verschaffen m een bepaalde
materie. Daarbij moet je je wel afvragen hoe en wanneer dat mzicht bereikt
wordt. Toch hebben de filosofen een
discussie over de betekenis van 'begrip'
altijd gemeden. "Je begeeft je op glad
ijs", aldus De Regt. "De meeste filosofen vinden het 'begnjpen' eigenlijk
voer voor psychologen."
"Verklaringsmodellen zijn er genoeg",
legt De Regt uit. "Sommige filosofen
zeggen dat de juiste wetenschappelijke
verklaring uitgaat van oorzaak en
gevolg. Anderen vinden dat een theorie pas verklaart als ze een proces visualiseert. Maar neem nu de theorie van
de kwantummechanica, daarin hebben
gebeurtenissen niet altijd een oorzaak
en gevolg. Daarom stuitte ze aanvankelijk op verzet van veel natuurkundigen. Ze IS ook met precies uit te beelden. Toch IS ze in de loop van de
geschiedenis voor wetenschappers
begrijpelijk geworden."
Volgens De Regt is er in de natuurkunde pas sprake van 'begrip' als een
theorie op een intuïtieve manier wordt
toegepast, als men met eerst allerlei
gedetailleerde berekeningen hoeft uit
te voeren voor men een proces kan
verklaren. De filosoof zocht in de
geschiedenis naar het ontstaan van die
mmïtie. Hij wil zijn bevindingen over
de natuurkunde graag verder toetsen
in de levenswetenschappen en sociale
wetenschappen.
Van oorsprong is De Regt natuurkundige. "Maar tijdens mijn eerste jaar op
de Technische Universiteit in Delft
voelde ik me al snel niet thuis. Ik was
niet zo praktisch en voelde me meer
aangetrokken tot de filosofie." Hij
stapte over naar de Universiteit
Utrecht, omdat daar een afstudeerrichting bestond over de grondslagen van
de natuurkunde.
Na zijn studie heeft hij op veel verschillende plaatsen gewerkt. "Sinds
mijn promotie op de VU in 1993 heb ik
continu geprobeerd om in de running
te blijven. Ik had voortdurend tijdelijke
contracten en heb vaak getwijfeld. Ik
kreeg steeds meer behoefte aan een
vaste plek."
Dit jaar keerden de kansen. Nadat De
Regt zijn subsidieaanvraag voor de vernieuwingsimpuls had ingediend via de
universiteit van Nijmegen, werd hem
een vaste baan aangeboden als filosofiedocent aan de vu. Toen de subsidie
werd toegekend, moest hij kiezen. Het
werd de VU. "Ik koos eieren voor mijn
111 [rfrMliiiii
1^
Henk de Regt nam zijn anderlialf miljoen
mee van Nijmegen naar de VU
Anje Kirsch
geld. Zo'n impuls geeft in principe uitzicht op een vaste baan over vijf jaar,
maar het duurde lang voordat Nijmegen mij daar duidelijkheid over gaf.
Bovendien heb ik meer afirniteit met
de filosofen op de vu."
De Regt bleek de subsidie zelfs te kun-
nen meenemen. "Daar was Nijmegen
absoluut niet blij mee." Hij is uiteindelijk gelukkig met zijn nieuwe aanstelling. "Want ondanks alle twijfels van
de afgelopen jaren, moest ik mezelf
toegeven: onderzoek doe ik het allerliefste."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2000
Ad Valvas | 692 Pagina's